7279 resultaten.
Duinlied.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.279 in ons lied stemt het lied van de streek,
't Bruisen der zee en het ruisen der beek.
Holland! zoet Holland! hoe zwelt ons het hart
Dáár, waar uw duinwand de zeevloeden tart;
Waar al de schat van uw welige tuin
Grenst aan de dorheid van 't stuivende duin!
Needrig van buiten, maar rijk in uw borst,
Zijt ge, zoet Holland!…
Kleine vogel
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
536 Grotere vleugels
kan ik niet voor jou verzinnen
je vliegt een eind landinwaarts
want je komt van de zee
het leven kleurt zich hier
uit het grauwe en grijze
om liefde te geven
aan jouw zweefkracht
boven bos en bomen
kleurrijke liefde
altijd bij ons
en niet alleen in dromen
visualiseer ik jouw vliegen
ver weg van mijn ratio
om heen…
O, mijn lieve Valentijn… hoe zou het zijn?!
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
828 Laat de liefde, liefde baren
schenk de maan en zee jouw lach
Want nu jij opnieuw mijn hand vraagt
weet ik dat ik lieven mag…
Denkbeeldige steen?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
643 gekooid, verwoei
haar kracht in een verfrissende
wind die zijzelf had gesticht
in een welving van een aards gazon,
die ik in elk voorjaar beween, een
terp van de wildste rozen in het
heem, geplukt als een dichtboeket
waar zij langzaam in verdween, daar
ruist haar rust in een machtig lied
vriendschap op een denkbeeldige steen
in een zee…
Vergulde eieren?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
478 zonder op dezelfde stranden uit te komen
camoufleer de ogen met het wier dat
uit zee blijft stromen en droog valt
naast de vissen die niet weten dat
waar ze belanden en uiteindelijk gaan
stinken, voor hen blijft de aarde plat
en blijft de zon z’n tranen schreien
welk godvergeten oord is dat?…
Labrador
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
524 luister, in bedekte termen klinkt een laatste tureluur
ik laat mij kennen bij stemmen zonder weerwoord
het slijpen van briefgeheimen is van lange duur
op verlaten hooivelden is geen vogel meer gehoord
als ik daglicht ken, hoef ik niet in aarde te wroeten
mijn zwijgende metgezel laat ik op volle zee achter
misschien wel om niet zelf opnieuw te…
Wat witte wolken
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
438 ik heb de zomer getekend
diepblauw de lucht boven groen van de bomen
wat witte wolken in oplossende vlucht
zon zee en strand spelender hand
maar ben het intense genieten vergeten
gehurkt in het zand
tong uit het bekkie speelt hij
met de wereld op zijn eigen stekkie
water en schelpen in een stralende zon
wind door de krullen hij maalt er niet…
Prooiboom
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
521 Over lage velden rolt dreigend de nacht uit
een zee van duisternis spoelt
als een onstuitbare vloed over het weerloze woud
het daggeluid sterft in de stilte
achter het masker van het inslapende licht
fluisteren geesten lange avondgebeden
die schijnbaar loos hun weg langs dode takken
de vaart van de wolken achterna zweven
de verstoten boom…
hydrografie van een groot verdriet
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
626 Molenbeek
en de Molenbeek
in de Herk
en de Herk
in de Demer
en de Demer
in de Dijle
en de Dijle
in de Rupel
en de Rupel droeg
haar tranen
in de schoot der Schelde
en de Schelde stortte
haar groot verdriet
in de Noordzee
waar
duizend maal duizend
vissen proefden
van haar grote smart
zo vormt zich
het zout van de zee…
Luchtballon van bewustzijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
656 Diep van binnen
komen
zoveel sterke krachten
uit een oneindige zee
van gedachten en gevoelens
in alle denkbare tonen
vormen en kleuren
helder en zuiver boven drijven
Nimmer ongrijpbaar of gevangen
verborgen of vervlogen
juist intens
onmiskenbaar stralend
als bakens aan de oppervlakte
die telkens beschermen, benoemen, bezinnen, bewegen…
Hel
gedicht
4.0 met 2 stemmen
10.980 De zee spoelt ongelezen
door de fles, de zon verdrinkt zich in het avondland.
Is deze tocht een vlucht, een woordenloos
gevecht om lucht. Het noorden liet ik achter me.
De andere hel doe jij mij aan, balorige balling.
Leid jij me verder met je verzen. Ik ben niet uitgerust
voor deze reis doorheen dit schimmenrijk.…
Rijwielplezier
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
531 (Versvorm: Sonnet Synoniem)
Hoe fijn is het te gaan door duin en bos
Gezeten op je stoere stalen ros
Al trappend tot je aankomt bij de zee
Wie doet je wat op de velocipee.
Het geurt in de natuur naar den en spar
En jij voelt je Wout Wagtmans op die kar
Of anders wel een beetje Pietje Pelle
Al rij je ook een Fongers, geen Gazelle.…
Rood Jacht
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.313 Het was er niet en nu zit ver in zee
Als wolkenlucht haast vanzelfsprekend,
Een helrood jacht. Je kunt het zien en wil er zijn.
Het is wellicht van balsahout.
Het lijkt niet voor de vaart bestemd.
Is alles er bewaaid met zout?
Gewijzigd is een jacht zichzelf niet meer.…
Opgestoken haar
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
642 Ook met elastiekjes
weten vrouwen te bekoren
In allerlei kleuren
diverse smaken bijeen
met staartjes die inspireren
in kleuren van de regenboog
zeer aaibare vrouwen
met welbewuste coupe
Te allen tijde
weten zij de aandacht op
zich gevestigd en simpel naar zich te trekken
of zij dit nu willen of juist dus niet
met wapperende haren aan zee…
Levensduur
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
957 vragen
uitstel werd niet geduld
niets wachtte op later
op tijd zijn belangrijker
dan grijze, schaarse haren
Klaarheid zou zichzelf verliezen
in het heldere water
klanken duidelijk gehoord
van gestreste bultruggen
vragen naar goed en kwaad
Zij wisten er niet veel van
maar meer van ijsbergen, die dreven
er waren en verdwenen
in een zee…
~De Zwaluw~
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
797 De zee zij vroeg en zei: Het is gedaan.
Met één-twee-drie in Godsnaam, dan een kruis
laat hij zich biddend naar beneden vallen.
Bereikt zijn doel en koerst bezield naar huis.…
Waterkamer
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
753 Op weg naar zee passeer ik luchtkastelen
en woningen zonder bewoners
vervallen oude huizen die als losse hulzen
na het treffen in het landschap liggen
de daken bieden geen beschutting meer
gunnen de roofvogels een onbelemmerde blik
in de lege buik van bescherming
slechts een verstomde angstkreet houdt zich
uiteengescheurd verborgen in uitdijende…
Boot vluchtelingen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
599 Ze waren uitverkocht en lagen als steile
doden op de levende have van het schip, drenkelingen
die het nog niet weten, voer voor de vissen, mest
voor de bodem van de zee
namen die vertekend op het dek liggen te verbleken
met ogen waarin de aarde niet bestaat, de geur van
een manke diesel markeert het spoor waar ze de wind
hadden geraapt uit…
Novembernachten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 Novembernachten,
vergoten water van de zee.…
Over-vloed
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
525 De zee bedekte zowat het hele strand
lopen kon alleen op de mulle rand
langs het duin,
de paal van de golfbreker zichtbaar nog,
welig het sop
als een dikke laag room, ruim,
klodders en flodders die vlogen als vlinders.…
Zoals lang geleden - deel 5 epiloog
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
536 Zoals lang geleden de Piggelmee's
deden; het dwergenpaartje aan de zee,
wier leven weer tevreden kabbelde
bij eb tij; en bij vloed tij spoelde
er nog wel eens wroeging voorbij.
Hun harten bleven sneller kloppen
als ze lazen over alle luxe in
de krant, maar de les was heel hard
geweest en zo kozen zij weer met
gezond verstand.…
Cannes
gedicht
5.0 met 1 stemmen
7.694 In een woestijn van zon, dicht langs de zee
staan de platanen in een brede allee;
dorstige herten, plotseling betoverd
en in hun ren naar ’t water star gebleven,
het groene lichaam wit gevlekt, hoornen geloverd,
het wit gewei breed opgeheven.…
Lesbos
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
584 Sappho's borsten leggen het af tegen de deining
van de woeste zee, die alsmaar meer uitschot
op inhumane wijze uitkotst als drakenvuurgespuw.…
ontredderd
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
467 mijn leven het hart van dit bestaan voedt
in alle vriendelijkheid waaruit ik mag bestaan
zelf ben ik de zon, de maan en de boze wolf
laaf ik me aan de keten waaruit alles is ontstaan, ben
nederig tegen al wat mij omringt, ik ben een koning
zonder land met hoge wallen van ingetogenheid
al het zoete is de honing in mijn drank,
het zout de zee…
Alsjeblieft
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
563 Had ik een kasteel aan de Middellandse Zee,
ik gaf het aan jou.
Won ik enkele miljoenen bij de Staatsloterij,
geef me je banknummer.
Bezat ik de mooiste jurk op deze aardkloot,
trek hem maar aan.
Zat de duurste diamant in de palm van mijn hand,
trek open, pak aan.
Had ik het 06-nummer van George Clooney,
schrijf op, bel hem.…
Hel
gedicht
4.0 met 3 stemmen
1.826 De zee spoelt ongelezen
door de fles, de zon verdringt zich in het avondland.
Is deze tocht een vlucht, een woordeloos
gevecht om lucht. Het noorden liet ik achter me.
De andere hel doe jij mij aan, balorige balling.
Leid jij me verder met je verzen. ik ben niet uitgerust
voor deze reis doorheen dit schimmenrijk.…
Natuur ik luister naar uw wil
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.089 Natuur ik luister naar uw wil, ik ben
Uw zoon, gij hebt mij samengesteld, gij naamt
Planten en dieren, ijzer, giftig kruid
Het zout der zee, en van der bomen hars
Van Orion de lichtweg en het beeld,
En van de zon het goud en goot het uit
En mong het kostelijk, en maakte bloed
En huid en spieren tot dit opgaand lijf
Waarin de wind jaagt van uw…
Barvlieg in Blackpool
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
558 Toch zou ook hier, tussen fluim en rochel,
de vogel in zijn hart hebben gezongen
achter zwarte longen en verwaarloosde bochel,
alvorens hij in zee was gesprongen.
Hij zei: ‘het zijn maar woorden op papier’,
beschreef zijn leven zonder poeha,
maakte van diaree het beste bier,
van wurgnood schoonste opera.…
verdriet moet je altijd voor het daglicht bewaren
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
633 verdriet moet je altijd voor het daglicht bewaren
hoorde ik laatst iemand zeggen
maar toen met de ochtend ook de zon doorbrak
sloot ik het het venster – dacht uitstel - en liep weg
hier sta ik nu met mijn laarsjes in de zee
luister maar, zeg ik
tegen mijn moeder die er niet meer is
en ik houd mijn GSM aan het zoet gekabbel
van haar zoute…
Ofschäid
gedicht
4.0 met 1 stemmen
11.651 Mar dichtebie
de grote eerde,
achter dit ogenslag
ne zee vòn tied.
Zjöl iej vuurzichtig wjaen?
----------------------------------------------------------------
Vertaling van het gedicht van Adriaan Morriën ‘Afscheid’
(zie link)
door mij vertaald in een Saksisch dialect.…