7546 resultaten.
Regenboog-moe
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
522 tel ze een voor een
maar wat echt telt is
of je intrinsiek meetelt
om te beginnen bij je ontstaan
met het zaadje van je vader:
“Die vent komt er niet in”
het eitje van de moeder:
“Je bent en blijft m’n kind”
en natuurlijk de rest van het gezin
met nadruk op de evangelische familietak
nou die christelijke familie kleurt
fundamenteel zwart…
Vergeten .....
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
487 Zij spreekt zacht en lacht verlegen
ik weet wat er van mij wordt verwacht
maar soms, heel soms kan ik er niet tegen
is er ineens uit het niets een hogere macht
grijpt mij bij de keel en laat letters dansen
het verleden raakt even het heden aan
mistig worden ooit geboden kansen
foto's laten beelden, zwart wit, gaan
de namen, de data, ik ben…
Een nieuw begin tot aan het einde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Ik ken sinds kort een vrouw die, heel apart,
weer een helder licht in de zwarte duisternis
wist te doen schijnen die heerste in mijn hart,
na de dood van mijn liefste en het gemis.…
Déjà vu?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
416 horizon
een paraplu van dromen houdt
verwaaide bladeren van de taal
niet tegen, een woord een uitvlucht,
verdwenen over de paginarand,
vanuit het eerste teken, refrein op
de rug van elk beschreven blad
of wat de versnipper bak niet vrat
de vlucht die iedere schrijver kent
in zovele kunstgrepen, elk thema neigt
naar overdrijving, zwart…
Vreugde honing zuigen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
455 ze hebben de kroon van haar hoofd gehaald
de schitterende stenen dof geschuurd
een zwarte roofvogel is naar beneden gedaald
het huis met rood wit dak dat ze heeft gehuurd
het onheil van pijnen dat haar doormidden
scheurt, de helse gloed doet buigen en bidden
zie daar de witte zon de waterbron het rein fontein van bloed
wonderlijk zoet…
Hoop
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
566 troost voor
hun gemoed
ons oog in
zuchten naar omhoog
vasthouden aan de kleurenboog
waar zweven onze gedachten
of in een kooi
gevangen zijn
in eindeloze nachten
van kudde groot en klein
beroofd van alles
wat we zijn
't is de schijn
de valse schijn die altijd weer als overwinnaar
uit de bus wil komen in zwarte…
Fluwelen kosmos?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
604 Als we beiden de verste sterren
verkennen, geborduurd op het zwarte
fluweel van de kosmos, komen we
zwijgend uit het niets vandaan, in
iedere hand de meridianen van verhalen,
opgetekend door een asteroïde, die
raast door de ons toegemeten tijd,
waarin we ons verbazen en ademhalen.…
Er welt een traan?
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
616 Voor zover de heide reikt huizen op deze
gekuiste grond veel makke schapen gedreven
door de herders van de ledigheid, ten prooi
gevallen aan de melancholiek van dat ene
zwarte schaap, altijd in de minderheid.…
Lente bermen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
422 ik dacht de
juiste weg voor
jou te weten
breed opgezet
met lente bermen
bemeten die
snelheid door
kleur en schoonheid
doen vergeten
in een rustig
zoeven op lands
wegen gingen
wij op pad
de bestemming
bleef nog een
zwart gat we zien
wel hoever de wereld
in ons plaatje past
op de bonnefooi
zijn wij gestrand
aan de rand van…
Stille getuigen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
543 Alles moet een naam hebben
anders gaan de dingen verloren
en verdwijnen ze in een zwart gat
of verdrinken in een donkerblauwe zee,
want woorden kunnen niet zwemmen.…
Ze was pas twaalf
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
548 Ik sta te huilen in de regen
De kou, het donker; staat me tegen
Ik praat met je, jij lieve schat
Lig je echt hier, onder zwart?
Zonder warmte, zonder deken
God, geef alsjeblieft een teken
Ik kijk omhoog, kapot mijn hart
Ik draai me om, ik moet terug
Afscheid deed nog nooit zo’n pijn
Ik brand n kaarsje, vind je dat fijn?…
Liefdesverdriet
hartenkreet
5.0 met 20 stemmen
775 Maar op een dag breekt de liefde je hart
Het rood van liefde wordt diep intens zwart.
Vloeken, schreeuwen en huilen
Van ellende onder het dekbed schuilen.
Dagen, weken of maanden echt ziek
Een gebroken hart en een hoofd in paniek.
Flashbacks van gelukkige tijden in je hoofd
Maar een hart dat is versteend en verdoofd.…
Waar is de vrede?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
583 Kind draait het hoofd stil naar de zwarte lucht.
Waar is de vrede?
Kind verstopt zich in de kelder.
Waar is de vrede?
Kind stelt zichzelf vragen.
Waar is de vrede?
Kind huilt donkere tranen.
Waar is de vrede?
Kind tuurt in het donker.
Waar is de vrede?
Kind schudt gillend broertje door elkaar.
Waar is de vrede?…
Een blanke mulat
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
574 De rode stierennek
van koekoeksclan
Verscholen onder 'n smetteloos
wit laken
Moest destijds over 'n blanke
toekomst waken
White Anglo-Saxons onder
Uncle Sam
Mijn paspoort toont een
lichtgetint sinjeur
Niet hagelblank, lichtblond
en blauwe ogen
Niet wit genoeg, waardoor ze
je niet mogen
Al is 't geen zwart, …
zonder voorbehoud
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
656 de dood omhels je bar en baarvoets
Zonder schoenen
zonder voorbehoud
en niets meer als onderpand
niets nog nakomend geen toezegging
geen gebaar noch een hand
die nog een laatste teken geeft
het kleedt je uit en legt het lood op de lippen
daar op de grens van dat land
waar een mens niet gaan kan
daar op de rand
waar de krop in de keel zwarte…
Erwin Sparendam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Een voetballer die speelt niet, nee: hij schaakt,
dat spel van: wit begint en zwart dat wint.
Blauw-Wit dat werd de club voor hem.…
O Fado
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
599 diggelen
als elfenstof verspreiden de deeltjes door de ruimte
als sponzen absorberen we elke emotie
de steden om ons heen verdwijnen
niemand verstaat haar taal maar elk
woord wordt voor waar aangenomen
zij rilt maar wij hebben heb het koud en
dromen van een zomers briesje
de straten om ons heen verdwijnen
warme klanken zo groen als zwarte…
Het doolhof
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
477 ik hoorde
je lach langs
de lichtgroene
heggen fluisteren
op de vlagen
van wind en
soms zag ik
het zwart grijze
haar van een
schim verderop
daar zat ik
weggedoken
zwaar ademend
met kloppend hart
oren en ogen
wagenwijd open
om jou te traceren
in het doolhof
waarin wij echt
verdwaald waren
maar jij zweeg
ik keek naar
opvliegende…
Boom
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
520 Na de oorlog ben je overgebleven
eenzame boom in een verwoeste stad
tussen zwart geblakerde huizen
en compleet vernielde infrastructuur
bij nacht beschijnen de sterren jouw takken
dan sta je stil bij de groei die je hebt doorgemaakt
ooit begonnen als een jonge spriet
nu stevig met zware takken en gebladerte
ik zag je staan op die foto van…
nachtwind
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
532 een zilver zonder heerszucht tekent
een fijn leven op de zwarte romp
dat je daar niet verwacht.
het zingt een stille melodie
tot in de slaap
een wiegelied van meegaan
en niets hoeven te verstaan.…
GLAS ROEPT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
662 Haastig verkeer snelt
's avonds over de weg
langs de zwarte bosranden
van landgoed Olterterp
bestuurders werpen wellicht
een vluchtige blik
op de rossige gloed
die hun hart voor een ogenblik
wil opwarmen
dat glanzende raam
bedekt vriendelijk
eervol zwoegen en zweten
aangenaam samenzijn
vingers vol fijne tastzin
kneden en persen gerechten…
Beweeg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
564 Op als de bloemenzee in oude weidse velden
Wuif als koraal in het zonlicht
Maar ik, ik voel
het wild refrein van duizend revoluties
De punten van een molenwiek: tienduizend revoluties
Als zwart gerande langspeelplaat draai ik mezelf spleen
‘t Is niet dat ik de mensen haat of iets aan hun gebeuren
Of dat ik geen geliefde wil om alles mee…
Synthese
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
476 Dan rent een hond met stormkracht 53 niet aangelijnd het weiland in en zakt in 't zwarte ijs door 'n wak
Ik wijdde er geen woordloos
sprekende gedachte aan
maar zette hartverscheurend in een quick response vier haiku's
als kerstwake op een rij
Zigeunermuziek is niet voor iedereen
als kertsjabloon te koop,
ik zoek voor kerstmis een…
Schrijven...
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
715 Zwart op wit,
geschreven op papier.
Tussen de lijntjes moest het,
bij een kwaaie Juf.
Haar figuur was goed gevuld.
Zij hield niet zo van kinderen
en had niet veel geduld.
En toen we de letters kenden,
schreven we het op de muur.
Wij zijn niet bang,
voor juffrouw Tang.
Zij spuugde vuur.…
AFLOOP EN BEGIN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 De zon ziet zwart als een zak vol haar.
De maan is bloedrood, oogt pijnlijk gewond.
Sterren vallen uit het luchtruim op de grond.
Hemellichamen worden strijd gewaar.
Wat in het leven gezeten is, en klaar,
bij het daagse gebeuren een sterke bond,
draait later wellicht dol geworden rond:
het Einde der tijden maakt zich openbaar.…
Hysterie glimt in ogen
netgedicht
5.0 met 154 stemmen
439 schermen vol
straten massa’s
psychoten in
het zwart gekleed
met anonieme
gezichten alleen
de hysterie glimt
in ogen die echt
in de hel geloven
waar normen en
waarden op de
brandstapel gaan als
zij hun gekoesterde
dromen te grabbel
gooien omdat ze
niet haalbaar zijn
nog warmt verterend
vuur al hun pijn
knallen kogels en
vuurwerk…
Elpis
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
431 .
________________________________
DOPE
Is haar humor zwart,
negativistisch
En is haar Lof der Zotheid defaitistisch
Zij grenst aan niets, haar flirt is nihilistisch
Miskent wat actueel is
fatalistisch
Zij kent geen tweespalt tussen goed en kwaad
Voor haar is Lof der Onzin nooit te laat!…
BLIKSEMTAAL
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
363 Bij verre donderslag daalt de weerlicht
door het nachtelijke zwart, als een drietand,
die zich telkens splitst, uiteengerafeld landt,
het duister opwekt met blinkend feestlicht.
De hemel heeft een lach van zwaar gewicht.…
WAAIENDE ONTVANGST
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
453 Terwijl op brieven
en in kranten het jaar
achttienhonderddrieëntwintig
zwart prijkt op helder wit
of vage champagnekleur
ligt de beroemde Beethoven
dove schrijver van toonkunst
onder bomen op klanken
der toekomst te wachten
geen geluid bereikt zijn oor
boven hem zwerft de zefier
luchtige kronen van pijnen
wuiven licht en bemoedigend
zware…
De schaatser
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
492 De schaatser, diep in warme kleren opgeborgen,
hoort slechts het hoge zingen van zijn schaatsen,
het donkere ijs dat hol en grommend kraakt,
hij is een zwarte stip, verloren in een oneindigheid,
door een felle zon pijnlijk wit gemaakt.…