1331 resultaten.
De Honingboom
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
460 het was begoocheling
toen ik een foto van gewortelde schaduw trok
ik weet nog hoe het rook
de savanne van het warme hart
de kou van de eenzame toendra
ik ben vergeten hoe het voelde
de gouden mist, de ochtend van de nachtbraker
het laaghangend fruit
in je kop draag je nog vrucht
je bast is gegroefd, je dagvlieg gevangen in amberstroop
onvermijdelijk…
In een schrale wind
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
543 nog midden in
mijn bloementuin
vol lentegroei
en zomerbloei
sprokkel ik
de vruchten
van mijn bestaan
bij elkaar
opkomend groen
verdroogde in
een schrale wind
tot zorgenkind
een zomer die
niet warmen wilde
betrokken luchten
die het hart verkilden
ik las de aren
van het veld
heb als volwassene
geoogst in geld
de herfstmand…
Neerslag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
617 Op hol geslagen
raast de waan
langs Hoofse Vijver
waar hoge bomen
gouden vruchten slijten
vanuit hun schimmig rijk.
Onthutst smaakt hij die hapt
het rot van
huichel en verlak
omsluierd door een schil
van ijdele woorden
en theatraal verdichtsel.
Voor de bühne blaast
het kat- en muisorkest
vrolijk valse noten.…
Verleidelijke Zomervruchten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
587 Immers de verleiding
Is enorm groot voor de ronde
Vrucht zomerzoet rood.
Laat de zomer met zijn paradijselijke
Schijn niet een verboden kersentuin zijn.
Maar laat ons door die rode mond tot
Kussen verleiden; en bijeenvoegen wat
De natuur niet kan scheiden.…
DAO
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
411 We zijn de vissen en het water,
de vogels en de lucht,
de Aarde en al haar planten,
zowel boom als vrucht.
We zijn de passie van de liefde,
het lijden en de dood;
de beweging van het Leven
van schoot naar schoot naar schoot.…
krachtbron
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
499 uit rots geschonken vloed
aangeboord door moed -en later
ook het goed en kwaad van
welgemeende raad
een menigte verzamelt zichtbaar
licht in open handen
daarna strelen ze langs rots
door losgelaten leed, het zweet des aanschijns
geeft een bete broods
de taal van alle landen
en
de handen dalen neer
ze plukken vruchten uit het…
Herfst van het leven
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.493 De zomer brengt ons bloemenpracht,
de herfst vruchten om te oogsten,
om na de winterstilte voor bezinning,
in de lente met vernieuwde geestkracht,
op te bloeien,
mooier en sterker,
als de vuurvogel uit zijn as.
Wat niet meer groeit,
vernieuwt,
en bloeit weer op.…
tijdsbeeld
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
445 op de valreep van de herfst
luistert elke vrucht voor vogels nauw
ze gaan als gauwdieven verzamelend, totdat
het grauw van deze tijd
verspreid het rijpe fruit inhaalt
de dag sluit eerder, nu het meerdere
verscheiden onzer zon vanachter
grijsheid naar omlaag schijnt
daar verdwijnt het schemeruur
in als het meezit, rode wolken
als de…
Uit de zon
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
508 geboren als vlinder ontpopte zij ook nu
evenals lang geleden, toen zij van de verboden
vrucht geen hap durfde te nemen
na het lange wachten mocht zij eindelijk
schitteren, ongedurig om elkaar
heen dansend kon zij haar geluk niet op
al gauw verscheen er krakelee op de vleugels
die ze met alle liefde wegpoetste
zij kon immers de hele wereld…
Op oranje blauw
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
653 ik steel je
op oranje blauw
je ontluikt schitterend
uit het winters grauw
spriet in lentepracht
trekt bijen aan
de eerste hommels zijn
al bij je langs gegaan
jouw stuifmeel
aan hun lijven zal
in het diepste blauw bij
virulente stampers blijven
in zacht oranjerood
komen zomers weer
de vruchten bloot die
herfsten in het grijze…
Spannend rood
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
855 je was al stam
toen ik je raakte
mijn benen amper het
jonge lijfje konden dragen
bloesemde in
wit en rood vruchtte
in bereikbaar loot
de eerste kers
ze waren zurig
spannend rood
omdat vader het
plukken ons verbood
hebt leven aangehoord
mijn handen op je bast
verkommerde in stilte
toen ik het huis uit was
je bent gekapt omdat…
je lentent al
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
728 mijn winter zocht
de rust die kust
in kleuren van verleden
oogst die draagbaar was
zon die zomerwarmte gaf en
het gewas tot vruchten bracht
in sneeuw en ijs zijn wij
verhard zonder ontplooien
nu is er kans om te ontdooien
je lentent al in sprankelend
verschijnen dooit winter reeds
waar sneeuw en ijs verdwijnen
jouw kussen…
je schillen gepeld
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
709 ik schop
de bladeren los
zoek zomerin verdwijnen
wil in
de oogst de zon
weer warm zien schijnen
heb vruchten geteld
je schillen gepeld
en samen genoten van
je langzaam ontbloten
je sluierde lang voordat
Amor de roos had geschoten
de winter wordt zacht
gekoesterd door zinnen die
af en toe branden van binnen
en knoppen…
Herfst
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
606 Vlinders verdwijnen, vogels vertrekken,
vluchten voor duisternis en kou;
zaden, noten, vruchten vallen,
vormen een overvloedig afscheidsmaal.
Het bos laat alles los,
keert zich stil naar binnen
voor een verkwikkende winterslaap
waarin wortels van sapstromen dromen,
knoppen van openknappen
en ik van bokbier.…
Wat de nacht te bieden heeft
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
379 Of de vruchten van zijn arbeid
hun waarde zullen bewijzen,
of de beschuldiging,
de dreiging van de wolken,
zijn aard bevrijdt.
Of de nacht de dag verleidt.…
Een warm nest
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.792 en overvleugelt
zijn eigen stemgeluid,
legt donzen kussen
vleiend aan haar lippen,
geen veertje laat zij:
voor vallen kijkt ze uit
voorbije blindheid
opende haar ogen,
de groef - van katers -
krijst nog op haar huid:
dronk hij haar nectar
lustte hij nog suiker
van vreemde vruchten…
ERATO'S TALENT
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
2.978 Onderdaan was hij
Levend voorbeeld van hoe het anders kan
Na zijn nachtdienst liepen wij
Op onze tenen en mochten we hem wekken
Zo rond de klok van vier, geurde de kamer
Naar fabriek
Ik, beminnelijke muze van het minnedicht,
Gedeukte vrucht van een bizarre stamboom,
Draag last en lust van de lier
Hij sloot als eerste man mij buiten…
een vluchtige damp
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
804 ik snuif de vochtige damp
opstijgend uit het natte gras
het vult mijn longen en aders
zoals nieuw leven ruikt
zoals aldoor het prille was
het geurt mijn dromen vol
van ruimte en lucht
het geeft mij vleugels
laat het zware gaan
het schept een nieuwe vrucht
zo voel ik even
aan de schepping
word gewaar
van het onbestemde
dat zeker…
opgejaagd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
561 stelligheid maar
zelden laat de gestalte zich ontwaren
Zo ook de wind die jaagt
tot het waait en de dood
met takken uit de kruinen slaat
Zo ook zou het afdichten van holte moeten zijn
tot het beurse uit de lippen valt
ietwat van vergankelijkheid verketterd is
wankel terend op slechts een paar schimmige woorden
met enig voortbrengsel de vrucht…
Baden tussen bergen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
652 diep
gedragen
-overdonderende hoogte boven
viel over me heen-
ik dreef in U
en zong
toen U later
een handvat, een drinkpul was
zei U : hou vast
aan Mij
ik vond U
en dronk
nu
zijn mijn woorden stuifmeel
verpoederd op wiebelende draden
als wriemelende voetjes ze dragen
naar open kelken
worden ze zaad
en vrucht…
Geurige stemmen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
913 ik heb de
meeste bloemen
zien groeien ook onder
een minder gunstig getij
in slechte seizoenen
vertraagde het leven
konden zij amper
vruchten en zaden geven
de nazomer
brak alle records
de kleuren bestreken
hemel als nooit te voor
ik mocht vandaag jullie
bloeien aanschouwen
heb de geurige stemmen
van vele harten gehoord
dank…
Hoe een idyllisch strand in een slagveld kan veranderen
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
831 Bijen zoemen in gouden vluchten
boven het avondlijke duin,
de zee draagt een mand vol rode vruchten
het zand is een geurige bloementuin.
Over de golven klinken zuchten:
zacht spoelt het water om de kruin
van de zon, nu baden de luchten
in een gloed van kastanjebruin.…
Het wassende sinopel
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
873 in ‘t koele groen
vertel ik jou
van het gevallen blad
van de wind die zuchtte
omdat de lucht niet wilde
klaren
die takken knakte
van de gebroken stam
in ’t koele groen
rapen we de vruchten
en planten ze terug
in veie aarde
we dopen het wassende sinopel
met onvoorwaardelijk vertrouwen
als vruchtbare voedingsbodem
voor onbelemmerde…
Heiligenschijn
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
542 De sloot licht op
door avondrood
in zilverenschijn
vult de ijsbaan
koud met nevel
breekbaar gegeven
omgeeft de spaanse aak
met haar felrood begeerde
vleugelnoten veelzeggend
ook de bergenvlieren
op een hoop met rood
de vruchten van weelde
de steltlopers spelen
op met tegenlicht
bij grondmist
hetzelfde dat ons boeit
sprak de tegenligger…
Appel en slang
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
502 wij hebben liefde
zien bloeien in
lente en zomers geluk
bij het oogsten
in speelse hoogmoed
verboden vruchten geplukt
het was paradijselijk
met de appel en slang
zij maakten ons niet bang
onaantastbaar in samen
voelden wij ons vrij
hadden lak aan ja nee en amen
het herfstte in pressie
stormde heftig in spel
de tegenwind maakte…
jij
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
2.913 Zachtjes ontwaakt de natuur
zo mooi, zo lieflijk en zo puur
Op het water ligt een zachte glinstering
en de lucht verbergt een gouden schittering
Het berglandschap is zo mooi
en na de sneeuw komt ook weer de dooi
De bomen dragen hun nieuwe vruchten
En ik volg de grote vogelvluchten
zoals ze weer door de lucht vliegen
Nee de natuur kan nooit…
Zon en maan
gedicht
3.7 met 22 stemmen
16.079 Elk woord opent de verte
En ruikt de vruchten van geordende plantages
En ruikt cellulose en staal en triplex
En ruikt de inhoud van de tijd.
Wat een stiltes, wat een orkanen!
-------------------------------------
uit: 'Ook al is het niet zo', 1998.…
Grond van bestaan
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
933 jij zaaide het zaad
in de omgewoelde grond
met vlakke handen
dekte ik behoedzaam de wond
water en licht baarden leven
onzichtbaar onder het zand
de spruit liet zich bewegen
in het bezwangerde land
het jonge groen zou ontluiken
uit de bevallige schoot
wij mochten haar vrucht gebruiken
van aardse wortels ontbloot
het recht op bestaan…
Parelsnoer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
599 verkeert
In diepe stille slaap
Druilerige dauw
Sijpelt nat door
Loom, ze dwarrelen
Mijn gedachten
Voor jou wil'k rijgen
Een parelsnoer
Eén parel voor vertrouwen
Nog eentje voor de trouw
Eén parel voor de passie
Eentje voor; ik hou van jou
In het struikgewas
Achter mijn gordijnen
Door mijn lief geopend
In een royale wenk
Wacht de vrucht…
Geënt
netgedicht
3.6 met 21 stemmen
1.962 Eigenlijk leun ik
in je armen
staan we in het
leven als een boom
uit de kroon schieten
wortels uit schaduw -
volle monden, met
jaarringen verbonden,
genieten we van deze
rijpe vrucht, waarvan
de levenssappen
overgaan in een
bedwelmende zucht,
verkoelen we de
mossen met de kracht
van blote voeten, gedanst
door elfenkinderen in de…