31063 resultaten.
Dansen in het licht..
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
873 Ik vroeg niet veel, heel fragiel,
de ware intense liefde begroeten,
het kreeg een zware vermoeide aanslag,
geen vooruitgangen,
verder van elkaar, met mezelf vlakbij,
de mooie zon, zachtjes zien ondergaan,
ik heb weer geleerd, aan wat ik voldoe,
dansen in het licht, waar ik mezelf ken.
(Zoek niet, maar wil gevonden worden...in wie je bent)…
Trauma
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
560 Monsterachtig pikdonker
in een uur bereikt
chaos van het zaad
bijeen geraapt
klassieke resten
van een doorwoelde aarde
daar waar alleen
nog gedachten zweven
tussen kosmos en universum
eeuwige honger gaapt
hangend aan de melkweg
welke zin heeft dit alles
is het muziek wat ik hoor
of stemmen van mijn eigen grond
waar het zaad begraven ligt…
herinnering
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
895 waar de zon nooit onder leek te gaan
het glooiend land te sluimeren lag in
eeuwig zingend lover, bracht het pad
ons naar een stille schaduwrijke oase
waar oeroude eiken onze verbazing
schetsten alsof hun takken de hemel
omarmden en wij ons warempel
in een groene tempel waanden
door een vergeelde foto ooit belicht
hoezeer we daar…
Vogel van Wijsheid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
593 Vogel van Wijsheid
Ik vlieg over de Zevende Zee
Waar ik duizend of meer oorlogen dacht
Mijn huid is helemaal bevederd, ik ben een Vogel
Van Vrede, Vrede is het doel
Wat ik wil bereiken, Vrede binnenin me Zelf
En voor de Wereld, maar dat is van later zorg
Ik heb mezelf verloren, op een boekenplank
Waar ik het Laatste Woord trachtte te vinden…
de era voor de Narten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
505 van voorbij de Panthalassa zee
voer ik
lang
ik meerde mijn scheepje aan
op Pangaea
daar waar
mijn adem
tevoren gezweefd had
overzag wederom het land
het was goed
mijn ogen ontwaarde
een utopia
ik zag het groene Kumari Kandam
waar middenin
de berg Meru
de hemel raakte
in die tijd
was er geen krijg
verderop markeerde
de…
Brent Bridge
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.559 Vreemd, in dit vreemde land,
Alleen, met niets dan dit:
Water en loof en het wit
Van een zwaan die talmt bij de kant,
Dicht langs de bank waar ik zit,
wat avondzon op mijn hand.
------------------------------------------------
uit: Herwaarts, gedichten 1920 - 1945…
Stelsel van vergelijkingen
gedicht
2.0 met 1 stemmen
4.788 hij is, laat staan waar hij naartoe
moet en zijn wij dus onaangekondigd
verdwaald in dit stelsel van vergelijkingen
waarvoor geen oplossing meer bestaat.
----------------------------------------------
uit: ' De stilte van de wereld na ons', 2012…
Kort verlangen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
447 gaat is het oedeem
waar ik van hou, je borsten aan mijn navel
leren mijn zinnen schrijven en ik zie jou
verschijning in een rood maar kort verlangen…
Te licht bevonden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
582 Het leven lang
Heeft men over
Mij, mijn werk,
Over wie ik was en
Wie ik werd
Eindeloos
Gewikt en gewogen -
En hoe vreemd toch,
Waar de kinderen
In de klas louter
Lovend hun oordeel
Uitten, werd ik
Door het werk en
De mensen die in
Mijn werk werkten,
Die zich soms
Collega's lieten
Noemen, dagelijks
Gewogen, en altijd…
Taalgrens ?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
495 Verbleekt maar
ongelofelijk rein, dat
woord is vol en stil en waar
genoeg, taalgrenzen voorbij
toen je er naar vroeg,
ligt een toekomst buiten mij,
die jij aan de liefde opdroeg .…
Gedachten
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
757 Gedachten zijn er altijd en overal
om je in de war te brengen of niet
dat ze je beheersen
niemand die het ziet
Je gedachten laten je nooit in de steek
alleen jij weet waar en wanneer
vrolijk, blij of teleurgesteld
ze komen keer op keer
Vrolijk en blij liefst de hele dag
Teleurgesteld hoort er bij
sombere gedachten zijn niet leuk
die…
Losse stenen
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.298 aan het einde van de dag
verdelen strepen je huid
breken centimeters je lange haar
het uur trekt langzaam aan
op de hei zie ik ogen
de paarse zee worden
jouw rug die langs mijn hand loopt
tekent het land dat we bevolken
vanaf het bankje waar we zitten
hangen we onze ogen in de bomen
we herinneren ons die plek
waar jij de wolken vergat…
verlaten en alleen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
894 Soms voel ik me zo alleen
tussen al die mensen
ik voel me dan zo verlaten
wat heb ik te wensen
Omdat het om mijn kind gaat
blijkbaar vooroordelen
natuurlijk is dat waar
mijn gevoelens gaan meespelen
Toch zou ik het voor ieder ander doen
al blijf ik in mijn zienswijze alleen
voel ik me verlaten
waar kan ik met mijn verhaal heen
Iemand…
Zomertijd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
613 bloed van binnen kookt
Waar wacht je nu nog altijd op
we hebben al een uur verloren
er is geen tijd meer te verliezen
ik kom naar je toe met open armen
ontvang me met een warme lach…
Tijd voor je eigen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
492 je bent en waar wil je heen
Dingen los laten, knopen doorhakken en dingen een plaats geven
Soms heb je tijd nodig voor je eigen leven…
Het meest kostbare wat er is...
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
597 Het is de liefde die we krijgen, het is de liefde die we geven
Het is de liefde die we delen met de mensen die wat voor ons betekenen,
De mensen waar we op bouwen, de mensen die we vertrouwen,
de mensen waar we van houden, dat is het meest kostbare wat er is...…
Amper drie jaar oud
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
683 Als een kindgod kijkt hij
verwonderd naar alles
waar hij mee bezig is en met
de onschuld van een pasgeboren baby.
De wereld is voor hem
één groot vreugde spel.
Overal waar hij is verblijdt hij
de harten van de mensen alsof
hij met zijn spel voor iedereen
een loflied zingt.…
Een schoon schrift
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 kalm meren in de haven waar wij verkeren
door te keren en koeren, ter ere van degene die vrijheid verleend absoluut.
Voor iedereen over zijn waar schijn lijk toeren naar een hemelrijk,
wat zo de mogelijkheid schiep voor het geloof op wat werd beloofd
in zijn statuut.…
Een alter ego
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
562 kijk maar eens achterom
woon in je gedachten
waar we lachen om de
gekke dingen die er zijn
samen delen we ook pijn
zo af en toe
wil ik je even bij me
dan spiegelen we
en worden samen blijer…
Scherpe kruiden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
543 ik kan de werkelijkheid
zo raken hoef niet eens
een lange arm te maken
waar verleden door
mijn vingers glijdt raak ik
langzaamaan mijn wortels kwijt
nog opent de dag
met zon in een weidse polder
maar wind vlaagt scherpe kruiden
waar rust en stilte heersten
lopen nu jong en oud in exotisch
lange drachten hun avondwachten
luidruchtig…
Accordeonist
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
633 Als kind, nog onder de tien jaar, was
ik in Kollum bij een concert van John
Woodhouse, waar ik sterk van onder de
indruk was, wat heet, het inspireerde
me om ook een artiest te willen worden.
Ik weet nog exact waar het was, in de
halfschemerige zaal van café De Roskam
op de hoek van een brede sloot, die
door de hoofdstraat loopt.…
Ervoorlog
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
665 In de verte, nog onhoorbaar door de afstand
Te zacht nog om het door de wind te laten meevoeren
Naar oren waar binnen het zal worden omgezet
In angstaanjagende gedachten
Is het geluid reeds geboren
Te zwak van trilling, want te ver
Om zelfs op de grond liggend al waar te nemen
Zijn voeten begonnen met marcheren
Of trappen gaspedalen in
Van…
Zelfmoord
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
997 mij keek
of was het maar een knuffel, een aai over de bol
je ziet het bij je vriendjes ze hebben altijd lol
na heel wat jaren denken vroeg ik het aan mijn ma
zeg waar is nou mijn vader ik wil het weten ja
luister lieve jongen je had het toch gehoord
je was nog niet geboren, toen heeft hij zich zelf vermoord…
In de droomwereld
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
520 Bedenk wat je gedachten zijn
het worden jouw woorden
waar woorden zijn volgt actie
in de droomwereld
waar jij slaapt
wat jij denkt
kan ik dromen
mij is hetzelfde
overkomen
ik ging naar de stad
ik klom op een wolk
ik viel in een gat
en jij werd mijn tolk
nu we samen muze zijn
in muzikale muizenissen
vertaal ik voor jou het liefdes…
Troost
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
486 Hoe troostvol is een blik vol mededogen
Een arm om je schouder, een woord vol begrip
Een vriend waar je altijd op kunt bogen
Als een zon die haalt je uit een dip.…
Mijn land
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
612 Mijn land
De Dapperheid
De Edelmoedigheid
Mijn land is mijn hart
Mijn weg
Mijn huis
Mijn leven is daar aan verbonden
Ik draag
En waag mijn leven
Voor iets dat mij alles heeft gegeven
Voor iets waar ik van houdt
Mijn land
Waar ik mijn hart aan heb verpand
Is dat er nog
Wagen wij nog
Worden wij uitgedaagd
Vechten wij
Voor dat waarvoor…
Schaduw van geluid
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
465 tot jij mij raakte
met warmte uit het niets
de eerste kleuren maakte
heb je gezicht
geboren zien worden
in een hemel van licht
jouw liefde is terug
volmaakt in het paradijs
waar ik jou als eva wist…
Vertrekken!
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
547 Ergens waar je geen oud-bekenden
in de supermarkt tegen komt.
Alleen maar onbekenden.
Mensen met wie je geen geschiedenis,
alleen toekomst deelt.
Mensen die je niet pijnlijk
terug katapulteren naar een gouden verleden,
waar de broodjes met kaas en hesp
nog niet aan de heupen bleven kleven.…
herfstzielen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
647 cirkels omarmen de verstilde plek waar
opvliegende vogels en bladgeritsel
ontaarden in een trage dance macabre
beeld: Het meisje van Yde, bister/o.i.inkt op papier
Hieke Veenstra…
Nergens zeker van
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
645 Maar ooit gaan alle vlokken
oneindig samenkomen,
zich ballen tot een kern,
weet ik waar ik nu ben.…