9414 resultaten.
Voor de chaos
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
615 niemand kent de noorderzon
waar de fluittoon galmt en droomt
uit de trilling spoort het licht
door de dalen van gebergten
iemand wekt de taak der taken
om de wereld neer te leggen
water vuur en aarde buigen
om elkaar en strijken tijd
toen er brak een zwaar gelaat
door elementen die het zwart
van de zon met woorden weefden
en een straal…
Zeg, ken jij de mosselman?
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
610 mijn kennis, en vooral ten aanzien van
het mosselwezen is echt optimaal
ik knikte dus, bevestigde verbaal:
ik ken de mosselman en ja, ik kan
je zeggen dat hij woont op Scheveningen
zij kende ook de mosselman, zo bleek
al was het nog maar kort, hooguit een week
of twaalf (een hoogmis ’s nachts te Wateringen)
hij zou de kerk verlaten voor…
Herfstorgel
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
570 toppen,
orgelpijpen in een storm,
bewogen door het ritmisch
gorgelen van het riet,
gedirigeerd door wind en
wat men alleen maar horen
kan maar nimmer ziet, laat
zich niet foppen door het
steunen van onvermoeibare
instrumenten in het ven
en griend, wat voor alle
buitenlieden als concert -
zaal dient, op het podium
bij woelig water…
tragisch vermaak
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.063 Herfst
Sterft
Met dat bladgeritsel in de struiken
Zal alles in het water onderduiken
In een week verwelken alle kleuren
In geuren
Troebele verhalen
Zal het de stroomversnelling halen
Langs de geul in de modder
Een verloren zondagsfolder
Weggegooid door een blaag
Bedrukt vervormde toplaag
Als herfst-traag
Een berg oud nieuws
Tragisch…
Eilanden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
653 Soms vervloek ik God
soms de mensen
maar het helpt niet
zoveel eenzame nachten
dwalen we
langs het zwarte water
met onze gedachten
aan een verdwenen liefde
nog zie ik je gaan
in een droevige boot
aarzelend
met je roeispaan
net zo verdrietig als ik
kijkend naar de rode vlag
die langzaamaan
gerafeld wegwaait
in een duistere wind
hoe moet…
Als mijn hart kleppert in schelpen
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
656 Als water gelijk aan of als liefde heupen streelt
onverklaarbaar welig je billen je voorhoofd beweegt
kun je dan ratio uitschakelen een harp horend
weer aan wal stappen zonder hersenschimmen
is je denken je ziel dan even ouderwets jarretel,
jouw hart een babbelkous mantel of een nylon panty
zeepaardje vis of ster compleet naaktheid in bestaan…
Alleen aan zee
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
935 horizon gericht
Je gedachten gaan veel verder
Ik lees de onrust op je gezicht
Je staat daar zo krachtig
Niemand kan om je heen
Je weet wat je zoekt
Maar toch kan je het niet vinden, alleen
Ik probeer je aandacht te krijgen
De wind waait door je haar
Ik wil je zo graag bereiken
Maar ik krijg het niet voor elkaar
De zon schittert op het water…
heildronk
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
639 van plassen in de voren
mijn geboortegrond rees en alles zoog
verzengend, de hitte die het dampen
uit de koeien sloeg, blakende vlaaien
mijn handen fonkelende verbeelding
witte haren, Ernest Claes in de vingers
toen nog, het huis een vesting in de rug
mijn bergkasteel en alles was afgerond
tot op het punt van veel is niet genoeg
het water…
Bij een sterven..
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
813 Even, heel eventjes nog
schaart de krab zich onder
de levende zielen
een kleurig waterleven
spat parels in het niets
een laatste greep in angst
ze bloost paradijselijk groen
– boven het het oranje maal -
om de aandacht op afstand
het is triest en wrang
omkomen in een haven
zo bijna thuis te sterven
zilt water heelt het beeld
van…
Marsmuziek
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
734 Het water van de Lena
dat meegolft in gedachten
en de stenen
glad geslagen
houden stil, zo stenen doen.
Marsmuziek;
Die wegsterft op dagen als vandaag,
op een achtiende december,
bij de oude hermitage
en de Izaäkkathedraal.
De trommels en de laarzen
in de sneeuw verdwenen.…
Verstillende nevels
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.075 Een rimpeling op stilstaand water
golven van geluk overspoelen mijn hart
nevels verstillen
oceaan van ruimte
de tijd is van mij
vandaag een dageraad
als warme sprei
fijnbesnaard theater
onbegrensd
tintelend moment van tijd
wandelend verder
langs deze oever
als grenzeloos bevrijd
morgen dan
zien we wel weer…
Draaikolk
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
695 Nu ons nummer is gevallen
buiten de kolk van de roulette
drink ik water uit de mallen
van een overvloedige recette
Jouw verlies in mij verdwenen
en tot rijkdom uitgegroeid
Onze ziel wacht in de genen
tot ons hart ten volle bloeit
Over stad en platteland
ruist de wind tussen twee bomen
hier is ons balletje gestrand
op het rood…
Die ene gedenkdag
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
667 Een hand vol water en zon.
Prachtige keuzes om uit kiezen
Met een ransel op zijn rug
Die dag kende vijf bijlen.
Prachtige keuzes om uit kiezen
Met kruisvaarders
kruisvaarders van St. Jan' in Rijswijk
Dukaten in het vizier en zijn hand
Wetend hij is geboren en
Dit is niet het huis van vrees.
Deze extase keert ooit weer.…
Vriend zonder vader
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
651 De ziekte van jouw vader
schilderde heimwee aan zee
papieren schepen op golven
van een onzichtbare wereld
de aftakeling, zijn dementie
het verliezen van zijn geest
toen de planeet verkoos
te zwijgen, ademde jij
onzekerheid, zocht naar
veiligheid,
maar de dichtgetimmerde waarheid
had geen spijkers op laag water, slechts
onbeminde voeten…
na
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
620 eerst alles op een rij zetten
letters dwalen nonstop door
het woud waarin wij wonen
zie de zon al glinsteren
in het nog koude water
lach
zie je later
de poorten zien wij al voor ons
opengaan
rond lijken ze
blauw als een waterval
die wijsheid wijd verbreid
over het land waarin wij zweven
tot dat wachten we
dagen en nachten
opengaan
tot…
Tweestrijd
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
581 we zijn niet als schemer
twee gelijke stroken aan elkaar gebonden
we zijn niet als het zonlicht
over het vlakke land
in dromen verzonken
we zijn als blauwe olie en brak water
met afstand als tussen rand
onvermengd
hand in hand
verstrengelend
de kracht van poëzie
vleselijk wensend
- nee -
hoe kunnen onze ogen
in één knipperende…
Als Dante's prayer
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
658 het water schaatst niet meer
op een zacht zuiderwindje
gelijk de dans als een koorddanser
die zichzelf maar moed inspreekt
in de blauwe lucht
ik weet niet waar ogen rusten
liggen vingers verzonken op een bladzijde
melktobbe gedachten doen verdwalen
voordat ik er erg in had
maar adem herstelt (verkwikt)
als Dante's prayer
nog zonder…
prima luna
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
586 draagt
de boomvrucht
omlijst door vreugde; het dauwgeritsel
van het vroege uur
waarin ik mijn handen vind
om elk gebaar van liefde te beantwoorden
en dat de dag sterker maakt
met zachte binnenstem
waarom, mijn vriend
wil ik weten van het zijn, aanvaardt de rivier
haar gemurmel
het kind dat zo helder zingt
in het schaterend water…
de jas
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
521 letters schrijven
in voorbijstromend water
is niet zo zinloos
als van iemand te houden
die geen liefde kan geven
zie het leven van een afgedragen jas
dragen is beschamend van wegdoen wil je niks weten
we vergroeien ermee als bijenwas
geeft geen liefde maar gedraagt zich als een broeder
schrompel ik in ijzige lucht
zou dan ik de zwakke mens…
- Dankbaar Verlangen -
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
758 en als kwellingen van bronnen mij overvallen,
zou je 's nachts mijn gelukzalig deken zijn
omdat liefde bewustwording weerhield
en wat sprankelende wateren voelen..
en als ik verlangeloos gelukkig was
en kon 'voelen' dat liefde werklijk bestaat,
dan groeiden dromen als logische sleutels..…
Gevecht in de woestijn [sonnet]
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
942 De zonnesteek verdwaast je niet, je focus denkt aan later
Want met iedere gekropen meter
Ben je dichter bij het water…
Lijken in het veld
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
508 De camping staat weer onder water,
Het hele land is volgelopen!
Geen Nederlander denkt nog later
aan mensen die door modder kropen
En wast zijn handen schoon in regenwater...…
Liefde is een mysterie
hartenkreet
3.3 met 19 stemmen
1.331 Men lijf voelde gelijk
een vol glas
bruisend helder water.
Ja, de liefde voor Jou
blijft voor mij
een eindeloos mysterie
die me iedere dag weer
volledig laat bruisen.…
Gelaakte grond
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
616 was ik ooit langs die brute bergen omhoog geklommen
had ik dan geweten waar wolken overgaan in water
steeds breder de baan makend naar beneden
waarom wilde ik hoger waar de grond harder wordt
dichter bij god of goud van aardse zaken
kon ik niet geraken, edoch die gedachte zal ik laken
hoog en machtig striemt de kou, slaat ranselende wind…
Leven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
646 Als een glas koel helder water,
Is je leven in't begin.
Gulzig ga je er van drinken,
Slok na slok, met grote haast.
Dan ineens ga je beseffen...
't Is bijna op, hoe kan dat nou?
Waar heb ik het gelaten...
Wat is er mee gedaan?
Waarom was ik zo verkwistend?
Waarom niet rustig aan gedaan.…
Even Weg
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
838 geweest
van hier naar daar
paar dagen maar
stilte
gedachten komen
gevoelens stromen
plomp
starend in die grote zee
'k zie die kring
daar viel hij naar omlaag
je droeg 'm altijd graag
dat ding
nu zomaar in een ogenblik
gedumpt, geen spijt of schrik
niets dat 'm ving
eens het symbool van liefde
alsof 'n mes het water…
Zaaien
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
624 Langzaam loopt de dag leeg
op de vage grens tussen vloeibaar
en de zoom van het begaanbare
nog eenmaal vul ik mijn hoofd
met het jongste van de schemering
De schakeringen van de hemel
etsen markeringen in mijn hart
een schaduw verdrinkt in duisternis
de ongepolijste ijle waterdampen
hangen stil in stervend blauw
Het slapende water raakt…
Rembrandtcyclus 10: anno 1645: rond de Omval
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
485 ’t Is niet zozeer
dat ik alleen rust en stilte
binnenshuis vereer
voor even afstand wens te doen
hoe dierbaar ook de verf
sleept toch de etspen, droge naald
mijn passie, langs het leven van de stad
lokt het landschap overweldigend
door al het zonlicht op het water
van de Amstel
smeekt schoonheid rond de Omval
ook naar het geschept Chineespapier…
Aan mijn zijde
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
777 kolkend als water vult ze de leegte met mededogen.
Mijn gevoel komt terug, laat me blozen.
Over haar droom ik dan, op een bed rode rozen.
Ze is bij me in de kille winternacht.
Haar huid zo soepel, warm, glad en zacht.
Ik streel haar over haar been, dat overheerlijke been.
Ze is zo lieflijk, zo sereen.…
Eindelijk bijna lente
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
647 Om door het park te gaan lopen, de bomen
met hun groene kleed te zien en ruiken en
om het water te zien ná rillen van de winter,
en de vogels te horen roepen en zien zo nu
en dan.…