15404 resultaten.
Alleen
poëzie
3.6 met 23 stemmen
4.480 Alleen met de zee die ebt en vloedt
Op haar gezetten tijd,
Met de maan die krimpt, met de zon die gloedt,
Met het gras dat dort en dijt,
Met de avonturen die zijn volbracht
Als de luide klok ze seint,
Met Orion die laat in de winternacht
Rijst statig overeind -
Soms denk ik nog hoe tijden her
Ik eenzaam was
Als zee en zon en maan en ster…
Verdriet
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.160 straks weer zal schijnen
Dat door de warmte die liefde heet
je verdriet als sneeuw voor de zon zal verwijnen
Ik had je graag de antwoorden op je vragen gegeven
of je kunnen verlossen van de pijn
Maar ik kan niet meer dan houden van wie jij bent
en er in ieder geval voor je zijn…
Visser 50 v. Chr.
gedicht
2.0 met 119 stemmen
38.163 Wat deed ik anders aan de rivier
dan fuiken uitzetten, luisteren naar oude
bloeddoorlopen verhalen, grommende
in haar binnendringen en een gouden
zoon voor na mij maken?
Goed, dat was vroeger.…
Glooiend op een gele heuvel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
548 je perst weer zure druiven
vergist je wijn en droesemt
op de zielen in de fles
de druiven rijpen
in de stilte van je lach
de zon van je gedachten
je hebt jezelf weer weggezet
in krochten die tochten van
onderwereld en bedorven lucht
bent weer koning
in het sprookje van eergisteren
de appel heb je doorgeslikt
nog ben je niet gestikt…
De Verborgene
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.394 Waar de goden nimmer stierven
in verhalen van de schrijnen
van Dilmoen - een zon die onderging
in wijndonkere zee
zo zijn we zelf ons niet meer
misschien een ander mens geworden
in camee
een zucht
herinnering
een hoorn die verging
Ik droomde weg
in overvloed
zou er een witte kroon nog vangen
ooit geweest van de Verborgene
die in godskastelen…
Johannesbroodboom
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.264 Nu de tijd gekomen was
om gouden ringen af te dragen
nam ik plaats
daar waar de koopman
ooit zijn vlinderzaden bond
en ze verkocht - met hart en ziel
als eerlijk goud aan handelaren
die ze later doorverkochten
en met wisselgeld betaalden
voor een zon die hen verdorstte
meer dan honger hen verstond
in die verstikkende woestijn
waarin geen…
Glooiend op een gele heuvel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
580 je perst weer zure druiven
vergist je wijn en droesemt
op de zielen in de fles
de druiven rijpen
in de stilte van je lach
de zon van je gedachten
je hebt jezelf weer weggezet
in krochten die tochten van
onderwereld en bedorven lucht
je bent weer koning
in het sprookje van eergisteren
de appel heb je doorgeslikt
nog ben je niet…
Utopie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
498 de wind waait door je haar
je bent verrast alsof je je hoed kwijtraakt,
afgestaan aan de wind, je bedankt haar
voor deze koele onderbreking, en loopt
daarna weer verder in de traagmakende zon,
bezweet en langs de hoge bomen richting
de boerderij, naar boer Jansen, kijken of
daar wat te doen is.…
Twee Dansers op de dansvloer
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
1.047 -
diezelfde zon, herrijzend achter de duinen en dijken,
brengt ons naar de treden van een nieuwe dag
Over de treden van de trappen leid ik haar
en betreden wij - in ritme van prettige jazz -
de dansvloer
Het licht springt aan.…
hoog water
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
513 schijnt hun eeuwige vlucht
als zij het water verlaten
het water zo licht
tilt de zwaarte van vleugels
hen hoog in de lucht
maar het licht wordt steeds zwaarder
als de zon niet meer schijnt
over water op weg
naar de zee die stil wacht
vliegen ganzen zo donker
licht in de nacht…
GIJ ZIJT ME ALS 't ZONNETJE
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.219 Gij zijt me als 't zonnetje in de mei,
Zo lieflijk, rein en goed,
Dat bloemen strooit in bos en wei,
En vogels zingen doet;
Toch schildren zon en lentedag
U trouwe liefde niet,
Mijn engel met uw zoeten lach,
Mijn leven en mijn lied!…
Jongeling
gedicht
3.0 met 6 stemmen
13.243 Auto’s kunnen rijden in een waas van weemoed
naar de duinen naar het feest
met het meisje dat mee moet
naar de villa waar je al eerder bent geweest
naar het feest dat woedt
van de zon die ondergaat
tot de zon die opkomt als je naar bed gaat
met het meisje dat mee moet
en dat drankzuchtig en desolaat op de piano staat
huilend van liefde die…
Ego
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
559 Die mij is als een schaduw aan mijn zij,
maar is de zon pal boven op,
dan ben ik even zonder,
dan is zij even opgelost
en is er alleen nog maar het wonder!…
Onder de boom
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.308 De laan gloedt ver, de bank staat ledig,
De vogels zwijgen, 'n bosduif spreidt
Zijn waaierstaart in 't zon-vuur vredig,
Al henen vlerkend wit en wijd...…
Komt zomaar langs
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
525 Mijn grote liefde mag ik niet
aanraken, komt zomaar langs
waar de zon een vrij spel speelt
met blije vogels en konijnen
op een uitgestrekt lachend grasveld
mijn grote liefde krijg ik niet
zo ver is het park, dichtbij
hier vandaan
in de lucht
waar muggen zoemen
mijn grote liefde is de blauwe lucht
die boven het grasland hangt
in momenten…
Nachtontmoeting – slot
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
445 -Ik wil naar haar toe
naar de grens van zon en maan
met vier is het minder eenzaam-
hij aarzelde slechts een ogenblik
Het bankje bleef weer alleen achter
een spoor van licht liep in het water
naar twee zwemmende figuurtjes
die langzaam verdwenen aan de kim…
Avondnevel
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.173 Ik keek in de zon, in het nevelmeer....
Het zwijgen werd pijnlijk.
De avond, de aarde, mijn leven werd zeer,
zeer onwaarschijnlijk.…
Cyclus
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
561 zon is te ontberen,
Met haar vergulde gloed,
Hoort zij er bij...…
Overal en negens thuis
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
501 die gaat voor het betere, waar de zon nog
meer schijnt.
Ik ben als een kind met vele hoeders,
het eeuwige kind. Dat eens naar tijd een plaats
zal worden gehoord door die hoeder, die
de bescherming van één leven verwoordt.…
teveel gevraagd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
492 wachtend op iemand
die glimlacht naar mij
als de zon
mijn gezicht verlicht
wacht hier niemand
gisteren nog
hoorde en voelde ik jou
dacht en zag ik jou
waren wij samen’
in alles wat wij deden
nu is dat een schaduw
waaraan ik zonder jou
alleen nog denken kan
terwijl het hart schreeuwt
jou weer hebben mogen
vertel mij daarom dus…
Verzadiging
poëzie
3.4 met 5 stemmen
920 De lange achtermiddagen aan boord
Waarin de zon op vale golven gloort,
Tussen de wolken uit, of door een lek
In 't hemeldak licht droop op 't gore dek.
De lege achtermiddagen aan boord
Waarin de zon, door een gesloten poort,
Tussen de spleet in 't saaien kooigordijn
Op een portret valt als een streep karmijn.…
Twee koffers
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
673 Mijn neef ist ein Berliner -
hij is geboren in de Britse zone
en heeft daar nog een tweetal
koffers staan
de ene in het oosten van de
tussen Sovjet-Unie, Frankrijk,
de VS en Groot-Brittannië
verdeelde
internationale zone
van de hoofdstad van het rijk
dat toen te boek stond als de
Democratische
maar de facto
communistische…
Onverlicht?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
491 of een telkens terugkerend verdriet,
of blijft de magere hoop
bevestigd aan een blijvend
onvermogen, als leeuwerik
die z’n blik verheft naar
een loden lucht en een
vierkante zon, waarin hij
z’n talent zelf besmeurd?…
Woningsdag, dat wringt voor mij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Wat is er allemaal niet gebeurd
zeg maar de afgelopen 40 jaar van
30 april 1980 'geen woning, geen kroning’
tot a.s.
27 april 2020 ‘geen koningsdag, maar woningsdag’
er is veel gebeurd maar intrinsiek weinig veranderd
inzake de waarborging van een woning voor iedereen
we hebben nu Zijne Majesteit Koning Willem Alexander,
de zoon van…
Ons Huis ...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
471 Geliefden maken liefde,
van leven, stof en zon.
Schrijvers schrijven.
Kinderen spelen.
Dichters dichten.
Mijn dood zal niet mijn einde zijn.
Onze geboorte niet hoe het begon.
We wonen in ons wonderlijke huis,
waarin ik altijd wonen blijf.…
Sprakeloos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 Het grasveldje barstensvol met madeliefjes,
die hun gouden hartjes,
richten naar de zon.
En bij de ondergaande zon,
klinkt een lieflijk koor,
van merels, elkaar toezingend,
hoe hun geluk begon.
En groen, overal groen,
geelgroen, blauwgroen, grijsgroen.
Groener dan groen.…
Ego
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
528 Die mij is als een schaduw aan mijn zij,
maar is de zon pal boven op,
dan ben ik even zonder,
dan is zij even opgelost
en is er alleen nog maar het wonder!…
Het geheim
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
428 de zee kende het geheim
en vertelde het aan de golven
de golven rolden het
naar het strand
het strand bewaarde het
onder het zand
toen kwam de wind
het zand waaide hoog op
de wind pakte het geheim
en bracht het naar de zon
de zon koesterde het geheim
deelde het met de maan
de maan fluisterde het
aan de sterren
de sterren gaven het…
Mediterraan licht grijs
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
414 Snel hebben
Je ogen zich
alle tinten blauw
aangemeten die
zij vonden in het
zee spel van het
prettig warme water
waar ook in het
diepste zwart de
felste emoties
contrasteerden
in subtropische
schakeringen
speelden zon
en schaduw
wisselingen op
je snel bruinende
huid waar zachte
markant ingetogen
lichte lijnen de
reikwijdte van…
Ontwarren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
561 Ze kwam me ergens voor bedanken
we raakten aan de praat
en ‘k vroeg haar even binnen
‘t Ging over dochters, zoons, kinderen
en klein, oma worden, zijn
Zij denken moest
aan wat ik ooit gezegd
dat mijn zoon wilde
bij mijn dochter geboren
Ik dat nu niet meer wist,
zij die zin zomaar naar boven vist.…