8623 resultaten.
Stiekem verliefd
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
685 ik ben verliefd op de nacht
en zij op mij
isolatie in de oneindigheid
waar ik geen schaduw ken
klein noch kwetsbaar
verliefd op de nacht waar ik in ben…
Coronatijd
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
632 Een nare rare tijd
een vreemde saaie tijd
maar raak je levenslust niet kwijt
aan alle narigheid komt een eind
houd moed, het duurt wel even
maar het komt goed!…
HET OPRUIMEN DER SLAGVELDEN
netgedicht
4.6 met 73 stemmen
467 bij het opruimen der slagvelden komt men soms rare dingen tegen
zoals een jongen van 18 die ook graag 100 was geworden
met blikken medailles op de borst
maar het er is helaas iets tussen gekomen
namelijk een kogel met zijn naam er op
recht tussen zijn ogen
maar de stank van zijn rottend lijk
zal nooit de paleizen van de keizer bereiken
en…
Zij huist in laaghangende wolken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
525 rondom haar hoofd een pas de deux
in de sluimering belt de hersendokter om te bevestigen
dat zij zich nog even ontaard voelt gelijk de week tevoren
en die daarvoor, zelfgeschreven woorden in de agenda
raken meer verstrikt in mist, zo gaat zij rond in cirkels
en belt ze een hulplijn die haar vragen onbeantwoord laat
ze lepelt een bak eenzaamheid…
Roemloos afgaan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
493 Wie ben je,
wanneer niemand danst,
naar jouw pijpen?
Wat blijft er van je over,
wanneer je verloren hebt,
en er niemand overblijft,
die naar je luisteren wil?
Weinig meer,
geloven de verliezers.
Gelukkig alles nog,
beseffen ware kiezers.
Winnaars en verliezers.
kiezen samen spelen.
Wie altijd moeten winnen,
spelen het spel niet meer…
WEZENLOOS
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
497 de smart
‘t Stille liet haar meer dan ooit tevoren lijden
in haar borst beukte nog altijd ‘t droevig hart
Haar ogen staarden in de ogen van die nacht
of ze van deze nacht ondersteuning vermoedde
Het zwarte leek haar een wolf in schaapvacht
van het snel naderende noodlot de voorhoede
Ze wist ‘t niet; het denken viel haar zo zwaar
het eenzaam…
Wiegde warme lucht
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
415 zij wiegde
warme lucht
liet snelle
moleculen tot
het kookpunt
komen in hun
complexe dromen
gaf voeding
aan wat zij
al zo lang
ontbeerden
in het leren van
hun onverzadigbaar
verterende geest
ook zij was
ooit hoog begaafd
geweest in een
wereld waar
nooit een vraag
op een gedegen
niveau werd gesteld
waar stilte
eenzaamheid…
Gegroet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
509 ik groet je
maar je hoort me niet
ik zwaai
maar je ziet me niet
vastgeketend zit ik
nu mijn benen
niet meer willen
ingepamperd
in dat wat eens
mijn luie stoel was
zijn de veren duidelijk voelbaar
al lijkt de stof als nieuw
het vertellen aan
dat ‘ie versleten is
kan ik niet meer
en aan wie
kinderen zijn opgegaan
in de rook van alzheimer…
Verlangen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
485 Als een uitgenepen spons,
voel ik mij gehinderd in mijn behoefte,
om jouw liefde te absorberen.
Het water zijn mijn tranen die wegsijpelen
door de gootsteen.
Net zoals onze passie wegsijpelt,
doorheen een eindeloos gat van een tijdmachine.
Terug sijpelend naar een tijd,
waarin we beide dezelfde taal van de liefde spraken.
Maar rust is geen…
Avondklokkus
gedicht
3.0 met 5 stemmen
953 Het was de twee lieden gegeven om zich in
de mist te verenen op een parkeerplaats van
een stad waar na enig uur het bestaan in de ban
gedaan, de openlijke liefde het had gehad. Vaccin,
corona, of de dood, de vrije Zeeuwse woonde
in een dorpje aan zee en bezocht het binnenland
om de vreemdeling die bij haar nu aangeland
met haar hunkering te…
Wandelen met oom van 92; genieten
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
577 Zijn gezicht was wat ingevallen
Hij zag er wat schrander uit
Hij ging er al weer op uit
Elke dag een lange wandeling
Ik belde om te wandelen
Hij zei direct ja
We liepen bijna 10 kilometer
Door het prachtige Gooise buitengebied
Ik had mijn hond Mika meegenomen
Die was niet om te houwen
En daarom om zo van te houwen
Het leidde hem af van…
Houd me vast
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 Regenachtige dagen, onder de kilheid van gebreken
Jouw armen de enige overbrugging die mijn verstopte geluk kan doen laten leven
Verlangend gestreeld te worden tot alle onmacht en verdriet is uitgewreven
Kijk ik in de vele regendruppels, de weerspiegeling van het gevoel dat was uitgebleven…
Wat gebroken is helen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
472 Zien, dat onvoorwaardelijke liefde,
eenzaamheid verdringt.
Zalig zijn zij en hij ...
die zichtzelf hebben aanvaard.
die gebroken kinderen helen.
die troosten met hun hart.…
Leeg
gedicht
4.4 met 9 stemmen
1.280 uitgestrekte lange leegten
vergelijkend mijn gedachten
voel de drang tot mooie woorden
maar mijn hoofd laat mij alleen…
Zonderling
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
462 De eenzame zonderling
bleef een beetje
achter in die andere werkelijkheid
een lieftallige droomwereld
zonder klagende vrouwen
en verziltende zangknapen
trommelende winkeliers
en achterdochtige agenten
corrupte politici
hij groef zijn eigen kuil
nooit voor een ander
met vallen en opstaan
in zijn eigen leven
klom hij omhoog
uit de…
Alsof
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
417 we doen zo vaak alsof
we doen alsof we blij zijn
terwijl we het niet zijn
we doen alsof we luisteren
terwijl we ergens anders aan denken
we doen alsof we het leuk vinden
terwijl we er niets aan vinden
we willen niemand kwetsen
dus we doen alsof
maar ons verdriet is echt
onze pijn ook
ons eenzame gevoel is echt
onze angst ook…
Het eerste contact
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
487 uit de groep sociaal
vaardig is de nul weg
en zijn vriend bleek aardig
samen liepen zij de route
van het scherm af
op school ging het scherm
op zwart en in de tas
hij en zijn vriend
samen in de klas
schermpje is bijzaak
doet niet meer mee
samen kunnen zij
de weg wel dromen
naar gezelligheid
met z’n twee
ze hadden
van die bekkies…
Hersenschim
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
482 Met het verstuiven van de tijd,
tellen seconde chronologisch af.
Tot de toekomst niet meer meewaait
met een wind die al voorbij is.
Tot het heden zal gaan scheren
over de schaduwen van toen.
Tot het verdriet verstomt
in de luwte van herrezen dromen.
Tot de bulderende wind is gaan liggen,
en ik mijn hervonden stem zal horen.…
De weg kwijt
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
500 Zag voetsporen in de natte sneeuw,
maar ze gingen plotseling nergens meer heen.
Ze hielden in het niets zomaar gewoon op,
en toen stonden die van mij weer alleen.
Het is dat gevoel als bij een open deur,
niet wagenwijd, wel op een kier.
Wanneer je er te snel doorheen wil glippen,
is dit niet de gepaste manier.
Nu zie ik jou door mijn…
Schimmen
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
576 Ze kwamen en gingen,
namen niets mee
dan hun afdruk in stilte.
Ik bleef achter
en verloor mezelf
in hun schaduw.…
Echo van eb
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
477 Grijze leegte slaapt
golven zwijgen in de nacht
sterren houden wacht
Alleen, zo eenzaam voel ik mij bij eb
waar de horizon zakt, verzonken in slapend zand.
De lucht weeft tranen in wolken van grijs
en ik kraak, ik wacht op mijn liefste, op een hand.
De horizon zakt, verzonken in slapend zand.…
Stip
netgedicht
3.9 met 33 stemmen
1.037 Ik zet een stip
uit het niets. Stap
op de fiets;
teken een lijn —
mijn horizon is
waar ik wil
zijn…
Boswandeling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
765 Want diep in het hart van het bos ligt ook eenzaamheid,
echter daar is het een stille kracht die wel tot in de hemel reikt.…
Kom Binnen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
355 Sta je daar.
Stil.
Met gespreide vleugels,
alsof je elk moment zou kunnen opstijgen.
Alsof het licht zich herinnert
waar je vandaan komt.
Kom.
Kom dichterbij.
Die vleugels...
Je hebt ze niet gekregen,
je hebt ze gemaakt.
Met geduld,
met elke draad van jezelf,
met liefde,
en een zacht soort trots
die je nooit durfde uit te spreken.…
Als een wolk alleen
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
401 Daar waar eenzaamheid geen
leegte zijn mag, maar een zachte plek wordt, waar het licht nooit verbleekt.…
Avondrood
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
435 De witte vredesduiven
hebben de hoop opgegeven
ze vliegen niet langer
naar de zilveren hemel
bodemloze antwoorden
door niemand gegeven
ondergaan het verwoestende
duister van de ondergang
de dag een fiasco
zwarte bladzijden
onzichtbare zinnen
nooit meer beminnen
uit vergeten boeken
zonder persoonlijkheid
donkere wolkenbedden
in…
Kapotte telefoon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
259 Ik draag een toestel in mijn hoofd,
een scherm vol namen
waar geen lijn meer doorheen wil gaan.
De contacten staan er nog,
maar ik hoor ze niet,
zij bereiken mij niet.
De stilte rinkelt luider dan geluid.
Soms doe ik alsof –
alsof er bereik is,
alsof er woorden vloeien –
maar de batterij lekt leeg in mijn hand.
De reparateur probeert…
Een leven zonder dromen
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
1.369 duister kijkt in leegte
van een afstandelijk hart
uit verdriet geboren muziek
hoor die rauwe melodie
waar kou ongrijpbaar is
woorden zijn geen daden
het licht verdringt het wit
vitaal vertrekken de spieren
onder de wolken
gelijk een zucht
vol verwachtingen
in bloeiende taal
leegte daagt leegte uit
niets veroordeelt tot niets
eenzaam…
Slaappillen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
363 De nacht komt niet vanzelf meer.
Ik moet haar lokken
met kleine, witte leugens
die smelten op mijn tong.
Dus slik ik zwijgend in.
Witte rondjes die beloven
dat ik even niets hoef te voelen.
Ze houden woord —
iets wat mensen zelden doen.
Ik lig weer klaar
voor het gevecht dat niemand ziet,
het gevecht dat ik altijd verlies.
Daarom laat…
Verjaren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
351 Vandaag verjaar ik,
en niemand merkt het,
behalve de muren
die mijn adem tellen.
De klok tikt stil, blijft stil,
zoals een hond
die niet meer blaft.
De geur van vroeger
in het koude brood,
in het glas dat ik niet vul.
Er komen berichten,
woorden vol goede bedoelingen,
maar ik hoor mezelf niet antwoorden.
Ik glimlach voor de vorm,…