804 resultaten.
VERANDERING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 Het wondergereedschapje zoekt rust, verdwijnt snel
naar dicht beboste dalen, strijkt zacht neer
bij het geklater van een spuitende wel,
drijft mee, zwemt voldaan in een zuiver meer,
schenkt het ruime water vredig pastel,
slaapt in onder avondgloed, wenst niets meer.…
Apen En Beren
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
450 lopend op prachtige
onbekende onbestemde wegen
waar aan weerskanten
lieflijk wuivende bomen staan
die mij aan zien komen
die mij verder zien gaan
hoe vredig en leuk het ook lijkt
ooit kom je ze er onverwachts op tegen
de gevreesde apen en beren
die er misschien niet zijn
en je vraagt je angstig af
hoe kan ik ze weren door op
mijn…
Stille getuige
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
525 lijkt oneindig
mysterieus tot aan de dageraad
in alle bewegingen van liefde
teder in de taal van de nacht
dauwdruppels spiegelen ochtendlicht
het belooft een warme dag te worden
jouw liefde ligt nog in mijn armen
kom je bij me in mijn bonzend hart
het begint latent aanwezig
op het grondgebied van dromen
dat verlangen naar een vredige…
Vrede op aarde
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
718 eeuwenoud verhaal
over het kind in een kribbe
geboren in een stal
over herders in het veld
de nacht waarin
een wonder gebeuren zal
over drie wijzen uit het oosten
met hun geschenken
wierook, mirre en goud
ze zagen de ster van Betlehem
zochten naar het kind
dat van alle mensen houdt
daarbinnen in die stal
zo wondermooi
zo vredig…
Wat ik tegenkwam 6
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
655 Kerstsfeer
Bijzonder stil
en grijsgrauw
verlichting om koepels
de vogel op www.vliegles.nl blijkt nep
wel zwarte vogels in kale takken
hardloopster met kerstmuts
bomen vol schimmels aan basten
zie zachte oranje op grond
de man met kamerjas
aan kanaal
blijkt gekleed eronder
terug in onze straten
zegt me iemand dat het
zo mooi vredig…
IK BEN IN OORLOG MET HET LEVEN
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
571 ik bereid tot wapenstilstand
voor onderhandelingen zonder gekletter
maar ik heb mijn minimale voorwaarden
maximale vrede, veiligheid en gezondheid
niets te veel gevraagd laat staan geëist
daar zal ik voor knokken zelfs met blote vuisten
tot bloedens, krakend, 'knakkens' toe
want ik laat het leven niet over me lopen
we lopen samen vredig…
Het verre land
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
350 Ver weg ligt dat vredige land
dat kent geen grenzen of palen
vrijheid kent men daar van rand tot rand
daar zal geen goede wil ooit falen.
In dat land bloeien de bloemen
en palmen staan aan strand van glazen zee
elk mens zal men broeder of zuster noemen
elk schip meert daar aan veilige ree.…
BREIN EN SENTIMENTEN
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
326 heftigheid om dan smeulend pijnlijk verwerkt te worden, labeur
Brein en sentimenten in perfecte harmonie, utopie
Gevoelsmens of beter vuurvrouwe hanteren, vraagt denkwerk gecombineerd met eigen tempo doewerk
Continu op mijn hoede, dat wel wegens littekens die nooit vervagen zullen, geen erg mits gebundelde draagkracht
Het Heden lacht me hoopvol vredig…
SLAAPSTER
gedicht
2.4 met 67 stemmen
18.559 Waar heeft ze dit geleerd, zo vredig
mee te deinen op een zuchtje wind?
Wie heeft haar wijsgemaakt dat leven
zo eenvoudig is? Ze ligt erbij als
hoorde ze muziek. Rust maakt geen
haast, geeft enkel wat zij neemt.
Waar heeft ze dit geleerd, zo stil
haar lijf alleen te laten op een bed?
Een wimper trilt, een hart tikt in haar
slaap.…
Vaak, als 'k aan mijn verleden troost wil vragen
poëzie
3.7 met 12 stemmen
1.875 . -
Verloren, lang, 't geluk van hen te dienen,
Zie 'k, vreemd en onverschillig, mijn ruïnen,
En zonder wrok om wat ik heb geleden;
En zonder bitterheid en zonder schreien
Voel 'k, zacht als 't stof, 't verlangen op me glijen:
Uitrusten, vredig, bij toch lief verleden.…
nachtelijke mijmering
hartenkreet
4.3 met 23 stemmen
1.221 Sterk verlangen naar een vredige toekomst
naar wat materiële welvaart
naar persoonlijk geluk
naar innerlijke rust
naar wereldvrede
naar een steeds beter leven voor onze kinderen
We zijn bedroefd als het onze kinderen eens wat minder goed gaat,
als we zien dat ze afwijkende paden kiezen,
als ze eens niet zo gezond zijn.…
het landhuis
netgedicht
3.6 met 28 stemmen
3.699 die voortglijdt, praten
en luistert niet naar 't fluist'ren van de wind
maar vroeger, toen hoogmogenden der staten,
daar in de zomer poosden van't bewind
en staat en krijg, voor huis en vree vergaten
en kind'ren stoeiden over 't melkwit grint,
toen lééfde 't huis, en op de bevolkte stroom
wiegden de schepen, die blankzeilig gleden
vredig…
voor mijn don
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
1.035 Als ik vannacht niet kan slapen
Dan zal ik aan jou denken
Aan hoe jij lief naast me lag en sliep
Met je gedachten in dromenland
Slapend, vredig en diep...…
Kerstliedje
hartenkreet
3.0 met 12 stemmen
3.550 Een dikke laag sneeuw op straat,
waarin ik mijn sporen achterlaat,
lijkt vredig, vrediger dan ooit.
Maar op vrede kan ik niet rekenen,
omdat niemand die zal gaan tekenen.
De vrede, weet ik, komt er nooit.
Met mijn kraag omhoog tegen de wind,
zoek ik vrede, vrede voor m'n kind.
En dat terwijl men nog oorlog voert.…
bloot en onbeholpen
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
5.030 van kattig schommelend naar
poeslief. van op vredige dekens spinnen
naar grillige muisjes op lentesla
je telt meermaals van tien tot
één; de nul een nieuwe eeuwigheid
als nieuwjaar doet het verse verlangen
zingen in bange euforie, krijsend of
van warmte weg een mens
wat kouder wordt
oud op nieuw verklaart de wereld jou
vogelvrij. je…
Gij zijt de goede vrouw
poëzie
4.0 met 8 stemmen
2.699 Gij zijt de goede vrouw ten drempel mijner dood, -
Gij die me uw ogen als een zomer-nacht ontsloot
Vol wondre lichten en vol rust'ge duisterheden;
Gij die me uw leden als de rijkste herfsten bracht,
En, schoner dan een schemering, de zéekre kracht
Van vredig leven en zich goed bemind te weten.…
Als, bij moe-tanend avond-lichten
poëzie
3.6 met 9 stemmen
3.043 Wij zitten, en ons leden wegen,
zwaar van stil-naedre dage-dood;
gij hebt zachte woorden die verplegen,
en breekt het vredige avond-brood.…
Fluisterend naar de zee
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
558 Vredig tot rustige stroom verheven,
dan weer briesend door dooi omgeven,
vloeit hij langs de oevers van het dal,
rotsen omhelzend, polijstend na hun val.
Oneindig stromend door het lage land,
binnen een bedding van klei en zand,
zacht strijkend langs zijn oevers, laag,
door stuwen in zij stroom vertraagd.…
Liefje in wording
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
2.274 Liefje
zo stil
zo pril
vredig slapen
lekker gapen
veel hart
en ziel en zaligheid
Liefje
onze ziel en
onze zaligheid
pure eerlijkheid
dure heerlijkheid
jij de toegift
op ons leven
Liefje
kunstig weven
lekker zweven
mooi bewegen
dan gegeven
aan, om en
voor het leven
Liefje
jouw leven
nog even en dan
lang zal ze leven…
De Vecht
poëzie
3.6 met 25 stemmen
7.708 Maar vroeger, toen Hoogmogenden der Staten
Daar in de zomer poosden van 't bewind,
En staat en krijg voor huis en vreê vergaten,
En kind'ren stoeiden over 't melkwit grint,
Toen leefde 't Huis en de bevolkte stroom
Wiegde de schepen, die blank-zeilig gleden,
Vredig van gang naar 't schatrijk Amsterdam…
Mijn plek
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.006 Eenmaal op mijn plek gezeten
word ik vredig, rustig stil.
De wereld om mij heen is nu
zoals ik het heel graag wil.
De wind fluistert zachtjes door de bomen
streelt heel even door m'n haar,
en ik denk: "Hier worden dromen
en verlangens waar."
Een duif, boodschapper van vrede
wil haar boodschap met me delen.…
PAARS
hartenkreet
1.4 met 16 stemmen
4.325 De fraaie metgezel van diepe droefheid
om iemands heengaan siert rouwend papier,
bekleedt en vult dodenkamers, toeft hier
als gevangen schemer, die verdriet vredig leidt,
beleeft overgelukkig zijn vrijheid
aan de avondeinder, waar loom blank bier
door kersendrank vloeit, verijlt bij 't luchtvertier,
verspreidt zich traag _ voldaan _ onnoemelijk…
LANDSCHAP
poëzie
3.5 met 4 stemmen
1.814 Breed vloeit, - zoals dit leven in een droom, -
Het klare beeld van 't vredige gehucht,
In de' effen spiegel van de stille stroom,
Waarop geen enkel vluchtig golfje vlucht...…
serieus
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.230 Je op je plek zet bij,
Het punt van bezinning,
En daarna vredig met jou verder wandelt.
Het zijn je vrienden welke kunnen zeggen,
Jij zat fout, en jij was desastreus,
Zonder jou het uit te leggen,
Weet jij
Hij meent het serieus…
Ziekte, oude troosteres
poëzie
3.3 met 9 stemmen
1.879 Maar 'k wilde vrédig zijn...
- ‘Mijn leéuwrik! Gij, die door de nachten heen-gedrongen,
de vreugd van de enig-eeuw'ge zonne hebt gezongen,
draagt ge de rúst niet meer van de een'ge zonneschijn?’
- Maar ik ben moé: 'k wou in uw woorden slápen...
- ‘Mijn lome bloem in avond-water; o mijn kind;...…
VRIENDEN
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.700 geen eten, drinken vindt hij hier
het bos, de bomen en het gras
de hele wereld zwijgt ineens
geen vogel en geen ander dier
wordt nog gezien of zelfs gehoord
het ruisen van de wind is opgelost
toch is het dag, het zonnelicht verwarmt
hij gaat liggen op het verend mos
zijn uitgeputte lichaam schokt
de slaap neemt nu bezit
hij glijdt nu vredig…
DE VAAK SCHENKT LEVENSDURF
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
441 klamme vrees voor morgen
wanneer tartend papier zwaait
de verlopen blokker
-reeds bewustzijn verliezend-
ziet een spitse heuveltop
waaar oranje kroonbladen
van een diepe kalebasbloem
zich krullend samentrekken
plots openspringend iets baren:
een zachtblauw elfje
zij roept de zoele nacht op
zweeft bij lokkende maneschijn
over een vredige…
Moederweelde
poëzie
2.5 met 6 stemmen
1.195 En mijn ogen, die schouwden wel kalm en wijs,
Want ik voelde in mijn boezem een paradijs
En mijn lippen, die lachten zo vredig,
Want ik zag wat alleen maar een moeder ziet
En mijn vreugd was te heilig, ik zei haar niet
En het was nog te vroeg voor een zegelied,
Want mijn armen, die vielen nog ledig.…
ZANDDREEF
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
446 Hun bedaagde stammen, ofschoon vrij laag,
zijn fier, bewust, verheffen zich recht
boven pluimgras met struiken, lichten soms traag:
dofbruine kaarsen, gedrongen, en zeer hecht
mogen nooit branden, maar stralen toch vaag:
schaduwgloed vlamt stil, terwijl ze vredig vecht.…
Wezenlijk.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
477 Grijs de hemel, maar vredig tegelijk.
Harmonie vult de de zwoele lucht, woorden
zijn in stilte gehuld en vervlieden langzaam.
Bij het open raam streelt zacht de wind
mijn gezicht, ieder beeld en geluid lijken
een te zijn.
Iedere ervaring hoe betekenisloos ook
is een adem die mijn bestaan bewaarheidt.…