7279 resultaten.
Thans is het uur dat schaduwen neigen
poëzie
4.0 met 7 stemmen
2.397 Thans is het uur dat schaduwen neigen,
En de avond, als een teder lied,
Om huize’ en zielen zacht komt zijgen,
En moede durend, stil vervliet
In de open schoot van ’t schemer-zwijgen…
Thans is in al de zielen vreê,
En dank-gebed in al de huizen;
En zelfs wie wránge dagen leê
Voelt in zijn wezen kalmte suizen
Als een slaap-zware zomer-zee……
KÖLNISCH WASSER
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
560 Een boek; een bijl voor de bevroren zee
Die ik tijdens mijn leven in mij droeg
Een oceaan die zoveel aandacht vroeg
Enkel Milena leefde werkelijk mee
Mijn 4711 zou overlijden
In Ravensbrück; ze had iets aan een nier
Ik was allang gestorven, zocht vertier
In ‘t schrijversparadijs aan gene zijde
Waar ik al mijn verloofdes terug zou zien…
Moeder
gedicht
2.7 met 132 stemmen
49.255 Zijzelf was als de zee, maar zonder stormen.
Even blootshoofds en met een brede voet.
Rijzend en dalend op haar vloed,
als kleine vogels op haar schoot gezeten,
konden wij lange tijd haarzelf vergeten,
rustend en rondziend en behoed.…
De grote jager
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
654 Uit zee nadert een silhouet. Ik meen de grote
jager te herkennen. Ik volg hem in zijn vlucht.
Hij stijgt uit boven de wapperende driekleur op
het hoge huis, vliegt hoger en hoger.
De verkenner ziet
op zandgrond gebouwd
het hoge huis…
Steen en Zand
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
978 vreugde
Op de muur bij voordeur stond
gegraveerd “familie Hamidi”
dag na dag zag ik die gegraveerde zin
hier voelde wij ons tussen deze muren veilig en vertrouwd
alsof de bewegingloze steen op de muur nooit uit elkaar zou spatten
Helaas, echter deze steen was in zand veranderd
zand die soms met de wind meewaaide naar het westen
of met de zee…
Ode aan Jan Wolkers Thuis
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
2.429 Hij was wel wat verbaasd
toen hij zijn ogen opsloeg
en daar de zee ontwaarde
en om hem heen zag hij verrukt
de met zout water volgezogen aarde.…
Met sleuven en inkepingen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
658 In welk een oorverdovend tempo
de wereld verandert bij alle bla bla
komt in beeld in oude buurten
gericht op zee uit Amsterdam-West
Zo ligt het Stenen Hoofd
thans kaal geslagen half afgehakt
met getrokken klinkers
voor ontmoetingen groen in het IJ
Ik liep door de Nova Zembla
die is dusdanig aangepakt
dat je op je klompen aanvoelt
hier…
Woorden uit St-Laureis
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
743 en terwijl de tegenspeler terug duikt
naar de bodem der zee
ligt de steen reeds lang gedolven,
reeds lang door de genezende zon van
haar heiligheid ontdaan;
terwijl zij onwetend van het gebeurde
verder reist en nog steeds
slechts paren
kan op de achterhaalde manier.
toen was de paniek reeds in de voorsteden
overwonnen.…
Lied van ooit
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
1.201 spattend begeleid
in ‘n melodieus ten onder gaan
Het gezang vloeit golvend voort
murmelend malende in stromen
dat zonder aarzelen of schromen
zich voegt bij ‘t natuurlijk woord
De lieflijke akkoorden sterven
in het buld’ren van de oceaan
die met krachtige stem laat weten
zijn oorsprong niet te zijn vergeten
en de hymne heeft verstaan
De zee…
Eén uit duizend...
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
2.023 Maar een der duizend golven,
Kom 't zonlicht toch bekoren,
Ze schittert boven alles uit,
Midden in de zee, waar golven behoren.…
is lente wintertje gaan spelen
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
849 op de Waterweg
alleen de tijd staat stil
de boulevard, net aangelegd
de horizon, onzichtbaar kil
een wereld drijft voorbij
beladen met containers
een stil gebed, geen averij
maar winst voor ondernemers
ze varen uit, in stalen huid
met vracht, vakantiemensen
op volle snelheid ligt de schuit
een droom met al hun wensen
we staan aan zee…
Halve Marathon Egmond
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.903 het ging niet echt soepel
leek op hink-stap-sprong
honderd meter in de loop
dan weer aan de wandel
gevangen door de ademnood
ondanks zwak gestel
na twee uur
negenenvijftig minuten
vierenveertig tel
kwam deze kruk
juist op tijd
door het finishlint
strijd tegen de elementen
de zee het strand
het duin het zand
het was weer zwaar
ik was…
Werelds gevoel
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
711 Kleuren bestaan uit veel meer dan zwart en wit
en ook alle rondingen kennen opeens hoeken
de woestijn wordt groen en de zee verdroogt
niets is meer zoals het ooit is geweest.…
In Gedachten.
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
891 Vraag me niets,
Als je me naar de nacht ziet staren
Mijn armen om mezelf geslagen
Wiegend in een zee van pijn
Wiens golven niet te breken zijn
Maar telkens nieuwe vloed aandragen.…
Om de stemming erin te krijgen
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
1.788 Ik ben niet links of rechts, maar recht door zee.
Een kabinet dat links is, hemel, nee!
Dat keur ik af: zo kan ik nooit regeren.
Ik stuur de mensen rechtstreeks naar hun land,
al krijgen zij een mateloze straf
en hakt men daar misschien hun vingers af.
Nou én?…
Afrikaans drama
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
1.462 hoe zij wegtrekken
windgedreven
donker op wit
enkel of in groep
beelden werpend
tegen het gewelf van hemel
spoorloos oplossend
tussen ’t dagdagelijkse
uit onmacht geboren
’s morgens vroeg
op ’t Congolese land
bloed onder hun voeten
in ’t eerste licht
hand in hand
gaan zij per twee
gingen duizenden, miljoenen
over land en zee
balans…
Tezamen
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
1.428 sla de hand ineen
en duw, wat op het pad versperd ligt:
duw weg die grote, zware steen
strooi rozen - waar de groef mee dicht
kom mensen doe de hand omhoog
en vang de wolk die in de lucht hangt
verdamp de bui dan blijft het droog
strooi zaden waar je zon mee vangt
kom mensen sla de hand te saam
en demp het meer dat in de zee…
15 maart, 44 v. Chr.
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
736 Heerser van mijn rijk, waar zon schijnt
Als leider van de machtigste van de machten
krijg ik dat water, dat mij reint
Vijanden zijn in al hun wijsheid
verslagen voor de veldslag kon beginnen
Opgetogen vul ik mijn reistijd
denkend aan gevechten die ik zal winnen
Maar nee, nu voel ik mij als toen:
De dood lachte, liet vallen de macht
De zee…
De steenvis
gedicht
2.9 met 62 stemmen
21.647 Met spons en alg begroeid, want die vernis
penseelt de zee. Zijn ogen ver uiteen.
Twee kachelruitjes, waar de vlam verdween,
oranje mica in de duisternis.
Een kleine steenvis heeft het nog niet door.
Met brede vinnen als toneelgordijnen
stijgt hij omhoog en daalt, valt stil, encore!…
die rijp zijn voor de sloop
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
561 ik zag je ogen maar
je vragen bleven hangen
in de lucht de antwoorden
zijn mij altijd ontvlucht
ik zag de golven spelen
jij een kalme zee
ik liet de zon verdwijnen
je lachte, zei, ga mee
je sportte om te winnen
die strijd bond je wel aan
ik speelde met de knikkers
voor winnen ben ik nooit gegaan
jij loopt terwijl ik wandel
ik…
Gek, gekker, het gekst
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
923 het moet niet gekker worden
nu geeft Cruijff Verdonk de schuld
"uitschakeling was niet gebeurd,
als de naturalisatie was vervuld"
tenminste, zo beschrijft de krant
het zwart/wit gedrukt Oranje-betoog
van onze grote Johan Cruijff
die recht door zee is, nimmer loog
het is dus duidelijk een politiek spel
winst of verlies op het groene veld…
Naar de vaantjes
gedicht
4.1 met 8 stemmen
13.235 Dagtrip naar de Z van zee.
'V+V=W. Ruimte en tijd.
Materie en leegte. Kruis of munt.
Hol of bol van dezelfde pet.'
Zoiets zegt je holografische
bewustzijn. Op de dijk - een boot
op wieltjes zoeft voorbij. Op het
strand: daar zijn de wauwwautjes.…
onderstroom
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.078 ooit overspoelden golven mij
namen me mee, nu leef ik
op de bodem van de zee
wring zuurstof uit het water
licht uit duisternis
soms voel ik een trilling boven mij
druppels keren terug naar huis
volmaakte cirkels trekkend
lossen ze op en worden één
dan ga ik naar boven
schep zilver van het water
plak het op mijn huid
met vloed spoel…
Angsten zullen verslaan
netgedicht
4.6 met 28 stemmen
764 Toen heb ik eens temeer begrepen
dat dromen nooit echt zullen bestaan
maar wind en zee en lucht en aarde
elke dag mijn angsten zullen verslaan.…
een zees IM
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
822 op het strand ligt een klok
daar aanbeland na een ramp vlakbij
een schip gezonken op en in de zee
een man of vracht teveel, te veel
de klepel op de bodem verstomd
wordt dit verhaal niet meer gebracht
dan door die getuigenis in brons
in het mee vergane want
zeilt niet langer wind maar
waart het water door de gaten
zonder voeten, zonder benen…
Element
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
786 Het lekt en likt
ternauwernood
de onbeschermde schenen
Legt blarend billen bloot
en vindt zijn krachtig element
in pijlen als in stenen
Is in verlichten van de zee
waar vóór het vallen van de nacht
de Asunción zijn zeilen bolt
in ademloze kleurenpracht
We spelen er gevaarlijk mee
Gebald rolt het
de hemel uit
met orenpijnigend geluid…
Zondag
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
756 Jij ligt daar als een spelende zee,
het laken afschuimen, je uitrekken, beetje opkrullen.
Je bent amper wakker. Wat sta ik te lullen,
ik laat de dagen nog wat donker zijn
laat ze maar wachten op hun rust, mijn
briljante schat, ik doe toch gewoon met je mee?…
het onderdekse broeit
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
802 rust trekt
witte strepen
in het blauw
de horizon verdrinkt
verrimpelend in de verte
roerloos liggen passagiers
warme golven
strelen loom en sloom
een spiegelgladde zee
stilte spreekt zich uit
in blikken naar elkaar
de lading groeit.…
Bodem
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
543 klim langzaam hoger
uit diepere dalen
die er niet om liegen
onthaal ik de bodem
in de vreemde bekoring
van een vreedzaam geaarde
aarzelende God in het geboorteland
van de door Maria verlaten stad
bij de dageraad waar de zon liegt
tussen erbarmelijke gebeden
en restjes van een warme maaltijd
rijdt er een prins op een paard
naar de zee…
Drie Griekse wijzen toefden op een dak
poëzie
3.0 met 7 stemmen
1.482 Drie Griekse wijzen toefden op een dak
En zagen uit over een wijde haven,
Daar brachten schepen veler landen gaven,
Het blauw des hemels en der zee was strak.
Gewoon op verre hoogten zich te laven
Zagen die wijzen de aarde kaal en vlak
En voelden zij geen achting voor de braven,
In wie de wens te sterven nimmer stak.…