6829 resultaten.
Judith
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.719 Toen Judith Holofernes' donker hoofd
Zag in de tent op 't gouden praalbed stil,
Heeft zij, vóor dat de rode lippen kil
En 't oog van laatste leef-glans was beroofd,
Haar lippen op des Veldheers mond gedrukt,
Veilig bezittend wie zij 't leven nam,
Drinkend de siddring, die 't van vreugd verrukt
Begerig mannen-lijf ontstijgen kwam.…
Carnavalstijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
624 Het beestje wipt en draait zich in zijn vlijt:
Het zal vroeg donker zijn vandaag.
De dag is grijs, hij zoekt profijt,
heel wat anders dan een tak omlaag.
Daar zit een bolle vink te chillen:
Okerkleurig verenpakje.
Niks niet stressen, honger stillen.
Poetst relaxed zijn snavel aan een takje.…
Het zonnespel
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.471 Ik zag hun toppen, beurtlings licht en donker,
In vlammend opgaand en weer uitgeblust,
Zich tot dit spel van schaduw en geflonker
Alle gewillig lenen, onbewust.
Doch ik, de blik gericht, het hoofd geheven,
Zocht naar de speler, die deez’ scherts begon,
En vond hem, waar de zomerwolken dreven
In stille stoeten langs dat schild: de zon.…
Eens zal ik redevol zijn
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.506 Hij is zoals gij zijt, gemaakt van licht
En donkerheid, van steigering en diepte,
Maak hem aan u gelijk, tot hij zich zie
Op aarde levende, een ding als gras
Eenvoudig en zo zuiver als het licht.
--------------------------------------------------
uit: Van God en van de Natuur (1921)…
Liefdes eeuwig minnespel
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
890 uitbundiger
Vurig kleedt jouw liefde ons samenzijn
vrolijk en natuurlijk
schuilt mijn hart zorgeloos:
Zo zacht fonkelt een sterrennacht
jouw ogen licht als parelmoer
woont in jouw blik - verlegen schaduw -
de spiegel der onsterfelijkheid
Hier neemt de droom zijn gratie waar
Hier koester ik mijn Valentijn
en mocht het donkeren…
Diep vertrouwen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
808 Kun je dat opbrengen... in lichte àls in donkere tijden?
Je bevrijden van de duisternis inzake het geweten?
Kun je?…
al bijna winter
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
594 sneeuw en dieren
Mijn paardje zal wel denken
waarom ik stop zonder boerenhuizen die wenken
tussen bossen en de bevroren meren en
de donkerste avond waar je aan moet denken
Hij schudt wat met z'n bellen
alsof ik m'n vergissing moet vertellen
verder geen geluid dan het gieren
van de wind en de vlokken als gazellen
Het bos was geweldig, donker…
verhalen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
614 vertel dan liever over verre landen met
akkers oh, zo fris
of het nu verzonnen of waarheid is
van onbezonnen liefdes die op zware
straffen kwamen te staan
en natuurlijk die met een gelukkig
einde. die met een happy end…
oh, verteller we laten u deze nacht
niet gaan
uw verhalen zullen worden door verteld
in donkere nachten…
Gestoorde eenzaamheid
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.861 Wij bleven onveranderd trouw aan 't heden;
Zij zijn het, die nu bij ons willen zijn,
Zich redden uit hun donker en 't verleden
In onze zaalge avondschijn.…
De bolle winden blazen blauwe kuilen
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.408 De lucht vervullen blijder geen geruchten
Dan, uit een verre hofsteê, honden janken
En 't altoos eendre kling der paardenbellen
Versmelt met donker dodeklokken-luiden.
Maar 't somberst dunkt mij van die droeve klanken
De slag der bijlen, die de bomen vellen.…
Goedemorgen Nederland
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
773 Ik ben zwanger van water, hop en gerstenmout
overdaad aan gezellige avonden in het donker.
Mijn tenen staan nu krom van taalmisbruik
verse puisten weer uitgeknepen in de ether.…
De regenboog
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
850 zich verder als een oneindig kleurend lint
zo kwam jij in mijn grijze leven, onaangekondigd net als het lint
ik was er totaal niet op berekend, ik was in feite nog nooit bemind
maar jouw kleuren geven mijn leven glans, ik bewaar ze in mijn hart
jouw liefde overspoelt mijn lichaam, het negatieve voorgoed getart
soms zijn er van die dagen, donkere…
valentijn
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 geserveerd worden
hij eet zijn bord leeg
en eindigt wat ze op het hare liggen laat
hij heeft aangekondigd
dat hij vanavond nog een paar uren
terug naar kantoor moet
om zijn presentatie af te maken
voor de ontbijtvergadering van morgen
als de jaarlijkse plicht volbracht is
nemen ze elk een taxi
ze keert bitter huiswaarts naar het donkere…
In het ochtendlicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 haar donkere lippen nodigden zijn mond
heel even zag ze hoe bruin hij haar vond
toen hun ogen elkaar ontmoetten
hij hield van haar verhalen over het land
waar zij was geboren.…
Uitvaart
poëzie
3.0 met 2 stemmen
2.513 't Werd donker om mij heen, de sneeuw viel dichter,
Ik voelde vlokken die me in 't aanschijn vlogen
En 'k hoorde een stem: - ‘Het land verloor een dichter.’…
Nachtmerrie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.025 Mijn hartslag omhoog
Vanmorgen werd ik wakker
Een koude rilling……het is fris
Druilerig en donker
Wegduikend onder de dekens denk ik
Hoe heb jij de nacht door gemaakt?
Met je gedachten, je innerlijke strijd.
Ik dacht…….ik kan alles aan
Maar hier kan ik me niet tegen wapenen
Mijn hartslag omhoog.…
fantasietje
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
821 Zonder angst is het dat ik op hem toetreed,
met mijn schild en lans van water,
plus andere draken zaken
verbaas ik hem compleet,
dus ik schater
Zonder angst grijp ik naar de brandweer deken,
dit is het doek waar ik het monster
uit het donker der middeleeuwen
mee kan breken.…
Bloedbaan?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
550 Als je mij met je donkere ogen raakt
word ik vloeibaar, transparant kristal
als achtbaan van onze gezamenlijke dromen,
vraag ik je om in jouw bloedbaan
te mogen stromen, op het gevaar af
dat ik mijzelf ook als vluchteling beschouw
het water ademt waarvan we allen zijn
gemaakt, nog aarzelen onze lippen
de vraag is, of we wel van…
Het novembermeisje
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
514 als verwachting hangt
tussen de stammen
dan, ja dan zou het kunnen zijn
dat het novembermeisje
zich laat zien
lichtvoetig danst ze
om haar eigen schaduw heen
grijpt het fonkelende licht
dat waaiert door haar rode haar
laat het door de vingers glijden
haar klaterende lach
beroert elven
betovert dwergen
vogels vallen stil
als donker…
Geesten
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
593 In het donker ben je bang.
Zie je soms schaduwen op het behang.
Trekken emoties je in een trance.
Plaatsen gevoelens je buiten balans.
Ik ben in gevoelens niet rationeel.
Als ik mijn ruimte met de geesten deel.
Bezoeken zij mij bij leven als een straf?
Zijn zij een geweten van een zielengraf?…
Nat rotweer,
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.024 laat ik u dit nu eens poëtisch vertellen
kan mij soms werkelijk ernstig storen
aan 't dagelijks regenachtig weer tijdens 't ochtendgloren
doet dan gelijk mijn goede humeur hevig kwellen
valt me hier zwaar tijdens deze donkere kille dagen
soms met hagel, regen en gure wind
ril zelfs als ik me voor de brandende haard bevind
draag in huis truien…
Wie weet?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 Het is donker hier. Het is stil.
Wonen wij hier wel?
Daverend tikt onze klok seconden,
over het landschap van de tafel.
Ik hoor geluiden in mijn oren,
die ik overdag nooit hoor.
Ik zie schimmige beelden,
die ik in het felle licht niet zie.
Gedachten die mijn geest bereiken,
zullen overdag niet meer bestaan.…
Mijn schaduw op de muur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
587 Een schaduw op de muur is een donkere kopie.
Het leven van een persoon dat het licht niet ziet.
Iedereen weet van het bestaan maar word niet gezien als bijzonder
Maar denk dan eens na vindt je het geen wonder
Hij is aanwezig onder alle mensen
Heeft echter slechts één ding te wensen...…
Eenvoud
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Eens kwam Hij op deze aarde neer
in en stille, donkere, heilige nacht.
Een kribbe was Zijn “huis”,
maar toch was Hij God gelijk.
was bij de eenvoudigen thuis
en vond de mensen belangrijk.
Eenvoud was Zijn kenmerk,
maar toch almachtig groot.
Hij deed Zijn verlossend werk
en redde mensen uit de dood.…
De weemoed van december
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 plots weer te schuilen
achter een regenbui
alles in de natuur
wordt stervensmoe
en neemt afscheid
van de laatste herfstdagen
de bomen lijken
op naakte skeletten
in de schemerende avond
waar de mist vroeg
over de velden komt hangen
spreekt de bange stilte
van de naderende dood
de weemoed van december
hangt ook in mij
die dolend in het donker…
Winterliedjes
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.055 De mensen komen gebukt en grauw
Langs donkeren horizon.
Nu dringt ze in de hutten de najaarskou,
En hun handen zijn stil en hun ogen zijn flauw
Om de doden tijd die begon.
En ze hokken bijeen om een huivrend vuur,
En ze warmen hun handen er aan.…
Eenfout
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Eenvoudig was Jezus, onze Heer
Voor Hem geen rijkdom en pracht
Eens kwam Hij op deze aarde neer
In een stille, donkere, heilige nacht.
Een kribbe was Zijn “huis”
Maar toch was Hij God gelijk
Was bij de eenvoudigen thuis
En vond de mensen belangrijk.…
Eenvoud
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
685 Eens kwam Hij op deze aarde neer
in en stille, donkere, heilige nacht.
Een kribbe was Zijn “huis”,
maar toch was Hij God gelijk.
was bij de eenvoudigen thuis
en vond de mensen belangrijk.
Eenvoud was Zijn kenmerk,
maar toch almachtig groot.
Hij deed Zijn verlossend werk
en redde mensen uit de dood.…
randgeval
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
540 zaam een zware strijd gehad
naast de rand van uitgeholde ogen
lopen verslagen tranen vol en zwaar
in de uitgesleten golven der natuur
zal in de spleten een gewonnen lach
hun ruwe rechtopstaande lijven drogen
met de rand van schelp en schaal
sneden zij zich in ’t verminkt gelaat,
door voortdurend open gaan en dicht
in donker…
Dralende winter
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
540 de winter blijft nog even dralen
donkere dagen maken het triest
en geen spoor van zonnestralen
als de regen langs de ramen giet
vogels zitten dichter bij het huis
de merel trippelt op de binnenkoer
hoort hij ook plots een dof geruis
van de kater die stil zit op de loer
het roodborstje is terug gekomen
schuilt zich achter de buxusbollen…