onze taal

zullen wij dan voortaan
de taal van stilte spreken

de taal van toen wij
hier ooit met elkaar lagen
in ongeschonden samenzijn
en alleen maar stilte waren

de taal van verklankte stilte
van klaterende klanken
in kleuren en geuren gevat
- de wanklanken van de klok
die de uren slaat
het loeien van sirenes
in een of andere verre stad
nemen wij erbij -

het ruisen van de regen
in onze blauwe fluistertuin
de stille witte strepen
van straaljagers in ons blauw
het donker klagen
van een misthoorn in de nacht
het zingen van nachtegalen
de geur van lavendel
van rozen
van meidoornhagen

wordt dat de taal
waarin wij verder duizelen
door de wereld
door de tijd

de taal
waarin ik je liefheb
voor altijd

liefde

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

4.0 met 1 stemmen 13