954 resultaten.
IJle splinters?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
397 lege windbuil op de rug,
om inzichtelijk in te lijven op
de blindheid op papier, het
is me aangepraat misschien,
blinddoek tot het zoveelste einde,
streven naar de juiste strofen
waarvan ik de inhoud nog niet zie
mij op de private tekst verlaat,
het ene verdicht een ander toe in de
maat- en meetlint van de poëzie,
fluitend riet…
Het hemelt.
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
963 stil zit de man voorover gebogen
gedwongen houding onder een
grote groene paraplu
blik gespannen en strak gericht
op de hengel en dobber
hij rilt even; heeft zich wat meer
naar ’t hoge riet verschoven
terwijl het vandaag toch stevig hemelt
blauw gele flitsen schieten soms als
pijlen uit wolken naar beneden
de atmosfeer voelt…
Trekdamse bos bij 's-Gravendeel.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
575 Of wellicht het lied van de eenden bij het riet,
met in hun klank het gloren in het verschiet.
Zelfs in het meer zuidelijke hoeksche land
ook bloemen meedeinen in de akkerrand.
Of liepen geliefden langs deze paden
die in de avondlucht deze grond betraden.
De voorjaarslucht jaagt helder blauw
het is bijna gedaan met de winterkou.…
want sterke vrouwen baarden
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
873 grijze wolken jagen
weerbarstig buigt het riet
regen daalt met vlagen
een einder is er niet
donker land gebeukt
door woeste krachten
verzet met hand en tand
toont meedogenloos verachten
geen harmonie maar grof verzet
weerspannigheid en grote moed
dat heeft het land gered en
maakt karakters zichtbaar goed
de mens uit deze aarde
vertoont…
treden
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
503 door gongslagen ingeluid
en volg ik het opstapelen
van komende momenten
onvoorspelbaar,
onvermijdelijk dooft de lente
neen, de nacht is thans
nog niet onomkeerbaar
wel wacht dat wat nadert
achter een beoogde staar
en heb ik allengs meer weet
van wat je niet ziet, bovendien
schuilt in achterlaten een gebaar;
het breken van knakkend riet…
Niet in het nieuws
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
463 Je ziet hem toch niet als een helpfluencer
een paardenfluisteraar met onderkin
een slangenmens met kaalgeschoren spin
een bodypainter met een bellydancer
Je merkt toch dat de wereld hem nu ziet
als zwarte schaap als zondebok met staartje
een reutelaar met flaporen en baardje
paranoïde kwast, geen zwijgend riet?…
Rust op een lentedag
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
521 Daar achter het golvende gekrookte riet
de zwaluwen die over het water scheren
een schilderij waar menigeen van geniet
en de schepper voor te danken en eren.
Dromerig zit ik daar aan die waterkant
alleen en stil genietend zonder zorgen
dit is mijn geboorte plek mijn vlakke land
hier kan ik zijn vanaf de vroege morgen.…
Rust aan het water
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
316 Nergens beter toeven
dan tussen golvend riet
turend over het kabbelend meer
luisterend naar de vogels.
Aan de overkant van het water
loeien koeien in de wei
wordt gras gemaaid om te hooien
alles wijst op voorjaar
begonnen in mei.…
Stralend op mijn balkon
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
2.082 Stralend in de ochtendzon zie ik je wakker worden
Dichtgeknepen ogen, samen wakker worden op ‘t balkon
De afdruk van de rieten stoel in onze ruggen gegraveerd
Herinneringen aan een met liefde overladen slaap
Verdwaasd kijk je in mijn ochtendogen
Je zachte glimlach laat zien dat je wakker bent
Je leunt naar voren en wenst me welkom in deze nieuwe…
kernklanken
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.086 Het ranke riet ruist ‘n lieflijk lied
vol tonen die zichzelf verwoorden
sereen, waardoor de stilte zwijgt
en de hemelboog eerbiedig nijgt
diep getroffen door de akkoorden
de melodie lokt zwaar van eufonie
het sluim’ren dat in kern ontstaat
wachtend tot ‘t ritme zacht beroert
en pulserend naar bezieling voert
waardoor de kiem ontluikt uit…
Claus' zwanenzang
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
782 kringetjes rond een zelfverklaard erudiet
hakken en gooien hun raadsels te hoop
en maken cultuur tot members-only cult
ze houden het gezellig, daar in het riet
van hun ondoorwaadbaar pulpbiotoop
in hoogmoed voor het lezend plebs verhuld…
luik zonder scharnieren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
24 mist ontdaan van grijs als verf over behang
haar witte mantel is geel bij verse sneeuw
een schreeuw van een meeuw ik laat hem
plots helder ijs met ijzers glad gegleden
de snelheid op de vaart gelijk een schicht
als van het licht stabiel en krachtig duwend
de één over de ander de herhaling van benen
lichtbruin riet telkens bijna plat gewaaid…
de lente scherpt haar profiel
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
966 de lente scherpt haar profiel steeds dieper
behaaglijke schoonheid in kwetsbaar zoet
waterhoentjes zoekend hun heil in groen en riet
meeuwen die daken bedekken met stront
vlinders die hiphoppen van struik naar struik
net als vroeger zoals de lente kleurt mijn geheugen
zigzag fladderende bijen door bloemengeuren gelokt
een dijk…
maan, o maan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
751 de zilveren vlek
in het hemeldek
bij nacht, lacht
en doet haar naam
weer alle eer aan
al zit er geen mannetje in
te vissen achter het riet
het blijft toch ieder kind
dat hem wel degelijk ziet
wijl iedereen al slaapt
met afgestroopt beddegoed
door het raam naar boven staart
waar het witte licht is
net genoeg kracht verschaft
om veel…
naamloze geur
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
1.212 als een
dalende springer
met parachute
lig ik op pril gewas
nog amper bovengronds,
ik spreek over gras
stengelachtig
en broos van natuur
als het ware zacht neergevlijd
maar zeker tot dragen bereid
zo woel ik met mijn lippen
wat kort geplukt
maagdelijk groen
en aanschouw
de steltlopende snippen
die door weinig wuivend riet…
het maanvogelke
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
658 seffens als het voorjaar klinkt
in kragen van riet en dotters
hoort ge hem zingen en ziet ge
hem staan boven de stengels
zijn witte borst in het blauw
maakt u bekanst bijzichtig, hij
lokt u van verre als ge u ogen
open doet wanneer fietsend door
het Meetjesland langs ons kreken
dit parelke zich aan u wil tonen
kijkt nen keer, wie schildert…
TURINGWEDSTRIJD (2)
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
553 Dat er studenten werden ingehuurd
Om ‘t eerste kaf te scheiden van het koren
Dat kregen we na afloop pas te horen
Het heeft als zand in boxershorts geschuurd
Wij, rijpe dichters, voelden ons gestuurd
Met kluitjes in het riet door junioren
Nog lang niet droog achter hun ezelsoren
Heeft grut ons werk bepoteld en begluurd
Wat weet een melkmuil…
RÊVERIE
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
574 We lagen op een vlonder, hand in hand
Met achter ons een brede kraag van riet
Het was hoogzomer, blad dreef in de vliet
We hadden weer een hele sterke band
Luchtig gekleed was ik en bruinverbrand
Zilvergrijs haar had ik maar jij nog niet
Omdat ik je nog lange niet verliet
Vandaar dat beeld daar bij de waterkant
Je droeg een rode, wollen…
De Herfst blaast op de horen
poëzie
4.4 met 7 stemmen
2.580 Ik hoor U door mijn hart en door de rieten zuchten.
Ik ben bereid.
---------------------------
uit: Adagio (1947)…
Het knaapje in het bos
poëzie
3.1 met 13 stemmen
1.832 Toen daalden uit de bomen
De eekhorens naar beneên;
De hazen zijn gekomen
En dansten om hem heen;
De dartle reetjes speelden
Om hem in struik en riet;
De lieve vogels kweelden
Hun allerzoetste lied.…
lokkende lenteschoonheid
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
594 In wolkenloos blauw
opent de dag met
zonnelicht en morgendauw
zingen de vogels hun liefdeslied
en eendjes nog even soezen
in het veilige riet
Onzichtbare wind maakt
rimpelingen in het meer
waarop zonnestralen schitteren
en als vuurvliegjes dansen
op en neer
Bomen beginnen al te kleuren
in tere tinten groen
Narcissen staan te geuren
in…
TOT TRANEN KWAMEN
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
808 In mijn hart klonk steeds het lied
van het meisje dat ik zo beminde
Over liggen tussen ‘t ruisend riet
waar het lief ons zeer verblindde
In mijn hart klonk zacht een lied
van de dagen zo bomvol dromen
Over dagen in het verre verschiet
vol beekjes die er zacht stromen
In mijn hart klonk een teder lied
van ‘t lief dat mijn hart bewoont
Hoe…
GELE LIS
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
539 Binnen de groene rij aan de waterkant
glanst overal samengedrongen zonlicht,
versnipperd, luchtig verspreid, _ en verlicht
de statige riet- en grashalmenstand.
De bloem toont haar helle kleur als stille brand,
heeft tevens sierlijk irisaangezicht.
Zij vouwt zich open, brengt, naar buiten gericht,
kleine onsterfelijke kunst tot stand.…
NOVEMBER
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
639 Er vliegen meeuwen onder stilstaand water
En richting bodem wuift verdonkerd riet
Het is de maand november die dit biedt
Een koppel ganzen vinkt vóór het geklater
De herfst af in een zwaarbewolkt theater
Van regengrijs met buien in het verschiet
Het blad knispert sinds het de boom verliet
Mijn ziel bewaart het tafereel tot later
Wanneer…
Wintersouvenir in sepia
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
770 Het krakend riet rondom de plas
draagt z'n dik berijpte kragen.
De lucht gevuld met ijl gekras.
‘k Hoor de ijzers ritmisch klagen.
Oude vrouwen sprokkelen hout.
Takkenbossen krommen hun rug
en baaien rokken bollen stout.
De dwarrelwind is vliegensvlug.
Nu ik Van Ruisdaels winter zie,
herleeft het prentje in m'n handen.…
Enfin
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
539 mijn haar
nog immer lang,
over oren op weg
naar schouder
verdunt in allerijl,
havens komen in zicht,
op het slagveld
ruist het voorlaatste riet
het wordt er kouder
is het vizier
op mijn zwanengezang
gericht
raakt dan ook
de geest gekweld,
wordt mijn kijken
naar nog meer staren overgeheld
dicht ik almaar dichter dan verlicht…
ZEFIER
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
550 De zoele verstrooide zucht
strijkt 's ochtends over de wei
doet
grashalmen zijn adem zuigen
broederlijk naar elkaar knikken
tussen hen verborgen wezens
ontwaken
blaast bestendige dwaallust
door schemerig maar bewust riet
brengt op het glanzende meer
dunne schaduwen
van huiverende twijfel
verzinkt boven de rivier
onder…
Wat mist kan positief zijn
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
577 klein, ik leek wel helemaal alleen
Op zich is dat niet zo erg
Ik zie er toch niet tegenop tegen die berg
Tijdens de druk op mijn pedalen
Verschijnen de meest hartverwarmende verhalen
Het is het geestesoog
Dat op zo'n moment juist scherper ziet
Terwijl ik mij vooroverboog
rook ik de veldbloem en hoorde ik vogelgeluid tussen het riet…
Kortenhoef
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.617 Nog een
kleine opmerking van de wind
achter mij in het riet. De watermunt
geurt me met kracht achterna van het
licht aanvaren.
Een fuut komt haastig nog door de ban,
met watervrees zwemmend, alsof het zo weer
spertijd is, weer jeugd en oorlog worden kan.…
Kijk en zie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
561 Kijk naar het riet dat onbezorgd wuift in de wind en geloof,
in vrede op aarde.
Kijk naar de druiven en zie,
onder onze zorg kan ze tot wijn kan verworden.
Kijk naar de wolken en zie,
hóe ze kringloop zijn.
Kijk naar de wereld, en naar haar geschiedenis.…