9889 resultaten.
Wereldgeld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
812 Geld was ooit bedoeld als middel.
Om te delen, maar werd een doel.
Een middel om te wisselen.
Een middel om te bezitten.
Een middel om te hebben.
Een middel om de macht.
Munten moeten lekker kunnen rollen.
Kapitaal moet groeien als kinderen.
Met knikkers moet je kunnen spelen.
Wie hebben wil heeft nooit genoeg.
Geld kan ongelukkige mensen…
lente in krenttijd
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
3.696 onder geknoopte doekjes
mariakaak zoete koekjes
het is nu treurig met de krent
mensen komen met de auto
ze gaan dan op de foto
op hun krent uitgeprent
-------------------------------------------------------------
Als u op krentcursus wil, kijk op www.westlandsedruif.nl
Voor algemene informatie: www.westlandsmuseum.nl
Beide tonen mooie oude…
De Zon komt terug
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
983 Duizend keer heb ik
De zon zien ondergaan
Gloeiend purper in omarming
Brandend rood in zwarte zee
Giftige wolk over boze bergen
Pluimen opgeblazen in oranje
Gouden golven in verdwijnpunt
Vage nevels in het niets
Ontsluiting van de horizon
Een sinaasappel in een sleuf
Daar gaat het licht tenonder
Kleuren vervloeien tot de nacht
De laatste…
ONTMOETING
gedicht
3.2 met 42 stemmen
16.335 Soms is men zo oud dat men zijn bezit
niet meer bezit
verhuizers komen met vervoermiddelen
nemen de stoel de tafel de tuinpaden
het kinderportret het album met namen
de vogel en de kat
men koopt nog één keer persoonlijk tabak, deelt
vergeefs mede wat men denkt
van het kabinet en de eeuwig dreigende oorlog, alleen
het gratis glas van het…
Schepsel van zon...
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.159 Schepsel van zon en maan.
Herboren uit de herrie.
Het licht, de witte vlam.
Niemand zag me gaan,
ook niet dat ik kwam.
Met nieuwe kleuren,
nieuwe geuren.
Nieuwe klanken
God, ik kan wel janken.
De afgrond glimlacht lief.
En strekt haar armen
naar me uit.
ik wil springen.
Spring je mee?
Daarboven is de hemel,
daarboven,…
Mijn moeder
poëzie
4.0 met 18 stemmen
3.601 En schoon, schoon oud! Niet één groef in haar wang,
Haar ogen al ziel en haar woorden al zang!
Gij hoordet, gij zaagt haar, en vroeg, mijn vriend:
Ach, jongen waar hebt ge zo'n moeder verdiend!…
SONNET 152
gedicht
2.4 met 85 stemmen
34.860 Nu dragen onbekenden onze namen
op oude foto’s achter in een kast.
Vanuit de spiegels zien zij alle dagen
in het voorbijgaan, met verschrikte ogen,
hoe vaak wij nog maar net kunnen verdragen
dat wij ons met onszelf hebben bedrogen.
Wat zijn we mooi. Tenminste, voor een kwart.…
Waagstraat
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
3.615 wisselende hemel welfde
zich eeuwenlang boven dezelfde grond,
waar altijd anders en altijd hetzelfde
de stad zichzelf herkende en hervond;
van wat hier door de jaren is verrezen
is veel weer door de jaren neergehaald,
maar altijd werd door deze plek het wezen
van Gronings stad en ommeland bepaald,
dat, steeds als men het nieuwe met het oude…
DE OUDE JONGEMAN
poëzie
3.7 met 9 stemmen
2.868 Hij weet ’t niet, maar is een der onbegeerden,
die egoïstisch worden en jaloers.
Ze suggereren dat hen niets ontbeerde,
en zijn verlegen, links, en lichtelijk boers.
Hij stopt zich vol met kool en wienerschnitzel,
en drinkt zijn kop niet rozig, maar grauwblauw.
Hij was ook graag iets anders dan ’t afgietsel
van opgekookte jeugd, maar amper…
ontworteld
netgedicht
3.8 met 26 stemmen
5.349 vandaag is alles anders
de oude man op het bankje
in het park
liep z'n vertrouwde loopje
in de verwachting alles
bij het oude, vertrouwde te vinden
glansden eens zijn ogen
bij het zien van kinderspel
nu voelt hij de lus
knellen in zijn binnenzak
een boom van een vent
geveld door oud zeer
wat eens was,
hij komt niet meer…
Late liefde
poëzie
3.5 met 13 stemmen
2.981 Ik wil uit mijn kamer ontvluchten
De bekoring van je gelaat,
Het zweeft in de wolkenluchten,
Al boven de grauwe straat.
De mensen doen wijze verhalen,
Niets begrijp ik van hun gepraat.
Tussen anderen en mij zie ik stralen
De bekoring van je gelaat.
En wil ik boeken lezen,
Ik weet niet wat er in staat.
Tussen mij en het boek komt gerezen…
o Gij die kommrend sterven moest
poëzie
4.2 met 8 stemmen
2.955 [Wijding-sonnet ter Gedachtenisse en Ere mijns vaders]
o Gij, die kommrend sterven moest, en Váder waart,
en míj liet leven, en me teder léerde leven
met uw zacht spreken, en uw strelend handen-beven,
en, toen ge stierft, wat late zon op uwe baard;
- ik, die thans ben als een die in de avond vaart,
en moe de riemen rusten laat, alleen…
JONG OUD
poëzie
3.4 met 11 stemmen
1.935 Wie kan jonge mensen
Leren jong te zijn?
Tegen vroeg verslensen
Helpt geen zonneschijn.
Veel, dat fris moest spruiten,
Blijkt ter kiem verdord.
Maar de merels fluiten,
En de zomer wordt.
----------------------------------
uit: De Noordhorn (1942)…
Als er geen verte meer is
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
564 Het licht in de verte
Kleurt door en door rood
Door een zon die
Doodvermoeid ondergaat
' t Doet mij beseffen
Dat ik verder wil
Daarheen, waar het licht
Oud is, en rood, en warm
' t Hele leven ben ik
Al onderweg naar verder
Naar de verste verte
Tot er opeens geen verte
Meer is…
Hulpverleners met nieuwjaar
snelsonnet
4.0 met 3 stemmen
988 Vaak zijn er bij de viering van nieuwjaar
verwondingen en letsel te betreuren.
Ook spreekt het nieuws in geuren en in kleuren
van vandalisme en van grof misbaar.
Aan alle hulpverleners in de strijd:
mijn petje af in grote dankbaarheid!…
SAMEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
452 (haiku)
oude man en hond
de vraag bij beiden waart rond
hoe lang nog samen…
De bomen vallen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
413 .....Dan kunnen jullie daarna vertrekken
Ik weet het niet, ik wil weg
Waarom zijn we zo oud geworden?
Ik herinner me iedereen
was gelukkig, onwetend
waarom, daarover hebben we het
zo vaak gehad! Dat is voorbij
We gaan dood, hoe dan ook
terwijl het leven doorgaat
alsof wij nooit hebben geleefd…
ouder worden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
510 ouder worden weet je
is het verlies van de vorm
de verleiding voor de ogen
omdat van onze jeugdigheid
de schoonheid dan bladdert
ouder worden weet je
is het sluipend verval
van de krachtige bloei
die elke ledemaat voelt
als functies langzaam stijven
waar zenuwen losser spannen
ouder worden weet je
is meer en meer loslaten
het weten…
NOG STEEDS FEEST
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
661 ik heb gelachen
en gezongen
heb schandelijk gefeest
heb in het wilde weg
als een dolle rondgesprongen
als een ongekend losgebroken beest
o wat heb ik een lol gehad
en nu nu zit ik oud en belegen
stilletjes op mijn slappe gat
overzie hoe het was en is geweest
en heel stiekempjes
beleef ik het dan toch weer
in m’n eentje met mezelf…
WINKELRUIT
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
437 een schim op de ruit
te zien een grijzende vent
een beeld dat nooit went
~~~~~~
lopend langs de ruit
loopt die grijsaard met me mee
samen één wij twee
~~~~~~
weerspiegeld zie ik
wie daar staat en valt me op
hoe snel tijd vergaat
~~~~~~
we treffen elkaar
in winkelruit en lachen
ons met zelfspot uit…
Pulp en gif
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
503 Wie knaagt er aan mijn vroegere idool
Oude liefde roest toch niet, dat staat er,
Wat woelt er in het drab van troebel water
Wat houdt zich schuil in 't slijk van het riool
Het leeft van pulp en nutteloze zaden
Het borrelt in het gif van roddelbladen…
NIEUW UIT OUD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
343 besef een nieuwe beschaving
is deels gestoeld op oude fundamenten
hoe vernieuwend ze ook moge zijn bedoeld
en ook zij heeft niet het eeuwige leven
ook op haar verleden wordt ooit
weer wat nieuws gestoeld
het kindje Heden
leert steeds weer lopen aan de hand
van papa Verleden…
Vlier
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
438 Ze bloeien nu jong
met die speciale geur
straks zijn het besjes…
Twijfelen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
696 Hoe ouder ik mag worden.
Hoe meer ik twijfel.
Hoe meer ik weet.
Hoe meer ik hoor.
Hoe meer ik zie.
Uilen weten wat vliegen is.
Ze vliegen.
Uilen weten wat horen is.
Uilen weten wat zien is.
Ze horen en zien.
Uilen zijn wijs.
Mensen die weten wat denken is
weten niet hoe ze leven moeten.
Twijfelen kunnen mensen wel.
Wijzer zijn wij…
Hoop Weggefietst
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
496 in de gang ziet
hij z’n fiets staan
niet veel gebruikt
wat ook niet snel
meer zal gebeuren
hij is te oud om
er weer de dijk
mee op te gaan
en z’n vrouw blijft
maar zeuren:
‘Doe dat ding toch weg
hij belemmert me in mijn loop
wat ik je al zo vaak uitleg.’…
Pirouettes
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
634 je deed
kleine pasjes
lachte halve rondjes
tot pirouettes in
een overwinningsdans
want de angst was
ineens totaal verdwenen
in samen kijken
naar de opgaande zon
waar de dagen in
het stilaan langer
worden als lentedag
gingen zomeren
naar klein geluk
dat lange tijd
afwezig was geweest
omdat voor bestaan
alle energie moest
worden…
Coronajaardicht
snelsonnet
4.1 met 10 stemmen
631 Na uren dagen maanden weer een jaar,
met weinig vrede, weinig welbehagen.
Door velen wordt een groot gemis gedragen.
De tijd vloog dit maal niet en viel ons zwaar.
Weet: als ik aanstonds weer met bubbels klink,
‘k ook op uw welzijn én gezondheid drink!…
2 seconden
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
637 Dat er telkens aan iemands leven een einde moet gemaakt worden
Ik beeld me dan een oude man die na een lange strijd tegen kanker neervalt en nooit meer opstaat
Die oude man is dan al in het ziekenhuis
Maar het zijn niet alleen oude mannen in ziekenhuisbedden die sterven
Ook jij
Ooit
Of nu
Misschien ben jij over 2 seconden dus wel de volgende…
Oud, ouder, oudst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
542 Uiterlijk minder!
Innerlijk meer?…
zomerwind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
504 laten we weer jong worden
klimmen op een duin
spelen in een zandkuil
laten we ontdekken
wat voorbij de heuvels ligt
als was het de eerste keer
laten we naar zee lopen
naar schuimkoppen
in een vliegende storm
laten we zoeken
naar een plek
waar het veilig voelt
en weer bedeesd worden
verlegen strelen
gordijnen in zomerwind…