Alle inzendingen over zee

7279 resultaten.

Sorteren op:

Thans is het uur dat schaduwen neigen

poëzie
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.397
Thans is het uur dat schaduwen neigen, En de avond, als een teder lied, Om huize’ en zielen zacht komt zijgen, En moede durend, stil vervliet In de open schoot van ’t schemer-zwijgen… Thans is in al de zielen vreê, En dank-gebed in al de huizen; En zelfs wie wránge dagen leê Voelt in zijn wezen kalmte suizen Als een slaap-zware zomer-zee……

KÖLNISCH WASSER

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 560
Een boek; een bijl voor de bevroren zee Die ik tijdens mijn leven in mij droeg Een oceaan die zoveel aandacht vroeg Enkel Milena leefde werkelijk mee Mijn 4711 zou overlijden In Ravensbrück; ze had iets aan een nier Ik was allang gestorven, zocht vertier In ‘t schrijversparadijs aan gene zijde Waar ik al mijn verloofdes terug zou zien…

Moeder

gedicht
2.7 met 132 stemmen aantal keer bekeken 49.255
Zijzelf was als de zee, maar zonder stormen. Even blootshoofds en met een brede voet. Rijzend en dalend op haar vloed, als kleine vogels op haar schoot gezeten, konden wij lange tijd haarzelf vergeten, rustend en rondziend en behoed.…

De grote jager

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 654
Uit zee nadert een silhouet. Ik meen de grote jager te herkennen. Ik volg hem in zijn vlucht. Hij stijgt uit boven de wapperende driekleur op het hoge huis, vliegt hoger en hoger. De verkenner ziet op zandgrond gebouwd het hoge huis…
Abel Staring3 september 2008Lees meer >

Steen en Zand

netgedicht
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 978
vreugde Op de muur bij voordeur stond gegraveerd “familie Hamidi” dag na dag zag ik die gegraveerde zin hier voelde wij ons tussen deze muren veilig en vertrouwd alsof de bewegingloze steen op de muur nooit uit elkaar zou spatten Helaas, echter deze steen was in zand veranderd zand die soms met de wind meewaaide naar het westen of met de zee…

Ode aan Jan Wolkers Thuis

hartenkreet
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.429
Hij was wel wat verbaasd toen hij zijn ogen opsloeg en daar de zee ontwaarde en om hem heen zag hij verrukt de met zout water volgezogen aarde.…

Met sleuven en inkepingen

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 658
In welk een oorverdovend tempo de wereld verandert bij alle bla bla komt in beeld in oude buurten gericht op zee uit Amsterdam-West Zo ligt het Stenen Hoofd thans kaal geslagen half afgehakt met getrokken klinkers voor ontmoetingen groen in het IJ Ik liep door de Nova Zembla die is dusdanig aangepakt dat je op je klompen aanvoelt hier…

Woorden uit St-Laureis

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 743
en terwijl de tegenspeler terug duikt naar de bodem der zee ligt de steen reeds lang gedolven, reeds lang door de genezende zon van haar heiligheid ontdaan; terwijl zij onwetend van het gebeurde verder reist en nog steeds slechts paren kan op de achterhaalde manier. toen was de paniek reeds in de voorsteden overwonnen.…

Lied van ooit

netgedicht
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.201
spattend begeleid in ‘n melodieus ten onder gaan Het gezang vloeit golvend voort murmelend malende in stromen dat zonder aarzelen of schromen zich voegt bij ‘t natuurlijk woord De lieflijke akkoorden sterven in het buld’ren van de oceaan die met krachtige stem laat weten zijn oorsprong niet te zijn vergeten en de hymne heeft verstaan De zee…
sacrajewa19 december 2003Lees meer >

Eén uit duizend...

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.023
Maar een der duizend golven, Kom 't zonlicht toch bekoren, Ze schittert boven alles uit, Midden in de zee, waar golven behoren.…
Jan Dirk3 januari 2004Lees meer >

is lente wintertje gaan spelen

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 849
op de Waterweg alleen de tijd staat stil de boulevard, net aangelegd de horizon, onzichtbaar kil een wereld drijft voorbij beladen met containers een stil gebed, geen averij maar winst voor ondernemers ze varen uit, in stalen huid met vracht, vakantiemensen op volle snelheid ligt de schuit een droom met al hun wensen we staan aan zee…

Halve Marathon Egmond

netgedicht
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.903
het ging niet echt soepel leek op hink-stap-sprong honderd meter in de loop dan weer aan de wandel gevangen door de ademnood ondanks zwak gestel na twee uur negenenvijftig minuten vierenveertig tel kwam deze kruk juist op tijd door het finishlint strijd tegen de elementen de zee het strand het duin het zand het was weer zwaar ik was…

Werelds gevoel

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 711
Kleuren bestaan uit veel meer dan zwart en wit en ook alle rondingen kennen opeens hoeken de woestijn wordt groen en de zee verdroogt niets is meer zoals het ooit is geweest.…

In Gedachten.

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 891
Vraag me niets, Als je me naar de nacht ziet staren Mijn armen om mezelf geslagen Wiegend in een zee van pijn Wiens golven niet te breken zijn Maar telkens nieuwe vloed aandragen.…
Vogh5 februari 2006Lees meer >

Om de stemming erin te krijgen

netgedicht
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.788
Ik ben niet links of rechts, maar recht door zee. Een kabinet dat links is, hemel, nee! Dat keur ik af: zo kan ik nooit regeren. Ik stuur de mensen rechtstreeks naar hun land, al krijgen zij een mateloze straf en hakt men daar misschien hun vingers af. Nou én?…
Aubrey6 april 2006Lees meer >

Afrikaans drama

hartenkreet
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.462
hoe zij wegtrekken windgedreven donker op wit enkel of in groep beelden werpend tegen het gewelf van hemel spoorloos oplossend tussen ’t dagdagelijkse uit onmacht geboren ’s morgens vroeg op ’t Congolese land bloed onder hun voeten in ’t eerste licht hand in hand gaan zij per twee gingen duizenden, miljoenen over land en zee balans…
sunset6 november 2008Lees meer >

Tezamen

netgedicht
2.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.428
sla de hand ineen en duw, wat op het pad versperd ligt: duw weg die grote, zware steen strooi rozen - waar de groef mee dicht kom mensen doe de hand omhoog en vang de wolk die in de lucht hangt verdamp de bui dan blijft het droog strooi zaden waar je zon mee vangt kom mensen sla de hand te saam en demp het meer dat in de zee…

15 maart, 44 v. Chr.

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 736
Heerser van mijn rijk, waar zon schijnt Als leider van de machtigste van de machten krijg ik dat water, dat mij reint Vijanden zijn in al hun wijsheid verslagen voor de veldslag kon beginnen Opgetogen vul ik mijn reistijd denkend aan gevechten die ik zal winnen Maar nee, nu voel ik mij als toen: De dood lachte, liet vallen de macht De zee…

De steenvis

gedicht
2.9 met 62 stemmen aantal keer bekeken 21.647
Met spons en alg begroeid, want die vernis penseelt de zee. Zijn ogen ver uiteen. Twee kachelruitjes, waar de vlam verdween, oranje mica in de duisternis. Een kleine steenvis heeft het nog niet door. Met brede vinnen als toneelgordijnen stijgt hij omhoog en daalt, valt stil, encore!…

die rijp zijn voor de sloop

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 561
ik zag je ogen maar je vragen bleven hangen in de lucht de antwoorden zijn mij altijd ontvlucht ik zag de golven spelen jij een kalme zee ik liet de zon verdwijnen je lachte, zei, ga mee je sportte om te winnen die strijd bond je wel aan ik speelde met de knikkers voor winnen ben ik nooit gegaan jij loopt terwijl ik wandel ik…

Gek, gekker, het gekst

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 923
het moet niet gekker worden nu geeft Cruijff Verdonk de schuld "uitschakeling was niet gebeurd, als de naturalisatie was vervuld" tenminste, zo beschrijft de krant het zwart/wit gedrukt Oranje-betoog van onze grote Johan Cruijff die recht door zee is, nimmer loog het is dus duidelijk een politiek spel winst of verlies op het groene veld…

Naar de vaantjes

gedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 13.235
Dagtrip naar de Z van zee. 'V+V=W. Ruimte en tijd. Materie en leegte. Kruis of munt. Hol of bol van dezelfde pet.' Zoiets zegt je holografische bewustzijn. Op de dijk - een boot op wieltjes zoeft voorbij. Op het strand: daar zijn de wauwwautjes.…

onderstroom

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.078
ooit overspoelden golven mij namen me mee, nu leef ik op de bodem van de zee wring zuurstof uit het water licht uit duisternis soms voel ik een trilling boven mij druppels keren terug naar huis volmaakte cirkels trekkend lossen ze op en worden één dan ga ik naar boven schep zilver van het water plak het op mijn huid met vloed spoel…
Tsila13 augustus 2006Lees meer >

Angsten zullen verslaan

netgedicht
4.6 met 28 stemmen aantal keer bekeken 764
Toen heb ik eens temeer begrepen dat dromen nooit echt zullen bestaan maar wind en zee en lucht en aarde elke dag mijn angsten zullen verslaan.…
Moeke14 augustus 2006Lees meer >

een zees IM

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 822
op het strand ligt een klok daar aanbeland na een ramp vlakbij een schip gezonken op en in de zee een man of vracht teveel, te veel de klepel op de bodem verstomd wordt dit verhaal niet meer gebracht dan door die getuigenis in brons in het mee vergane want zeilt niet langer wind maar waart het water door de gaten zonder voeten, zonder benen…

Element

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 786
Het lekt en likt ternauwernood de onbeschermde schenen Legt blarend billen bloot en vindt zijn krachtig element in pijlen als in stenen Is in verlichten van de zee waar vóór het vallen van de nacht de Asunción zijn zeilen bolt in ademloze kleurenpracht We spelen er gevaarlijk mee Gebald rolt het de hemel uit met orenpijnigend geluid…
Rina van Dijk14 september 2006Lees meer >

Zondag

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 756
Jij ligt daar als een spelende zee, het laken afschuimen, je uitrekken, beetje opkrullen. Je bent amper wakker. Wat sta ik te lullen, ik laat de dagen nog wat donker zijn laat ze maar wachten op hun rust, mijn briljante schat, ik doe toch gewoon met je mee?…

het onderdekse broeit

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 802
rust trekt witte strepen in het blauw de horizon verdrinkt verrimpelend in de verte roerloos liggen passagiers warme golven strelen loom en sloom een spiegelgladde zee stilte spreekt zich uit in blikken naar elkaar de lading groeit.…
wil melker18 oktober 2006Lees meer >

Bodem

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 543
klim langzaam hoger uit diepere dalen die er niet om liegen onthaal ik de bodem in de vreemde bekoring van een vreedzaam geaarde aarzelende God in het geboorteland van de door Maria verlaten stad bij de dageraad waar de zon liegt tussen erbarmelijke gebeden en restjes van een warme maaltijd rijdt er een prins op een paard naar de zee…
mobar14 juni 2009Lees meer >

Drie Griekse wijzen toefden op een dak

poëzie
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.482
Drie Griekse wijzen toefden op een dak En zagen uit over een wijde haven, Daar brachten schepen veler landen gaven, Het blauw des hemels en der zee was strak. Gewoon op verre hoogten zich te laven Zagen die wijzen de aarde kaal en vlak En voelden zij geen achting voor de braven, In wie de wens te sterven nimmer stak.…