Alle inzendingen over liefde

Het lukt me niet. Ik probeer het wel elke dag opnieuw je los te laten, je te vergeten, maar je blijft, stil en hardnekkig. Ik scherm mijn gevoelens af, alsof dat kan. En toch, wanneer ik alleen ben, vinden tranen hun weg. Tranen die ik verberg, omdat ik geen vragen wil, geen blikken die te veel zien. Niemand mag weten dat jij er nog bent…

Je bent er nog. In deze zachte vreemde heb je op mij gewacht. De deur staat aan. Mijn lippen raken je. Ik neem de stille bewijzen waar van je bestaan. En naar de dood getekend door de jaren hervinden wij met onze ogen dicht het leven in eenvoudige gebaren. De eerste merel zingt het donker licht. De wandeling, de brug. Knotwilgen duiken…

‘t Winterde toen zij naar buiten schreden. De blauwe vreugdekoepel, bloemengeur en vogelzang zouden hen begeleiden, stappend naar het einde, de laatste deur. De bruid, zijn witte maagd, ongerept als boomsneeuw in de morgen reikte haar slanke meisjeshand tot gewijde overgave, volmaakt akkoord voor hun vliegdans van dolle vogels, opdat hij…

Gebroken harten in het dorp. Sporen van verraad op uitgesleten wegen. Wegen waarlangs ze weer vertrokken naar daar waar ze vandaan gekomen waren. Om hier in dit slaperige huis te houden. Te nemen wat ze dachten dat klaarlag. Ze droegen vaderjassen die ze achterlieten voordat ze weer verdwenen. Wat ze kwamen doen kon niemand…

Goud licht strijkt neer, zacht verzacht de pijn van weleer stilte die omarmt Hoe ik niet langer wil liefhebben met een hart vol barsten getekend door alles wat kwam. Toch verschijnt je aanwezigheid als een licht dat zwaarte verlicht en verwarmt. Dat mijn teer, gevoelig hart trilt onder je blik, de chaos van duizend-en-één prikkels vervaagt…

Tranen vallen zacht je licht verwarmt mijn wezen sterren dansen mee Een traan rolt traag over mijn wang, het hart voelt elke rimpeling in de lucht. Ik zoek die ene druppel licht uit de hemel, om de zwaarte van de wereld zacht te maken. Mijn gezicht klaart op door je schijnsel, een baken in de chaos die ik soms ben. Tussen de duizend prikkels…

ik droom dus ben ik niet ik droom dat iemand de deur intrapt niet voor de grap maar voor een politieke moord ik droom dat ik niet ben ik droom dat ik dood ga niet voor de grap maar voor niets ik droom dat er een ik is ik droom dat ik eet en drink voor de grap maar ook voor jou…

Laatst was ik bij mijn Fillis Zij zat een wijl te peinzen, maar in het einde vroeg zij: 'Weet gij wat een kusje is?' Ik zei: "Mijn liefste meisje, dit is te filosofisch. Een kusje lat zich voelen, doch laat zich niet beschrijven. Misschien dat wij het wezen als ook de aard der kusjes door dadelijke proeven wel min of meer ontdekten…

onderwijl krijgt ijsberen vorm op normloze klanken (van de blaasbrouwerij) zij als meervoud van jij baant de weg vrij voor een nabije verbintenis binnen de kaders van onvermijdelijkheid van veranderende aanpassingen zonder verrassingen uit een hoed met een willekeurige maat op losse eindjes geschroefd ik hoef niks van haar vandaar…

O, sluimer zacht! 't is al zo kalm: Geen vogelengalm Verstoort de nacht: O, sluimer zacht! Alleenlijk trilt Mijn minnezange; Die smacht en smilt Van zoet verlangen, Nu woest en wild, Dan bevend-bange In de avondstilt Maar, laas, niet acht ge, Ai, waarom niet? Mijn zielsverdriet; En spotziek lacht ge, Went 't zangzoet lied Der luite…

Zij bleef dag in, dag uit staan tegen het groene vierkant in de hoek van haar kamer meer wist ze niet en leek er niet te zijn totdat de stilte haar rechtlijnige denken vervormde door de herhaling van het eindeloze staan zette ze een stap- uit het vierkant en uit het ronde naar iets wat nog geen vorm had zonder enige zekerheid alleen een…

Ogen,bruin,met een tikkeltje goud Warm,vertrouwd Diep, vol verhalen Een doolhof waarin ik blijf verdwalen Ogen die stralen En ook als ik verdriet en tranen in je ogen zie Voelt het alsof je voor me zingt Een melodie Die alleen ik opvang Een mysterie Gezang De armen waar ik naar verlang Zeg me Waar is de ingang naar je hart, He maakt…

met mijn woorden kun je donkere wolken stapelen boven alles wat je lief is wat ons perspectief is de zorgeloosheid plotseling laten varen op een rukwind en de zonovergoten toekomst- tijdzeeën ook met z’n tweeën even in angst lijken te vergeten in diezelfde zinnen vind je bouwstenen voor de tempel voor wat we houden willen waar vertrouwen…

Buiten raast de storm binnen weef ik jouw stilte veilig in mijn geest De wereld dondert soms te hard voorbij, een storm van kleuren, geuren en geluid. Ik sluit mijn vermoeide ogen om rust te vinden, terwijl je wezen zachtjes in mij landt. Ik voel de contouren van je laatste lach, niet als een beeld maar als een zijdezachte trilling die…

In holst van middernacht in stilte van eenzaamheid duister die satanisch lacht brengt ieder benauwdheid. In holst van middernacht waar de stilte zegeviert donkerder dan men dacht geen ster een hemelbed versiert. Daar in holst van middernacht als ik mijn ogen sluit en luister hoor ik jouw stem teder en zacht, liefde in nachtelijk gefluister…

Je naam fluistert stilte weeft door mijn dagen licht blijft in de schaduw De stilte in de kamer draagt je naam, niet als een leegte die schreeuwt om opvulling, maar als een zachte deken van aanwezigheid die rust op de contouren van mijn dag. Ik tel de sporen die je achterliet in mij, de woorden die nu wortels zijn geworden. Het gemis…

I een dartel veulen was ze tussen anemonen hyacinten narcissen in de verte loopt een spierwitte koe tussen ranonkels seringen tulpen violieren chrysanten toen brak ik de grond open verscheen ik in een helderzwart licht zo ging ze naar de geesten die in de onderwereld gevangen zaten en at ze een oneven aantal granaatappelpitten…

De wereld wordt weer groen Na dagen winters wit De ijskristallen smelten Het sprookje is verteld De bloemen zullen bloeien De tulpen en de rozen Met geuren en met kleuren Het verhaal zal verder gaan Liefde gaat altijd verder Over paden, over zeeën Door bossen en door bergen Er is geen eindbestemming Er is alleen de liefde…

De roos geeft haar vlammend rode kleur De wind waait over In de hand van de geliefde Is geen brief nog neergedaald Houdt zij van hem Of is het voorgoed geweest Zij die besluiten denkt hij Beraadslagen daarover in afgelegen werelden Wordt het een huwelijk in maagdelijk wit Of daalt mijn ziel af in het duister Weet toch jongeling De ring is…

Een man mag niet huilen Moet blijven lachen Wat er ook gebeurt En zich niet achter zijn tranen verschuilen Wat hij ook ooit vergat Zijn Moeder was het belangrijkste waar hij het meest aan had Een man mag niet huilen…

Ik zie hoe je de regen aanraakt met je vingertoppen, lijnen trekt van water uit wat ooit was. Je beweegt je buiten de tijd, in een stilte die niets hoeft te bewijzen, als een schaduw die zich uitstrekt — niet om vastgehouden te worden, maar om te blijven. De hemel is je doek. Het zachte geruis van water je begeleiding. Je raapt de losse…

Vrijen is een groot goed, Geeft gevoel van jong bloed, Lust om toppen te bestijgen, Die dan aaneen te rijgen. Marietje vindt het fijn, Past ook helemaal in Jantjes lijn, Beî genieten van elkaar, Staan altijd voor elkander klaar. Beiden zijn jong van geest, En ook jong van lijf en leden, Vrijen is voor hen ’n feest, Hun leven lang willen…

Een vlindertje in mijn buik, fladdert vrolijk in het rond. Hoera, hoera, hoezee. Wil jij een kopje thee? Het vlindertje in mijn buik, dat houdt haar adem in. Och jee, och jee, o nee! Ze wil niet met me mee!…

ik schilder blijdschap in vlammend rood en geel de blijheid spat er af ik geef die graag aan jou ik schilder wijsheid in oranje en in bruin als ik die ooit zou vinden dan deel ik die met jou ik schilder droefheid in tinten grijs en zwart met onvergoten tranen die geef ik niet aan jou ik schilder hoop in roze en in paars en heb…

Ik verlang naar ’n mooie toekomst Met wortels in het verleden, Om te kunnen dansen op de tonen Van muziek lang geleden, Om weer te genieten van de wals Van liefde die vlindert, Me meevoert naar hemels geluk, Door niets gehinderd, Dan het levensgeluk, Dat bruist en verwondert, Aan één durend stuk, Nooit meer eindigt, Doorgaat naar…

Hij heeft het mij beloofd, als Pegasus vandaag alsnog door de witte hemel vertraagd glijden wil, de westelijke wind stil liggen gaat, zal hij zich vanavond neervlijen aan mijn verlangende zijde. Maar de sneeuwt steekt scherp in verheugende ogen, onder onverhoopte vleugels, de vervlogen wensen der goden, het vonnis door Hermes uitgesproken…

Liefde heeft niet gelogen, ze sprak zacht genoeg om ons te laten horen wat we verloren. We noemden hoop wat eigenlijk angst was, en toekomst uitstel bleek. We knikten bij elke belofte alsof instemming hetzelfde is als waarheid. Ze zei niet: blijf, ze zei ook niet: ga. Wij vulden de stilte in met alles wat we misten. Liefde wees,…

In de drukte van de dag, de chaos om ons heen, vind ik de rust in jouw ogen, daar ben ik nooit alleen. Geen grote woorden nodig, geen overdreven gebaar, want wie ik ben, wordt pas naast jou echt waar. Jij bent de storm, de lach en het open verhaal, recht door zee spreek jij je eigen taal. Zonder omwegen of twijfel, zo eerlijk en vrij, jij…

'k Was, met mijn jonge vrienden, Eens bij een wijze grijsaard; Wij spraken, hoe een wijze De vijand van het leven, De dood kloekmoedig afwacht. - Zegt, zei de grijze Wijsgeer, Zegt brave jongelingen, Waar zoudt gij 't liefste sterven? - Ik, zei de jonge Cleon, Terwijl zijne ogen gloeiden, Ik zou het liefste sterven Op 't bloedig veld des…

de herder mompelt slapend zinnen flarden die verhalen van langvervlogen eeuwen van tijden die nog veel langer van ons zijn gescheiden onhoorbaar mompelt hij het is een groot mysterieus verdwalen zijn hoofd droomt tv-kanalen uit alle landen in alle talen die zijn hoofd in glijden en zachtjes botsen de knappe herder leeft slapend…