9588 resultaten.
toekomst
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
2.672 ik laat mij niet meer duwen
in verbeelding van loze woorden
waar zonlicht mijn bleke
aangezicht niet meer beschijnt
waarin souffleurs mijn beeld bepalen
in vertoning van wanscherts
mijn mond in zwarte verbloeding
in angst van bittere gal
ik huil in aanwezige stilte
waarin bloemen niet meer vertroosten
mijn schreeuw van onmacht
galmde…
hij die geen naam draagt
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
695 de winter ging aan
wijdopen
in het nachtland
van afwezige rozen
in het water
tot ijs versteend
behangen met dichterswoorden
stond hij
die ik liefhad
ik was zonder gewicht
toen ik op mijn tenen
de zwarte lucht streelde
en zijn stilte liet rusten
in de wind
wolken schreven ijsvogels
op zijn schouders en lieten
sneeuw dalen…
Roel Kras-pen
poëzie
3.0 met 9 stemmen
3.866 Hij zoekt "om te denken" de stilte in 't kantoor;
Slaapt; wordt wakker; zet een schuifraam open;
En schrijft er vier vakaties voor.
--------------------------------------
--------------------------------------
gauwdief - listige dief
sluiper - heimelijke indringer
vacatie - rekening, vergoeding voor een gerechtelijke handeling…
Zij stuurde hem een blad
gedicht
2.4 met 14 stemmen
7.817 Zij hadden kunnen kiezen
voor andere zij had hem
een letter kunnen sturen in plaats van
vele wat hij wou zinnen verhalen zij
kozen
de moeilijkste die waarin zij beiden
nog kinderen waren
niets meer wisten dan wat zintuigen
hun gaven wat is het
dat ik voel (stilte)
hoe heet het daar waar je me
kust - onnoembare details nu
naamloos uitvergroot…
kerkplamuursel
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
2.877 onder de granieten boog
ontvlucht een streepje lucht
de vroom gedempte stilte
hier wordt gefluisterd
in diverse talen verhaald
over peilloos leed zo vreemd
dat het onherkenbaar wordt
geen deel van oorspronkelijk leven
wordt asiel gezocht in gewijd
het woord devoot opzij gelegd
voor de dood iedereen gelijk
bespaart men zich het brood
maar…
het lichte zomerluiden
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
726 wat roepen ze
het lichte zomerluiden
uit de torens in het weids
door zon gestoofde land
roepen zij om rust
en stilte na het werken
even tijd om te gaan kerken
in gewijde koelte van wat was
roepen zij de maaltijd te bereiden
voor de harde werkers op het land
de beesten om de schaduw op te zoeken
zich vol te drinken aan de waterkant…
Daar waar de reiger.....
hartenkreet
4.2 met 34 stemmen
4.173 Daar waar de reiger voedsel zocht
bij het mooie stille water
daar leg ik vaak mijn luisterend oor
en bewaar de stilte wel voor later
Als ik dan rustig huiswaarts keer
en mijn gedachten op een rijtje zet
dan kruipt in mij een stil vermoeden
dat de reiger daar op mij heeft gelet
En rustig kan ik dan gaan slapen
leg het moede hoofd op 't kussen…
hangt in donkers verte
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
780 ik zag vanochtend zon
de wolken schaduw vragen
ze keken om en riepen
hen niet op te jagen
hij knipoogt naar
de wind die jachtig giert
langs strand en schaduw
meevoert aan zijn hand
naar branding waar de
schaduw overslaat in golven
en schuim de restjes zon
in wit hebben verzwolgen
winden zijn gebleven in
stilte op het strand schaduw…
Bezongen bruid?
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
510 Om de
poëzie te herbeleven, dien
ik naar een andere maat
te streven, verder dan de
hemel op aarde te geloven,
het is te vroeg om de
lekkende aarde te doven, en
te vertrekken op de vilten
zolen van de nachtelijke
stilte, als geluid zwijgend
verscholen in een eindeloze
stoet, bezongen als een bruid,
die aan het firmament een
nieuw…
Avondzang
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
548 luister mijn lief
hoe mijn hart zingt
als de roep van de koekoek
hoe de opkomende avond
zacht gonst als een bronzen gong
die mild door mijn klepel wordt gestreeld
in donkere spalten van het tweelicht
dansen reeds vuurvliegjes, als een sterrenhemel,
boven de stilte van mijn groeiend verlangen naar jouw warmte
kom laat ons snel de loutering…
Een oude dag
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
806 zo laat nog in de avond
zeker
deze dag nadert zijn einde
prevelt mijn stem onderwijl
het gebed
van wat was
over vandaag
dus haast het oude zijnde
ik ben nu en hier
in gedachten verzonken
doch ook zowaar
reeds zwevend
op weg naar boven
en verguld
een balsem van rust
stilte rond de ziel
al raak ik door de jaren
immer…
Het komt vanzelf
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.090 Stilte valt als de zon verdwijnt
de wind gaat liggen
en de kilte binnensluipt.
Het zou zelfs mogen regenen
op het zolderraam
lege ruimte vol met liefde.
Je hart is open maar verward
jouw rust in onrust
omdat het van binnen waait.
Geen woorden of zinnen
bedruipen wat op je maag ligt
en nee, het is niet zuur.…
zomergedicht
gedicht
2.0 met 40 stemmen
11.750 de schipper is een team. luister
achter de nevelvoile zeilen -
bevelen: vragen van wind, stroom
aan het schip; richting: een antwoord
dat de koers vermoedt. luister
stilte verpulvert de branding
maakt hoorbaar een reis naar de zon -
zontijd: de benevolente
zijnsfiguur die men eist, niet vraagt.…
Natuurschoon
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
442 Met de vleugels dichtgeslagen
aanschouw ik in stilte
verstopt achter bladeren
de bloesem van jouw bloem.
Al ben je nog niet volle bloei
en lijk je angst te hebben;
toch geniet je van de zon
en van de kleuren om je heen.…
De vroege ochtend in de stad
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
2.112 Regen, kou en duisternis
Een enkel licht, een ritseling
Voorzichtig fluiten van een vogel
toch is er stilte
Betonnen warmte,
gemetselde geborgenheid
krioel geleid, in goede banen
De ander als gezelligheid
een groet of glimlach,
vluchtig.…
We zwijgen als de nacht
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.362 Jij was stil en viel niet op
Alleen je zacht gelaat
En je gekrulde lokken
Ik zag de wereld door mijn ogen
Als kind vaag en merkte niet de kloof
Dat mijn spreken en jou zwijgen groter werd
Nu zijn we ouder en leven in andere huizen
Met onze liefdes die verschillend zijn
Ik wil je zoeken en omarmen
Maar kan je stilte niet bereiken
Zo…
Tom - Tom
hartenkreet
3.5 met 21 stemmen
1.389 Ik ben je geheugen
je houvast op Zn tijd
Neem veel voor lief
ben altijd toegewijd
Ik ben je zekerheid
in onzekere tijden
Kus je tranen weg
zal je angst bevrijden
Ik ben je stilte je lach
de arm om je heen
Hart vol met liefde
en toch soms alleen
Ik ben het rechte pad
tom tom van je leven
Je nachten vol passie
steeds weer verweven…
Bescherming van de nacht.
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.195 het leven vervloekt
ik wil niet dat je nog
langer schuilt in de
bescherming van de nacht
probeer het licht weer
te laten branden in je ogen
laat al het grauw
nu maar verdwijnen
het zat te lang verankerd
in het ritme van je leven
te lang werden jouw
gedachten vermoord
blijf niet langer zoeken
naar een reden van de
stilte…
Sneeuwrivier
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
623 Ademvlakte van stilte
langzaam drijvende droom
langs oude bomen, vreemde steden
ochtenden met vrouwen op de stoep
droomvlakte van eenzaamheid
klaaglied van een verloren ziel
ontheemde droom van haatverwanten
er danst nog een schim op schaduw
jij bent het meisje dat kan dansen
ieder woord dat je proeft is een maanbrief
een groot verlangen…
zo sterk...
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
3.731 Een traan rolt over mijn wang,
Een kille stilte om me heen.
En ineens vanuit het niets
Twee warme handen.
Ze pakken me vast,
Het voelt veilig...
Teveel tranen in mijn ogen,
Ik zie wazig,
Wie is hij...?
Hij tilt me op,
Hij is sterk!
Maar het voelt veilig...…
- Replica's der poëzie-
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
693 Betrouwbaar de getrokken zwaarden,
handgeschilderde replica
der legendarische ziel Excaliburs
de originele replica's verloren hebben ze
de schittering en glorie, hun waarde
de officieren met hun trotse grote sabels
geloven niet meer in sprookjes en poëzie
stilte voor de storm, betrouwbaar de afstand
die zo gevreesd tot nieuwe inzichten…
Alleen wie rolt de steen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
559 opstandig zijn we allemaal
alleen wie rolt de steen
weg van zijn graf
durft stilte en
de knusheid van het
dode leven te doorbreken
ieder heeft zijn kruis van
spot verraad en pijniging te
dragen naar de heuvels van calvarië
de vierentwintig staties
te doorlopen die leven van de dood
doet scheiden na de kruisiging
sta op maak korte…
Verkillende misverstanden
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
591 De witte duif blijft in het hok
zingt een laatste vredeslied
verstikt door donkere rook
als traag de dag overgaat
in donker bevroren nachten
Vooralsnog heerst de stilte
van de gekwetste ontvanger
die in een ijzige winterslaap
van met tijd gevulde spanning
hoopt op een betere uitleg
dan het bijna onvermijdelijke
Redeloos vallen ze uiteen…
De kust.
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
580 Maar steeds vind ik de plek
terug van mijn jeugd als ik
naar de stilte zoek in mijzelf
en mijn hoofd vol zit met vragen.
De wind en golven brengen
herinnering terug van toen
hier aan de kust vind ik dan
mijn innerlijke rust weer terug.…
Heerlijke wandelvriend
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
587 Ja, maak een lied en
heel mijn hart zodat ik de
stilte van je stem
heel diep kan horen.…
Eenzaam enigma
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
636 Liefhebber, omdat woorden bij de vijver
waarin jouw spiegelbeeld verdronk
nog naklinken in mijn geest
leef je met mij mee
we blijven dromen
zullen nogmaals onzichtbaar vrijen
of gaan eindelijk samen slapen
in dat zachte bed van stilte
dat dichterlijk genoegen heet
er hangt een mist over mijn leeftijd
een geheimzinnig gevoel van eenzaamheid…
Het strand van juni
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
448 ik wandel tussen licht en land van zand
het water bekijkt mij met zijn grijze ogen
ik kijk terug naar haar tijdloze bewegingen
het strand loopt heerlijk nu
de wind is er de enige hindernis
maar hij waait wel in alle kleuren
de vlucht der vogels volgt de lijnen van het water
er heerst een oude bekende stilte
een korte schaduw van zon op je…
linkshandige waanzin
netgedicht
3.2 met 20 stemmen
638 wat je ook beweert
de zee is geen gezichtsbedrog, geen verzonnen
signaal van mijn gekte
tussen mij en het uitgevouwen
getij
-elk ogenblik beschreven-
geen zoutige analyse
opdat ik zou kunnen genezen van de stilte
of van de watermannen uit jouw sterrenbeeld
die met stukjes spiegelglas de verte
van een rivier nabootsen
wanneer ik…
als blinde
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.102 ... mijn ziel likt jouw stilte
die zalig is.
zie jij?
... er zijn veel "meer wouw!"
uitziende vrouwen.
kan jij?
... mijn vrouwelijke aanwezigheid
vibraties als een blinde waar nemen.
durf jij?
... met open hart
nieuwe rivier in met de stroming
richting wij zijn...…
de schoonheid van het voorbijgaan
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
561 vanaf de waterkant
zien we de trage schepen
hoewel in vaste baan bewegend
voluit in eigen gang
daarboven wolken
die in snelle vaart
een landschap keer op keer
van kleur laten verschieten
verbaasd over de vlugge vlucht
van een bezorgde zwaluw
toeschietend voor
het hongerige jong
staan wij opnieuw
in stilte, met besef
dat schoonheid…