Alle inzendingen over zoon

15404 resultaten.

Sorteren op:

Alleen

poëzie
3.6 met 23 stemmen aantal keer bekeken 4.480
Alleen met de zee die ebt en vloedt Op haar gezetten tijd, Met de maan die krimpt, met de zon die gloedt, Met het gras dat dort en dijt, Met de avonturen die zijn volbracht Als de luide klok ze seint, Met Orion die laat in de winternacht Rijst statig overeind - Soms denk ik nog hoe tijden her Ik eenzaam was Als zee en zon en maan en ster…

Verdriet

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.160
straks weer zal schijnen Dat door de warmte die liefde heet je verdriet als sneeuw voor de zon zal verwijnen Ik had je graag de antwoorden op je vragen gegeven of je kunnen verlossen van de pijn Maar ik kan niet meer dan houden van wie jij bent en er in ieder geval voor je zijn…

Visser 50 v. Chr.

gedicht
2.0 met 119 stemmen aantal keer bekeken 38.163
Wat deed ik anders aan de rivier dan fuiken uitzetten, luisteren naar oude bloeddoorlopen verhalen, grommende in haar binnendringen en een gouden zoon voor na mij maken? Goed, dat was vroeger.…
Benno Barnard26 februari 2019Lees meer >

Glooiend op een gele heuvel

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 548
je perst weer zure druiven vergist je wijn en droesemt op de zielen in de fles de druiven rijpen in de stilte van je lach de zon van je gedachten je hebt jezelf weer weggezet in krochten die tochten van onderwereld en bedorven lucht bent weer koning in het sprookje van eergisteren de appel heb je doorgeslikt nog ben je niet gestikt…

De Verborgene

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.394
Waar de goden nimmer stierven in verhalen van de schrijnen van Dilmoen - een zon die onderging in wijndonkere zee zo zijn we zelf ons niet meer misschien een ander mens geworden in camee een zucht herinnering een hoorn die verging Ik droomde weg in overvloed zou er een witte kroon nog vangen ooit geweest van de Verborgene die in godskastelen…

Johannesbroodboom

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.264
Nu de tijd gekomen was om gouden ringen af te dragen nam ik plaats daar waar de koopman ooit zijn vlinderzaden bond en ze verkocht - met hart en ziel als eerlijk goud aan handelaren die ze later doorverkochten en met wisselgeld betaalden voor een zon die hen verdorstte meer dan honger hen verstond in die verstikkende woestijn waarin geen…
jan haak11 april 2009Lees meer >

Glooiend op een gele heuvel

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 580
je perst weer zure druiven vergist je wijn en droesemt op de zielen in de fles de druiven rijpen in de stilte van je lach de zon van je gedachten je hebt jezelf weer weggezet in krochten die tochten van onderwereld en bedorven lucht je bent weer koning in het sprookje van eergisteren de appel heb je doorgeslikt nog ben je niet…
wil melker15 september 2009Lees meer >

Utopie

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 498
de wind waait door je haar je bent verrast alsof je je hoed kwijtraakt, afgestaan aan de wind, je bedankt haar voor deze koele onderbreking, en loopt daarna weer verder in de traagmakende zon, bezweet en langs de hoge bomen richting de boerderij, naar boer Jansen, kijken of daar wat te doen is.…

Twee Dansers op de dansvloer

netgedicht
1.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.047
- diezelfde zon, herrijzend achter de duinen en dijken, brengt ons naar de treden van een nieuwe dag Over de treden van de trappen leid ik haar en betreden wij - in ritme van prettige jazz - de dansvloer Het licht springt aan.…

hoog water

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 513
schijnt hun eeuwige vlucht als zij het water verlaten het water zo licht tilt de zwaarte van vleugels hen hoog in de lucht maar het licht wordt steeds zwaarder als de zon niet meer schijnt over water op weg naar de zee die stil wacht vliegen ganzen zo donker licht in de nacht…

GIJ ZIJT ME ALS 't ZONNETJE

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.219
Gij zijt me als 't zonnetje in de mei, Zo lieflijk, rein en goed, Dat bloemen strooit in bos en wei, En vogels zingen doet; Toch schildren zon en lentedag U trouwe liefde niet, Mijn engel met uw zoeten lach, Mijn leven en mijn lied!…

Jongeling

gedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 13.243
Auto’s kunnen rijden in een waas van weemoed naar de duinen naar het feest met het meisje dat mee moet naar de villa waar je al eerder bent geweest naar het feest dat woedt van de zon die ondergaat tot de zon die opkomt als je naar bed gaat met het meisje dat mee moet en dat drankzuchtig en desolaat op de piano staat huilend van liefde die…

Ego

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 559
Die mij is als een schaduw aan mijn zij, maar is de zon pal boven op, dan ben ik even zonder, dan is zij even opgelost en is er alleen nog maar het wonder!…

Onder de boom

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.308
De laan gloedt ver, de bank staat ledig, De vogels zwijgen, 'n bosduif spreidt Zijn waaierstaart in 't zon-vuur vredig, Al henen vlerkend wit en wijd...…

Komt zomaar langs

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 525
Mijn grote liefde mag ik niet aanraken, komt zomaar langs waar de zon een vrij spel speelt met blije vogels en konijnen op een uitgestrekt lachend grasveld mijn grote liefde krijg ik niet zo ver is het park, dichtbij hier vandaan in de lucht waar muggen zoemen mijn grote liefde is de blauwe lucht die boven het grasland hangt in momenten…
mobar23 juni 2014Lees meer >

Nachtontmoeting – slot

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 445
-Ik wil naar haar toe naar de grens van zon en maan met vier is het minder eenzaam- hij aarzelde slechts een ogenblik Het bankje bleef weer alleen achter een spoor van licht liep in het water naar twee zwemmende figuurtjes die langzaam verdwenen aan de kim…
geeraardt6 oktober 2014Lees meer >

Avondnevel

poëzie
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.173
Ik keek in de zon, in het nevelmeer.... Het zwijgen werd pijnlijk. De avond, de aarde, mijn leven werd zeer, zeer onwaarschijnlijk.…

Overal en negens thuis

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 501
die gaat voor het betere, waar de zon nog meer schijnt. Ik ben als een kind met vele hoeders, het eeuwige kind. Dat eens naar tijd een plaats zal worden gehoord door die hoeder, die de bescherming van één leven verwoordt.…

teveel gevraagd

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 492
wachtend op iemand die glimlacht naar mij als de zon mijn gezicht verlicht wacht hier niemand gisteren nog hoorde en voelde ik jou dacht en zag ik jou waren wij samen’ in alles wat wij deden nu is dat een schaduw waaraan ik zonder jou alleen nog denken kan terwijl het hart schreeuwt jou weer hebben mogen vertel mij daarom dus…

Verzadiging

poëzie
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 920
De lange achtermiddagen aan boord Waarin de zon op vale golven gloort, Tussen de wolken uit, of door een lek In 't hemeldak licht droop op 't gore dek. De lege achtermiddagen aan boord Waarin de zon, door een gesloten poort, Tussen de spleet in 't saaien kooigordijn Op een portret valt als een streep karmijn.…

Twee koffers

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 673
Mijn neef ist ein Berliner - hij is geboren in de Britse zone en heeft daar nog een tweetal koffers staan de ene in het oosten van de tussen Sovjet-Unie, Frankrijk, de VS en Groot-Brittannië verdeelde internationale zone van de hoofdstad van het rijk dat toen te boek stond als de Democratische maar de facto communistische…
Maxim14 januari 2020Lees meer >

Onverlicht?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 491
of een telkens terugkerend verdriet, of blijft de magere hoop bevestigd aan een blijvend onvermogen, als leeuwerik die z’n blik verheft naar een loden lucht en een vierkante zon, waarin hij z’n talent zelf besmeurd?…
Pama29 maart 2020Lees meer >

Woningsdag, dat wringt voor mij

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 534
Wat is er allemaal niet gebeurd zeg maar de afgelopen 40 jaar van 30 april 1980 'geen woning, geen kroning’ tot a.s. 27 april 2020 ‘geen koningsdag, maar woningsdag’ er is veel gebeurd maar intrinsiek weinig veranderd inzake de waarborging van een woning voor iedereen we hebben nu Zijne Majesteit Koning Willem Alexander, de zoon van…

Ons Huis ...

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 471
Geliefden maken liefde, van leven, stof en zon. Schrijvers schrijven. Kinderen spelen. Dichters dichten. Mijn dood zal niet mijn einde zijn. Onze geboorte niet hoe het begon. We wonen in ons wonderlijke huis, waarin ik altijd wonen blijf.…

Sprakeloos

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 536
Het grasveldje barstensvol met madeliefjes, die hun gouden hartjes, richten naar de zon. En bij de ondergaande zon, klinkt een lieflijk koor, van merels, elkaar toezingend, hoe hun geluk begon. En groen, overal groen, geelgroen, blauwgroen, grijsgroen. Groener dan groen.…
Antje24 april 2022Lees meer >

Ego

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 528
Die mij is als een schaduw aan mijn zij, maar is de zon pal boven op, dan ben ik even zonder, dan is zij even opgelost en is er alleen nog maar het wonder!…

Het geheim

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 428
de zee kende het geheim en vertelde het aan de golven de golven rolden het naar het strand het strand bewaarde het onder het zand toen kwam de wind het zand waaide hoog op de wind pakte het geheim en bracht het naar de zon de zon koesterde het geheim deelde het met de maan de maan fluisterde het aan de sterren de sterren gaven het…
Ineke Dijkhuis20 september 2023Lees meer >

Mediterraan licht grijs

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 414
Snel hebben Je ogen zich alle tinten blauw aangemeten die zij vonden in het zee spel van het prettig warme water waar ook in het diepste zwart de felste emoties contrasteerden in subtropische schakeringen speelden zon en schaduw wisselingen op je snel bruinende huid waar zachte markant ingetogen lichte lijnen de reikwijdte van…

Ontwarren

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 561
Ze kwam me ergens voor bedanken we raakten aan de praat en ‘k vroeg haar even binnen ‘t Ging over dochters, zoons, kinderen en klein, oma worden, zijn Zij denken moest aan wat ik ooit gezegd dat mijn zoon wilde bij mijn dochter geboren Ik dat nu niet meer wist, zij die zin zomaar naar boven vist.…
Ralameimaar7 november 2024Lees meer >