6892 resultaten.
Lof der duisternis
poëzie
3.7 met 7 stemmen
2.898 Buiten vieren miljoenen sterren feest,
daar straalt door heel de nacht hun groot geflonker;
maar binnen heerst het gezegende donker,
dat ook de wonden van het hart geneest. -…
als het lied voor mij nog nooit bezongen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
604 De zeeën nog niet bedwongen
In gedachten grote dromen
In een afgeleefde wereld staan de bomen
Met sterke wortels en de wind in de rug
Vaart het schip langzaam terug
Naar de plek van vertrouwen
De bodem om op te kunnen bouwen
Als een bouwval tussen de zinnen
Niet wetend waar te beginnen
Staat een onbewoonbaar huis
Ik leef buiten want van binnen…
Kloosterherinnering
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
490 In mijn cel wachtte een gekregen wekkerradio,
een stiekem naar binnen gesmokkeld tijdschrift
met soft-erotische foto's, fotojaarboeken met
soms naakte vrouwen erin, schilderboeken met
eveneens naakte vrouwen en terwijl ik naar
piratenzenders luisterde, slurpte ik van
blikjes goedkope bier om de cafeïne te
overtreffen, zodat ik na wat gefriemel…
Heuvelachtig terrein
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
471 Het is vroeg of laat tijd de cyclus te voltooien,
de vallei van vreemde vogels binnen te gaan,
waar in weerwil van schaduwrijk glooien,
al eeuwen weerbarstige bomen staan.…
Dat stukje steunpilaar
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
770 oud zeer wat in ’t geweten zeurt
Nu bladerdek de slapen van
de lentebloem beschermt
en wintervorst zich over ’t land ontfermt
met sneeuw en ijs als wapen
De dag tekent zich schuimig af
in grijs getooide wolken
Hoe zal zij ooit haar fel gemis
naar iets subliem vertolken
Hij rendert met zijn geestesoog
de pijn die haar naar binnen…
Op zoek naar de hemel
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.055 Voor jou dans ik de regenboog
en treed de hemel zachtjes
binnen golft de liefde hoog
bevrijdt jouw zoete lachjes
Van zeemeermin en zonnegod
droomt in de knop der minne
een hartenklop haar bloesem bloot
zeer wulps in den beginne
Was Eva Adams rechterhand
verbannen ver van schoonheid
regelrecht naar niemandsland
waar niets nog op een god…
Zijn gezicht straalt
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
562 verwarmen
en in gedachten komen al vaak,
op mijn leeftijd,
de kleinkinderen voorbij
er is er zelfs een in de maak,
ongevraagd dat wel
dat schept pure rijkdom
het geeft hoop en maakt blij
zulke dingen geven de recessie
en de belabberde lente nog kleur
dus nu het weer wat tegenzit
weet u best iets te vinden
graaf eens dieper van binnen…
gedacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
610 Een woord en woord
Maar de ogen
Geen contact
Klik geen geklik
Geen verstikkend gevoel
Bij het gedacht
Dat het binnen de minuut voorbij is
Een lach en daad
Maar het lichaam
Geen contact
Zo ver weg
Veilig en intact
In het hoekje
Terwijl ik zeg
De nood en drang
Houdt mijn snelkloppend hartje in bedwang
Het willen van iets echt
Het…
HERFST
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.688 Weer buitlen wij de donkre dagen binnen
Als winter alle licht verholen houdt,
Nu herfst haar wanden heft van louter goud,
Die schragen 't donkrend welfsel en de tinnen
Des tempels, waar z'haar nachtdienst gaat beginnen,
Waarop, daar elk de luchter brandend houdt,
Door duizend duizenden wordt neer-geschouwd,
Die sidderende tuigen van hun minnen…
het ras van mensen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Dit ras, deze primatensoort
leeft binnen zelfgebouwde
muren van beton, opgetrokken
rond ieder deel van het eigen ik.
Het is een ras dat de hemel laat leunen
tegen hun achterdeur van duisternis.
En de engelen in de hemel vragen
verbijsterd aan hun Heer:
zijn er nog mensen in dat ras?
God zwijgt.…
Pleinvrees
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
545 tussen fleurige parasols
die als tropische eilanden
op het vroege marktplein drijven
en terwijl zwierige banieren
oranje prinsen bezingen
sterft er een kind
een rijzige gestalte wandelt
- ogenschijnlijk zonder om te zien -
met de handen in de zakken
de beschaduwde steeg binnen
weg van het plein
Het is God!…
Deze week die echt bestond
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 schoonheid kregen
Jij knappe zoon ons in droefenis gegeven
In de voorlaatste week van de zevende
Maand van het jaar dat nooit zal worden
Vergeten - we hebben je in liefde ontvangen
En zachtjes aangeraakt, tranen gehuild
Omdat wel je lichaam bij ons was aangekomen
Maar niet de mens die je worden zou -
Je longen zogen geen lucht naar binnen…
Zijn
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
708 wat je mist
Je houdt de koude buiten en laat de warmte niet toe
Je sluit de luifels, koestert je verlangen
Jouw binnenzijde is je huid geworden,
schurende schubben tegen ruwe bast
Afgeschaafde korsten,
wonden werden weefsel
Brood is weer deeg en gist
Je behoudt de waarden en vindt niets allang genoeg
Je opent luiken en laat de schaduw binnen…
Mijn dagen gaan voorbij (liefde)
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
729 Mijn tranen zitten van binnen en van buiten is er stilte.
Niets anders in mijn gedachten,
dan gedachten aan jou.
Nee, ik ben je niet genaderd.
Altijd liet ik afstand tussen ons.
Bang om verwond te worden,
want jij brengt mij op de knieën.
Jouw liefde is even sterk als vederlicht.
Ik ben bang om mezelf los te laten.…
Natuurlijk schilderij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
502 Een zachte rode avond streep
boven de wazig blauwe bergen
is ‘t eerste wat je ziet
wanneer je binnen komt.
Iets verderop een groot en zwaarder beeld:
De somber zwarte bomen steken
als verticalen recht omhoog.
Diezelfde zachte rode avond streep
fluistert er nog net door heen,
en volgt die wazig blauwe bergen.…
Het beest in mij
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
640 vol met woede en haat
Hij heeft geen rem, als ik hem toelaat
Het beest in mij is een moordenaar
Hij kan mensen vermoorden zonder spijt of berouw
Ik heb geen rem, als ik hem toelaat
Het beest in mij die zit in een kooi gevangen
Ik kan hem er niet uitlaten, hij zal mij in hem veranderen
Als ik hem toelaat
Iedereen heeft een beest van binnen…
mijmering in de na-zomer van 2015
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
610 onbezorgd dartelt
lammetjes gelijk
jeugd in spelend leren
binnen en over grenzen
spartelt en stribbelt zij
in waarde wassend
met kleine stapjes tegelijk
groeiend groter
zwaaiend en zwierend
zo hoog als zij kan
rent en springt zij
van hot naar haar
graaft zij in zand en strand
klimt zij hoger dan hoog
hutten timmerend
het jong leven…
Het fraaie Toscane
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
612 Nu weten hotels er prima raad mee:
via de strada's stromen toeristen
als inkomen oude stadjes binnen.
Hun dromen volgen geschiedenissen!
Gretig beijvert zich de horeca.
Er is een hausse op gang gekomen.
Wie nu niet toeslaat met gelati
komt zijn schulden nooit te boven.…
Mijn Hooglied
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
954 Alle schaamte van verleden
lichamelijkheid of erotiek
zal ik voor altijd laten gaan
want zonder uitdrukking
met de warmte van mijn lijf
is het met de liefde gedaan
jouw geest wil ik voelen
de goddelijke vonk die
hartstochtelijke gloed zal ik
diep van binnen bewaren
mijn liefste ik ben zo blij
wat jij aan mij schonk
al zal…
Vergeten?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
537 ’s Morgens onderweg naar kantoor
Schiet je iets vreselijks te binnen
En weet niet wat nu te beginnen
Je denkt, “wat ben ik toch een domoor”.
Je hebt het gastoestel niet uitgedaan
Waarop een pan vlees staat te braden
Wat er nu zal gebeuren is wel te raden
De hele keuken zal straks in brand staan.…
Voor mijn herinnering
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
879 Voor de laatste keer,
ga ik jouw werkplaats binnen.
Het is er koud.
Vroeger brandde er het kacheltje,
nu staat het er stoffig en oud.
Het ruikt er naar ijzer.
Jouw favoriete materiaal.
Overal ligt roestig slijpsel,
de staalborstel ligt nog klaar.
Ik snuif de geur op... jouw geur.
Je stofjas hangt nog aan de kant.…
verlangen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
683 Je wilt het verstoppen maar het sluipt naar binnen.
Het voelt fout maar juist zo echt, alsof het moment oprecht is en de waarheid.
Zijn verlangens hetgeen wat het leven spannend houdt?
Het leven komt zoals het komt, je kiest je eigen pad.
Kies je rechts, dan zal je daar mee moeten leven en links, links laten liggen.…
missen
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.696 ja, hij wordt dagelijks gemist door al z'n trouwe fans
zij die genieten van een vers, gevat en geestrijk mens
zijn licht schijnt in het palingmeerse tijdelijk van binnen
we hopen dat hij daar herstelt om nieuwe kracht te winnen
en er is blijkbaar geen vervanger voor zijn kunst te vinden
die dagelijks een vrolijk vers en licht gelijk een hinde…
J.C.
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
642 Onze lieve veldheer van Betondorp
Met op een worp van steen zijn kerk als stadion
In welk buurtje hij de bletter te pletter werken kon
Binnen de perken van een Amsterdamse School
Maar waar heb die apekool voor nodig?…
noodlot
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
734 brave dichters, dichterinnen, word niet zoals ik
blijf elke dag de vezels van uw hersenspieren flexen
denk niet, als ik, 't komt morgen wel, vandaag moet ik relaxen:
uw hoofd gaat zwellen, als uw buik, en tot uw grote schrik
ziet u des morgens in de spiegel een pedanterik
de teflon-buitenkant van minderwaardigheidscomplexen
beschaamd van binnen…
Vergeten?
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
421 ’s Morgens onderweg naar kantoor
Schiet je iets vreselijks te binnen
En weet niet wat nu te beginnen
Je denkt, “wat ben ik toch een domoor”.
Je hebt het gastoestel niet uitgedaan
Waarop een pan vlees staat te braden
Wat er nu zal gebeuren is wel te raden
De hele keuken zal straks in brand staan.…
Zo'n speeldoos uit een andere tijd
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
635 Toen de behoefte aan rust nog met
weinig haast naar binnen mocht wederkeren.
Is een ervaring van de liefde voor de muziek
uit een verleden die je niet mag negeren.…
Windhandel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
489 Er is wind voor opleving van oeverloos
varende schepen, met lucht beladen
sturen ze naar de open haven,
ongeklaard worden goederen aan
oostelijke poorten binnen gehaald.
Van een brede de zeestraat wijken
zeilen naar de hoog gedragen kaden.
Azuur schuimende vloten,
onder akkoord gaat de ruilhandel van boord.…
Vergeten?
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
466 ’s Morgens onderweg naar kantoor
Schiet je iets vreselijks te binnen
En weet niet wat nu te beginnen
Je denkt, “wat ben ik toch een domoor”.
Je hebt het gastoestel niet uitgedaan
Waarop een pan vlees staat te braden
Wat er nu zal gebeuren is wel te raden
De hele keuken zal straks in brand staan.…
Goudse gevangene
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
492 Nu glij je zo naar binnen, heel onromantisch
allemaal, met opgefokte autobestuurders, die
roken en mobiel telefoneren, terwijl de schone
buitenwereld hen geen reet meer kan schelen.
Hun slogan luidt 'Opzouten!' en deze kruidje-
roer-mij-niets rukken alsmaar verder op.…