404 resultaten.
Dood in de Sierra Moreno
netgedicht
4.9 met 15 stemmen
783 In de afgrond voor me ligt,
bedekt met verlepte boeketten,
het uitgebrande
wrak van een autobus.…
De Ademtocht
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
641 Rotsen, afgronden en frisse bergen.
De camera bungelt heen en weer.
Die vogel daar hoog in het lover.
Een stap achteruit, twee, één meer.
Een ademtocht, de camera valt neer.…
Romantiek.
hartenkreet
2.8 met 55 stemmen
4.881 Stille wateren,
diepe afgronden.
Gretige handen,
tedere monden
Zachte aanrakingen,
rustige strelingen,
harten die sneller
slaan, op 't ritme,
van.... ja, waarvan?
Is dit dan liefde,
nou doe mij nòg
maar een beetje dan!…
blaas alles maar af
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
660 diepte keek
afgrijzend leeg
de afgrond in
zwaar
vallen en
afglijden naar
was de klim
nog balancerend
blaas me weg
laat me maar afgaan
zo dat niemand
me ziet
blaas me op
kan ik jullie verlaten
in deeltjes verdriet
blaas
alles maar af
ik ga…
Liefde
netgedicht
3.6 met 105 stemmen
4.433 Er gaapt een afgrond
vol vrieskou
tussen jou en mij.…
Chinees
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
553 Ik vraag Luo
wat snurken is
in het Chinees
want we hadden het
over snurken
in het Engels
en toen zei ze iets
ik weet niet meer wat
maar ongetwijfeld
was het Chinees
voor snurken en
ik dacht meteen
die taal leer ik nooit
maar dat was daarna
na het vallen in de afgrond
van een enkel onbegrepen woord…
op tijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
598 in de luwte
van het riet en
kleine berken
groeit mooi ijs
in ondiep veen
boven ons
weifelt een
waterige maan
beneden een meer
van verliezen
waar de wind
het ijs splijt
tussen ons
de afgrond
de nacht komt
op tijd…
Meer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
511 Stroming,
Afgrond.…
Narcissus
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 oh zo mooi
sta jij daar
boven op
een berg
boven allen verheven
wordt jij benijd
was ik maar, zoals jij
oh zo lelijk
sta jij daar
onder in
een afgrond
van alles verwijderd
wat jij wil
eenzaam
was ik maar niet, zoals jij
zoals jij…
bergafwaarts
snelsonnet
4.5 met 19 stemmen
1.192 ze snellen naar de afgrond in een draf.
vol afkeer, eufemistisch, luid, gezegd:
die bruine troep verspeelt daarmee zijn recht.…
lamento
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
455 bij het licht van de maan en de sterren
kromt en buigt de zwaan haar hals
vallen granaten door gescheurde daken
aan de afgrond van altijd dezelfde pijn
roerloos op de boezem van de nacht
het klaaglied van het mensenhart
doorzeefd en langzaam zinkend
een inktzwart ontwaken
niet meer worden wat je wilde…
Ben jij het?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
560 Er blijven grijze wereldtalen
aan de diepe afgrond
van mijn geheugen hangen
om stille getuige te zijn
van het feitelijke
mezelf zijn tegenover jou
Ben jij het? vraag je mij
en ik kan je geen antwoord
schuldig blijven
ik ben het zoals je ziet
in de rijkdom van jouw stilte
mijn zwijgen is een lichaamstaal.…
Landschap zonder horizon
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
418 In hoeverre het retoriek is
hetgeen je dikwijls beweerde
zo dichter bij de afgrond
kan ik je niet vertellen
onder deze projectie van de zon
lijken alle metaforen te smelten
in een landschap zonder horizon
zijn mijn woorden nutteloos
is iedere discussie decadent
zo lang er zoveel kinderen sterven.…
EN BIJ HET RIJZEN VAN DE SCHEEMRING LAG
poëzie
4.2 met 20 stemmen
3.277 En ’t fijn getjisper van hun zwenkend piepen,
dat scheen de hoge stilte te verdiepen,
droppelde als regen in zijn afgrond neer.…
Loslaten
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
1.626 Enkels in slingerplanten
verward, door doorns
geschraapte armen
aan een brekend lijf
Het steile pad
te smal, stort
uitgeplozen wortelwanden
de afgrond in
Diepte wenkt omhoog
steelt tijdloos adem
langzaam laat ze los
en sterft de leegte in…
bergrenner
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
457 En we zagen hoe jij
de berg op fietste
een slingerend stipje
van je overbleef
je loste op in de
geselende wind
geruisloos verdween je
in de rusteloze afgrond
hoe je onzichtbaar
telkens de berg op fietst
En hoe we vergeefs turen
naar een bewegend stipje
dat door de bergen rent…
Op de grens
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
350 voorzichtig balanceert ze
op de grens van haar leven
met een misstap naar links
tuimelt ze in de diepte
van oud zeer
uit haar verleden
met een misstap naar rechts
valt ze in de afgrond
van haar angst
voor de toekomst
met uiterste krachtsinspanning
kijkt ze recht voor zich uit
en loopt voorzichtig
naar de fijne momenten
van haar…
17
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
946 Zal ik mezelf in een onbekend genot storten
om vervolgens in een afgrond te belanden,
niet meer te beklimmen,
het systeem uitbuitend door haar fout.
Of zal ik mijzelf als vrij ervaren,
terwijl ik een vastgeketende gevangene ben,
gedoemd tot programmeren aan een mislukkend apparaat.
Dank God voor de levensparadox.…
Zonderling
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
885 Nog nooit
liep ik zo dicht
langs de afgrond
van de hemel.
Geen grond
onder de voeten
dan mul zand
dat voelde
als vette klei.
Hoewel de zon scheen
werd ik geleid
door een maan
die me wegen wees
die niet te gaan
maar slechts te
waden waren.
Nochtans was ik gelukkig
en prees de dag.…
Corpus
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
678 De wereld wankelt
aan de afgrond
van jouw ogen.
De waarheid
wordt gesproken
door kloppende harten,
het mijne stierf in jouw schoot.
In mijn armen slechts
de broze botten,
in de tombe van mijn liefde
ruikt u de dood.…
Sterftevrees
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
2.471 Ik geloof namelijk
dat niemand in staat is
je vast te houden
boven die afgrond.
Misschien een moment
maar het leven roept
de tijd dringt en dwingt
mededogen bezwijkt.
Stervend blik je
vergeefs omhoog:
de val is reeds
je verplettering.…
Gele rozen
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.341 Muggen dansen elegant
licht en luchtig, ijlend
dorsten naar de pirouetten
verre dromen beestenbloed
de lokroep van lavendel
beest flaneert heupwiegend
bruine ogen zoekend naar
in ravijnendiepe schaduw
kijkt de afgrond terug in haar
de gele rozen huilen…
Kippenvel
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
233 Kippenvel trof mij
toen ik de hoogten aanraakte met mijn blik
De lucht lag open als een belofte,
maar onder mijn voeten
spande de diepte haar stille mond
Mijn huid wist het eerder dan mijn denken
De afgrond schoof langs mijn wimpers,
zelfs door de verf heen,
alsof niets zich laat verhullen
wanneer het vallen dichtbij komt
Er werd standvastigheid…
Met gekortwiekte vleugels
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
567 ben de afgrond
voorbij gegaan
met gekortwiekte vleugels
waar ik vroeger
frank en vrij kon vliegen
moet ik nu op aarde blijven staan
heb met scha en schand
de grens overtreden die
ongelimiteerde vrijheid gaf
nu rest het goede pad
een misstap is fataal
dan ben ik weer terug bij af…
Aan zijn zeer netelige draad
gedicht
3.1 met 8 stemmen
7.516 Aan zijn zeer netelige draad
daalt neer in de afgrond
een kleine soevereine spin en schuift
mijn lichaam terzijde. Het is een spin,
die zijn landing opschort tot ik mij
uit zijn kloof heb verwijderd.…
Onverwerkt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Leven dat een
Lijn is met
Nauw'lijks regelmaat
Erin
Paar nog net zichtbare
Piekjes en daarna
Nog veel meer
Diepe dalen,
Afgronden die
Mijn leven opeisen -
Wonderlijk toch
Dat zoveel ervaringen
Ondanks alle moeite
Onverwerkt zijn gebleven
En dat zij mij daag'lijks
Nog in de weg staan…
Een stofwolk van stilte
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
538 Boven elke afgrond
bruggen aangelegd terwijl
het licht naar beneden suist
Strohalmen voor houvast
doekjes voor het bloeden
voor het stuurloze hart
Geen handen
als Hybris struikelt
wankelt voor de val
In een stofwolk van stilte
met de mond vol tanden
tussen gebroken porselein…
in rood vaak de dood schrijft
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.602 ik viel de
afgrond voorbij
de bodem bood
geen houvast
meer voor mij
ik landde
op glas dat
gebroken was
de scherven
rechtop in het gras
ze kerfden
mijn huid in
wanden die gaapten
randen verplaatsten
tot een open geheel
ik vergoot
al mijn bloed
dat in rood vaak
de dood schrijft
mijn ziel viel niet mee…
Niet meer lijden
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.202 Omstandigheden kastijden
laten mij weer onverlet
in duisternis ingebed
de diepe afgrond berijden
Wat mij doet lijden
is het eeuwig verzet
mijn denkend strijden
met zwaard en bajonet
Eens protest verstomd is
en schaduwen niet meer misleiden
als zij…
Mensch durf te lijden!
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
484 Egaal oppervlak
Zonder butsen en
Deuken, glad
Zo op het oog,
Als dit nu het
Laken is dat
Jouw leven toedekt
Dan lijkt er zo op
Het oog niet veel
Aan de hand - anders
Wordt het wanneer
Je de diepte durft
In te gaan, het lijden
Doorgrondend van de
Diepste afgronden
Tot en met de
Allermooiste orchidee -
Die de moeite dubbel…