8773 resultaten.
Andere Wereld
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
533 Daar zit mijn moeder, alle dagen, alsof ze ergens nog
op wacht... en soms lijkt het of ze even lacht.
Zij zit in haar wereld is daar alleen heeft geen besef
meer van de wereld om haar heen.
Ze ziet ons wel maar weet niet wie we zijn
want haar wereld is opeens zo klein.…
kunst en vliegwerk
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
636 Er is een web geweven
hier aan het raamkozijn
ingenieus als kantwerk zo fijn
in één nacht kwam het tot leven
daar middenin zat de spin
met geduld te wachten op haar prooi
een vlieg raakte er in verstrikt
spin pikte en weg was de vlieg
’n kraai kwam een kijkje nemen
bezag met interesse de delicatesse
vogel pikte en weg was de spin…
Het sluipt naderbij.
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
387 Het sluipt naderbij,
toch leef ik door,
ik wacht niet af,
wat komt, moet komen
wat nader kruipt grijpt
me toch wel naar de
keel, waarmee de
hartenklop verstomd.
de verwachte finish als
eindigheid vermomd, komt
altijd na de zuur verdiende
kost van het dagelijkse brood,
gebakken met de liefde
als verteerbare kost.…
Kerstmis
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
564 door de kuilen
van de nacht
beroofd van kracht
terwijl de
wolven huilen
als wij bij
elkaar schuilen
in de met sneeuw
bedekte
winternacht
rondom
witte sparren
pracht
een moeder
met een kindje
in de kribbe
herdacht
Hemelse Vader
heeft aan een in schuld verloren
wereld gedacht
de engelen houden
de wacht…
Het stille huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
492 het stille huis
klinkt een ademtocht
als een schrille kreet
zijn de schaduwen tastbaar en
is het verleden onverwerkt leed
Daar woon ik
daar verblijf ik
daar leef ik mijn leven
als was het dat van een ander
De ramen kijken er uit
op maanloze nachten
de ochtenden en avonden
gaan er stilletjes voorbij
op gezelschap kun je er
blijven wachten…
Woorden zullen schilderen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
831 mijn ingelijste land
aan muren haakt, legt het zwijgen op
het is er winterstil
ik kijk naar diepe velden
ik kijk naar hoge luchten
al wat hier leeft groeit uit mijn handen
er is geen wereld
er is alleen de dood zegt men
maar mijn kleuren blijven ademen
mijn woorden zoeken zinnen
ze reiken naar ongekende verten
het nieuwe leven wacht…
Te lijmen?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
428 zelf zijn we de armen die ons
weren tegen het dreigende
grauw en tegen van ondeelbare
realiteit die buiten ligt te
wachten, verrekend in de
nerven van het wederkerende
gedachtegoed valt niet te rijmen.…
Gebruikte woorden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
409 alles laten zien
soms teveel misschien
leerde mij kijken
in samen reikten wij
naar verbondenheid
die in horen
het begrijpen haalde
uit gebruikte woorden
ieder eigen
taal en kleuren die
karakters lokaal geurden
langs de weg gezeten
overspoelde ons het
uiterst gastvrije leven
juist voor de hekken
van de ommuurde kaste
wachtte…
Yellowstone National Park
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
428 Overweldigd als de archeoloog
bij het aanschouwen
van de kleurenpracht
van Luxor's koningsgraf
van Toet-Ank-Amon, farao
met masker in de sarcofaag
die hem in een der kamers wacht
Zo was ik overdonderd
en verwonderd bij het zien
van het wonder van de regen-
boog gelijke meren
in mineralenrijke bodem
van de dunne aardkorst
een veelkleurig…
Lichte versie van de nacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
391 de overkant
kijken kinderen snoepend
naar het warrelende ballet
de zilvermeeuwen in het wak
dat ze open houden, witte
dobbermeeuwen in zwart water
en op het ijsgrijs rondom
stappen zwarte vlekken koet
door de witte vlokkenvloed
de lichte versie van de nacht
er blijft niet veel over
de wereld sluit, ik mis jou
Ik kijk en talm en wacht…
Deze dagen 1
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
539 Lelystad, stad van
bruggen en kanalen
van ooievaarsnesten in bedradingspalen
van koolzaad, balsumpopulieren
van meidoorn en je magere vlieren
van paardenbloem en kersebloesem
van sloten vol met droesem
en je zwanen
je luchthaven die leeg wacht
met je banen
het witte riet zo droog
de bereklauw zo hoog
in de bermen
hyacinten en narcissen…
Oppassen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 O pas toch op mens
je loopt zo tegen me aan
wil je even op afstand gaan staan
ik stond er toch eerst
ik wachtte beheerst
mevrouw naast me niet
hop zei ze, even tussendoor
welja toe maar hoor
gewoon doorgaan
lelijke woorden wil ik zeggen
moet ik nu echt nog uitleggen
hoe vreselijk normaal ze eigenlijk deed
wat me nog het meeste speet…
Liefde zonder plexiglas
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 liefde kent geen muren
geen veiligheid door plexiglas
of gesloten deuren
liefde telt alleen de uren
van samen zijn
zij wil zelf bepalen
hoeveel, hoe vaak, hoe lang
liefde is niet bang
zolang zij leven mag
elke gegeven dag
met haar handen in haar schoot
wacht ze met gebogen hoofd
hij heeft trouw beloofd
liefde kent geen regels…
In de hangmat van de middag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
424 De mensen op straat
maakt het niet uit
dat ik naar hen kijk
of ik besta
er is geen noodzaak
die me vooruithelpt
voorbij het raam
wachtend het wachten
moe, terug in de stoel
terug in de tijd
verdwalend in mogelijkheden
van oude zomerse verlangens
door jou aangeraakt te worden
terwijl het paard snuift
jouw onschuld
onbewust en onaangeraakt…
't Was uit ...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
542 kon ze roepen, misschien dat hij ergens nog wacht
maar vermoeid en verward werd alles vervaagd
ze sliep en droomde en zag hem weer komen
en ditmaal dacht ze: ik zal zelf naar hem gaan
en toen begon hij te lopen, steeds sneller te lopen
ze schrok wakker: 't was uit tussen hen, 't was gedaan.…
Quetzalcoatl
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 Camila hangt erboven
en strooit een handjevol teken
met de zwier van een Sint
Een decemberspook
dwarrelt trosjes bramen
die mijn borsthaar binnenvallen
en daar knetteren
knapzakjes kanker of
knagende knalerwten
ze mijnen daar de griep
en bloeien tot builen
Dit is vergelding
Spoot ik vanmorgen
haar jetsers onder de smurrie
wacht…
Haasje
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
424 ze rommelt met haar boodschappen
rammelt aan het kettingslot
propt een brood in de fietstas
blaast nog even een kastanje lok
voor haar ogen weg
“Sta je op mij te wachten?”
“Nee hoor,” zeg ik, “heb geen haast.”
“Ah.”…
Zwart
netgedicht
4.7 met 26 stemmen
514 voelde je door
even raken al besmet
het was pigment
dat volgens jou
geen ruimte gaf aan
andere mededingers
maar alles meteen
bedekte ook de vingers
het vlekte
jij was uren bezig
omdat schaduw lekte
dat weg te poetsen
en terug te keren naar
het eigene van normaal
jij bent net als ik
dol op een streepje licht
want in de nacht wacht…
Hollands glorie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
605 code wit
wonderschoon winter tafereel
antivries, antivirus
kou en COVID
vries maar kapot
Friese meren wachten
de schaatsen uit het vet
daarop mag toch geen boycot
de NS op zijn gat
code rood, oranje
wit is niet bekend
de rails is spekglad
zoveel lol en paniek
bij Hollands wit
code kleurloos
is het meest karakteristiek
kou in…
De Kunst van Aarden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Eeuwigheid wacht.
Zojuist schreef ik dit gedicht.
De meeste mensen slapen.
Zelf waak ik wonderlijk.
Lang leve contrasten.
Gisteren was het licht.
Vannacht is het donker.
Wie kent de morgens?
Wordt morgen grijs?
Dichters vermoeden veel of iets.
Ze willen er graag over schrijven.
Meestal zijn ze erg overgevoelig.…
Pandemie
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
581 We zijn half februari gepasseerd
maar het lijkt
alsof de lente is
begonnen
Ik loop door de kamers de zon in de ruiten
lokt mij naar buiten
uit mijn
afgesloten beschermde gebied
Een horde mensen
voor het plein
staan in een lange rij te wachten
Om een ijsje te kopen
horentjes en wafels met slagroom
binnen kopen
en buiten…
Golgotha's namiddag
netgedicht
5.0 met 71 stemmen
414 een
benauwende sfeer
op de plaats delict
waar verraad echt
manifest gaat worden
bij de donkere
borders van de hof
van getsemane lichtte
het oogwit van judas al
zijn bekentenis op
hij heeft zijn koning
verraden aan de
romeinen die hem
bekroonden en doden
op golgotha’s namiddag
geofferd als speelbal
van intriges en list
hem wacht…
Val- en slangenkuilen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
435 wel het universum
met je netwerk
het fysiek gaan
heeft nooit jouw
interesse gehad
wel de influens in
al haar verleidelijke
val- en slangenkuilen
waar verborgen
verleiders de
geheime manuscripten
hebben verzameld
die de zwakheden van de
mens hebben blootgelegd
genadeloos toetsen
zij iedere dag het
afnemen van krachten
wachten…
Bekertjes in alle kleuren
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
541 Die mensen nog te wachten staan.…
Intimiteit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
430 Nu elke dag ertoe doet
tellen alleen ervaringen:
nieuwe activiteiten
volle teugen schoonheid
en aandacht voor mij
De rest ruim ik op
Wat ik jaren heb bewaard
gooi ik netjes weg
in cadeaupapier
of ik vouw er bloemen van
die zullen verstoffen
ter nagedachtenis
aan mijn gezelschap
onze ontmoetingen
die niet kunnen wachten
We geven…
verbeter
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
558 onbewuste ik
moeder aarde heeft
vele vruchten laten zogen
tot een hemelse genoegen
die haar baarmoeder telkens
de vreugde liet baren
dewelke ik nu zo mis
het verbeteren van de kennis
schudt twijfel en vergankelijkheid
tot een ware taart van onlust, het
draagvlak van saamhorigheid
is de souplesse van het
hedendaagse jargon
verbeten wacht…
Nieuwe tijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
517 ik vandaan kom staat haast niets meer wat er stond
Wat ik verliet heeft mij onzichtbaar ook verlaten
Als ik er kom en mijn verleden naspeel
Kijkt alles me bevreemdend aan met steeds een nieuw gezicht
Alleen de kerk en de rivier
Alleen de oude maan en bomen zijn nog hier
Als ik er kom smaakt alles naar een onvermijdbaar later
Ik wacht…
Engelbloem
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
519 gedicht
De engelbloem vermant zich
in zijn drang
geraakt te worden door een mariposa,
een lustbeluste zinderende
vlinder,
en hoopt op meer dan weihnachtengesang
Daar komt een schöne schmetterling vorbei
ze fluistert hees in 't spaans
mi corazon
als ik jou ook eens 's nachts
verwarmen kon
Wij hoeven niet een winter lang
te wachten…
's nachts hoor ik soms jouw stem
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
872 het leven liet
Een lege stoel
Een lege plek in bed
Het blijft een leeg gevoel
's nachts hoor ik soms jouw stem
Zie ik even jouw gezicht
Prachtig door de zon belicht
Dan ontwaak ik met een glimlach
Omdat ik jou toch even zag
Dat verzacht even de pijn
Zo is dromen toch best fijn
Verlang ik weer naar de nacht
Weet ik dat jij daar op mij wacht…
Licht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
466 Of ik je een lichtje sturen kon:
je was alleen die dag
Ik wachtte op een pakje
dus aan huis gekluisterd,
stak kaarsje aan
en dacht aan jou
Pakje kwam,
kon ik boodschap doen
Plukte sneeuwbal en
paars kruid
en ging toen ook naar jou
Jij zo blij
In stilte zaten wij
Maar elke keer als ik je zie
ervaar ik 't licht in jou,
in die besloten…