802 resultaten.
Lente bermen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
422 vergeten
in een rustig
zoeven op lands
wegen gingen
wij op pad
de bestemming
bleef nog een
zwart gat we zien
wel hoever de wereld
in ons plaatje past
op de bonnefooi
zijn wij gestrand
aan de rand van
bewoond gebied
natuurlijk was er
niets geen mens
te zien benzine op
geen kost en
zonder onderdak
wij wilden zien
waar het schip…
S.O.S.
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.657 eeuwigheid verzochten
we voelden ons als opgejaagde dieren
die dorstig smachten naar een heilzaam vocht
vol overgave streken we banieren
elk middel was geheiligd, alles mocht
gehaast persten we druiven, brouwden bier
bij nacht en ontij raakten we vervlochten
en deinden met de golfslag mee als wier
we wrongen ons in onverwachte bochten
een schip…
Walcheren bij avond
gedicht
3.1 met 44 stemmen
41.200 Het silhouet
van een geluidloos schip wordt neergezet
tegen de einder en verschuift. Met regelmaat
van enkele seconden zwaait een armvol licht
vanaf de vuurtoren over ons heen. De wind
gaat liggen in een dal, de avond wint
het van de dag.…
Er waaien klanken over de dijk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 Ganzen boven, en een schip beneden, een spiegel gelijk,
trekken V’s, die lucht en water openscheuren.
Tot de stilte valt en de schilder het laat gebeuren:
het in lijst gevangen rivierenland, van binnen- tot buitendijk.…
Hebzucht
hartenkreet
3.2 met 21 stemmen
1.937 Bij veel bedrijven gaat het slecht,
soms denk ik, is dit wel echt,
of maken ze nu schoon schip,
zaten zij toch al op de wip.
Misschien dat uit deze narigheid,
met heel veel vlijt, de komende tijd,
iets moois zal opbloeien,
maar ‘k hoop geen bonussen meer zullen groeien.
Kredietcrisis 2009…
Blonde Tarantella
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.363 warme lach
geketend aan je zwoele lippen
genietend van je zonnige stem
verbijsterd door je bergachtige passie
bevrijd uit je omklemmende tederheid
verenigd door uitputtende liefde
opgewekt door je lieve woorden
uitgerust door ontspannenheid
gemarteld door je afwezigheid
gekweld door pijnlijke prikkels
verlaten door je havenloze schip…
Net heb ik
gedicht
2.1 met 66 stemmen
18.465 Net is het schip vertrokken, zeilt aan wind
de verte in en de raven bevolken de boeg
en spiegel de ander in jezelf van veel verder
ga ik vaart maken ga ik zeggen wie ik ben
en zo kunnen we dan eindelijk samen zijn.
------------------
uit: 'Zone', 1998.…
- Achter gelijnde stroming -
netgedicht
4.2 met 59 stemmen
557 Aandacht voor het rusteloze
is het dispuut
om zwaar gekleurde romantiek,
dwingt het schip richting pier
vervalt door symmetrie of harmonie
in achteloze stroming.…
DE VERSNELLER
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
455 rijdt plotseling harder
dan alle sportauto 's
dankzij een klein toestel
door professor Prlwytzkofsky
uitgevonden
de vernuftige doos
jaagt op Slot Bommelstein
het huishouden op
vernielt mooie vloerkleden
de stad Rommeldam
is vol radeloze burgers
die verrast worden
door een boze wervelwind
vol drang tot verwoesten
het schip…
Petje af
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
701 kinderen
een bruid van negen jaar
kerk en staat
wie veroordeelt nu wie
het geld regeert
Shell oppermachtig
wiens brood men eet
diens woord men spreekt
de fluister van de wind ageert
het venijn zit in de staart
opgestapt ontbonden
wachtgeld zes jaar
plus een hoge functie
voor twee die aftaaiden
Nederland en Amsterdam bankroet
het schip…
dag acht
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
660 deze zondvloed kent geen verborgen land
waar vogels de zee verkennen om hun
ranke voeten te laten rusten op het afgematte
drijfhout wat zich eens een schip mocht noemen
het is koud varen met een gebroken roer
een doemscenario zonder kunst
herkent het pikhouweel om spaanders
te hakken van het teveel aan rust, een wond
waarvan de hechtdraad…
EEN SCHOUDERKLOP
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
823 maak je vrij van alles om je heen
nu ben je nooit meer echt alleen
in ons gezin vond jij je plaats
ons schip gaat met jou buitengaats
we zien de wereld als een druppel bloed
nu de echte narigheid is overleefd
dat is achter de rug, de toekomst tegemoet
niemand, die ons nu nog tegenstreeft
het ging zoals wij het hebben gewild
de honger naar…
BEMINDE VERTE
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.339 Mannen op het schip zijn zich elk uur bewust
van verrassend gevaar, straffe arbeid,
ofschoon de purperzee hen kinderlijk verblijdt,
wanneer de zon bij 't gouden westen rust."
Moge de stem binnen ieders gevoel
reeds gedurende de jeugd vertellen
over de voorgenomen levensvaart:
"De wijdte toont menig te verwinnen doel.…
TITANICZANG
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
634 Op het zinkende schip speelt een klein orkest
plechtig, maar ongestoord in de bange nacht,
houdt bij strijd om leven zingende wacht,
als de vaderlijke vogel naast zijn nest.
Moedig springende maat luidt op haar best,
versmelt zich met geestelijke stem, verzacht
het benauwde én hoopvolle gejacht,
dat door bevelende roep wordt geprest.…
Sterre der Zee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
629 keurs omhooggeduwd
met buigzame walvis baleinen
Zij stoppen zilvergeld
in de spleet van een offerkist
dankbaar buigt het negerbeeld
met tekst voor behouden vaart
smeken de zegen af van Isis
beschermvrouwe van de zee
Zij roept hen met de golven
in de haven, de schreeuw
van een hoogvliegende zilvermeeuw
het kraken van het schip…
Omarming
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
523 als werd ik alleen,
op een mooi eiland achtergelaten,
je schip kleiner wordend,
tot niet meer zichtbaar.
Vertrouw je me, had je gevraagd.
Ja zei ik.…
Ik wil mijn dromen tot een toren bouwen
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.281 De vredige pastoralen en de gaarden
Met vreemd-vervlochten bloemen, en de afgronden
Van dood en vlammengloed, met juichemonden
De englen in schitterende rei geschaarde;
En 's nachts, wanneer mijn Teken op de rotsen
In 't maanlicht blinkt boven de woelige zeeën
En een schip nadert van een vreemde kust,
Schijnt het de stuurman boven…
Ik droom je
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
736 mijn keel
en opwellende tranen
blijdschap en opluchting
dat het je goed gaat, al
klink je nog steeds gehavend
't Is zo idioot, besef ineens
dat trouw en rouw slechts
een letter
met elkaar verschillen
In gevoelsdiepten
niet voor elkaar onder doen,
een dans van eb en vloed
Zilte tranen naast mijn glimlach
In de verte licht een schip…
Onveranderlijk
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
489 deze wereld
Die geen wens nog uit doet komen
Die harde maatschappij
Zij vergiftigt al mijn dromen
Ik gruwel van de mensen
Die zichzelf zo mooi zien staan
Die vrienden selecteren
Op een koophuis en een baan
Ik kan niets meer waarderen
Zie de fouten die er zijn
Irriteer mij aan een houding
Ook al is die nog zo klein
Verbrand een schip…
Niet genoeg tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 Van al die essentiële levenspijlers,
die als aanlegpunten in een immer
voortzeilend schip aan je voorbij
zijn gegaan.
Niet genoeg tijd, omdat je je al reeds
te oud voel. Je ervaart, dat veel zaken
door je vingers glipten voordat je er
goed en wel grip op had.…
vele smekende ogen.
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
609 lege ogen,een grauw gezicht,
gebogen over afval,
geen enkele toekomst in zicht,
levend tussen schip en wal,
geen luxe om ze heen,
geen fatsoenlijk onderdak,
zo leven ze eenzaam en alleen,
leren geen enkel vak,
ze hoeven geen bleu-ray player of video,
een magnetron laat ze koud,
ze hoeven ook geen audio,
alleen iemand die van hun houdt…
Druilende Dag
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.139 Een vlagje rook, van diep ultramarijn-
Blauw, dat de vochtbezwaarde nevels dompen
Waar 't even wappert, wimpelt uit het stompe
Vierkanten houten schoorsteenpijpje; een klein
Bruin glimmend schipperke loopt langs de boord
Van 't schip, blaft naar zijn buurman, om gestild
Druilstaartend, 't trapje af naar de roef te gaan.…
KLEINE ZENDERSMOED
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 De stemmen uit het schip vervullen hun taak,
schenken verlangende oren luisterlust,
tijdens diep denken of aansluipende vaak.…
De stilte
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
495 stenen
een haas rent over
het kerkhof
De wind een koeltje
op deze warme dag
boven de akker zingt
de stijgende leeuwerik
jubelend als een engel
een stipje aan de hemel
Het beekje ritselt en murmelt
de jongen ziet het kerkje zo oud
en ach de verweerde stenen
van de doden in het hoge gras
de beuken kijken toe
in de verte vaart een schip…
De tand des tijd
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
333 verwacht
ook kunnen zij
de pijnen nog
niet vergeten
komen van
traag herstel of
van genezing is nog
niet helemaal sprake
zoiets vraagt een
specialistische
begeleiding en ze
vragen je de kleren
van je lijf om dat
allemaal op te diepen
is een crime in
herbeleven maar je
bent het dan wel
allemaal kwijt
je vaart weer
op een schoon schip…
MEERVOUDIG KUNSTWERK
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 De schrijver Herman Melville
eindigt zijn verhaal van
de gevreesde witte potvis
die wraakgierig een schip ramt
waarna het snel zinkt
met de woorden
en de lijkwade der zee
golfde weer voort zoals het reeds
duizenden jaren geleden deed
dat schone wijde doodskleed
bedekt verdronken mensen
strijd van leven op dood
door alle dieren…
Tussen de regels door
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
629 Tussen de wal en 't schip
tussen vloek en gebed
tussen neus en lip
tussen laken en servet
Tussen waan en waarheid
tussen belofte en gemis
tussen verbod en genot
tussen licht en duisternis
Tussen ongekende hoogte
en obekende diepte
tussen vreugde en heimwee
tussen afstand en liefde
Tussen stijgen en dalen
tussen roof- en zwerftocht…
Badwater
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
511 Velen zouden aan uw act
een voorbeeld kunnen nemen,
ook ik ben er tedienaangaand
inmiddels veel vergeten
Er ruischt een overvloed
aan doffe vlekken zwarte inkt
mijn oeuvre zit vol smetten
van twee- of derde garnituur
die vader tand des tijds
toch niet lang zal doorstaan ergo...schoon schip te water laten
is nooit weg, edoch...…
HEEN... TERUG?
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
288 Heuvels ontvangen blij; het schip legt aan
bij een rotswand: voor enige dagen zijn stee.
Zwitserlands Bazel is eindbestemming.
Het vaartuig wordt verlicht, langzaam leeg gehaald,
diens denken is een vragende wenteling:
Wat heb ik mijzelf tijdens de reis verhaald?
Schenkt nauw vaarwater rijke ontdekking?…
Zeevriend
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
587 beademen het voorjaar met nieuwe zomer
in de stilte van die intieme heimwee
ben ik het spelende kind van de duinen
te klein om de horizon te aanschouwen
te groot om de zandkorrels te tellen
in de verte van dat grote verlangen
blijf ik zo kinderlijk omdat het gaat
zeevriend, leen mij de weemoed in jouw ogen
laat het land van mijn hart jouw schip…