7647 resultaten.
Heel gewoon ?
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
742 Ween niet op wat
gestorven is, haar
frêle schim op winden
rust, begeleid de leeuwerik
- in volle vlucht - in een
oneindige klim, naar
dat ene streepje licht,
ontrokken aan de
duisternis, een
smetteloze vlam, met
haar vonken mijn hemel
heeft ingericht en tegelijk
alle hete as ontnam,
gebalsemd hart in een
lauwerenbad, hoofd
gekranst…
- Leeg aan de buitenkant -
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.260 Kijk mij eens aan, zachtjes..zachtjes
de momenten , zij verliezen woorden,
krachtige teksten zonder omhulsel
verdrinken in het glas van het fonkelen
van mijn verre beglazen ogen,
het hoofd helemaal leeggeroofd.
Zij zien sterfelijk leed in jou ..…
Vincent van Gogh
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
852 Aardappels in Nuenen, in Arles zonnebloemen
en in Auvers het korenveld met zwarte kraaien
een man in knetterende zon aan ’t zaaien
wat laat ik graag mijn ogen langzaam zoomen
tot bij de klodders, vlekken, vegen, ze doemen
op en dichterbij en terug, de kleuren draaien
perzik- en amandelbloesems, hemels laaien
in mijn hoofd en buik, handen grijpen…
Verdronken
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
486 Het klagen doet pijn
aan je hoofd en je hart schreeuwt het in stilte uit.
Vissen groot als honden hangen en trekken aan
je vishaken, willen niet opgeven, terwijl jij enkel
rust dacht. Vandaag niet. Je hebt pech maar draagt
het met alle macht, waar ga je naartoe?…
Ik hou van je.
hartenkreet
3.2 met 29 stemmen
2.698 In mijn hoofd.
Ik mis je, meer dan ooit.
Het besef dat ik je kwijt ben
Maakt me kapot.
Mijn hart is bij jou en van jou.
Je stal het
Toen ik je leerde kennen.
Je keerde me ondersteboven
En ’t wordt nooit zoals het was.
Onze momenten samen
Koester ik
Als de kostbaarste dingen
In mijn leven.…
ijsbreker
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
878 ging door mijn hoofd.
Ik zou het ijs breken deze keer, ik had het mezelf beloofd.
Stotterend kwam er uit mijn mond: “Hee, lang niet gezien!”
Ze glimlachte zachtjes en gaf me een kus…
“Ik laat je een nieuwe wereld zien”
Mijn ijslaag was gesmolten, net als mijn hart.
De ijsbreker is niet meer nodig, datgene dat mij zo heeft getart.…
nacht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
501 Soms heeft het wel iets magisch, maar
meestal is het stil blijven zitten terwijl
m'n hoofd en hart overuren maakt.…
Een vlaag van verbeelding
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
762 weer
snel of even
in de doorgaans proestige nevel
achter sombere ramen
bewegen figuren in zwart
zijn het weduwen
of één persoon op iedere wand apart
ik schuil aan de overkant
en staar naar binnen
zou men daar
alvast de spoken wekken
kruipen zij door vertrekken
theatraal daar midden op het plein
waar keien glimmen als kale hoofden…
Moederliefde
gedicht
2.4 met 63 stemmen
11.989 En ik, nog een kind, leg het hoofd
met de rode schram over de wang
op de harde rondingen van haar knieën.
Jaren later laat zij mij los en leer ik
de eenzaamheid van de volwassenen.
------------------------------------
uit: 'Het nut van de poëzie', 2003.…
Niemandsland ?
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
549 Steeds sneller en pijnlijker
dan ooit, onderwerp ik mij
aan terugkomende vragen,
zinvol of zinloos, beide dragen
bij tot de aard waarvoor ik koos,
tot het lijden is verjaard blijft
de gekozen vorm van schijn
onvoltooid, knelt het geweten
en de tijd haar ongenoegen telt,
het hoofd ten ruste legt op mijn
levensloop en ik de knopen draai…
Enkel nog puurheid
hartenkreet
3.5 met 14 stemmen
977 Dan wordt het stil in mijn hoofd.
Ik ben enkel nog getuige
van alles dat er is en langs komt.
Ja, het is heel stil geworden, heel stil.
Ik voel niet meer, dat er iets is.
Alles wat bestaat lijkt verdwenen in het ‘zijn’.
Mijn lichaam is verdwenen.
Mijn doel is verdwenen.
Mijn pad is verdwenen.
Mijn emoties zijn verdwenen.…
Waaidag
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
724 Zelfs de lantaarnpalen lijken mee
te geven, buigen hun hoofden van ijzer en het
licht verdeelt zich in de waterdruppels eromheen.…
Ik drink mijn zonden op als rijpe wijn
poëzie
2.0 met 5 stemmen
1.712 Ik drink mijn zonden op als rijpe wijn
Waar een kap'laan zich heim'lijk aan bedrinkt: –
Hij feest zijn oog aan 't glas, dat halfvol blinkt
Binnen de lichtkring van de lamp, wier schijn
Wemelt rondom en scheem'ring wordt in 't klein
Vertrek, waar vóor hem zich een heir verdringt
Van dromen, tot zijn hoofd halfdromend zinkt:
Hij prevelt…
Woordmolens.
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
617 Laverend langs de echo’s van wat al
reeds geschreven werd, projectie op
een blanco scherm, de eindeloze blik
gericht op sluimerend talent, het hoofd
getand met lauweren, geloof gevuld
met klatergoud, die waarheid is met
ongeduld te denken aan rottend loof en
meterslange losse einden, blazen nederige
woordmolens nieuw stof in mijn gezicht…
EEN NACHT MET JOU
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
829 Ik kan mijn ogen nog maar net sluiten
en ook het licht laten we maar branden
Louter duisternis heerst er thans buiten
ik laat mij stil leiden door mijn handen
We hebben toch maar ‘t licht gedoofd
om ons door de maan laten verlichten
Ik streel jou teder en geroerd het hoofd
nu wij de liefdesdaad gaan verrichten
Ik draag jou door gans het…
God gunde me...
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.310 woede en verbijstering om je daar opeens
terwijl ik mijn fiets daar toevallig plaatste
wat ik nooit
en tussen die schijnmassa
terwijl ik niet zeker was of je mij zag
of al had gezien
die hoed had me kunnen verraden
maar je keek wellicht niet om je heen
terwijl de woede in mijn keel omhoog steeg
ik een intuïtieve afschudbeweging
met mijn hoofd…
een laatste tango in de hel
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
888 een laatste tango in de hel
de zilte koperkleur
die op de golven schuimt
verwarmt mijn ogen als roodkokend zilver
welke zichzelf toch steeds sluiten
tot de vorm die in mijn hoofd zit
en het hemelsblauw met regen is vermengd
in eindeloos gezever
over een horizon die er nooit is geweest
dáns, gééf jezelf in een helse tango
die…
Hun lach.
poëzie
4.1 met 10 stemmen
3.212 De landen liggen beneden
Hun zalige voeten gespreid,
En boven hun hoofd is het Eden
Der blauw-gouden oneindigheid.…
Sint-Niklaas-versje bij een kalender
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.302 Maar dat nog 'n oudre dan de Bisschop schrijdt
Over ons hoofd heen, rustloos, nimmer zwak,
Geregeld tredend als 't gerikketak
Van 'n pendule, is voor groten 'n zekerheid.
Die dat gestaag bepeinst, kan 'm 's nachts zien gaan,
Uit neevlen tredend tègen 't donker aan,
Plechtig en hoog in 't witte licht der maan.…
summa theologica
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
587 rosanne huppelt om mij heen en vult
de hof het hoofd het hart met prille vragen
zij wil als thomas weten onverhuld
wie hij is die nooit meer op komt dagen
een worm begint weer opgewekt te knagen:
mijn wenteltrappen monden niet in licht,
mijn vensters zijn al jarenlang beslagen
mijn summa heeft een vederlicht gewicht
een schrale troost: ook…
schilderij
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.055 voor me
ik nam
licht blauw
voor jouw mooie ogen
tinten van geel en goud
voor jouw lange blonde haren
wit en porselein
voor jouw fijne gelaat
en nog wat wijnrood
voor jouw lippen
ik gaf je
doorzichtige vleugels
want je bent een elf
een satijnen blauwe jurk
want blauw is jouw lievelingskleur
en zeker een diamanten kroontje
op je hoofd…
Vechten mijn kind, je kan het
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.061 De illusie dat er wat zou zijn heb je verloren
Ik voed je, help je, ben radeloos
Zie je naar de afgrond glijden
Je luistert niet, bent doof
Ik bid, smeek, niets helpt
Nu mag ik niet meer helpen
Opdat je het zelf op kan lossen
Advies van een therapeut, duur betaald
Alsof het zo makkelijk is, je kind laten vallen
Het spookt in mijn hoofd…
NOOIT MEER SNIJDEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
816 die belofte horen
Ze zou zich nooit meer snijden,
had ze onder de douche gezegd
Ze verloor als altijd, de strijd en
daarmee haar innerlijk gevecht
Ze zou zich nooit meer snijden,
dacht ze juist nog in het duister
Wijl ze ‘t mes voelde verleiden
met diens verlokkend gefluister
Ze zou zich nooit meer snijden,
schoot haar nog door het hoofd…
De haan kraait drie keer
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
639 Er wordt mij verweten, jawel, de verkeerde naam
in het verkeerde hoofd te dragen.
Ik weet echter mijn juist hart goed en fier te dragen:
de hartstocht gaat verder dan welke duisternis
van wie dan ook.
Uiteindelijk zal de boosaardigheid, afgunst en haat
vallen om eigen ongeloof!…
Bomen, Oostvaardersplassen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
478 Een poos waande ‘k me in dit decor
als liep ik daar, als sliep ik in de spleten,
in nog niet ontdekt gebied,
ik zwierf er en klauterde naar boven
om verre hoogten te bereiken,
waar ‘k met mijn hoofd al boven stond te kijken.…
Levertransplantatie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
625 Als verboden
legde ik m’n hand op ‘t hoofd.
Ze sloeg de ogen op,
haar blik vanuit een ver gebied
verrast op mij gericht,
haar lippen vertelden in het loze,
maar haar trekken
vertaalden haar betogen
van lang geleden noden.
Met ontzag liep ik tenslotte weg
en zag een verpleegster bij een beeldscherm
waken over apparaten.…
en anders niet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
658 wat ik had kunnen geven in liefde
werd verspild als water op te droge grond
uren tikten jaren
en de jaren gingen gaan
jonggeboren denksels
in gedachten die ik niet kán overslaan
niet die van al jaren in mijn hoofd
ik kan ze toch niet storen
want dat had ik aan mijn ziel beloofd
het blije hart toont moedig
de verkwanselde tijd in nodig zijn…
O klamme koude
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.055 Mijn hoofd valt zwaar, mijn stramme handen beven;
'k voel onmachtstranen in mijne ogen schieten
en heel mijn leven door mijn vingren vlieten.
1895…
Ave Maria
poëzie
3.2 met 6 stemmen
3.207 – en scheen een schimme,
Wijl ’k om haar hoofd als diademen klimmen
En dalen zag der starren gouden pracht.
O liefste Mijne! éer ik een gróete vond –
Ave Maria! ruiste ’t door mijn ziele,
En heel mijn ziele ruiste U toe – één zucht...…
Onmin of meer
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
549 Ik nam mijn koffer op en verdween uit mijn hoofd.…