19028 resultaten.
Digitale oorlog
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
784 Verslaafd in een ‘game’ verloren,
Dwangmatig willen scoren.
Met moordende snelheid
En ‘diggende’ felheid.
Naar het volgende ‘level’ .....
Toch blijven wij geloven in dit drama
Van valse verlossing door geweld.
En de helden ten tonele dragen fier de zovele
Onderscheidingen op hun borst gespeld…
Het verzet oogst lof
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
474 pas hier verzette ik de tijd
kraalde hoge ogen maar
‘k verloor mijn roem
in de hoge polen van ’t tapijt
***
nu weent het kind en draagt
het grote weten lage landen
onder dikke wollen sokken, het gebreide
is ontvouwen en scheurt de mantel
van onze moeder aarde
het gas mijn vriend het gas raakt te
verhit op de versleten pitten, het…
Een stukje sterven
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
590 We moeten eerst een stukje sterven om uiteindelijk sterker te wezen,
We moeten eerst heel veel verliezen,
Voor dat we weten wat we echt verkiezen,
Op het moment dat we veel hebben verloren,
Op het moment dat je tot de bodem van de afgrond bent gedreven,
Op dat moment begint het echte leven,
Als je in wanhoop hebt geleefd kan het alleen…
verdwaald in de natuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
402 waar anderen wandelen
voor plezier en vertier
zoeken dak- en thuislozen
in de rust van de natuur
draagbare dagen
de stad te luid en te snel
te benauwd ook vaak
hun werk en huis verloren
vindend zij dwalend
schuil in de natuur
psychisch gebroken
verloren of vervreemd
vertoeven zij onbegrepen
in schaduw van het lover
een winkelwagentje…
de hemeldroom
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
2.461 eiland van de Laatste Dag
boek zonder letter of naam
plek om alles te verstaan
alle grenzen vallen tezaam
was las leefde vandaag korte tijd
in herbergzamende eindigheid
niets dat spijt of lijdt
rust stilte vergeten enigheid
het is een open boek
het hoofd niet gebroken
vragen die vragen oproepen
bestaan niet
wat te doen…
Fantasiën
poëzie
4.3 met 7 stemmen
3.308 Het drijven watten wolkjes,
van zonnelicht doorboomd.
De jongeling ziet ze drijven
en droomt...
En onbewust elk wolkje na
drijft zachtjes een fantasia,
doch in de ruimte smelten beî
voorbij, voorbij,
voorbij.
Het drijven blanke zeilen,
waar 't meer de hemel zoomt.
De jongeling ziet ze drijven
en droomt...
En onbewust elk schipje na…
En dit wilde ik u zeggen...
poëzie
3.0 met 20 stemmen
4.226 En dit wilde ik u zeggen:
Voel mijn hart!
Het is het hart eens mans, zo vaak gebroken,
maar toch herrezen boven ramp en smart
en weer in wonderbare jeugd ontloken.
'k Heb vaak, in overmoed, het Lot getart
en 't Lot heeft zich, met slag op slag, gewroken,
maar 'k sta weer pal en tegen 't Lot verhard,
en voel me een storm van bloed in de…
Grietjes Verzuchting
poëzie
3.4 met 14 stemmen
3.282 … ’k droom misschien van nacht alweer
Van LOUW de timmerman.…
Je drie namen
gedicht
3.3 met 28 stemmen
10.996 vannacht droomde ik
je rug
het bewegen
van je armen
voor de Steinbach
je drie namen
moeder, mevrouw, Rebecca
riep ik
waarom niet eenmaal
je omgedraaid
-----------------------------------------------
uit: 'Het Albanese wonderkind', 1991.…
Winter-stad
poëzie
3.7 met 23 stemmen
3.452 In het koele gouden bad
Van het fijne winterlicht
Rijst de grote mensenstad
Tot een droomvervlucht gezicht:
- Al de gangen, al de zalen
- Waar de ziel in droom mag dwalen.…
Klassiek Liefdesgedicht
gedicht
2.2 met 713 stemmen
96.789 Ik denk wel eens, mijn schat, wat zou er
Jou toch een kopzorg zijn bespaard
Wanneer ik eertijds was gebaard
Als een bevallige centauer.
Dan was ik aardiger van aard
En uiteraard jou ook veel trouwer
En vond ik niet als Schopenhauer
Een vrouw de inspanning niet waard.
Integendeel, ik had dan power
En dus liep ik in volle vaart,
Blijmoedig…
Ik ben van nacht ontwaakt
poëzie
3.7 met 10 stemmen
4.070 Neen, niémand peilt de diepte van dat duister,
Géen kan de bangheid van mijn nacht verstaan…
‘k Was weer als toén… want Waarheid was mijn dromen
--------------------------
uit: Verzen (1886)…
mijn spreekbuis
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
4 zoals reeds voorspeld dronk ik
de nacht uit de poriën van
de alsmaar voortstuwende duisternis,
terwijl zij
die in een zacht geronk was geraakt
haar dromen uitte in lieflijke
rillingen, vanaf haar buik
naar het warme dal
tussen haar dijen
mijn geweten suste mijn lust, ofschoon
de wereld om me heen stierf
in een duister gebed en demonen…
De maagd
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.529 Nader, rusteloos nader: en mijn schoot
Droeg nimmer vrucht, mijn zoetste droom bleef droom.
Het baat niet of ik het beseffen schroom,
Het baatte ook niet dat ik de mensen vlood:
Des nachts ga ik van zware smarten groot
En maakt een hete dorst mijn leden loom.…
CURRICULUM VITAE
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.116 soms droomt hij
in een slaap
die hem
niet toebehoort
hij doet alsof
en voelt zich
zonderling
bekoord
-------------------------------------------
uit: Mammoeth mijn muze (1968)…
Dromend van zulk blauw
gedicht
4.3 met 3 stemmen
5.699 Als ik nog lang naar dat blauw blijf kijken
mis ik mijn trein,
maar om zulk blauw zonder gelijke
moet het zo zijn.
Treinen kan ik nog vaak betreden,
maar deze straling zal ik misschien
in al zij innigheid na heden
bij leven niet meer zien.
----------------------------------
uit: 'Verzameld werk', 1976.…
Uit het leven een greep
gedicht
3.5 met 4 stemmen
15.340 Dat ik 's nachts naar huis toe fiets
en dat mijn stuur een omweg maakt
en ik onder je venster sta
en aanbel tot het licht aangaat
en jij naar buiten komt in een peignoir
(die droeg je vroeger nooit en staat ook raar)
en dat ik snotter dat het me zo spijhijt
en jij zegt van het kom allemaal wel goehoed
en dat ik op dat moment pas zie…
We groeien door de tijd
gedicht
4.0 met 3 stemmen
5.395 Een kamer is een doos die ons bevat
maar wij omvatten het huis
wij varen uit in het donker
ontsteken de nacht met onze dromen.
----------------------------------------------------------
uit: 'Door het donker van een kamer' (1989)…
Titel overbodig
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
632 Zonder titel 2#
Ik ben klaar om te komen
maar niet om te gaan
ik heb nog zoveel dromen
laat het licht nog even aan.…
Reuzen op de daken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
396 Hoog in de bergen
slapen de reuzen op de daken
niemand die hen ziet
we dromen hen
wanneer we jong zijn
en opgevouwen in onszelf
grote plannen maken
voor de wereld die we kennen
we zijn al onderweg
hier alleen maar even
geland om te groeien
op ons hemelbed
tot we wakker worden
als helden die recht zetten
wat scheef gemaakt is
door…
Het land van pracht en praal
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
692 Rechte lijnen, gedurfde cirkels
in zijn hand de dromen van weleer,
spelt de meester tevergeefs
oude woorden keer op keer.
Stoot de ezel, dezelfde steen
want de liefde die is blind hier,
is die keurige meneer,
nog steeds die kleine jongen
want vanbinnen nog een klier.…
Zaligheid en zielvolle ogen die blikken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
383 Kom vlinder geef mij ook vandaag
gerust met jouw vleugels even hinder,
mijn denken over ginder is welluidener
de traan is poëzie en niet gestopt.
Ik zie je nu gaan over het veld en talud
je afdalen als voelbare verwarmende ' tut '.
Ik zie je naar de hoogte van vogels gaan
op weg naar de sterren en de volle maan.
Al kijk ik je na, met nog…
Koffiegevoel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
691 Nachtdromers dromen in bed,
waarin ze zichzelf verliezen.
Ze herkauwen er problemen.
Ze beleven ook avonturen.
Ze slapen onrustig.
Ze piekeren.
Ze tobben.
Koffiedromers dromen verder
in rustige koffiehuizen.
Daar vinden ze zichzelf terug.
Ze bedenken er oplossingen.
Ze ontmoeten er mensen.
Ze ervaren verlichting.…
Dagdromen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Die avond zag ik buiten de maan mistroostig staan
werd ik door vrees bevangen, voelde zorg en verlangen.
Voelde tekens en iets van loodzwaar gewicht bijna gezwicht,
ervoer ‘n strak gedicht en opkomende rimpels in dat gezicht.
Ik zag een zwart-witfoto van kinderen nog zonder leed
nog niet hoe de dood haar de toekomstdas om deed.
Ik zag alleen…
Gekrompen laagland
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
590 Dromend neem ik afstand en stijg op.
Een naamloze waarnemer ben ik.
Een getuige zonder naam.
Wat groot leek wordt weer klein.
Details kan ik niet meer zien.
Fakkels zie ik laaien en weer doven,
alsof het sterfelijke schepsels zijn.
Rivieren zie ik door oneindig laagland gaan.
Gedachten zie ik reddeloos verdampen
en uit wolken weer ontstaan…
Gedachtenvlucht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
468 Kijk tegen me aan
je ziet een mannetje staan
oud, slonzig en vol aarzeling
geen dynamiek, geen vaart erin
niet markant, nogal versleten
om direct weer te vergeten
Kijk daar doorheen en zie
gedachten, dromen, fantasie
vlieg mee met mijn gedachtenvlucht
achter de verste blauwe lucht
voorbij de landen die bestaan
het vlamt en knettert
en…
Sellinger zonsopgang
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 de zon komt op
en vlamt oranjerood
wordt groot
in alle opzichten
de Duitse
windmolens knipperen
onbenullig rood
met hun toplichten
donkere syndromen
ritselige dromen
komen in nood
verliezen inzichten
sterven dood
morgenrood
een onbeschreven blad
stilte, alleen een
eekhoorn, egeltje dat
ritselt in het blad…
Bergen geheid soms eenzaamheid
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
553 Als ik slaap ben ik als trilling in verre oorden,
verneem ik woorden van zuid en noord,
als door een open poort zie ik de grote beer
naast de kleine ook diep in slaap iedere keer.
Zie ik slaperige andere sterrenpracht
gedurende de lengte van menige nacht.
Wat morsen ze dan voor mij te zien en horen
vanuit de maan als het desolate wit,
naast…
Onzichtbare vriendinnetje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Een zomerochtend toen mijn werkelijkheid verzuimde
onder het felle zonlicht van een verdwaalde stad
liep ik hand en hand met haar, mijn onzichtbare vriendinnetje
alsof we slechts in een droom uit het verleden bestonden
touwtje springend door het leven
we babbelden met elkaar over onbelangrijke dingen
zongen samen een vreugdevol liedje
een…
Even iets en dan zwijgen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
695 de heimwee van jaren in de wildernis
toen ik je zag, schaars gekleed in lendendoek
bij de boom, die treurde aan de waterkant
waar de dode vis lag vol met vliegenlarven
probeer ik in dit schrijven niets te weerleggen
omdat ik een zwaan zie landen op het water
elegant, zo is de natuur op zijn mooist
wij zijn niet meer bij elkaar in die droom…