3489 resultaten.
miniatuur 13
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
448 achter de heg, en 'n struik
zit de man achter 't raam;
'n dubbel geluidswerend luik
hij speelt in zijn theater
"de eeuwigheid in spe",
hoort al de stem, van later
en spreekt van die ruisende zee…
zwaluw
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
467 aan de verste rand van mensenleven
aan aarde en tijd onttogen
als de droom zijn diepte bereikt
vliegt in de pracht van zijn vlucht
een zwaluw tegen het raam
ingenesteld in weke aarde
een korte siddering
pijn en poëzie in het kleine vogellijf…
Zangeres
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
651 Het plafond bij eb
en het wasgoed
van een onbekende
achter het zwarte raam
brengen haar terug
naar het schimmenrijk
melig meisje in de duinen
hoor je haar dunne stem
trillend in die windgebaren
klank van kinderavonturen
kopstem, buikstem, muziek.…
dan de wind
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
320 ik draag mijn
bagage zelf
wacht in de gang op
iemand die de sleutel
zou brengen en nooit
zou brengen
ik zet een raam open
en wacht
en wacht
en wacht
een bries kondigt
een driest onweer
aan voor wie het
wil horen bolt de
gelige gordijnen
op als zeilen…
Avond
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
1.347 Zachte gloed nog net
door het openstaande raam,
waar het gordijn
golft in een vroege
herfstbries.
Een groene vlieg,
van het soort
waar ik een hekel
aan heb, vliegt
telkens opnieuw tegen
het raam.
Maar zijn vervelend
gezoem houdt op,
als hij recht in het
spinnenweb vliegt, dat
ik gisteren vergat
te vegen.…
haar jurk met schelpen
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
623 het was op een zondagnamiddag
deuren spraken niet, ramen lieten
de zeewind met wapperend gelaat
binnen, het zout aan de kozijnen
zij las tegen het licht in, haar ogen
weerkaatsten in de bladwijzer en
haar rechterarm stak in het haar, ik
omhelsde ze onder haar borsten
fluisterde achter haar oor,- heerlijk
om even aan het lelleke te proeven…
Ik zag vader
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.153 Je zetel bij 't raam
met lange jaren gevuld,
heb je alle mussen geteld
bij naam,
voor elke mus
een bolletje
van je paternoster.
Het raam ziet
op vroeger
en joelende kinderen.
De zomers daarbuiten
verkorten
en leggen stof op de foto's
in je hoofd binnen
en de klok
die het tikken vertraagt.…
Geinspireerd door de Heilige kerkvader Augustinus
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
611 Ik zie
omhoog
vanuit mijn raam
en ondervraag de maan
hoe zij de
duisternis
van nacht met
haar glans verdrijft
Ik huiver
en zie het
ontelbare
heer der sterren
en vragen
dwarrelen
door mijn hoofd
Ik zie
omhoog
vanuit mijn raam
en ondervraag de zon
Voel de
warme straling
die volstaat
voor het zaaien
van de dag die…
Ik heb zo vaak…
poëzie
3.3 met 7 stemmen
1.916 Ik heb zo vaak, wanneer de schemer hing
Over de grachten en de hoge bomen,
Dicht aan het raam gedrukt zitten te dromen,
Waarlangs het lichten aarzlend nederging.
De kleuren en de lijnen van elk ding
Verdwenen in het wazig-witte dromen,
Dat, uit het stille water opgekomen,
Voor ’t vochte raam ’t lantarenlicht opving.…
Zo blauw en zacht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
781 Wij lagen na het middagmaal
hoorden bonken tegen het raam
Ben opgestaan en trof een pimpelmees
op het binnenkozijn, in mijn hand gedaan
Ik riep je naam en je kwam kijken
was net als ik geroerd door kleurenpracht
door onvermoede tederheid zo dichtbij
Voorzichtig de vogel op het balkon
beschut tegen mogelijk gevaar
er een vetbol bijgezet…
er groet een buitenkind
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
800 dwars raast de wind
druppels tegen ramen
er groet een buitenkind
een bloem van water
spreidt zich uit
bloeit tegen de ruit
ik wil haar plukken
maar ze groeit in
mist en tegenlicht
ze maakt me triest
haar zwaai die eerder luwte gaf
heeft mijn bloem uiteengespat…
schriftuur
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.026 van rechts naar links schrijven
in spiegelschrift op het beslagen raam
kijken hoe de letters verlopen
van boven naar omlaag en hoe beweging
betekenis vindt in zwaartekracht
en de eigenschap van vloeistoffen
op zoek naar het laagste punt
als je maar straks zélf de ruiten zeemt…
Bedtijd voor de motten
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.534 Jouw bleke reflectie
in het raam-wonderland
een nachtkus van dolken.
Ijskoud welterusten.…
Alleen
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
976 En verdriet mij weer omgord,
Dan ben ik weer zo eenzaam,
Zit stilletjes voor mijn raam.
Niemand roept mijn naam.
Heb niemand om me heen,
Ik voel me dan zo eenzaam,
En helemaal alleen.…
Verandering
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.075 We gooien de ramen open,
luchten de bedden
en schonen het huis.
Piepende scharnieren worden gevet
en de vloer wordt flink geboend.
Alles zal glanzen als nooit tevoren.
Zo mooi is het hier.…
Koorts
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
1.539 Vochtige ramen boven
rode ornamenten
weerspiegelen de wereld
in een waas
IJzige sidderingen
blussen vurige tongen
die gretig likkend
het fort belagen
Overeind gehouden
door resistente muren
waarachter de inhoud
gereinigd wordt…
Winter
netgedicht
2.8 met 18 stemmen
1.825 Hij zit bij het raam
en ziet de zachte vlokken
een voor een
de wereld bedekken
op tafel ligt de krant
nog ongelezen
stilte kruipt door de kieren
de klok tikt het binnen grijs
zijn ogen vallen langzaam dicht
niemand meer om hem te wekken…
Nooit meer herfst
hartenkreet
4.4 met 27 stemmen
1.201 Kijk door ons raam,
naar het woud,
welke herfst vergat.
Geen vallende kleuren,
altijd groen,
eeuwige zon.
Jij liet het gebeuren,
die eerste zoen,
waarmee alles begon...…
Het is koud
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.059 Ik vlucht in gedachten
in de weerspiegeling
van ramen
weg uit het heden.
Het is koud
-niets lijkt nu te boeien-
ik sta stil
en mijn geest is leeg.…
Te laat
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.096 Dikke biggeltranen
je neusje plat en scheef
een raam met angst beslagen
Hoe diep moet het je raken
dat zelfs ouders wel eens falen
ook wij soms mensen zijn
Hoe groot is je verdriet
dat je mij
nu de juf blij zwaait
pas ziet…
lotgenote
netgedicht
4.0 met 25 stemmen
860 hij maakt haar tot nacht
achter de stilte
van het raam
en zij hoort niet
te spreken of
tegen
zoals de hoer die zwijgt
over haar erfdeel en hoger;
het geheel van
borsten
omdat het zo hoort
achter zijn woorden; de dragers
van macht
alsof ze slechts te keuren is
met zijn jas, dagelijks
aan…
WINTER, M'N LIEF
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
3.536 Het is winter
m'n lief
Enkel ijsbloemen
kan ik voor je plukken
Aan raam en ruit
door vorst aangeraakt
Maar ons vuur
heb ik
Zoveel eerder aangemaakt
al zoveel seizoenen geleden
Sneeuwzomen hebben we
plat getreden
Daar onder schuilen
lenteklok & madelief.…
Transsiberië-expres
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.296 Kijkend vanuit het beslagen raam
Beelden flitsen door je hoofd
Landschap en dorp passeren snel
De kou achter een glazen kloof
Een reis door de tijd
van west naar oost
Een klop de deur
Een broodje, zoals beloofd…
Iedereen heeft iemand
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.523 Als adem hem beneemt
in stilte van gedachten
tekent hij een groot hart
op het beslagen raam
een pijl met een naam
slechts één
hij voelt alleen
onzichtbaar
verdwenen
in de wereld om hem heen
hij weet niet dat zij hem ziet
in het noorderlicht
van de bevroren dagen…
Koude maan
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.690 Raam is gebroken
nu schijnt de maan
zijn koude stralen
recht naar binnen
snijdende sikkel
heult met het duister
kerft in het denken
tot de dageraad
dan verrijst de zon
bestraalt met warmte
het duister weer weg
tot een volgende nacht…
Luchtpost
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
717 de hemel is een stempelkussen
een blauw papier
met witte inkt
ik blaas bellen
kijk, ze drijven
op de wind
je spande spinnenwebben
om de deurklink
liet stenen kralen vallen
uit het raam
en alle bomen huilden
toen ik vandaag verloor…
Morgenzicht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.168 Ik kon alles zien door de glazen ruit
mijn zicht in gretigheid vertroebelend
als adem condens vormt, en mijn vingers
afdrukken achterlaten in een poging
door het raam te tasten, naar wat in morgen ligt
En toen de deur eenmaal open ging
vond ik zoveel - te vroeg…
Soms ben ik net een mens.
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
5.677 Was ik gister stout, baldadig, nukkig
Nu is alles anders, ik ben gelukkig
‘k kijk uit mijn raam, m’n tuin vol kleuren
Mij kan vandaag niks meer gebeuren
Ik heb mijn huis, mijn boom, mijn beest
En een echte vriend, dàt telt het meest.…
probleempje
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
726 was de glazen, verschoon het bed
laat haar geur het raam uit waaien
en verwijder haar haren uit het lavet
probeer alles snel te wissen
want m’ n vrouw komt zo terug
maar hoe verklaar ik in vredesnaam
al die nagels in m’ n rug…
gespreide witte vleugels
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
569 er is een witte engel
voor mijn raam geland
om mij te leren vliegen
haar vleugels wijd gespreid
houdt zij mij bij de hand
In oogverblindend vurig licht
groeit zij door mij naar buiten
als universum strekt zij zich uit
waar van wortel tot oneindig
liefde het enige is dat telt…