7926 resultaten.
In stroming
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
518 fascinatie van lente
het aromatische herfstgoud
ervaar hoe water
mij draagt als ik zwem
accepteert wie ik ben
mij meevoert in stroming
samenzijn als bekroning
aarde heeft mij verwacht
ben in welkom geboren
deelde zien in een lach
het met elkaar praten
kwam pas veel later
alles voelde
in verkennen als eigen
ik onderscheidde vorm en kleur…
Winter 1.
gedicht
3.3 met 3 stemmen
4.316 blauw
van kilte het licht onderhuids deed stralen
Ach, hoe zeer hangt nu het natte grijs
over de dagen en hoe bitter smaken deze
uren in hun wetmatige grauwheid
Hoe somber spreekt de stem, geteisterd
door de maanden, neergeslagen als een
kettinghond richt hij zich niet op, blijft liggen
Men houdt hem voor:
Het snotterige schijnsel van kleuren…
Mijn kristal bol ?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
539 Koud en toch vruchtbaar
tussen beide polen wordt
mijn glazen bol gevuld met
polarisatie door het noorderlicht,
kleuren van een werelds mozaïek
zonder kunstsneeuw van de retoriek .…
Het lege nest
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
672 Herfstwind houdt huis in weerloos volle bomen
En neemt de kleuren van de zomer mee
Ons hart is veel te ver geopend
Nog eenmaal fietsen wij naar zee
De lage zon legt heimwee op de wegen
De kinderen zijn gelukkig groot
Ons leven is voorbij gevlogen
Een trein die voortraast naar de dood
Straks mogen we het glas gaan heffen
En toasten op een…
daarna is alles gebleven
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
635 moeizaam draaide ze zich om
stak de lampen aan
en in het licht
om haar heen kwamen zij:
de dreigingen, het verwijten
zijn vlugge handen
woorden die het weggaan beletten
het dagelijks brood, de vrouw te veel
en zijn onbreekbare geschoolde blik
morgen werd zij een andere vrouw
en hij dezelfde man
haar trouwjurk droeg bontblauwe kleuren…
koester de jaren - van harte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
981 stilstaan
bij voorbije tijd
die jou gegeven is
verjaren is
verlangend kijken
naar alles wat
na het nu
de toekomst brengt
verjaren is
het verleden
in heden ankeren
en hoopvol reiken
naar het leven morgen
dat wat die terugblik
aan jou toezingt
jou verlangen laten mag
naar het vergezicht
dat voortgaand lonkt
dat van dat anker
de kleuren…
De Spin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 De spin poederde haar poten
wit en paars
en nog een kleur
Ze zei tegen haar ouders
dat ze niet
helemaal niet
moesten opblijven
laat staan zich zorgen maken
Ik ben een frivool
doch
eerbaar meisje,
brulde de spin
tegen haar spiegelbeeld
en holde naar het feest
De volgende dag
berichtte de krant
over een spin
gevangen
in een bokaal…
Lammetjes in d wei
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
531 Dankbaar mogen we zijn in deze tijd
Dat alles in de natuur weer gaat groeien
Dat de bloemen en planten gaan bloeien
Het geeft zo veel kleur en fleurigheid.
Geloofd zij God met diep ontzag
Die alles zo mooi tot stand heeft gebracht
En ook aan Zijn schepselen heeft gedacht
Hij zorgt nog steeds voor ons, elke dag…
Leven is het bewijs
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
525 Slechts Één schenkt ieder wezen
De liefde en het leven hier op aard
Zoveel gunsten heeft Hij reeds bewezen
In Zijn lankmoedigheid ons bewaard
Welk Wezen kan schoner aarde bedenken
Met meer verschil in vorm en kleur
Of zou Zijn schepping beter schenken
Zo volmaakt, zo superieur.…
Lof voor de zotheid
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
482 Lof voor de zotheid die
wat kleur geeft aan het
leven. Lof voor de
zotheid van dat verzetje
voor even.
Dat lachen om die dwaasheid
die een dagelijkse starheid
doorbreekt. Iets toestaat van
een ongedwongen houding te
vertonen anders dan de grijsheid
die normen en waarden preekt.…
Scherven
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
471 Vanaf dat punt veranderd je leven,
roze kleur maakt plaats voor zwart.
Eenzaamheid en leegte nemen je leven over,
dagelijks vindt de rode stroom zijn
weg naar beneden.…
Paradijsvogels
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
576 Paradijsvogels door een sleutelgat
in schitterende exotische kleuren,
treuren om het even wat, over de
harteloosheid van een mensenhart;
dat vaak het leven niet op de
juiste waarde placht te keuren.
Door dat sleutelgat zou men hebben
kunnen zien; dat dat paradijs eens
vrede had voordien.…
Herfstbezinning
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
914 We zien alweer de bladeren dwarrelen
en weten dat de herfst er dus weer is,
maar treurnis om de zomer die er was
en die in geur van sterven overal verschijnt,
neen, die vecht wel om de overhand en
gaat met kleuren ons bedriegen maar wint
het niet van ’t vaag vermoeden dat dit niet
het einde is, maar even rust en stilte vraagt.…
Zonder in pijnen te baren
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
471 we dansten een streep
met hoofdletter en punt
keurig net tussen de lijnen
zij zullen nooit verdwijnen
maar wij wilden meer
cirkels en lussen
draaien wenden en keren
alles in ruimte uitproberen
kiezen en voelen
met oog voor de juiste kleuren
harmonie en contrast
inspiratie vonkte op volle toeren
wij smeedden goud
volgens alchemistische…
Liefdesverspilling
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
552 Wanneer je goed kijkt zie je het gebeuren,
Mensen van alle standen en kleuren.
Lopen met hoofd gebogen te verlangen,
Vergeten de gegeven liefde op te vangen.
Sinds ik die liefde in mijn hart opvang,
Ben ik nooit meer alleen en liefdesbang.
Want ik weet dat ik altijd goed zal zorgen,
Voor zij die hun liefde aan mij bezorgen.…
Psithurisma
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
476 De zachte bladeren woekeren mee
Als een penseelstreek van de schilder
Als een zeezucht die steeds gewilder
is door de mannen varend op zee
Het krakende gewaad van het bos
Met als kleur een authentiek groen
Of bruin in de dagen van toen
Zo beweegt zij in haar schoenen van mos
Rustend op de stille wind
Een stem zo zoet als dat van een verlegen…
Ontsproten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 met letters door de ogen
waar mijn geest kan gaan
leven is er nog ongekend
gewortelde starre staken
in weer en wind bewogen
mijn passen doen stokken
prozaische droge indruk
stille bronnen in teksten
trekken geestelijke voren
in bloeiend letterlijk leven
ongeacht onspruit zich
knoppen markeren lust
met weerkerende ogen
in welke kleur…
SCHILDEREN AAN HET STRAND
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.101 Ook de kleur der starren vindt men mis...
Maar het blijven woorden, woorden, woorden
Voor de schilder, die een vreemdeling is!…
Eenmaligheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
440 warmte fluctueert
ik drijf van
hoog naar laag
in koesterende pulsen
heb geen gewicht
maar deel oppervlak
dat van kleur verschiet als
het een andere deining biedt
ik kom niet dichterbij
er zijn langszij geen
vergezichten die oplichtend
afscheid nemen als partij
ons motto is
voel je even vrij
zonder aardse beperking
alleen…
het gerucht van de zucht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
495 ik dicht al lang niet meer
geen deuren
geen monden
ik heb oog voor kleuren
soms door het grijs heen
en beluister de klank van jou, de ander
is die nog immer zo koud als steen
of meer te zacht als een veer
neen, ik dicht niet, doch open
als jij mij laat ruiken
aan geuren van jouw ziel
en ontwaar dan soms het vocht,
keer op keer,
van het…
Wachtend op de dageraad,
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
513 Dankzij mijn
penselen en wat losse
streken waterverf,
ontsluit een intimiteit
met de grootste luister
op het deinend doek
van lust, opwelling
bevestigd elke
verbeelding wat
het duister tart
vanuit de perfecte
composities die
ik zoek, uit
meerdere creaties
van de muzen die
mij bezochten
het stuurt een
onzekere hand,
kleuren…
Onveranderlijk
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
594 de ontwakende zon
is er nog steeds
vonkt vurig in de lucht
ook het ritme van de vogels
bewoog met elkaar
vief als mijn diepe zucht
de haan kraait zijn kracht
kakelgeluiden van de hennen
steevast een morgenzandbad
warme regen druppelt
op mijn koude huid
en op het kinderkopjespad
lentebollen knikken
het lijkt alsof al die kleuren…
SPROOKJE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 mij de onsterfelijke gloed
en geluk van de liefdevolle maan
vraag hoe ze daarmee ooit begon
en hoe ze dat toch doet
het klinkt misschien wel stom
maar ooit wil ik het hebben gedaan
vraag de kleurrijke regenboog
zich een poosje om te willen keren
zodat er een hangmat zal ontstaan
zo gewoon tussen hoge eikenbomen
toon me hoe ook haar kleuren…
jouw stad
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
486 dit is jouw stad, wat ze ook zeggen
de stoeptegels zijn van jou
de ramen, de kleuren, de geuren
het bloed achter de ogen
de geboorte, het kind
elke straat, elke taal
deze plek is van jou
alleen van jou
jij bepaalt met wie je deelt
deze lucht is jouw adem
dit cement zijn jouw poriën
hier at je brood, dronk je verdriet
huilde je vreugde…
Helder licht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
639 ik zag licht
het vege lijf redden
toen de deur het
donker buitensloot
nog rammelden
vage flitsen
smekend om entree
uitdovend in nee
er was balans
in sterkte en kleur
het vormenspel
verleidde geur
in manueel contact
deelden wij warmte
vrede onttrokken
wij aan ieder gezag
de wereld was weer
toe aan huizen van stilte
dieren…
Het klimaat
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
551 jij hebt net met
liefde het oudjaar
schilderij met blanke
matte lak afgedekt
nog wat klein herstel
in vorm en kleur voor
de fine fleur
van het gebeuren
leven is nooit
zwart wit maar
waaiert mee in een
situatief bewegen
dat schilderen
maakt je deel van een
bestaan waarvan nooit
alle deuren open gaan
er is nogal wat grijs…
Klein knolgewas
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
540 Een klus die je al eerder klaarde
En boven wacht de zeer vermaarde
Heer Helios, hij kent je waarde
Vindt je een prachtig exemplaar
Je weet het wel zegt moeder Aarde
Op weg naar ’t licht dan wordt het zwaar
Eenmaal verwarmd, jij fijnbesnaarde,
Toon je - je opent je zowaar -
De kleuren in het openbaar
Die je tijdens je sluimer spaarde
Je…
Gele planeet
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
611 in deze mystieke hemel fijnbesnaard
met slierten van nevel in gele kleuren
kan je waterdampen snuiven van geniale zoete geuren
en zie je feeën en elfen spelen met de kaart.…
De holle weg
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
386 wij hebben de
kleuren niet
uitgevonden
lieten gewoon
gebeuren wat
voor handen kwam
een sloot met
overhangende kanten
die spiegelend
overgaan in
blauwe rimpels
van de zomerlucht
schaduw geeft
wat problemen
door de richting
van het licht dat als
in dromen van alle
kanten lijkt te komen
ieder legt zijn pad
waarbij jij je op…
Uniek
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
433 Ik schilder en bezing
het levendige
kleuren
carroussel
dat uitziet in droefenis
naar de
leliebloem
de geur van de hoop
in de malle molen van
het leven
zijn lied rondom de tarwevelden
goudgeel in
het ochtendgloren
heen en weer langs ons huis
volhardend in de liefde
de toekomst
melodie van een nieuwe schepping
uit de wolken…