voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 90.921):

mijn spreekbuis

zoals reeds voorspeld dronk ik
de nacht uit de poriën van
de alsmaar voortstuwende duisternis,
terwijl zij

die in een zacht geronk was geraakt
haar dromen uitte in lieflijke
rillingen, vanaf haar buik
naar het warme dal

tussen haar dijen

mijn geweten suste mijn lust, ofschoon
de wereld om me heen stierf
in een duister gebed en demonen
elkander het hof maakten,

juist boven de wallen onder mijn ogen
‘ opwindend ‘ het onhoudbare
werd geïnterviewd door
de spreekbuis die als

een malloot

mij de kans bood haar slaap
uit te lijnen naar dat domein
waar we uiteindelijk samen
in elkaars overgave oplosten

ik als wakkere held en zij nog
als mijn schone slaapster

Schrijver: elze, 22 november 2026






Geplaatst in de categorie: moraal

Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: