5765 resultaten.
De Smarten der Liefde (drieluik)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
618 brengend naar elders
Vandaag denk ik nog wel eens aan die tijd
Hoe jij dansend de horizon tegemoet zou gaan,
Met je volle boezem in het licht, en stiekem zou ik kijken,
Niet wetende dat jij ooit van mijn zijde zou wijken,
Het begin van jou, eindigt altijd in mij,
Maar in jou vind ik nimmer meer een nieuw begin,
De bellen luiden, dit is het einde…
dag duuk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 fetisj en liefde
voor de gedragen sokken
of meer intieme kleding
net als zij ontelbaar zijn
zijn ze onbetaalbaar geworden
de vele momenten van geluk
waarmee jij dag in dag uit
ons het leven kleuren wist
van ondeugend jong en dartel
tot kwieke grijsaard groeide jij
totdat het besef langzaam groeide
dat ook een mooi hondenleven
zijn einde…
De veerman (verlaten plichtsbesef)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
2.210 Vol overgave komt een eind aan alle varenspijn.
Op mijn zwelgen zal geen maat meer staan!…
Grote Broer
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
280 Straks wordt de wens der Meden nog vervuld wanneer de staat
door eigen hand en toedoen
aan haar einde komt
Geen roofdier dat zich zo gedraagt
geen wolf of leeuw vergrijpt zich aan een soortgenoot
Wat sleurt je voort, een blinde waanzin, god en macht of
oog om oog en tand om tand?
Geef antwoord op mijn vraag!…
Amoureus liedje (Ai, schone dochter blond)
poëzie
3.8 met 4 stemmen
4.842 Omhels mij, waarde lief, en laat mij troost verwerven,
Blus uit mijn glimmend vuur, blus uit mijn hete vlam,
Die mij op ene stond* doen leven ende sterven.
’t Waar scha* dat onze vreugd in ’t midden einde nam.
---------------------------------------------------------
* die ’t hulsel...verdooft = die het gouden kleed
en het stralend haar van…
Psalm 142
poëzie
4.0 met 25 stemmen
6.706 Ik ben ten einde raad,
u kent de weg die ik moet volgen,
u weet dat op mijn pad
een strik verborgen ligt.
5.
Ik kijk ter zijde en zie
niemand die om mij geeft,
nergens een toevlucht voor mij,
niemand die hecht aan mijn leven.
6.
Ik roep tot u HEER:
‘U bent mijn schuilplaats,
al wat ik heb in het land der levenden.’
7.…
Offer der liefde.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.267 stille hut op 't eenzaam land,
Vrij van gewoel en slommer;
Een kleine moestuin met een beek,
Beschaauwd van milde lommer;
Een lieve schrijfcel, en een kas
Met boeken, weinig mensen,
Was al wat ik, als 't grootst geluk,
Op Aard, van God kon wensen:
Die keus lag in mijn kinderhart,
Zij groeide met mijn jaren,
Ik kreeg ze in 't eind…
Plakkage
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.540 En die ik min
Zij mint mij niet;
Van mijn verdriet
Weet ik 't begin,
Maar wie zal mij 't einde zingen
Van zoveel ontgoochelingen?
Ik voel in mijn tes de pralines (100 gram) -
Die ik uit een winkel meenam, -
Nu heb ik ze weggegooid
In de slijkvuile rioolgoot.…
Als je alles wat je lief is, moet laten gaan....
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
817 Daarom verschijnt er nu door het einde, van verdriet een traan.
Het leven hoort niet te bestaan uit alleen maar pijn.
Als dit er alleen nog maar is om te overleven
kan al dat lijden, natuurlijk niet de bedoeling zijn.
En het is dan het beste om je aan het lot over te geven.
Het lijkt alsof al die jaren snel voorbij zijn gegaan.…
De Zwanenridder van Kleef
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
666 Beatrix was ten einde raad,
en overwoog als wanhoopsdaad
zich te verdrinken in de Rijn;
liever dan buurmans bruid te zijn.…
Flitsberg
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
396 knalde als carnaval
op grijze bakstenen; het traineren van haar onder druk,
wat zich uitbetaalde in weer een tegenbeweging, het herhaalde
recept dat terugkwam in de scheuren, de viezigheid
van het nabije verleden en de gelikte zweetplekken,
alles werd bedekt onder sentimenteel stof, gebroken,
wat zich goed leende voor het zogenaamde einde…
Maandag 1september 2025 Samenzang Will Tura/Frida "t Is vandaag de eerste schooldag" jaartal 1968
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.067 "
uit de oude muzikale doos eind jaren zestig.…
VERA JANACOPOULOS
poëzie
3.7 met 105 stemmen
37.894 Cantilene
Ambrosia, wat vloeit mij aan?
uw schedelveld is koeler maan
en alle appels blozen
de klankgazelle die ik vond
hoe zoete zoele kindermond
van zeeschuim en van rozen
o muze in het morgenlicht
o minnares en slank gedicht
er is een god verscholen
violen vlagen op het mos
elysium, de vlinders los
en duizendjarig dolen…
Om nog eens gezien te worden
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
269 Ergens vergeet een blad dat het groen is,
als het zich laat dragen door de fluistering van herfst.
Het verlangt naar één laatste blik,
één zachte bevestiging van zijn bestaan,
voor het oplost in de onvermijdelijkheid van vallen.
In wijde spiralen dwarrelt het naar beneden,
als een traag vloeiend verhaal
dat de wintergrond met stille gaven zal…
hartenkreet
4.5 met 26 stemmen
1.949 Je ziet haar ogen vragen:
"Wanneer is het einde daar"?
Ze leeft daar in haar niemandsland
De kaars is nog niet opgebrand
Wel flikkert het vlammetje zo af en toe
Je denkt: "nu gaat ie uit", en dekt haar toe...
Op 91 jarige leeftijd overleed oma
Schuifelend…
De terugkomst van de zomer
poëzie
4.0 met 6 stemmen
2.193 Zo is het warme weer in ’t eind teruggekeerd
En ziet men lieden, wier gezondheid was bezeerd
Door kou, zich in de gloed der zonnestralen koestren,
Niet langer in hun huis geklemd als Texelse oestren.
De zomer nadert en de Winter schuurt zijn piek;
’t Was tijd waarachtig; want hij maakt het mensdom ziek.…
Een lieve dans
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
608 Waar de dagmuziek ten einde is.
Het lied van de nachtvogel ons verlamd.
Waar we samen zijn.
Daar waar het stil is en de bomen naar God in de hemel staren.
Al zuchtend en verlangend.
Ik neem mijn naam mee en mijn voeten om mee te dansen op lieflijk mos
Of zullen we dansen tussen de vetplanten_?…
Jesus de vriend der waarheid.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.027 De einden der aarde
Vinden genâ.
Nog leeft de waarheid! — Jesus beveiligt haar.
Geen vrees, geen kluister kerkert haar zegelied.
Spotzucht en laster, alles verspilt zich;
Jesus regeert!
Hij is ons gistren, —. heden, — in eeuwigheid,
Een Rots, een Heiland; nimmer begeeft Hij ons.
Werelden, liegtvrij!…
de dag is gekomen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
858 De dag is gekomen dat mijn benen het begeven
Omdat de weg van leven langer is dan ik lopen kan
Laat het loslaten jou niet weerhouden
De weg naar de einder verder te gaan
De dag is gekomen dat mijn longen leeg zijn
Omdat de weg van leven een langere adem vraagt
Laat het verlies jou niet beletten
Want de vaart der volkeren kent geen einde…
Volste lente.
poëzie
3.0 met 1 stemmen
2.148 Dit is 't hoogste: gouden zwijgen,
't eind des stijgens, en niet neigen
neer nog als een bloem die hangt
óver, - maar een kelk, die in de
zon-gloed ganslijk te verzwinden
voelt, niet meer wéet of verlángt....
Gouden Rust, 's levens fonteinen
hoogst om-buige', één fonkel-schijnen
wichtloos wégend op de lucht!…
De vagebond
poëzie
4.0 met 3 stemmen
985 Och, mocht 'k dees avondstond die diepe rust gemoeten,
Die nimmer einde neemt: ik ben zo moe, zo moe.…
COVID-DEMONSTRATIESTOET DOOR MIJN HAZENSTRAAT
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
693 Ik zag blije maar ook boze, bedroefde gezichten
De afgelaste en toch begonnen
Amsterdamse demonstratie
Tegen het Kabinet-Coronabeleid
Was in volle gang en in omvang lang
Er werd gefilmd en foto’s gemaakt
Tientallen agenten in gele hesjes begeleidden
Aan de stoet leek geen eind te komen
Aan mijn uithoudingsvermogen wel
M’n slijmbeursontsteking…
LIEFDEWRAAK
poëzie
3.7 met 19 stemmen
8.630 Dat wekt in 't eind des jonglings toorn.
Zijn ogen schieten vuur;
En aan zijn mond ontstijgt de kreet:
'Ha! dat betaalt ge duur!'
En vol van wraak buigt hij zich neer,
Pakt fluks een sneeuwbal saâm
En werpt hem, paars van nijdigheid,
Bij 't liefje door het raam;
En keert met gitaar in d' arm,
En neuriet droef het lied:
'Ha!…
mijn opa
hartenkreet
2.7 met 11 stemmen
2.451 Het ging steeds meer bergafwaarts
Deed toch zijn best voor mij
Wilde eigenlijk zelfmoord plegen
Maar het einde was al nabij
1 dag voor de dood van oma
Maar 3 jaar erna
Werd opa plots ernstig ziek
Wellicht weet je wat ik zeggen ga
Hij stierf die zelfde avond nog
Na een lang gevecht
Hij wou het liefst 1 dagje wachten
Maar het loodje was…
Waarom Nederland het songfestival gaat winnen.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
573 Het liedje is geënt op successen van Adéle ( de verloren liefde) en het heeft een Amy W. einde. (kompleet met dat vertraagde ús)
De zangeres ziet er prachtig uit met een heuse Indianentooi, niet echt Hollands, maar alleen een zeur als ik die daar op let. (Ik vind, ik vind namelijk altijd wel wat!)…
Miles smiles in june
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
497 XI
Hij wacht niet langer op Godot
roept wanhopig, uit alle macht
terwijl zijn geest op doorreis is
tot het einde van de nacht
ruist een dwarreling dwars door hem heen
als het rode licht dooft van de lantaarn
is niets dan stilte die over blijft
dan gaat hij weg, net als zij
bitches brew,
in a silent way…
Waar nabijheid begint
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
354 En misschien,
als wij blijven zien wie nu nog voorbijgelopen wordt,
als we blijven geven wat zacht is en warm,
kan de straat ooit ophouden
het einde van iemands verhaal te zijn,
en worden tot een plek
waar iemand even uitrust
op weg naar opnieuw beginnen.…
Rondel-Retourné-raam
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
542 Om hier en daar de boel wat op te stijven,
wordt het begin ook ‘t einde van het lied.
Rondeeltjes retourné, die ga ik schrijven;
dat wordt de vorm waar ik dit vers in giet.…
De Engel en de aardling: oftewel de vernietiging van een Homo sapiens. (3)
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
579 Ze voelden het beiden aankomen,
en ze hadden zich onderaan een berg neergevleid, het einde naderde.
Ze spraken er heel rustig over, ze hadden immers gedaan wat ze konden?
Ze spraken over de mooie tijd die ze samen hadden met elkaar,
en af en toe huilden ze zachtjes omdat het maar zo kort had mogen duren.…
HET DENNENBOSJE
poëzie
3.0 met 2 stemmen
2.160 Zo streelt nog onze doffe blik,
Aan 't eind van 's levens loop,
Als alles om ons kwijnt en sterft,
De groene kleur der hoop.…