8246 resultaten.
VERKLEUREND DONKER
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.406 Naar het donker om mij staren
en daarin de stilte rond mij zien
Ik voel mij zo vreselijk naar en
ik vraag mij af of ik dit verdien
In ’t diep duister om mij tasten
met het eenzaam als reisgenoot
Draag ik een heel zware last en
nadert de drempel tot de dood
Bij het donker zo stille wenen
om erin de tranen te laten gaan
Voel ik mij gruwelijk…
Van achter een papieren muur
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
788 Men kan geen pijn met venijn bestrijden
als woorden mijn ziel gevangen houden
Mijn handen zijn als perkament
Mijn tranen vloeien als inkt
op een oude huid
die de winter draagt als een koude jas
Kan ik schuilen
achter een papieren muur?
Of in het vuur der waarheid
dat smeult op een zwakke plek?…
Kracht.
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
960 Als ik m’n kinderen zie probeer ik vrolijk te zijn
Want zij zijn de reden van mijn bestaan
Maar de gedachten doen me zo'n pijn
Dat zij zonder mij verder moeten gaan
De pijn en verdriet zie ik soms in hun ogen
Dan wil ik m’n armen om hun heen slaan
Ik zou hun tranen willen drogen
En zeggen dat ik nooit weg zal gaan
Maar eens zal die tijd…
IN HET TIJDLOOS EINDE
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
647 Toen de zon over de einder gleed
gleden plots tranen van mijn ogen
Ik, die zo onder het eenzaam leed
zou hier niet langer wezen mogen
Terwijl zachte tinten verkleurden
braken er duizenden zonnestralen
Mijn ogen, die al zolang treurden
wensten dat God mij kwam halen
Toen ‘t stil achter de einder stierf
week toch ’t eenzaam niet van mij…
Zonsondergang
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
552 vandaan
Blauwe zoete luchten,met wolken
als gouden vruchten
bestrijken't gebied op 'n enkel moment
verbonden aan tijd,als de zon
zijn weerspiegeling herkent
't Stille water in een frisser jaargetij
is een verstild moment
Van verre af of heel dichtbij
Vol verwondering of geheel bevlogen
zijn er vele ogen
die bij d'zonsondergang
hun tranen…
Zielen
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
1.857 onze zielen, mijne oud de jouwe jong
delen dezelfde oorsprong
onze harten samen gemaakt
hetzelfde ritme dat slaat
mijn ziel oud en kalm
de jouwe jong en verward
met tranen laat ik je gaan
op jouw eigen pad
stilte roert mij als ik jou zie
ik voel een rustige bries
de wind spreekt jou aan
en neemt je mee naar de zon
jouw geluk is mijn…
Huilende stenen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
631 Allure met grandeur
Blok na blok na blok
In drie volle lagen
Reikend naar de hemel
Visie van de meester
Aangespoord verdriet
Voor de verre toekomst
Vastgelegd in heden
Terwijl de rivier stroomt
Lengte van eeuwen
Het verdriet zich koestert
In warmte van rotsen
Dragen offers 't verdriet
Onder traan-gewelf
Immer terugkerend
Door huilende…
De oude brug
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
560 De dagen slijten
de jaren
Duizenden schoenen
het toneel
Alles echter gecorrigeerd
Nooit was het teveel
Tijd heelt veel wonden
niet alle
Medici de meest
van alle
Daar zij dus voorhanden hebben
Liefde voor hun vak
't Verdriet in dagen
van de week
Onuitgesproken
geheimen
Bigg'lende geharde tranen
Stuit'rend tot de kern
Gepelde…
Landing in Niemandsland
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
904 Liefde werd overwoekerd door tranen en verdriet
waardoor wanhoop het mooie niet meer ziet.
In een verleden zie je een romantische film voor ogen
dus toch, ogen logen, ogen bedrogen.
Ogen sluiten, ogen stuiten
op eenzaamheid, alleen,
werkelijk niemand meer om je heen.
Toch, van hem hield je als van geen een!…
Stippen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 onze levens verschoven mee en mee
niet alleen uiteen gedreven door de grensrivier
het kolkende water slaat het verlangen naar de bodem
sleurt zonder omzien onze levens met zich mee
niet alleen de rivier hakt het ondeelbare in twee
op gescheiden oevers brengen we een dronk uit
aan de grond genageld heffen we het glas
niet alleen de tranen…
Gedwongen keuze
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
823 Nu het vonnis blijkt te luiden
dat levenslang zes maanden is
rest haar slechts de harde keuze
ofwel te blijven liggen
als een aangeslagen bokser
die niet meer tellen wil tot tien
of toch de zegeningen te tellen
van het plukken van iedere dag
bewonder het carpe diem
terwijl het donkerzwart
knijpt rond maag en buik
met tranen als druppels…
Het spel der ironie
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
595 In tegenstrijdigheden
die voor jouw zielsgenezing
de kleuren van de nacht
niet kunnen verdragen
doop jij jouw tranen
in zwarte humor
zonder zonderlinge angst
met bevrijding van geweten
en op de dunne lijn
waar ik je terugvind, koorddanser
beweeg je mij tot eenzaamheid
eenzelvig achter gesloten muren
soms ben je daar die blonde nimf…
in valle lacrimarum
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
529 het mistroostig ras
van assad en trawanten
heerst op aard
in dit dal van tranen slapen
vooralsnog de zachte krachten
…...........................................................................................................…
een russisch drama
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
705 heuvel
af de toendra door het westen
roept de zon heeft het gehoord
pjotr haast zich voort hij moet
voor het donker terug hij kan
niet zonder licht maar eerst
moet pjotr doen wat pjotr doet
onder of achter de kist
de aarde of een oven in
lichter dan lucht of bewaard
in de schoot van de permafrost
als straks vriendinnen hun
tranen…
Heimwee.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
800 je vieren
Het is een onmogelijke opgave
stil verdriet binnenin
je gezicht voor het mijne
Ik moet het omgooien
het hele leven omgooien
want dit gemis is te groot
Al spreek ik je net voor het einde
het zou zoveel schelen
mijn hart weer een beetje helen
Hopend op een nieuwe start
hef ik het glas op ons
een nieuw begin is welkom
Geen tranen…
Zeg niet tot-ziens
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
598 Maar…, als ik vertrek, voorgoed,
zeg niet tot-ziens, maar laat me gaan
onze wegen lopen niet parallel
sla geen arm om me heen, geen traan.…
Titelloos
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
595 heb jij weet van droge tranen
die zonder drempels
onhoudbaar versnellen
het zielen pad kwellen
en een weg naar buiten
willen wagen
maar tegen beslagen
ramen stuiten
lach jij ook wel eens
als je lijf
in beton is gegoten
of nagels je vastpinnen
terwijl de zucht
in ijzer blijft opgesloten,
wezenloos diep van binnen…
DE WERELD
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.202 Hij hield de handen voor 't gezicht,
Hij dacht door tranen te verstaan,
En in dit duister, diep en dicht,
Zag hij de bonte wereld aan;
Hoe blonk het goud, hoe rees de stad
Gehorend opwaarts voor het blauw;
Wie ooit gezocht had en bezat,
Hoe maakte rook zijn vensters grauw.…
Voorbij grenzen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 grins foarby; De Kast)
Een hut van plaggen
ruim vijf eeuwen terug
op het Friese platteland
~~ ~~ ~~
Binnenkort hoopt hij
dan vader te worden
Met het scheppen van een band
~~ ~~ ~~
tussen leden van
zijn gezin, in hun hut
bij een ondergaande zon
~~ ~~ ~~
Toekomst tegemoet
Het meisje kijkt om en
lacht lief door haar tranen…
Utopie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
630 Als jij huilt is je traan transparant.
Jouw woorden voelen als een bries
Mijn utopie voor dag en nacht.
Een woning om te leven vol akoestiek.…
UTOPIE?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.190 Een erg gelukkige vrouw beleeft haar stoutste dromen
Echtpaar is zo blij, hun tranen overstromen.
Weer wolken van baby's maken gezinnen blij
Reeds vele kindertjes, toch een adoptiekindje bij.
De dierenasielen lopen leeg, elk levend wezen verdient geluk
Dit lezen in de ochtendkrant, niets kan nog stuk.…
Jouw naam staat geschreven in eeuwigheid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.153 Alsof ze een traan willen verbergen.
Momenten in eeuwigheid
verliezen hun glans niet.
Ooit zullen we elkaar weer zien.
Jouw naam staat geschreven
in eeuwigheid.…
FAILLIETE LIEFDE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
780 Haar gezicht, het lachte opgetogen
haar stem kweelde ‘t vrolijkst lied
De enkeling tuurde haar in de ogen
en ontdekte daar het groot verdriet
Haar aanblik, ‘t leek zo onbewogen
het zei niets van wat was geschied
Van gedroogde tranen in haar ogen
nadat hij haar om een ander verliet
Haar oor,'t was zolang voorgelogen
al wat het vernam, geloofde…
- Branderige fleur, vlammend van kleur -
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
939 Enerverend bedelde zoektocht
naar een oplossing, huilde weerstand
als een kind in hem, tranen zacht..
De verademing doorwrocht in avondrood
om met bezinning opnieuw te beginnen.…
Voorbij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
635 Goot er een traan overheen,
de laatste, zo vloeiden de stukjes
zonder een barst weer aaneen.
Die morgen, de Hoofdstraat, daar stond hij
kleumend bij halte lijn tien.
Onrustige blik, licht gebogen,
geen echte bink zo te zien.
Was híj nou degene om wie zij
zo eindeloos lang had geweend?…
JUNINACHT
gedicht
3.5 met 2 stemmen
11.498 Dansen is dolen, is derven en zwerven,
aarzelend verkiezen en rakelings verliezen,
handen in handen staan bij het refrein;
zingen en springen, de tranen verdringen:
danst om de rozen die raadselen zijn.
--------------------------------
uit: HET STERRESCHIP (1979)…
CORNWALL
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
587 Verbeelde mij een jeugdtrip
waarin ik beland was
op klimhoogte
doch had de kracht niet
het te bestijgen
heftig trokken de paden
doch mijn benen werkten tegen
mijn adem ging over in zuchten
poriën braken open
en lieten hun tranen
Cornwall, St, Michaels Mount
Tintagel en King Arthur zwaaiden
wenkten hoog en laag
en ik kroop onder de…
Leven: regendruppel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
475 Verstoken van iedere toekomst
alles is volbracht, ver van goed en kwaad
gekooid in structuur van vreugde
verdriet tranen en lachen
Bij wie wil je dichter zijn,
terwijl anderen in je spoed
worden verpulverd: er rest
een lege vale wereld?
Maar roepend tegen de zee
smeek ik, dat je de eeuwige jeugd
zou uitstralen…
Een glimlach naar de kleuren van de herfst
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
616 Een glimlach naar de oude vrouw die
met haar tas vol kostbaar fruit mijn
weg daareven kruiste, licht gebogen naar
de grond die alles deed ontluiken en begraaft;
Novemberluchten vol vertedering, vol tranen
van zovelen die nu treuren om wie ging en
nooit meer komt; die zuchten onder eenzaamheid
en afscheid, die geen licht meer zien maar
toch…
Fantast
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
682 De ogen lachen en geven zoete tranen
Het hart klopt opwindend
en vergeet verdriet.
Nu is het beter
Zo moet het blijven
Kleuren die vreugde geven,
de glimlach die blijft kleven.
Mijn woorden worden weer begrepen.…