29230 resultaten.
Derwish
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
597 werelddeel,
ze draalt niet in haar zinnelijke vlucht,
deelt met iedereen haar serene vrucht, in elke
wenteling, wordt de aardse tucht vermeden,
draait bomen, groene heesters uit de grond,
baart geurende bloemen uit haar mond,
als voorspel op een mondiaal gerucht, wat
steeds zal gisten, in vele onbegrepen twisten, de
dans zal sterven, aan door mens…
kindsoldaat
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
1.277 Van binnen leeg en koud bevroren,
waar moed iets fatalistisch heeft
waar dromen lang al zijn verloren
en met kogels zijn doorzeefd
Karaktertrekken uitgewist,
als sporen na een regenbui
Een radertje in een machine
niets op zichzelf, direct vervangbaar,
een leven dat vergiftigd wegtikt, explosief,
niets te verliezen,
radeloos, een hoopje mens…
Moed
poëzie
3.4 met 22 stemmen
6.253 Zie 'k heb de moed om niet te klagen,
Om iedre vreugd en iedre pijn
Glimlachend aan mijn hart te dragen: -
De moed om een blij mens te zijn,
De moed om zelf mijn lot te lezen,
Tot het mij dood van 't vechten vindt -
O zon! Ik wil gelukkig wezen -
Een diep gelukkig mensenkind!…
Eerbaarheid ligt in elke schaamte
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.604 Nimmer in dit droombeeld onderkent
wat in de eenzaamheid van elke geest,
een heerlijk raadsel blijft, een weergaloos
moment, waarin de mens geen schaduw
heeft,en op goed gevoel z’n lichaam leest.…
Astrid
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.383 Tot slot nog iets dat je moet weten:
jij bent een wonderbaarlijk mooi mens.
Ik ben zo blij met jou te mogen daten,
Dit was mijn allergrootste wens.…
Een gevaarlijk keerpunt
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
710 De mens een uniek experiment
enige diersoort met verstand
heel bewust van zijn wereld
met z’n leven op motivatie geënt
mocht hij ooit de schepping zien
in zijn naakte werkelijkheid
schrikt hij van wat het voorstelt
Waarschijnlijk dat de mensheid
te wankel voor zo‘n werkelijkheid
waar hij niet voor is gemaakt
in een pandemische hysterie…
Aan vlijt ten onder
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.069 Ik wil niemand beperken,
maar een mens leeft niet om te werken,
te veel te lang, het geeft gedonder,
de wereld gaat aan vlijt ten onder.…
Teken je tijdloos, maak je ‘n schonere bladverdeling
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
640 Wellicht trekt tijd als een taalgrens een mens
handen vederlicht op tot grotere hoogte.
Kuch je als een non over hoe leven begon
ruik je ‘t inktzwarte en wit van eigen tijd.
Fluister jij psalmen uit je palmen als paladijn
spreek je als serafijn met prachtige slotstrofen
over oudere hoven en regent het brood en wijn.…
De profundis
poëzie
4.0 met 8 stemmen
4.156 Wij zijn de overwonnenen
op de zuiderstrook der lage landen langs de zee
De zee was niet ons goed
al schuren hare zoute waatren zuiver ons strand
van bitterheid
Soms is een plant ons goed nog
en dieren
Ik meen daarmee buiten de paarden
schepershonden van Mechelen of Groenendaal
die na de schilders de roem van…
Onwetend
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.444 ik het fijne even kwijt
Niet zo snel het antwoord klaar
Twijfels in het heden en verleden
Anders zo normaal normaal
Onzeker over zekerheden
Zaken die vanzelfsprekend leken
Waar ik nu zomaar om maal
Roepen zoveel vragen op
Heb ik goed geluisterd
Heb ik goed gekeken
Voel ik mij gelukkig
Of is wat ik voel juist eenzaam
Groei ik wel als mens…
LERING VAN EEUWIGE WIJSHEID
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
671 Vanuit de Grote Beer en de Pleiaden
Wordt de mens gevormd door zeven stralen
Door in het stoffelijke af te dalen
Worden plus en min goeden en kwaden
Wij zijn de vruchten van kosmische zaden
Meetbaar op louter dichterlijke schalen
Langs de lat gelegd door het vertalen
Van een begrip als helen en als schaden
Het midden houdend tussen droom…
Alle boetes zijn betaald
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
713 Toen ik nog snelkoerier was en op tijd stond
Met honderden spoedpakketten om mij heen
Ging ik van hier naar ginder en nergens was
Een vriendelijk mens dat koffie verkeerd schonk
Geen stoplicht hield mij tegen dwars was ik en
gemeen op de grote snelweg en in binnensteden
werkten fietsers en voetganger als rode lappen
ik waande mij onsterflijk…
Stilleven
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
901 helder sneeuwlicht uit
de hemelse maagd geboren
stuwt tegen het glas in lood
opgehangen tegenover het
ingelijste bos, dat romantiek
ademt van een zomer
de glazen Christus
in velden verdeeld
kijkt neer op de
volmaakte mens
zonder ledematen:
de torso van een man
zo toont een bescheiden deel
ik aanschouw de gekruisigde
zijn borst…
Heb je zien huilen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
949 je genoten gevlogen geduizeld
En al wat bedroefde de keel toegesmoord
Ben je gekweld in je bedje gekropen
Gewurgd door de eenzaamheid ondergegaan
Ben je gevlucht en dan ondergedoken
In sleur en om niets weer verder gegaan
Heb je gebedeld heb je gekropen
Zag je geen uitweg hoe je ook bad
En zijn er je dromen dan nog niet vervlogen
Dan mens…
grenzeloos licht
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
767 ochtend dauwt
het bladerdak weerhoudt geen straaltje goud
het water wil langs groene oevers spoelen
en elke bloemenknop de warmte voelen
totdat zij zich vol weelde open vouwt
dan zingen vogels elk op eigen wijs
in blauw en groen onder een tros bananen
tussen de slingers lelies en lianen
het parellied van toen het paradijs
waar slang en mens…
Hallo jij daar,
netgedicht
2.5 met 23 stemmen
3.135 sneeuwstorm in en om jou
alles wat een dag de moeite waard maakt
meteen al in kilte leek te smoren
Met wat nog rest aan uitzicht
groene thee bij de naaste buren
die alles wat teer en gevoelig is
steeds in orgaan en hersenkwab
tot in het radeloze toe beroeren
Terwijl Sysiphus gaat wringen
doodmoe blikkend naar de straat
witte drap die de mens…
Soms...
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
814 IK BLIJF MENS.…
Jezus wil meer tijd
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
682 aan 't kruis
enigzins verbeten
Had ik maar wat tijd gehad
om dit uit te leggen:
want ieder die een lichaam heeft
kan precies hetzelfde zeggen
Iedereen op deze wereld
is voor iemand wel het pad
die hem leidt tot overgave
dat ie nog niet heeft gehad
die hem brengt tot zo iets nieuws
dat z'n eigen wereld scheurt
en een prachtig ander mens…
WACHTENDE BRUID
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.408 De enge wildernis weert ieder mens,
klemt met talloze strenge stekelhanden
verweerde slotmuren, behoedt hen teer...
Daar droomt een prinses, mint de schoonste meisjeswens,
rust haast al honderd jaar tussen rozenwanden.
Raakt het verblijdende leven haar ooit weer?…
God is buitenkerkelijk
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
589 In plaats van het boetekleed
aan te trekken
zich te bekeren
tot de mens
blijven ze voor God spelen
bepalen met kracht
de liturgie van macht
exclusief voor heren
zij slaan de maat
met dissonanten
systeembeheerders
vol celebranten
die niet willen horen
hoe we willen bidden
hoe we willen zingen
niet begrijpen
hoe we willen vrijen…
De kluizenaar
netgedicht
3.7 met 25 stemmen
1.139 zonder zijn lippen te bewegen
vertelt de kluizenaar mij;
je bent een vrij mens
neen, niet zonder zorgen of pijn
loslaten kent geen eb of vloed
doch verlaat zich op een ander getij
het is haast een gebed zonder end
het draagt zaad
dat lijkt te sterven in de nacht
of wordt voortdurend
in eenzaamheid gebaad
ik ben aan mijzelf gebonden…
vogelijn
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.343 toen zachte tonen tussen huizen graag hun weerklank vonden
zweefden hoog langs oude gevels kleine zomerschrijvers;
elke lijn zong duizend woorden
het stille licht dat in de kerk haar kleur verspreidde
liep nog mee in ogen waar geluk mocht wonen
ver verheven boven kou,
klein gelaten in een mens die elke stap bewonderde
en het was mooier op die…
Ik en mijn melancholicus
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
834 gestemd
de kleur van vele dagen
schijnt herfstachtig getint
ben deels geremd,
onderkoeld
ben ik zo vroeg uitgebloeid
en is het enkel voor mij bedoeld
wil dan vluchten
ver van het heden
of in de schaduw
van het verleden
het lijkt wel
of mijn aard
is gezonken
in diepe klei
toch ervaar ik juist
in de ontmoeting
met de mens…
het dal van......
netgedicht
4.4 met 36 stemmen
939 de puurste nectar van liefde
het landschap ademde regenbogen
en nu met zijn nieuwe heersers:
razernij en wanhoop
is er van de levendige stilte en schoonheid
nog weinig over
hier en daar
een bloem
die ik met al mijn kracht losruk
uit protest tegen de vrije wil
een reis van leven op dood
van bergen en dalen
een reis die ieder mens…
Oudere heer spreekt
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
464 Als leven ook zo zou zijn, was ik een gezegend
mens maar ik knik met mijn knieën vanwege
Mijn dikke buik. Daarnaast ben ik ook eigenlijk
bang als een haas.…
MOLME BOOM
poëzie
3.2 met 8 stemmen
2.748 Wie zal 't u aanzien,
uitgestoten mens,
die op uw schande wankeldoolt
tot leste grens
terwijl ons onbarmhartigheid
uw zondenmantel zoomt
dat gij langs drasse weg
van witte heirbaan droomt?
Wie zal 't u aanzien?
God en enklen maar.…
JE GAF MIJ DE BONS
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.429 Toen ik door ‘t eenzaam ging
dacht ik almaar vaker aan jou
Hoe je mij bij ’t oud vuil hing
zonder een spoor van berouw
Alles brengt nog herinnering
ook die trein die ver weg fluit
Ooit scheen jij een naïeveling
Deze naïeveling maakte ’t uit
Zachte zinnen op mijn lippen
die geen mens beluisteren zou
Onze liefde, ras op de klippen
bracht…
even
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
875 pas op de helft
mijn haren al reeds grijs
is dit de prijs
die ik betaalde toen ik
schoksgewijs mocht groeien
ongevraagd in sneltreinvaart
ging voelen, denken en bezien
wat reeds is afgelegd
heeft me gebracht tot nu
en wat me nog te wachten staat
dat alleen weet u
maar ik zeg liever jij
want je bent een deel van mij
zoals in ieder mens…
Ontvolkt ?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
787 Gevlucht, zomaar een mens,
die opnieuw zijn grenzen trekt
waarvan hij is verdreven, z’n
heil en haard over hem zijn
uitgestort, de ideologie vermijdt
die hem reeds de rug heeft
toegekeerd, niet te geraken
waarna hij heeft gestreefd.…
Het leven in vraag stellen
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
748 Alleen, pijn en ellende rest me nog
Ik ben leeggezogen
Tot het hoopje mens dat ik nu nog ben.
Claire Vanfleteren…