7277 resultaten.
KOUD WAAIEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 Het strand is vol wind.
Golven rollen schuimend voort.
Spijt! Geen deinend schip...…
leven en sterven
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
531 levende kustlijn van zand
altijd in wording
altijd aan het sterven
landschap in beweging
grillig ruig
stelend en vretend
onberekenbaar
huizen verdwijnen
onder bergen zand
Charybdis’ wellustige
kaken zuigen
schepen op om ze
dan weer uit te spuwen
verslindende Scylla
wacht sluw haar kansen af
niets niemand blijft gespaard in
dit…
A en later
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
593 Jij
Ik
Wij het hele rijtje
De jongens groot
De meeste zonden
Weer vergeven
En Icarische Zee
Jij leert ze lui zijn
Gaan waar ze willen
Ik leer ze blauw
De kleur van dromenvliegen
Dromen
Jij leert ze blauw
De kleur van springenduiken
Vliegen
Ik duik met in
Dit blauwe water
Zoals het hoort
Voor jou alleen
Zee-egels met brood…
verstaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 het slaan van de golven
de krijsende meeuwen
zijn verscheurde verleden
het is hem droef te moede
gesloten roodomrande ogen
verdrinken in een peilloze diepte
zijn leven is tot op de draad versleten
het zijn niet alleen vogels
die de stem van het water verstaan…
Van deinen en zieden
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
526 Ik ben de zee, de oceaan
Die surfers meedraagt op zijn golven Vaak raken zij door mij bedolven
Onstuimig laat ik hen weer gaan
Ik ben de oceaan, de zee
Ik trek soms schepen naar beneden
Ben doof voor smekende gebeden
Heb macht inzake wel en wee.…
Zomer van een zevenjarige
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
500 Kind in katoenen badpak met een
Rokje, zonovergoten ben je
Bruinverbrand
Donker je huid, maar weet van hoe je Vader voor De Gordel van Smaragd Vocht
Heb je niet
Zorgeloos stoei je met omslaande Golven, gulzig drink je Limonadegazeuse, eet je wit brood
Met boterhamworst
Zand knerst tussen je tanden, rots in De branding je vader, maae weet…
de zee heeft de meisjes gered
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
464 de zee heeft de meisjes gered
van de hitte en het warme zand
van de blakende hemelkoepel
met de blinde zonneschijf.
de zee bruist om hun ranke leden
als een onbezonnen liefhebber van
jong vlees en de korte navelknopjes
ravot met de bruine slanke benen.
met blauwe prentjes beplakt
zijn ze de dochters van de zee.…
rotsvast
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 vast in je schoenen staan
rotsvast op je blote voeten op het strand staan
en naar de zee kijken…
zien
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
702 naar de zee kijken
en zien wat je niet ziet…
misschien de zee nog
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
537 tegen
dit
uitgehuild
uitgehold
uitgeloogd
verdriet
misschien de zee nog ...
maar dan
kleurloos
zonder golfslag
zonder zon…
zeeopgang
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
449 en toch nog nu
nu
na al die jaren zeewee
weer
het zilveren zieden van mijn zee!…
Zeeschrift
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
494 jachten in haar schoot achterliet
al werd hij mistroostig toen zij hem verried
en hij de klos was in haar groots theater
het verlangde podium verkreeg hij nooit
ook niet toen hij zijn zeiljacht dirigeerde
langs de lange kust, het klif en de platen
door haar sluwheid geraakte hij berooid
en vergat wie zijn vakmanschap eerde
de woeste zee…
Oostendetanka
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
466 Lucht en zee en strand
verdwijnen in grijstinten.
De man en de hond,
zwarte stippen in front,
zorgen voor de vaste grond.…
Geel en roze rood
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
476 het duinde
geel en roze rood
de kleur van
het seizoen
we liepen steeds
een stukje verder
weg van de
drukte in groen
naar de stilte
van zee onder
een aflandige
warme wind
op strand met
het harde zand
op de kentering
van eb en vloed
waar je de grootste
schelpen vindt
nog waren we
niet alleen de witjes
fladderden mee ook…
Afscheid bij de zee
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
2.981 Uiteindelijk eindigt
alles bij de zee
op een eiland eerder
dan daarbuiten
De trage veerpont
overbrugt het afscheid
en wij lopen golvend mee
brengen het koude leven
naar de wijde dodenzee
Wanneer de witte meeuw
duikt in het donk’re water
gaan wij weer aan land
van de zee
de eindeloze zee…
Eb en vloed
hartenkreet
4.7 met 13 stemmen
1.853 Staren over de zee naar eb en vloed,
die net als ons samenzijn hetzelfde doet,
ondanks open armen krijgt zout en zand geen kans,
ondanks gesloten ogen verliest de zee zijn glans,
als achter het masker van geluk de zee zijn glans verliest,
drijft het masker naar degene die het laatst kiest...…
Maar de zee blijft...
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
572 Eeuwige zee
en als golven
rijzen
en dalen
dagen
en nachten
die het gelaat van vlees boetseren
Gelaat dat verwelkt
en sterft
In het nachtelijk uur
op bed gelegen
in de herfst van het leven
Een leven dat zocht
maar nooit vond
want het zocht dat wat is -
de Ene Onveranderlijke Zee
Golven rijzen
en dalen
maar de zee blijft…
Het ruige leven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
490 De wilde zee met haar woeste golven
ik zwem maar word er bijna onder bedolven
ik bereik het land, maar zelfs het zand proeft zilt
de zee, zij blijft wild
eenmaal rustig op het land
ver ver weg van het zoute strand
zie ik die stormachtige zee
en ik besef, bijna nam zij mij mee.…
Voor ons
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
16 , waar wij een week te gast zijn
onder de wolken, kinderen van de zee
Voor ons is het leven met zijn vruchten, de regen die we drinken
en de zwaarte van alles die ons bijeenhoudt, samen-
gevat binnen de raamlijst van een vakantie aan zee…
Genieten van de zee
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
398 Je zorgen opzij zetten
bij de zee, het kan en
het mag.
Mooi is het als de zee in
beweging is en de
kleuren van de zon je
weer moed geven.
Geniet van deze
kansen, als deze binnen
je bereik liggen en
misschien kun je iemand
meenemen die er
zelden
komt.…
Zedig
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
564 Over de zee
Moet je toch eens horen
Ik las over zeeoren.
Over het woord zeebenen,
Ben ik nauwelijks henen.
Het begint nu weer van voren.
Ik wil u alleen maar vragen
U voortaan zee-dig te gedragen.…
de zee neemt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
618 de zee
neemt je zachte
woorden mee
voor altijd
je woorden sterven
niet ze blijven
voor altijd
op zee
de golven dragen
jouw herinneringen
een trage reis
in oneindige beweging…
Water
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
350 Het water in de rivier
Stroomt eindeloos in de zee,
De zee verdampt eindeloos
Zijn water naar de wolken,
De wolken geven eindeloos
Hun regen aan de rivier,
De rivier stroomt door en door.…
Macht van de zee
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
750 waar ik ook was
de zee brengt me terug
overal proef ik
het zeezout op mijn rug
waar ik ook leef
de zee blijft bestaan
overal weet ik
de sterren laten haar niet gaan
maar nergens vind ik
de drijvende kracht
om verder te zwemmen
in de eindeloze nacht
want de zee
ze heeft me ongemerkt
in haar macht gebracht…
Boeien
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.124 De seks in de zee aan het strand
Was slechts nog een robbertje stoeien
Het vrijen was oninteressant
Zij kon mij totaal niet meer boeien
De zee en het strand en de seks
Hoe kon ik mijn tijd zo verknoeien
Op reis met mijn aanstaande ex
Ons bootje sloeg om bij de boeien
Het strand en de seks en de zee
Ik voelde mijn lusten weer groeien
Bij…
Lied der zeelui
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
693 Jij ruwe zee der onmacht, waarop ik mij mag begeven.…
Het verlaten strandpaviljoen.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 In de verte de zee, de branding
en om het verlaten strandpaviljoen
waait de zilte zeewind.
Alle luiken zijn dicht, het terras
is leeg, anders is het daar een bont-
gekleurd gezicht.
In de zomer ruik je de zonnebrandolie,
het terras is dan in badtenu gehuld
en je ziet er mensen hun ijsco's en
frites smakelijk etend.…
Uitzicht (Palavas-les-Flots)
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
444 kast
met een immer melodieuze radiozender
tegenover een belegen bank
waarnaast een slaapkamer in licht gehuld
alwaar een strak opgemaakt bed
samen 30 vierkante meter geluk
als uitzicht binnen
Een hek in een heg
langs een rommelige parkeerplaats
waar achter een versteende boulevard
tegen een gouden zandstrand geplakt
voor een immer blauwe zee…
Gebruiksaanwijzing
gedicht
2.6 met 94 stemmen
49.785 Wie in zee begraven wordt, gaat nooit verloren.
De zee is spaarzaam als een dichter.
En ik was aan zee en ik was op een berg:
twee eeuwenoude makkers.
Wie op een berg wordt bijgezet,
wil nog jongleren met de sterren,
snakt nog belachelijk naar lucht
met al de roofzucht van zijn lijk.…
Cannae
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
394 Mijn oog viel op een vlek onder de zee
van woorden en verklaringen, begrippen
in lemmata, van ajax tot xantippe
in dit geval op cannae vlak bij zee
die jij als mare nostrum vast zult kennen
de middellandse zee bij de romeinen
de vechtjassen voor caesar en de zijnen
die heersers werden van de apenijnen
ze haalden met hun ijzersterke schilden…