27817 resultaten.
Jij_
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
180 Jij onderbreekt mij.
Ik dank je daarvoor.
Elke keer opnieuw.…
Chagall
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
676 Ze liggen samen in het blauw
dat naar groen verflauwt
haar borsten groot en rond
bekeken door een blije geit
voor het venster
schemeren rozen rood
en lelies wit in vazen
hij fluistert woorden
tot de vrouw -
zijn lippen en zijn ogen
bewegen rond een kus
het groen verflauwt
terug naar blauw…
verlangen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
345 en als de avond komt
de donkerblauwe avond komt
zijn regen
blauw glimmend
op de stenen valt
troostend
op de blauwe stenen valt
daalt hij af
langs zijn blauwe hemelkoord
daalt hij af
naar haar verlaten stad
hoe hij dan
verlangend
door haar blauw beschenen lanen dwaalt
en zij
vanuit haar donkere koele kamer
door de kieren van haar luiken…
koningin
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
259 jij
mijn koningin
op het schaakbord
van mijn dromen
ik
een voetsoldaat
strijdend voor jou
omgekomen
in een houten kistje
beland…
Match
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
191 Een fluistering die roept:
Ik wil je.
Ritme
dat klopt
in de stille kamer.
Gretig
naar het shot.
Een hand die blijft hangen,
maar terugkeert
naar het blauwe licht.
Een duim —
links,
en opeens
rechts.
Match.
Dag, stille kamer.…
Avondgroet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
211 Buiten geurt de sering nog zwaar,
de kastanje ruist als fluwelen hand,
en ergens in het donkere gras
zingt een krekel door, alsof de dag
toch weer terug zal komen,
alsof de liefde nooit vergaat.…
Mama
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
477 Oh mama,
ik weet nu wat jij voelt.
Woorden die scherp
vielen,
voel ik nu
van binnen.
Als hij praatjes heeft,
zijn zin niet krijgt.
Als mijn woorden
sneller zijn
dan het licht.
Zijn hartje overloopt,
en druppels rollen.
Ik wil er met mijn schouder zijn,
maar mijn armen
moeten soms
stil blijven staan.
Wij zijn geen vrienden.…
Klankjuwelen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
601 Haar vingers schrijven over liefde
Op nog onbeschreven huid.
Woorden vormen akkoorden,
Aaneengeregen strofen melodieën,
Die doorklinken in elke zenuw,
Als prikkelende erotische klankjuwelen
Van een meerstemmig huidgeluid.…
Mystery Kitten
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
426 We hebben niets dan woorden, niets dan vele late uren.
Een scherm dat mij weer licht geeft, in een kamer zonder wind.
Jij zegt niet wie je bent. Ik vraag het soms, voorzichtig.
Alsof een naam te zwaar is, voor wat ons al verbindt.
Toch ben je dichterbij dan de mensen die ik ken.
Je antwoordt traag en echt. Je laat mij binnenkomen.
In kamers…
Ochtengedachten
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
192 Naast jou wakker worden
is het mooiste begin van de dag.
Kijken naar jou als je slaapt
is een feest.
Jou zien ontwaken ontroerd mij
steeds weer.
Je lieve zachte stem
die mij goede morgen wenst.
Jouw lippen die de mijne
zachtjes beroeren.
Dit begin maakt dat
ik elke dag vol energie aankan.
Doet mij verlangen
naar mijn thuiskomst.…
Stralende sterrenzee
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
184 Toen hij haar aan zag komen
deinen, wist hij het gelijk.
Zij is dé vrouw uit mijn dromen,
haar wil ik nooit meer kwijt.
Hij vertelde haar, dat zij de vrouw
was hij van droomde,
met wie hij zijn leven delen wilde,
en bood haar eeuwig trouw.
Ook zij was van hem gecharmeerd,
en deelde zijn droom.
Wat volgde, liep dan ook gesmeerd.
Dromen…
in het zicht van Cupido
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
323 Hij gunt jou de schoonste
met liefdeslicht omrande
zicht- en adembenemende
Sirenen-gelijkende
Nereïden-overstijgende
vrouwe uit ‘t Baarnsche
bos of zomaar gevonden
in het zicht van Cupido
losjes in het Cantonpark
Hij ziet jou vrij in de wind
ongehinderd verder stijgen
op de thermiek van het vuur
van het aangewakkerde hart
wat herinneringen…
nog lang niet
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
482 de dag zal komen
liefste
maar nu nog niet
de dag zal komen
dat men jou en mij
dat men ons
dat men hen
de weide binnenleidt
de schrikdraadweide van de tijd
de weide van de uitgedroomde dromen
zacht hun ogen nog
maar al uitgekeken
hun lijven
in nog warmend gelig gras
vredig naast elkaar
maar uitgelaaid
die dag zal komen
maar nu nog…
Eureka?
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
155 Ik zoek door
tot ik zeker weet
dat ik het niet kan vinden
Pas dan overvalt me
de vreugde van dingen
die er niet zijn
Niks is weg
wat er nooit was
zei mijn ex
Ook al vond ik iets…
Minnevernis
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
162 Onder het felle gedruis
van een vermomde stad.
Eindhoven in winterlicht,
maskers in tegenlicht.
De vonk onversneden, ongeslepen,
bleef hangen toen de lichten doofden.
Voorzichtige passen.
Een keurig vernis hield de wacht,
tot de zon het langzaam deed slijten.
Alsof zij wist
wat ik dacht.
Dichtbij en volkomen eigen.…
afscheid
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
147 en als zij dan
afscheid hebben genomen
zij
het schip is opgegaan
ziet zij hem
verloren
traag en wankel
naar de kade gaan
ziet zij
hoe hij even stilstaat nog
en kijkt
met zachte blik
naar het
nu al weggevaren
verre schip…
Licht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
115 Verloren liefde hoop ik te hervinden,
In ’t licht van de toekomst
Ontvlamt aan ’t eind van mijn reis,
Wachtend op mijn komst.…
Onbekende wateren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
121 Je bent op
Onbekende wateren en jij bent dan een gestrande schipper die de zeeën wel wilt bevaren maar geen schip of zeil bezit
Het zijn
Onbekende wateren maar je zal een bekende schipper nooit om een lift of kaart durven vragen omdat je je dan minder waard voelt
Je wilt
naar onbekende wateren waar ik je als schipper mee naartoe neem omdat…
zieltogend
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
161 ik bezweer het einde,
ontken het afscheid
berust liever in het
onvolledig zijnde
zij zei daarentegen
het is al jaren zo
dat ik je verveel
en jij mijn liefde mijdt
-alwaar woorden
zijn verworden
tot zuchten
raakt de ziel verdwaald-
*
de deur valt dicht,
voor de laatste keer;
zij gaat,
door de toekomst ingehaald…
met jou
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
174 het voelt alsof ik de snaren bespeel
die als honingdraden aan je
lippen kleven, jouw mond is
mijn lieve leven
althans, vandaag zijn de rozen
als violet gekleurd, staan de
bomen nederig op de aarde
die jouw voeten bespelen
met tonen die slechts voortkomen
in het allerliefste loflied dat net als
de rozen zich scharen achter
het zachte…
dies illa
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
167 of is die dag
dies illa
nog niet gekomen
droom ik mij
uit het zand
bij jou
wij
de onverbeterlijke dromers
het eeuwig slapen
ligt ons niet…
jij
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
179 gehouwen uit het allerfijnste albast
ben jij gerezen tot de
beeltenis die ik als enige
mag bezitten en lieven
telkens wanneer we onderweg zijn
naar morgen leid jij me naar
daar waar waar alle goede
zegens zijn neergestreken
steeds weer, jouw hand op mijn hart
mijn lippen om de jouwe, die als
een zachte madelievenkrans
mij het zoet van…
onze taal
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
261 zullen wij dan voortaan
de taal van stilte spreken
de taal van toen wij
hier ooit met elkaar lagen
in ongeschonden samenzijn
en alleen maar stilte waren
de taal van verklankte stilte
van klaterende klanken
in kleuren en geuren gevat
- de wanklanken van de klok
die de uren slaat
het loeien van sirenes
in een of andere verre stad
nemen…
de taal van stilte
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
125 in het rijkgevulde niets
niets meer zijn
alleen nog maar
met haar
de taal van stilte spreken…
De eerste keer
netgedicht
4.7 met 1002 stemmen
2.155 Door velen was ze geliefd
in metropolen als Venetië en Jeruzalem,
nu rilde ze als een verkleumd katje in de regen
op die verlaten markt in de provinciestad.
Onder haar arm klemde ze een doos Turks fruit voor me
en zong onhoorbaar een kinderliedje
wachtend tot ik kwam. Lieflijk groette ik haar
en vroeg meteen haar hand – niet voor eeuwig…
mijn suikerspin
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
113 dan zie ik naar jou, jij bent
het romige softijs dat mijn
ogen nog wonderlijk doet
smelten, zelfs het toefje
slagroom likt aan mijn
innerlijkste verlangen
onze tongen likken
tesaam aan het restje
dat als een romig straaltje
lekkernij zacht door de mui
wordt gedirigeerd naar jouw
mond, jouw mond die ik al
vijfenveertig jaar heb geproefd…
schepen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
144 onze vergane schepen
misthoorns loeiden
in hun laatste nacht
onze schepen
die nu het licht bevaren
en in zonlicht
schitterend vergaan…
Heb mij zo lief
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
123 Want wie bemint met ziel en bloed,
weet dat afstand geen liefde doet.
Een hart dat zonder jou moet slaan,
kan niet voor eeuwig verdergaan.
Dus heb mij lief, wees dicht bij mij,
geen koude ruimte meer tussen ons tweeën vrij.
Wij horen samen, huid aan huid,
en niets wist onze liefde uit.…
Mijn ogen dwalen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
117 Mijn ogen dwalen over haar zijn,
Strijken langs haar lippen,
Om dan haar borsten te strelen,
Op weg naar haar diepste wezen.
Er aangekomen hen voeren
Naar een waarlijk hof van Eden,
Waar ’t zalig is vertoeven,
Tot ’t eind der tijden willen zijn.…
De Onzichtbare Tredmolen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
123 Zij zagen slechts mijn grijze haar,
mijn holle wang, mijn moede tred;
geen mens vermoedde hoe haar ogen
mij stiller dan een cel bezet.
Ik jaag door straten, dag na dag,
naar goud dat telkens verder wijkt —
een vrije man in volle stad,
wiens hart aan eigen tredmolen slijt.
Misschien is wie zijn keten ziet
al minder arm dan wie haar draagt.…