1055 resultaten.
Luister
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
573 Zeg schat luister
kom ik wil je van
alles zeggen
bijvoorbeeld dat
de oorlog voorbij is
je de ware betekenis
hiervan uit gaan leggen
dat we elkaar weer
vrijuit met erbarmen
kunnen omarmen
aan elkaar mogen warmen
en hoezeer ik je toch mis
maar jij bent niet meer
waarschijnlijk
verdwaald verdwenen
in de oneindige
puinhopen en
na rokende…
ik zie me in je ogen staan
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.506 ik ben verdwaald
handen kennen me
polsen aan te korte armen
met vuisten dreigen ze
hoofden knikken met
een vreemd gezicht
ik zocht je maar jouw
trekken blijken ook gewist
in het geluid
herken ik wel je stem
maar je woorden zeggen
niet dat je me kent
ik pak je bij je jas
draai je langzaam om
je borsten zijn er nog, maar
in je…
Zwarte inkt
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
316 De zee is hongerig
het land heeft dorst
de lucht lekt zwarte inkt
de aarde is vies en stinkt
Heilige zwerfkoeien
romantische straathonden
verweesde kakkerlakken
verdwaalde rioolratten
Hallo dood, ben jij een in het zwart
geklede man die met een zeis zwaait?…
Gemiste kans
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
287 Het zijn slechts talloze, verdwaalde stippen,
op een abrupt afgebroken lijn.
Goud verdampt in lege handen,
bij een langzaam uitdovend vuur.
Bodemloos gevulde manden
in de waarheid van het kille uur.…
Ik had graag gelezen...
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
1.303 Iemand die nix heeft,
maar o zo veel liefde uitstraalt,
ik zou niet weten waarvan hij leeft,
en ben even compleet verdwaald..
dan herinner ik mij die man,
naar zichzelf op zoek,
bij mezelf denk ik dan,
ik had graag gelezen, zijn liefdesboek...…
De kleuren vallen .....
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.617 Een verdwaalde paddestoel in
het zachte mos gaat spontaan blozen.
Jouw zachte uitstraling en open blik
maken het plaatje compleet
Bij het scheppen van de kleuren
heeft God jou rijkelijk bedeeld...…
Werelden van vroeger
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
424 als ik in
je ogen kijk
gaan de werelden
van vroeger weer
open in alle
geheimzinnigheid
waar getoverd
en gedanst werd
in plezier beleven
met elkaar op muziek
die lachte met
hart en groot gebaar
toch trilde de snaar
in oeverloos verdriet
van de verdwaalde
die bang en in
de war ontroostbaar
om zijn moeder riep
jij hebt mij
altijd…
Even zondigen
netgedicht
5.0 met 828 stemmen
441 ik heb altijd heilige
willen worden
al toen ik in de kribbe
lag en maria als
mijn moeder zag
wij waren niet zo
uitgesproken thuis
want het dagelijks
leven haalde al veel
extra geboden in huis
wij deden weinig
aan mystiek want
wat wij niet snapten
was verdwaald en
dus eigenlijk doodziek
wie het bidden
had uitgevonden is later…
Vluchteling
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.383 Een ijsbeer zwaaide met een palmtak
een verdwaald vaandel over het rillend land
de verlaten voetstap die de sneeuw brak
schotsen van oker in het fluisterend zand
Nergens leefde nog het daglicht
nergens nog een vertrouwd gezicht
Dagdromend van de verlaten helling
waar zijn oude kim gebroken slaapt
een korte rust blijft toch een kwelling…
de karavaan
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
912 Bleke karkassen
van kinderen
De gulzige smoelen
van monsters
Voorbij slenterden
Van rol wisselden
Je het ravijn zag
waar ze zich in
zullen storten
Wat voelde je
toen je tussen
gondels en pleinen
heren en wijven
langs bitter gekrijs
je blik liet wiegen
je een oog herkende
Wat voelde je
toen je in die
tollende Karavaan
verdwaald…
Geen betere plek om het getier
gedicht
3.4 met 30 stemmen
10.953 Geen betere plek om het getier
van een oproerig geheugen te smoren
dan de keuken waar het licht
neutraal naar binnen valt en ieder
ding zich door een jarenlange
dagelijkse sleur hanteren laat
zonder oud zeer te wekken
zolang ik me maar niet herinner
hoe jij hier na die eerste nacht
gestaan hebt als een tussen
potten en pannen verdwaalde boom…
Scherpe randen
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.958 Verdwaald in eigen cryptogram
gewond door de scherpe randen
van de chaotische puzzelstukken
die het leven ons soms voorzet
kun je slechts blijven zoeken
naar de zin die cryptisch lijkt
of praktische oplossingen
van kleine eeltige stappen
naar een zinvoller geheel
maar soms gehuld in harnas
vechtend tegen windmolens
die raadselachtig…
stadsparkvijver
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
686 het park kijkt geharkt
naar het vale water
verdwenen liters plezier
voor de verdorde stedenmens
de tijd heeft niet stilgestaan
hier loopt de stad mondiaal vooruit
op wat eenieder te wachten staat
dorst en dorst en ook wel dood
de bodem van de vijver staart
groen in opperste vijandigheid
naar de verdwaalde toerist
- voor water moet je…
explosief snoepgoed
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
1.069 stram in twee rijen dik
camouflagestrepen onder ogen
die alles in zich opnemen
vóór een verdwaalde kogel
opnieuw een statistieken nummer
en zwarte kadertjes in de krant
het stof bijt, de zon brandt
met hun maaltijd in zilver
- made in the USA -
of het koosjer zou zijn
chocolade uit te delen
eerder dan blauwe bonen
een onschuldige glimlach…
Belaagd door de wind
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
552 zoek de eigen weg
zei ik nog
tegen jou of mijzelf
(het is toch om het even
over wie het gaat)
straten lopen allen uiteen
het plein in het kielzog
der zelfgenoegzaamheid
achterlatend
totdat de storm
verdwaasd wijst
in verdwaalde richtingen
oost wordt noord
zuid is om de hoek
ik denk niet dat
de verte mij kent
laat staan dat…
De Staat
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
835 De Staat
In staat van verwarring;
Staat, een brede naam,
altijd en overal regels;
voortdurende controles,
van de wieg in het graf,
geen simpele benadering;
intens, zonder opsmuk:
we zijn verdwaald,
stuurloos, zonder samenhang
drijven wij rond, een en al
onzekerheid; we gaan allemaal
het pad dat naar het water leidt.…
Wereldreizen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
580 wordt aangereikt
wanneer we in elkaars ogen verzinken
dan gaan we wereldreizen
samen in volmaakte dromen
als twee druppels water in een oceaan
in luchtbellen die beeldig bloeien
met een passie waarvan men niet meer geneest
die steeds opnieuw verblindt
een ongerijmde strandafzetting
een golfslag in een zee gestort
ergens, verstrooit, verdwaald…
Hoopvol
hartenkreet
4.9 met 8 stemmen
1.719 Doelloos slenterend over het strand
terwijl mijn haar danst door de wind
ogen dicht…ik voel weer jouw hand
en mijn emoties zijn eensgezind
Urenlang verdwaalden we aan zee
eindeloze gesprekken over ons leven
waar je ook ging, ik ging met je mee
onze toekomst stond zelfs geschreven
Ik zie ook jouw schaduw in het zand
hoopvol kijk ik even…
RECIDIVIST
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
628 eenzaamheid van de nacht
De stok, waarop hij altijd leunde
hoorde als enige de stille klacht
Waar de eenzaamheid regeerde
wachtte onder diens lantaarnpaal
Een juist ontslagen gedetineerde
op ‘t voortgaande levensverhaal
Op de kruising van eerlijkheid
had het noodlot hem ingehaald
Hij raakte daarna zijn weg kwijt
en leek in de leugen verdwaald…
Vergeef me
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 anders zijn, iemand anders ben ik niet
Ik ben ik, jij bent jij, bij elkaar zijn jij en ik wij
Vergeef me omdat ik mezelf ben
Omdat ik al vergeven ben door mezelf
Gesterkt door mijn fouten en mijn ongeluk
Ben ik mezelf geworden, zonder het te weten,
Heb ik geleefd
Vergeef me daarvoor niet
Want enkel ik weet wat ik wil
Vaak voel ik me verdwaald…
In de wilde wilgen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
694 somber als hij was
wilde hij zijn hoofd
in de wilgen hangen
maar iets weerhield hem
waren het de treurige blikken
van de andere wilgen rondom
die nog somberder leken dan hij
of het afwachtende roodborstje
op de picknicktafel vlakbij
die met zijn kraaloogjes
verlangend hoopte
op wat verdwaalde kruimels
de horizon verkruimelde
in kleine…
Nagenieten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.188 Pijn deed mijn gedachten verdwaald staand in het hoge gras.
Genodigde zagen niet mijn rollende tranen over mijn wangen.
Andermaal bekeek ik haar elegante kunst met gesloten ogen.
Bewegingen op hemelse muziek waar ik door was bevangen.…
De boerende landman
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
549 Ook is een boertje een verdwaalde wind
Ja juist . . . die ’t paadje naar de bips niet vindt.…
Een malle gedachte over sneeuw
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
449 stel nou toch, denk ik even, dat de sneeuw
het broze, tot ijskoud stof vergane gebeente
is van gestorven en allang vergeten goden
eens trots en sterk, eens aanbeden door velen
in heksenkringen, in bloedige offerrituelen
om nu in stukjes te verwaaien over steden
en ik raak verder verdwaald in de vlokkerige
omarming van zoveel dood tegelijkertijd…
Zielsverloren
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
526 Ik ben nogal androgyn,
wat haar mogelijk
verwarde en zij leek
op een verdwaald elfje,
die de weg naar huis
was kwijtgeraakt.
Een ogenblik was voldoende
om voor eeuwig met haar ziel
verbonden te blijven.…
Toiletboek
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
481 Vaak
plet ik er zilvervisjes, kakkerlakken
en verdwaalde wolfsspinnen. Maar mijn
telepathie met Yvonne slaat alles.…
Expatjer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
473 Kom ik terug, ben ik expatjer
Die verdwaald lijkt, niets herkent
Van A-Kerk tot Martinitoren
En aan de Vismarkt Huize Maas.
Promenade, stadsgeraas
Voel 'k mij nog thuis, ben ik verloren?…
Oude jenever
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 Verdwaald zoek je naar troost
in een kroeg in Amsterdam Oost
eindelijk mag jij helemaal jezelf zijn
je bent ver heen en nog niet terug
je vindt geluk bij plastic bloemen
en toch ben je waar je bent gebleven
waar geen kleur het grijs verbreekt
altijd vrolijk, je heft het glas
loze woorden, je blijft een gast
leeft jouw leven in een liefdesplan…
Bomen over kerst
netgedicht
5.0 met 46 stemmen
574 nog stond
het groen te
bomen over kerst
ook zij die jarig
worden en hun
dagen vieren
in de huiskamers
met de geur
van dikke snert
sfeerlicht rond
kribbe en stal
met de namaak
beesten en af en toe
een verdwaalde knal
behaaglijk binnen
terwijl het luiden
van kerkklokken
buiten bevriest
in het roepen om
samen te komen
met…
Ademde schaduw
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
413 in de verte
zag ik je al
komen op
lange benen
die altijd
dansten in
mijn stoutste
dromen
je liep langs
zonnestralen
deelde gratis
warmte ademde
frisse schaduw
van de zonlicht
contrasten in
regenboogkleur
de laatste
stappen kwamen
niet vooruit alsof
wij blokkeerden
we waren bijna
huid op huid en
nog verdwaalde
verklaarde liefde…