Alle inzendingen over eenzaamheid

8623 resultaten.

Sorteren op:

Verbonden

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 806
De zwaan, boeiend, drijft als baken in zee waar ruimte thuis zal worden slag voor slag verliest zij de allerlaatste golf waar de blik op zijn zijn verdwijnt achter de dijk bijna uit het zicht rekt haar lange hals zich nogmaals terwijl een eenzame traan ver vliegt schikt ze haar veren rugslag heeft haar nooit geboeid…
metha24 september 2007Lees meer >

Ver gaan...

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.647
Je waakt over me, vanuit het graf, waar je eenzaam op me wacht.…
Ditheke2 april 2007Lees meer >

Kernimplosie

hartenkreet
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.586
Slechts zuchten naar de hunkering daar waar eenzaamheid de oorsprong vindt in het diepste hart Zoals warmtebronnen meerstemmig de rand doen overvloeien waar het einde herrijst in start Frontale botsing van gevoelens die magnetisch elkaar plezieren de fladderende emoties vrij Open alle registers breng jouw…
Amon20 juni 2007Lees meer >

nooit gedacht

hartenkreet
2.9 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.970
Dat eenzame dagen Zouden verdwijnen, Dat ook voor mij De zon weer zou schijnen. Wat heb ik gedaan? Dat ik dit verdien, Heb ik lang genoeg verdriet gehad, Is het dat misschien? Maar nu kan ik alleen maar blij zijn, Blij dat jij bij me bent, Genieten van dit gevoel Dat ik nooit eerder heb gekend.…
pientje17 juli 2008Lees meer >

ik ben woord, ik ben stilte

netgedicht
4.8 met 26 stemmen aantal keer bekeken 696
ik ben woord, ik ben stilte op de grens tussen herinneringen waarin ik de toekomst zie van het verleden waar mijn identiteit verscholen ligt in tedere omlijning,tastend windend in mijn poëzie elk woord in gebalanceerd evenwicht een muze nog zonder gezicht in de taal van de straat van mijn jeugd in eenzaamheid van naderende stilte dat…
Klaes8 januari 2007Lees meer >

Onzichtbaar

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.361
Letters dansen als 'n Ballerina de eenzame nacht voorbij en mijn enige toeschouwer hoewel onzichtbaar, dat ben jij.. Ik beroer de lucht van huid en fluister met mijn vingertoppen in jouw oren, overal "Liefste, ik zal nooit meer stoppen.."…
Chadia18 februari 2004Lees meer >

Ode aan Pachelbel (en zijn canon)

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 948
Antieke broederschap echoot dwars doorheen de aderen van deze hartverbonden muren Geen klank kan klinken zoals deze de regen doet verdrinken in haar gebrek aan Romantische melancholie Uw perpetuum mobile blijft kloppen en straalt ingetogen de eenzaamheid vaarwel Ach buien op de achtergrond sputter pruttel en val nu maar ik heb het…

Zonnewijzer

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.201
Orchideeën sterven op het glas woorden ontwaken in eenzame harten. De lucht is gedrukt in eendagsvlinders wolken wijken voor de zwaan die zich door violen het seizoen inleidt. Geuren bespelen bezige bijen in een muzikale ode van tedere aanraakbaarheid. Vandaag is een vuurzee een bloeiende linde in een vaas voor het raam.…

was ik maar een vogel

hartenkreet
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.632
Was ik maar een vogel, wild en vrij Helaas ben ik een mens, opgesloten in de Leij Was ik maar een vogel, dan vloog ik waarheen ik maar wil Maar ik zit opgesloten, het is eenzaam en stil Was ik maar een vogel dan had ik nooit zorgen Dan was er geen verschil tussen vandaag en morgen Was ik maar een vogel dan had ik geen last van oorlog en verdriet…

Onwetend

netgedicht
2.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 554
In onwetend tasten en handelen trager nog dan immer voorheen probeert hij wegen te bewandelen en stoot zich aan dezelfde steen alleen het spel der ingewanden verteert het leven vol van pijn heeft hij in zijn lege handen een zoete drang tot zuinig zijn éénmaal nakend door de nacht eenzaam in zijn zaligheid omdat er niemand op hem wacht…
mobar3 juni 2009Lees meer >

Horizonvogel

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 484
Ergens in haar droomwereld verloren in een wereld waarin haar minnaars helden zijn in een vergeten oorlog speelt ze ’s nachts viool met ziel en lijf aan de zuidoever van het spiegelmeer luisteren er geen levende mensen naar haar fijnzinnig vioolspel alleen de eenzame horizonvogel verwelkomt haar, keer op keer in zijn mooie vrouwen dromen…
mobar15 juli 2009Lees meer >

Venus

hartenkreet
1.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.400
Niemand die me wou geloven, zelfs niet toen ik naar je wees, jij stond te schitteren, helemaal alleen daarboven; al mijn aandacht ging naar je toe, je heldere licht deed mij dromen, hoe is het daar zo hoog, is het niet te eenzaam, niet te droog?…
Steven21 januari 2009Lees meer >

winterschimmen

netgedicht
4.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 655
nog eens onderstreept - nadien- maakt mij tot regen vastgevroren in winter in mijn vacht zoals een vogel, dood onder doornstruiken en afgesleten rotsen tegen het landschap geklemd dat ik dan sneeuw op suikerwitte bloemen en jij je hand niet reikt naar het geluk uit stilte -verbonden- maakt mij tot nachtvorst, eenzaam…

Vergrijzing

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.182
Grijze hersencellen van oud bloed maken uit ervaring van eenzaamheid een feest. Opeens zitten er dagenlang anderen mensen op de bank liggen in het bed en drinken koffie van de "zaak". Het keurig voorstellen aan de meisjes op mijn bank het is bijna vertederend om het aan te zien.…

Wat bedoelt het leven?

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 656
Het beeld omgeeft wat Eenzaamheid bedoelt, verdorven tranen Van wat geslonken zout op de lippen De kleur van dood is niet wit Maar roze doorschijnend Iemand is niemand in de menigte Die al zoekend zich slenterend begeeft In het voorportaal van ouderdom Niets is oud of jeugdig Vijandschap maakt overuren De capuchon verkreukelt door…
elze1 december 2009Lees meer >

Wit weer ongelezen blijft

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 598
eenzaamheid vertrouwt het wit papier als chaos vlekt in tekeningen die geen letter zullen lezen zij bouwt op lijnen tussen regels wit fel uitgelicht doorziet gebrek aan zinnen en gevoel diep van binnen is het stil als wanhoop tegen muren krijst alleen-zijn geen respons meer krijgt wit weer ongelezen blijft…
wil melker17 december 2009Lees meer >

Putteke Winter

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 611
Dit is wat de matten der aarde voelen in koelen bloede van het weer: de eenzaamheid der kristallen, die als een vacht aan de grond vastgroeit de sneeuwschuivers der viervoetigen, de snuiten, de poten, de staarten de aangeslagenheid van het klimaat, haar vallen, de put in haar ogen de angst der binnenblijvers en het glijden der gelukuitbuiters…
Benjelle14 januari 2010Lees meer >

Onder een harnas

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 994
onder het harde, gevoelloze harnas het harnas van pijn en verdriet schuilt zich een persoonlijkheid die de buitenwereld niet ziet iedereen heeft zijn woorden al gezegd niemand denkt na over hoe het voelt maar het meisje onder haar harnas hoopt dat het niet zo wordt bedoeld ze vult haar pijn met eenzaamheid hopend dat ze niet alleen blijft…
Patricia19 januari 2010Lees meer >

Hoe schuimend spat

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.009
Ons leven is geheimenis en ieder mens draagt zijn mysterie; is duizendmaal een nieuw verhaal van vreugd en van miserie, en eenzaamheid, gemeenzaamheid, ze doen ons beide groeien tot eens het water van de stroom in zee zal vloeien.…

Gemis

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 613
Nu jij niet meer bij mij bent wacht de nacht met vreemde stilte ik was jouw stem zo teder gewend omring het duister nu met kilte ben ik alleen, o nacht zo lang hoor ik slechts in tranenzang hoe dwaas ochtend zal aanbreken zonder jou in mijn vizier eenzaam is het wachten hier dat mijn hart niet meer zal hopen ik het hopen zal vergeten…

Hazenslaapje

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 621
Het zachte mos nodigt uit tot liggen vogels te zien waar ze zingen een specht te horen waar hij driftig klopt Als de zon schijnt door het frisse groen beperken schaduwen zich tot donkere vlekken Door de bomen doorzichtige bomen is het bos nog te zien een eenzaam wolkje langzaam te volgen tot de ogen zich sluiten in het warme lentebos…

Het dodenboek

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 990
In het boek der doden speelt weer die jongen die voor zijn sterven de zon toelachte in het dodenboek waar een vlinder droomt over levenloze nachten zonder bezoek van dagen die de dood verzachten met het blonde, lieve meisje dat na hem ging naar de wolken in een eenzaam dood vertolken in het boek tekent stilte het droevig einde…

Jouw duizend gezichten

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.377
mijn dank voor jouw duizend gezichten de tonen in je stem waarmee jij mij hebt opgevoed je ogen altijd in een warme groet de open blik op leven die jij hebt doorgegeven handen die beschermden zich over mij ontfermden jij mijn toeverlaat bij ziekte pijn of eenzaam zijn ik heb je losgelaten maar blijf met jou voor altijd lijfelijk…

De zwarte vogel

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 515
toeters bellen en veel linten vandaag vliegt hij uit nog zijn de vleugels lang maar de scharen van rancuneuzen zullen hem snel kortwieken in zijn vliegen breedsprakerig was zijn bek nog vol met oude leuzen het eerste piepen klinkt niet slecht de hordes zijn weer neergestreken na hun lange koninginnevlucht de zwarte vogel is gebleven eenzaam…
wil melker7 november 2012Lees meer >

Voor altijd

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 803
Lang zijn de dagen nog langer de nachten voor het eenzame hart Dan komt het ogenblik dat ogen stralen lippen fluisteren: Kom nu lief, mijn lief... Wees blij en dans... Je wordt gedragen over heuvels van stilte over de wilde rivieren van je pijn... Je wordt gedragen door sterke armen armen vol vrede en rust...…

Alle illusie op een hoop

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 580
de tijd dat ik mij een illusie aan liet dichten is allang voorbij ik zie geen blauwe lucht wanneer die er niet is voel geen liefde voor een vreemde en begrijp dat eenzaamheid slechts op papier kan staan zonder echt alleen te zijn dus schrijf de vonken van je pen en vul het witte blad vol met al je leugens je bent dood of bent…
Dianah29 december 2015Lees meer >

Bruggen zeven

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 456
Omdat het niet om status gaat nu we telkens naakt staan in de liefde en onze namen in duinzand verliezen het is een vorm van eenzaamheid niet al het materiële overboord het schip zal niet in woorden stranden een gedachte door tijd te snel ingezet maar als een gebrek gebleven bij het beleven van kleine eenvoud die naar adem snakt in niets…
mobar24 februari 2016Lees meer >

In het ongerijmde

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 664
Wanneer ik mijn rijm niet vinden kan, voelt de dichter in mij zich eenzaam. Wanneer mensen elkaar begrijpen gaan, wordt er onverwacht op mijn deur geklopt. Hallo rijm! Wees welkom! Woorden vinden elkaar ineens spontaan, in gedachten die vanzelf gaan rijmen. Gedichten brengen mensen rijm, binnen een ongerijmd bestaan.…

De onzekerheid over een passende toespraak bij een jubileum

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 871
Maar over de warmte van een stem de troost van een woord de zegen van de stilte de doem van de eenzaamheid. Dus toch zon? Dus toch schaduw? Gelukkig was er de deemstering die me zachtjesaan opslorpte. Ook mijn gedachten.…

tranenbuik

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 484
een roep om vrijheid, waar monden spreken onder klankloos verdriet er ebt een glimlach weg tussen hart en hoofd de dagen sluiten zich tot één lafenis breekt losse woorden uit hun vorm en vlindert ze naar buiten de ruiten van het eenzame huis spiegelen de morgenzon tot gruis op rode daken…
switi lobi22 september 2016Lees meer >