7024 resultaten.
Mokum
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
626 Mokum
Maandag loop ik langs het Rokin
Ik neem genoegen met de vogels
Ik heb geen huis
Maar dansen kan ik nog wel
Dinsdag loop ik langs het Singel
Het begin is er nooit geweest
Ik voel onder mijn voeten
Mijn zoete Mokumse grond
Woensdag loop ik op de Lindengracht
Zo eenvoudig kan het zijn
De deur bijt in zijn slot
Hij legt zijn handen…
Zonder jou...
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
711 Ik leef mijn leven
elke dag weer
Dag in dag uit
voorbij glijdend in stilte,
maar wel zonder jou.
Het went al hoor
maar herinneringen blijven.
Het leven gaf me wat ik wou.
Het is wel goed
al is het zonder jou.
Ik zou zo graag…
Zeg het maar niet,
leef maar je leven.
Aanvaard het zo het is,
al ben jij er niet.
Ik voel me moe,
het…
Heengaan en opgaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
551 er is zoveel gebeurd
de laatste
dagen dat mijn
hoofd een
braakliggend
land lijkt te zijn
waarop niets
kan groeien
dood als de dood
die mij voor
ogen is gekomen
een kaars gedoofd
in de koude aarde
waarboven de
stille blauwe hemel
een witte wolk
wachtend hangt…
Dat Mag Naam Hebben
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
816 er is een hondje
dood gegaan
ach en wat zou dat dan
dat heeft toch echt
geen naam
maar schrik niet
een hondje ook al
heeft het voor menigeen
geen naam – wat hij als beste kan
is naast z’n baasje blijven staan
hij bood liefde troost
hoorde alle verhalen aan
die ze nergens anders kwijt kon
hij was haar licht haar zon
een hond…
zonder omkijken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
506 ganzen in de dikke lucht
gaven me niet lichtvaardig
vleugels
cirkelende vogels zochten
een onbestemde verte
zwarte wolken dreven mee
zonder omkijken
vloog ik voorbij voorbij
wie ik was geweest…
altijd samen
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
659 ik weet zeker papa
dat je me horen kunt
daar aan de overkant
dagelijks via ons hart
je weet dus lieve pa
dat ik elke dag weer
even bij je wezen moet
zoals jij bij mij zijn wilt
het maakt niet uit
hoe oud ik ook word
altijd zal ik jou horen
zoals ook jij mij luistert
in gedachten bij elkaar
staan wij vandaag stil
in wat het ons betekent…
boeken
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
811 Zijn vrouw had zijn boeken netjes
klaargezet in kartonnen dozen.
Misschien zullen studenten
er blij mee zijn, zei ze monter.
Hij stierf in april na een lange ziekte.
Hoewel veel ouder dan ik,
was hij nog altijd een student.
Hij bleef studeren.
Een man met zin voor humor
wat mij doet vermoeden dat
hij echt van het leven hield.
Zijn begrafenis…
oud jaar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
527 In de kelder zijn er de gevaren:
hier ligt een roestende nagel,
daar de dode hertog in zijn graf.
Daarboven wieken zwermen helicopters,
ratten vreten aangezichten op. Eindspel.
De aarde ploft en spuwt verbrande korst.
Wij duiden alles aan, maar niemand
wil nog mensen lezen. Natte wensen
druipen smekend van de muren af.…
dag opa
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
684 eens was jij een jonge jongen
met liefdes en met dromen
die ons geboren worden zag
als enten aan de familiestam
je zag ons de fouten maken
die je eerder had gemaakt
maar bleef bij het loslaten
ons altijd stevig vasthouden
de jaren en alles wat jij deed
maken jou wie jij ons blijft
een geweldige opa en vriend
als maatje op ons levenspad…
Retro
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
676 kon ik de tijd
stilzetten
of terugdraaien
naar vòòr dat moment
waarop wordt
bekend
dat veel
één grote leugen was
of leek
of misschien ook niet
of maar
ten dele, toch
helderheid werd
verdoezeld
weggestopt,
bestaan ontkend
tot dat ene moment
waar ik naar terug wil
zoveel verdriet
ongewilde onwil…
Waterval
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
622 Soms moet ik zo hard huilen
wanneer mensen vechten met wapens van woorden.
De woorden vermoorden.
Krantenpapieren in verdorde schaamteloosheid.
Soms moet ik zo hard huilen
wanneer de muziek sterft.
Alleen mijn zonden om mij heen.
Dansen tot de naald een nieuwe plaat kust.
Soms moet ik zo hard huilen
wanneer wij denken dat dit het beste…
Vuoto
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
493 zwervend door oude straten
geven steegjes nog altijd
geen antwoord op vragen die blijven
spoken door mijn hoofd
ook al glimlach ik
ziet alleen de weerspiegeling
mijn echte ik, zij weerkaatst de leegte
die al zolang in mij huist
bladeren heb ik volgeschreven
al verstierven de woorden in de herfst
heb ik ze geprobeerd te vangen
stuk voor…
Vluchtigheid
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
595 Vol barmhartigheid
Behandel ik de vluchtigheid
De recht-mijn-rug-tijd
Die van me af glijdt
Me geenszins bevrijdt
En ik berijd de golven
Bereid te verdrinken
In gedachten aan de vluchtigheid.…
Winter
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
753 Kijk
sneeuw
zeg ik
tegen haar
in een stoel
die nooit meer tuinstoel zal zijn
daar
achter het grote venster
ligt winters wit
bevroren
haar blik verdwaalt
want het sneeuwt ook al weken
in het landschap
achter haar ogen
nu is vandaag
en gisteren
en morgen
waar taal nu ligt
is het voor altijd winter
en het sneeuwt in mij
van onmacht…
Tante Pietje.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
585 M’n lieve tante Pietje,
de wereld is zo koud.
't Is zo kil om me heen, zo stil,
ik ben klein, eenzaam, alleen.
Jouw ogen lachen,
je trekt me er doorheen.
Sjok, sjok, sjok, achter aan je rok,
zo gaan wij naar buiten,
waar de vogeltjes fluiten.
M’n lieve tante Pietje,
bij jou is de wereld vrolijk en warm.
't Is zo vredig om me heen,…
cyclus
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
647 De vrucht groeit en is voldragen
Adem in en Adem uit.
Een diepe zucht een traan een lach.
En het heeft zijn plaats ingenomen het bloeit en groeit.
Ogen die kraaien een lach op het gezicht
Adem in en Adem uit
Met vruchten gedragen.
Het kruipt het loopt het lacht.
Een innerlijke zon is geboren
Adem in en Adem uit.
Adem in en Adem uit, met al…
Daarboven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
762 Bij de Petrus aangekomen, boven bij de poort
sta ik even helemaal stil
alsof stoppen erbij hoort
‘k even niet weet of hij wel wil
Dat ik doorloop.
Hij vraagt me, wat ik er kom doen
of het beneden nog steeds: zo naar is
‘k zeg, het is een gekkenhuis
‘t is op de wereld helemaal mis!
Hij knikt
Er vliegen rare dingen, ze maken je ziek
mensen…
requiem
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
612 het tocht in het oude huis
ik lig wit en stil
er staan kraaienpootjes
naast mijn ogen
hoor ik vleugels klapperen
het sneeuwt in het oude huis
het moet wel het is koud
er groeien sneeuwklokjes
hoor ze luiden
de wind zingt
hier leg ik mijn zakdoekje neer
en gaat de kring rond
het esdoornvleugeltje valt
in de tuin loopt een engel
ik…
Liefste
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
595 Al zal ons leven krimpen
tot een koekblik of een krant
of, laten we het hopen,
tot een stevig ledikant,
ik plant er rozen, maak een tuin
met mossig, groen gazon
vol vlinders, vogelzang.
Daarboven schijnt de zon.
Zoals een trage tuinslak
die spoorloos verder glijdt,
verdwijnen onze dagen,
stil, langzaam in de tijd.
Verstrengeld onze handen…
waterweg
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
531 de vogels vlogen laag die dag
ik liep naar zee
droeg een zinken jas
een paslood in mijn hand
een tent stond op de dijk
ik dacht een feest
maar zij was leeg
het was voorbij
of nooit geweest
met de vogels streek ik neer
strekte mij uit over het water…
Wandelen met oom van 92; genieten
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
577 Zijn gezicht was wat ingevallen
Hij zag er wat schrander uit
Hij ging er al weer op uit
Elke dag een lange wandeling
Ik belde om te wandelen
Hij zei direct ja
We liepen bijna 10 kilometer
Door het prachtige Gooise buitengebied
Ik had mijn hond Mika meegenomen
Die was niet om te houwen
En daarom om zo van te houwen
Het leidde hem af van…
Ons doel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
566 een reis om nooit te vergeten zou het worden, samen de wereld rond,
jij en ik. Stoffige landkaarten opengevouwen op tafel, waar we vol plezier
zijderoutes aan elkaar knoopten, onontgonnen kleuren die we op gingen
snuiven, in landen die wij nog nimmer hadden mogen betreden
condities moesten op peil worden gebracht, uitgedaagd, aangescherpt,…
wat voorbijging
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
879 zowel de oorvijg
als de muilpeer
liggen inmiddels
al weer jaren
in het museum
van gedane zaken…
Ouderling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 Zijn stap werd traag,
al trager dan voorheen,
gekromd zijn rug,
veel ouder,
niet goed meer te been.
Men noemt je oud verdriet.
Je schuffelt voort
tot aan jouw plek...
die oude bank.
Een traan streelt jouw wang.
De tijd, te snel,
maakt je bang.
De kille winterwind
trekt door je botten heen,
onzichtbaar draagt hij oud,
beroert…
onomkeerbaar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
546 ik ren over de melkweg
verzamel zakken met sterren
draag toverballen in mijn haar
ik loop met lampionnen in de nacht
vind een verwilderde tuin
een oude boom
waar de wind in rust
een cherub aan de oostkant
houdt de wacht
ik zoek een meisje
wil roepen maar
ze heeft geen naam
ik keer de spiegel
ze hangt aan mij
groene ogen smalle lippen…
ode aan de letteren
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
591 (voor Jeroen van Merwijk)
geef jezelf een cijfer van 6 tot 10
aan onvoldoendes doen we niet
sla een beurt over of ga terug naar de bajes
gooi eens een keer hoge ogen
zing een liedje in Braille dat deze keer
niet aan dovemans oren is gericht
droom je droom in full-colour
omdat de tijd van zwart/wit
nu toch echt wel voorbij is
(of het moet…
Aarde en lucht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
696 Los van de aarde
van ons geluk en leed
laat ik weldra slechts
een glimp van mijn leven
aan jou
en andere naasten na
Vergeet mij
en laat mij gaan
ik kwam slechts even langs
en ben nu verdwaald
en dolend
als een geest
Ik kom niet meer terug
want na mijn laatste zucht
ging ik op
in de kosmos
en verwerd ik
tot aarde en lucht.…
nooit windstil
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
570 Nooit windstil
De wind waait
Dansend
Fris uit het oosten
Zwoel uit het westen
Warm uit het zuiden
Vooruit
Waait de wind
Fluisterend
Zo zacht als fluweel
Zo fijn als zijde
Zo teer als spinnenrag
Verder
Waait de wind
Fluitend
Draad na draad
Klos na klos
Doek na doek
Door
Waait de wind
Neuriënd
Langs de zon
Langs de sterren…
havenlicht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
500 waar de havenlichten wenken
vaart stevig onze levensboot
met aan boord het veilig anker
van niet te wissen herinnering
onder azuurblauwe hemelen
soms ook stormen trotserend
stuur jij de oogst van jou liefde
altijd weer in een veilige haven
daarop koersend koesteren wij
de momenten die wij genoten
naast ook zorgen die er waren
om voor…
Hoboken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
692 Vanachter het grote raam zagen we de muskusratten
florerend in de gracht en ook wel knotwilgen,
hoe heerlijk ruig hielden ze de wacht.
Maar keek je naar links dan zag je je beste vriend
die aan kwam kwam rijden op zijn Flandria fiets
tenzij hij orgelles had maar meestal was er niets
dat ons verontrusten kon.
Jongensvriendschappen in de…