8215 resultaten.
Blijf hopen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
630 Blijf altijd hopen op betere tijden
Want alles gaat eenmaal voorbij
Dat geldt voor jou en voor mij
Hoop op God, Hij blijft je leiden.
Die hoop zal je de kracht schenken
Om moedig verder te kunnen gaan
God zal je behoeden en je bijstaan
Hij zal steeds aan je blijven denken.…
Geprevel van orakelen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
522 gebaar
en ogen snel verdreven
in het lonken naar de maan
steels zoek je de bezem
en waar schaduwen de bomen
raken ga jij ons verlaten
snel als een vage veeg
langs gelig licht zoek jij
de kring van paddenstoelen op
het gezang en dansen rond het vuur
eindigt met geprevel van orakelen
in het vroege ochtenduur
dan is de samenkomst voorbij…
In Lapland is de eerste sneeuw gevallen
gedicht
4.1 met 28 stemmen
11.140 Daar zijn we mooi mee klaar
Verstomd, het wandellied van duizendtallen
Verstard, de surfplank en de tennisballen
Voorbij, het hele zomerrepertoire
Zo'n nieuwsjuffrouw, die reciteert dat maar
Het is gewoon een stukje tekst voor haar
Zijn schoonheid kan ze echter niet verknallen
Die zin is pure melodie, nietwaar?…
VOGELVRIJ
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
697 een diepe zucht
wijl jij hierboven over mij raast
Vogeltje, o vogeltje in de wind
snel je dan wellicht naar je nest
Naar je vogelliefje plus je kind
ga je daarom rapper dan de rest
Vogeltje, o vogeltje uit het oog
waarom bleef je nu niet bij mij
Waarom toch in de hemel hoog
voel jij je dan louter boven vrij
Vogeltje, o vogeltje al voorbij…
maelstroom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
470 de bodem van de rivier
is bezaaid met lijken
de aarde waarop ik loop
is bezaaid met lijken
de lucht zwevend boven mij
is bezaaid met lijken
beklemd hart
zeer
ademhaling stokt
hallucinant
het verleden,
mijn verleden
komt met mach 9 dichterbij
voorbij, haalt mij in
blaast mij omver
vermorzeld mij
schept een toekomst
die niet de mijne…
Ontstegen lente
poëzie
1.8 met 6 stemmen
1.225 Een vogel fluit; de buien zijn voorbij.
In zonlicht juicht de breed-gezwollen stroom.
Nu zijn der mensen ogen blij en vroom
Bij 't voelen van een lieflijker getij.
De zuiderzoelte kust de leden loom.
O, zaligheid van de avond, als gevlei
Van rozengeur geloven in ons lei
Aan de eeuwge schoonheid van een liefdedroom.…
Lof in liefde
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
2.579 Jij vouwt de tover zachtjes
als een schelp om de windsels
van mijn zingend hart
en koestert de glinstering
van kabbelend water
als de woorden zich wikkelen
in een spel van warme handen
Het zilte water
schep ik uit weemoedige ogen
die als een zee over onze naaktheid spoelt
en zwoel trotseren wij het verleden
in een omarming voorbij de…
Styx
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
573 Zilveren rivieren houden zich op de vlakte
doch houden in het blauwe schijnsel
onopgemerkt de wacht, zoeken in
luchtledigheid naarstig naar bovenaardse
kenmerken, lenen zich als doorwrochte aderen
bij uitstek voor onderkoeld aansterken,
gaan loom voorbij aan boodschappen
dagzomend achtergelaten of verborgen
dagdromend aan het oog onttrokken.…
meiden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
710 De glorie der meiden is lang reeds voorbij
en zo ook onze vrijerij.
Ze zitten in het ouwen tehuis, net als ik,
en wachten daar op Heintje Pik.
Prediker 12:5…
Rotterdam ontwaakt.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
994 Lichten op de Zwaan en
langs de kade,
terwijl nu en dan schepen
voorbij gaan.
Rondom de Laurenskerk en daken
van huizen hangt een serene stilte.
Later weer aan het werk in kantoren
van beton en glas afgewisseld met
monumentale gebouwen.
Moderne architectuur en nostalgie.
En zie de havens met hun kranen en
Pernis als lichtstad.…
Verder
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
733 Seconde na seconde
Tikt de eindeloze tijd
Druppel na druppel
Stroomt de koude regen
Stap na stap
Loopt de eenzame loper
De tijd staat stil
Het water voelt hij niet
Gedachten staan stil
Denken doet hij niet
Seconde voor seconde
Kruipt de tijd voorbij
Druppel voor druppel
Leegt de donkere wolk
Stap voor stap
Is hij verder weg
De…
VOOR JOU GEEN KAARSJE
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.688 morgen zakt je lichaam in het graf
Van jou kon de dood vlug komen
jouw lichaam schonk je maar pijn
Je bloed zal bij het mijne stromen
zodat je voor altijd bij mij zal zijn
Voor jou bestaat nog slechts rust
liederen bij je uitvaart hoor je niet
Je besefte nog dat ik je heb gekust
en dat ik zowat stierf van verdriet
Van jou mocht het nu voorbij…
eigen beheer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
576 knellende schoenen schoppen het
leven omver waar het niet wil
wijken
IJzer breekt ze met vaste, zonodig
met losse of andere handen
Een leeuw gaat ze te lijf
met blote vuist, ondertussen een
wolk met gif verjagend met een
pennestreek
Na een lange en eenzame weg vleit ze
zich neer op een uit tijd gehouwen
stenen bed en tuurt in voorbije…
Berenvel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
697 Zelden
nauwelijks doel gemist
Toch echt, in de luren gelegd
Hoewel haar lijf bekoort
verdient haar schaduw een straf
Streeft heus zijn doel
in volle glorie voorbij
Wetend wat zij willen
poseren puntjes van tong
in het hemelgewelf
in lava van lichaamslicht…
Zomer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
650 De zomertijd is aangebroken
De lentedagen zijn voorbij
De natuur is reeds ontloken,
Het warme weer is nu nabij.
Zomer, de mooiste tijd van het jaar
Alles bloeit en groeit weer
De zon schijnt heerlijk, wonderbaar,
Het geeft alles zo’n blijde sfeer.…
Anti-Atlas
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
469 poortwachters
langs de weg naar vergetelheid
lichtvoetigheid maakt dagen draagbaar
zonder wetenschap
van dood is leven een verloren strijd
het is de scherpte van de snede in de huid
die schrijnt
in het licht van verdreven herinnering
de rivier is op een droge grens gestuit
in de vallei
waar water sterft in een poreuze bedding
voorbij…
Smeltwoorden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
524 letters klonteren aan elkaar
tot zuurdesem van woordenbrij
inkt is stroperiger dan vloeibaar
lichtende wolken trekken voorbij
als hemel van een gesluierde maan
die mij zwijgend gadeslaat
huid van poriën die openstaan
is ontvankelijk voor weldaad
ieders blik is naar buiten gericht
weg van het vergeelde papier
de nacht toont z’n glimmend…
Een kat maakt rare sprongen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
539 Uitlaatluik voorbij,
bivakkeert een poezenpaar
op mijn nachtschutting.
Kat in zwarte tijd,
ontsprongen uit de dans,
verjongt uit negen levens.
Ze wasemt poëzie
nieuwe huid op een zwerftocht,
woorden op de ruit.
Prent van heilig dier
verlies van oneindige liefde,
maar ze mauwt niet.…
Gedicht over een landschap
gedicht
3.7 met 27 stemmen
13.686 Het mag hier niet worden geschreven
met een woord als wereld, het is
te wijd te leeg te wit voor de bladzij
en ook een woord als tijd is voorbij
wat mag, ook dit is te eindig en
te oneindig te wit voor papier
we mogen ze denken, welja, maar alleen
om te denken, aan wat hier wil worden
herdacht, een landschap bijvoorbeeld,
aan dat wij…
Held
gedicht
5.0 met 2 stemmen
8.801 afgelegen bed,
een haperend geheugen dat ontzet
alleen zichzelf nog vaag te binnen schiet
Bespaar mijn lijf in godsnaam het failliet
als danser van het parkinsonballet
op solotoer in een verzorgingsflat,
een lichaam valt vaak harder dan je ziet
Langs dead-end-street en middle-of-the-road
gaan alle varianten van de dood
vertraagd voorbij…
Kortom
gedicht
3.6 met 5 stemmen
4.766 Maar of er een moment zal zijn
waarop wij wezenlijker samen
- ik weet iet eens of wij
dat toen wel waren, wat jij
voorbij mijn blikveld ziet.…
Op reis
poëzie
5.0 met 3 stemmen
2.477 En vluchtige beelden snellen voorbij
En gestalten uit mijn jeugd
En ik denk terug aan onschuldig geloof,
Aan tedere kindervreugd.…
School
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.297 Dan ziet men ons tevreden,
Als 't rustuur is voorbij,
Weer vrolijk schoolwaarts treden,
Dan klinke het lied weer blij:
‘De ganse dag te spelen
Zou ook, naar alle schijn,
Ons op den duur vervelen;
Er moet verwisling zijn.’…
Voltooid verleden tijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
545 kortzichtig lang haar
werd minder en grijs
er is niet zoveel
meer om te moeten
levende voort is er
wel wat uitgewist
en ook toegevoegd
vaak zo ongevraagd
werden stiltes soms
dieper dan gedacht
lijsten van vergeten
namen dwalen ergens
doelloos scherpe randen
verzachten langzaam
in gebroken nachten
gaan dromen van nu
ook in diepte voorbij…
Haaksbergen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
779 Toen werd het donker als de zwarte nacht,
minder nog dan een ademtocht; het was voorbij.
Het monster had zijn wrede taak volbracht,
het marktplein werd een ware doodsvallei.
Een kleed van bloemen voor wie hier gestorven zijn,
als zachte tonen van een stervend slotakkoord.
Troost voor wie verder leven in verdriet en pijn.…
Eeuwig staan zondags de wagens
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
581 eeuwig staan zondags de wagens
uit de voorbij nacht gestold en stil
staan ze in de stille knoop van stille straten
en zwijgend gaan de straten
daar, waar evenmin nog woorden wordt gewisseld
en gaan langs de vele wagens heen
en kijk
in de spiegelgladde portieren
liggen oude gevels gekerkerd
maar niemand vraagt waarom
niemand waagt het dat te…
Aardedonker
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
405 eerder dan stilstaand niets, langs
de boorden
van een wilgenrij in zwartgoud
nog tijd te gaan, toekomst te delen
zonder omzien
of omzichtig slaap af te wegen
voor je het weet gaat het richting
categorie
voorbij voordat het goed en wel
en zo goed en zo kwaad als het
gaat, gebundeld
in onbegrijpelijke codewoorden
dan vallen de letters…
Geprezen zij de Heer
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
573 Prijs de Heer, Hij blijft ons nabij
En zo lang we mogen bestaan
Zal Hij ons in goedheid gadeslaan
Zijn grote liefde gaat nooit voorbij.
( Woorden uit Psalm 118)…
Foto bij de Rijn
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
538 Een konvooi van beelden flitst voorbij,
één ogenblik sluit de rij.
We mediteren op de rivier
waar de zon opbloeit uit het water.
Vissen schilderen ons plezier,
de wolken denken niet aan later.
De toekomst is nu verleden tijd,
een golfje dat verder glijdt.
Onze letters zijn afgedreven,
een lege zoekmachine is overgebleven.…
De binnentuin
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
732 op jacht in de bloed maannacht
werd mijn leven wreed verkracht
gesprongen in een open val
werd mijn leven bovenal
tot mensen prooi veracht
gevochten als een held
op het groene slagveld
van ongelijke strijd
heeft mij niet bevrijd
een schop op mijn keel
werd dit wezen teveel
uitputting was nabij
levens gingen voorbij
strijd was hevig…