759 resultaten.
even bomen
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.352 In mijn armen wieg ik de wind
en draag mijn takken tot de hemel
mijn wortels blijven in de grond
waar ze de wormen voedsel geven
Mijn bladeren verdragen elk verhaal
doet rupsen glanzend weer ontpoppen
en stuur ze dan de wereld in
om elders weer iets nieuws te zoeken
Mijn twijgen zijn steeds nestbelâân
opdat de vogels rustpunt vinden
totdat…
Deuntje
poëzie
3.2 met 5 stemmen
2.892 Daarom moet gij mij verdragen
als ik lust heb wat te slaan.
Reine Liefd’ kan niet vergaan!’
‘Wel, verdraag dan ook mijn smijten’,
zeide Jan, en stelde doe
ook een bos met sleutels toe.
En als zij begon te krijten,
kreet hij daar weer tegen aan:
‘Reine Liefd’ kan niet vergaan!’
Wildij Reine Liefd’ doen duren?…
Wilgendood
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
880 Treurwilg
die dor je bladeren laat hangen
in een gure najaarsstorm
de regen kletst je op de wangen
zo grauw gerimpeld
ouderdom speelt je nu parten
doet je wankelen op je stam
die stukgereten steunt van binnen
op je wortels, maar je kan
die woeste windvlaag niet verdragen
die je gierend in de haren vliegt
en niet meer lost, je snakt naar…
Ter ere van de goedertieren maan
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
2.491 En als ik langer dan een mens verdragen kon
gekeken had naar jou, zo mooi en stralend klaar
dan ging ik duizelen en werd ik raar
zoals van te lang kijken naar de zon.
Dus zit ik nu weer op mijn ouwe kamer
waar alles donker is en koud en klein,
rondtastend naar mijn dingen, bedachtzamer
omdat ze me vreemd geworden zijn.…
stilte op het kerkhof
hartenkreet
3.6 met 22 stemmen
2.927 Er heerst een doodse stilte
bloemen pronken op de graven
stilletjes vraag ik me af
Hoe ze de stilte kunnen verdragen
Het gedempte geknars van het grind
een blad valt zwijgend neer
een traan geruisloos langs mijn wang
In stilte lijden doet zo zeer
rustig loop ik langs de rijen graven
De stenen met namen, ze staren me aan
alsof ze…
Luchtkasteel
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
2.089 Met het drijven van de jaren
bouwden zij mijn luchtkasteel
waar ik dromen kon de dagen
op de allerhoogste deel
met mijn vlindernet vol vragen
en mijn hemels gekrakeel
konden zij mijn zucht verdragen
was geen wervelwind teveel
Speels verdroomde ik verhalen
die ik speelde -één voor één
hoog daarboven voor de sterren
en de wolken om mij heen…
Bij: de onvoltooide van Schubert
netgedicht
4.6 met 22 stemmen
967 Niet te verdragen
bron die terugkeert
kind dat lacht.
Schaduw die wijkt
hartslag op de middag
vogelenvlucht.
Nooit voorgoed
begonnen begin
verloren bezit.
Open handen
gebalde vuisten
overwonnen vrede.
Hevig begeren
fluwelen uur
van zwijgen.
Akkoord van levenden
die rusten
tot verrijzen.…
ik zie het steels bewegen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.482 versleten
het pad ben ik vergeten
voel ogen in mijn rug
muren zijn gebroken
kleuren zijn verfletst
zacht fluisteren de spoken
die mijn jeugd hebben verpest
slinkse blikken, het steels
bewegen om me heen
ze dringen op, laten me schrikken
de kring gesloten, ik alleen
ze dreigden alle dagen
ik sloeg met vuisten toe
tot ik ze kon verdragen…
- Het zijn zo kleine handen -
hartenkreet
4.1 met 52 stemmen
2.571 Leren elendig verdragen, hun slagen,
kunnen zich eigenlijk niet weren.
Hebben veel te wenig, om te leven van.
en ook een karig loon,
durven niet vertellen over spot en hoon.…
Een engel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
575 Alles gedragen, vroeg God
me om te blijven verdragen.…
Gracieus
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
518 Door veel te verdragen, losten vragen op,
zodanig dat ik vraagstukken achter me liet.
Maar vanuit een hele kráchtige beleving
der kern,
verhief ik mij boven de pijn
mij aangedaan, die vaak
plaatsvond buiten mijn bestaan.
"In het stellen boven,"
liet ik menselijk gevoel los...
zó moeilijk,
maar bloeide de lelie der zuiverheid.…
De Sonnettenbakker
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
514 Een ander aantal kan hij slecht verdragen.
Het metrum, als het even kan, van vijf
want zes geeft weer zo’n rommelig geheel
en vier leidt meest tot kinderlijk gespeel.
Ja vijf is hem geschreven op het lijf.
Het rijm bezorgt hem wolken welbehagen.…
De querulant
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
454 Vanaf de dag dat hij kon praten ging ie klagen
Het leven scheen voor hem een lange reeks van plagen
De mooiste lentedagen konden niet behagen
Ze deugden nooit, noch aan het eind of het begin
Voor zijn omgeving was het nauw’lijks te verdragen
Hij deed niet anders dan de boel in treurnis jagen
Door iedereen met zeikerijen te belagen
Mijn Lieve…
Ben ik een verslaafde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
635 slapen
voor jou wil ik waken
zonder jou zal het falen
door jou heb ik tranen
om jou zal ik wanen
in jou kan ik praten
naar jou wil ik staren
mijn hart voor jou heeft slagen
jouw hand vraagt naar mijn haren
een kus en we zijn samen
die lust is er al jaren
dus ik zucht en vlucht
in al mijn dwalen
neem rust en het lukt net
het te verdragen…
Windstilte?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
472 je de werkelijkheid bewaart,
geluidloos in het oog van de orkaan,
ik kan er moeilijk tegen dat je van
gedaante wisselt, daarin ik vrijwillig
moest vervreemden, een windstilte
waaruit ik de kracht ontlenen moest
om schaduwen te binden, niet uitlegbaar
dat alles ook onbegrijpelijk kan blijven
hoe het komt dat ik jouw vertrek
te verdragen…
Wat is wijsheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
512 Is het de verlichte filosoof
Die door het stellen van kritische vragen
De wereld steeds beter kan verdragen?
Of is het de verlichte boeddhist
Die mediterend zoekt naar de innerlijke ziel
Om zo vragen te beantwoorden
Die slechts voor de uitverkorene
Zijn te begrijpen?…
moeder
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
613 Hebt de pijn van het baren moeten verdragen.
Zo zag ik als nieuw wezentje
het eerste straaltje levenslicht.
Ik voelde dat het dezelfde handen waren
die nu teder mijn wang streelden,
net zoals je over je buik wreef
waar ik geborgen zat.
mama
Je kusjes doen mijn oogjes sluiten.
Je zingt stilletjes terwijl je mijn handjes vast pakt.…
EXOTEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
517 we kunnen nergens heen
en zullen het wel moeten verdragen
jullie ons geschonken exoten
rupsen van eik en den
en die enkele die ik nog niet ken
de zandvlieg reuzenteek en tijgermug
met virussen ze komen eraan en echt al vlug
kunnen we zelf de ellende ervaren
die ze daar ginder al eeuwen
hebben ‘genoten’…
Agnus Dei van Barber
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
607 het diepste
van mijn ziel en zaligheid en
de eeuwigheid welke ook mij wacht
dit stuk wat steeds tranen zal brengen
welke ik telkenmale zal plengen
me zachtkens en intens verdrietig makend
over zoveel niet bereikt, niet gekregen
afgewezen en veroordeelt tot mezelf
in een koud openbaar isolement
dit stuk blijk ik uiteindelijk niet te verdragen…
Gedragen door de wind
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
417 luister mijn kind
je ogen zijn te mooi
glanzende sterren boven
een demonische zee
alleen de gouden zon
kan deze zee verdragen tot
de dagen zullen dagen
troost zich mijn ziel met jou
die mij met God en
mens verbindt
komt kinderen, komt, en luister
naar 't geluid van vogels
de raaf - de mus - de merel -
hoe verschillend
dat…
Zogenaamd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
453 Deze zogenaamde vorm van liefde,
kan ik echt niet verdragen.
Maar ik kan niet voor een ander spreken
alleen maar zeggen wat ik voel.
En om God te vragen iets te doen,
aan al dit aards gewoel.…
Laat ons dan
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
512 Als we dan toch die kant op lopen
toch die kant op gaan
Laat ons dan
niet langer stilstaan
en samen oversteken
Als we toch die kant op lopen
toch die kant op gaan
Dan kan het toch geen kwaad
om onderweg elkaar te dragen
elkaars tranen te verdragen
en kom geef me je hand
Want als we samen oversteken
samen naar de overkant
om nooit…
Reportages
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
697 Via megalomane beeldschermen
stroomt er zomaar niet te verdragen
ellende onze huiskamers binnen.
Met een pantser om uw gevoel
ademt u het onrecht in...
Waar is de wereld toch mee bezig?
Aangedaan roept u 'goeie genade'
en wendt u zich opnieuw geërgerd
naar uw jengelende kind.…
Inzichtelijk kijkje
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
732 Alsof de schrijver
zijn weelde haast niet kan verdragen.
Gebreken oplepelen is helaas
een routineklus. Je wilt niet dat
een onnadenkend oog er inloopt.
Of moet ik reppen van gemeenplaatsen?
Rem ook al die opsommingen.
Bij ideeëngebrek een uitkomst, maar verder -
Dichters blazen zich nog wel eens op.…
Sasha het paard
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
857 Slechts een boogscheut van ons vandaan
graasde Sasha in haar bestaan
Vaak alleen alsof ze achter
was gelaten
kwam ze in draf als
z' iemand zag
Haar machtige prachtige manen
Indiaans bevlekt
fraai als een wereldster
Verblijvend op het gras
had Sasha last van de vliegen
op haar vacht
kon het niet zo goed verdragen
schudde het van…
Date
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
298 Ik weet toch, chick
je kan mij niet verdragen
Maar ik heb de cash dik
kijk mijn dure wagen
Die is een magneet
dus jou heb ik beet
Je kijkt wel, met side eye
maar wij gaan op date
En check mijn klok, ja
die is 24 k
Shout out naar je moeder
ze dm’t in m’n insta
Ik ben vet hc, toch
dus jij weet waar ik sta
Je gaat mijn foto’s likken
mijn…
Het buigpunt
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
373 ik ben een anomalie
een stille afwijking in lijn
geen buigpunt dat zich voegt
geen scharnier zegt
zo moet het zijn
maar in mij keert iets om
een trager innerlijk bestaan
verdragen wordt hier Anders
geen last die buiten blijft
staan
maar een dalen naar binnen
waar elke stap zich herschrijft
want voor zij wordt gezet
lost de beweging…
Binnenzak
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.320 En lonkend naar een weke lens
Wil ik jouw gril verdragen
En toch verberg ik in mijn binnenzak
Als een stiekeme onheilsbode
Vlindermes en boksbeugel en matrak
By the way
Wat doe jij zoal om den brode?…
Dochterlief
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.234 Ik heb ze: knokig schriele knietjes
En elke jongen lacht me uit
Zijn blik verraadt: die heeft hooguit
In haar bh twee wattentietjes
Ik heb ze: tobberige dagen
Want zoals ik ben is er maar één
Dan ben ik vreselijk alleen
Kan ik mezelf niet eens verdragen
Het uiterlijk is onbelangrijk
Lacht oma, grijs, gerimpeld, lief
De spiegel maakt me…
Uitgestelde Vloek
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
2.569 De muur weerkaatst een stilte
Die ik verbeten verdraag
Zwiepte jij de deur al in het slot?
Bedaar…smoor die snik
blaas naar die dwaze traan
Die aan een wimper parelt
Ik blijf en klauw naar jouw weigerend lijf
Een nee was uitgesloten
De agenda puilt plots uit
Een groet wordt een uitgestelde plicht.
En nu? En hoe?…