984 resultaten.
gesteven hart
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
671 een tochthond gereed
aan de deur bij het minste excuus
aangeschoten door het schurften
er moet dringend atmosfeer tussen de ribben
gelukkig heb ik een rem voor de nurken
mijn vrouw strijkt mijn hart netjes
met stomend gedemineraliseerd water
mijn geluk heeft een moederkoek
als mijn hart dan netjes opgeplooid
in de borstkast moet āt gemoed…
De roep van de stern
netgedicht
4.6 met 22 stemmen
851 De roep van de stern
zwevend op ons innerlijk gevoel
geeft waardevol een betekenis,
dat gedachten op kunnen komen
die niet in woorden zijn te vangen
neerstrijken op het gemoed
en dansen.…
Stilte!
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
446 Graag uw aandacht voor het
klein geluk
Dat alledaags inwendig tot u spreekt
In alle rust uw ziel pas openbreekt
Waarvan men zegt 'mijn dag
kan niet meer stuk'
Gelal en luid lawaai doen niemand goed
Sta open voor de stem in uw gemoed
________________________________
Het zou de met meer dan
gemiddelde intelligentie begiftigde bewoner…
c'est le mot qui dansent...
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
601 gelaagdheid in soepel
dansende woorden die
er werkelijk toe doen
met een nuance die je
doet inzien dat er een grote
vorm van verscheidenheid
huist in de ziel van de mens
soms krijgt het vat op 't gemoed
dan weer daalt er kilte als
natte sneeuw in het voorjaar
je zou wel willen schuilen
onder een abri van geborgenheid
maar je voeten…
BRABANTSE VLAG
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
526 Rode en witte vierkantjes
glanzen vrolijk in rijen
op de zwaaiende doek
van het land aan de Maas
dat trotse aanzien
vol rechte lijnen en hoeken
lijkt enigszins in strijd
met de aard van dit gebied
waar men ongaarne denkt
aan straffe tucht
ongedwongen uitkijkt
naar wachtend avondrood of
het volgende ochtendgloren.…
dingen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.076 als mijn gemoed overloopt
van ont of beroering door
de alledaagse dingen
dan vloeien uit mijn vulpen
veel woorden die hopelijk
eens groeien tot stijlbloempjes…
De liefde is nog niet henen.
poƫzie
3.1 met 8 stemmen
1.554 Zo trouw heb ik aan de liefde gedacht,
Ze is mij als de zon ƩƩns verschenen;
En toch verkeert mijn gemoed in de nacht,
En nog is de liefde niet henen.
Want wat er ook nevelt in mijn gemoed,
Want wat er ook nevelt rond de aarde;
In mij blaakt de liefde in laaien gloed,
En de zonne straalt eeuwig om de aarde.…
gevierd en toch gewoon gebleven
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
862 gisteren was ik thuis
mijn eigen dichter
niet overgeleverd aan
strijd en bestaan
vandaag blijf ik thuis
in blij gemoed
wat men ook met mij doet
ik ben hier…
kleur
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
519 Een gebaar,
zomaar een compliment
een groet
of een aardig woord
het voelt als een zachte penseelstreek
op het doek van het gemoed
dat kleur geeft aan je "zijn".…
hoe vrolijk
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
114 miserabele dode
zonder adem verdwaald in de hemel
hoe vrolijk is ons hondje
hoe zwaar ons gemoed
onvindbaar voor het reddingsteam
de verloren droom…
Hoe dan, hoe?
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
913 Maar hoe bepaal ik nu, het bestaan,
het woord, mijn gemoed, mijn angsten
en vraag ik om hulp, terwijl ik adem,
in en uit en leef?
Hoe?…
Voor M
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
538 oog
hij was alleen toen hij stierf
niemand die bij hem was
zijn eenzaamheid is onder mijn huid gekropen
het wil daar niet meer weg
daar kan ik niet van slapen
te veel om te bevatten
te groot voor het gemoed
in het duister van de nacht…
Nu
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
593 zelfde momenten
verschillende sferen
dragen over
blijven bestaan
in een eeuwig
komen en gaan
wisselen de gemoeden
enkel van drager..…
Niemandsland
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 Ik bevind me
tussen
leven en dood
tussen
waken en
sterven
het is waar
ik
heers
waar ik mijn gemoed,
mijn stemming en
de woorden beheers.…
Herfstdepressie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 Regen
verdicht mijn zicht en
haar kilte omwortelt
mijn gemoed
Ik verhout
tot alleen mezelf
en wacht
achter verharde bast
op lente…
de dag met een woord
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
540 Wat kan een dag je dan onverwachts geven
dat je dat zomaar plots mag ontvangen,
kan dat je gemoed dan iets laten verweven
waardoor je je hoofd niet langer laat hangen.…
De macht van muziek
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
519 Agrippa
Wonderdokter, alchemist
Had in de late herfsttij
Van de donkere Middeleeuwen
EƩn eeuw na de zwarte dood
- 't Memento mori van de pest -
In 't Quattrocento zich bekwaamd
In de subliemste aller kunsten
Die, getekend naar het leven
Hij te formuleren wist
"Groot is de macht van de muziek
Zij werkt kalmerend op 't gemoed…
Getijden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
461 uit de zee gekomen
aan land afgezet
je toen opgericht
vol met te vervullen dromen
voor een toekomst
met een nieuw vergezicht
toch altijd zal je gemoed
onderhevig zijn
aan dat van de zee
voel je heel ver weg
heel onbewust gedwee
nog steeds haar eb en vloed…
Symfonie
netgedicht
4.9 met 22 stemmen
787 Al dan niet bewust
trilt de dag nog wat langer na
als een snaar op het gemoed
waar klanken in verder gaan
ik kijk met weemoed
naar de vergleden dagen
die eerder geen hele noot raakten
hoor nu anders dan voorheen
haar onvergetelijke melodieƫn
niet verloren gaan.…
STEENROOS
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
477 ik voelde een steen
diep in mezelf
ze smeedde een verharding
in en om me heen
en drukte op mijn gemoed
een zacht ijl stemmetje zei:
weet je wat je daar tegen doet
pak een houweel en delf
naar je diepste zelf
heb toen de steen in duizend
stukjes kapot geslagen
maakte mijn hart
weer helemaal vrij
zie je nu wel weer zei
de heldere stem…
Lethargie
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
1.143 Leegte bemint een kleine cyclus
in het land van het cynisme
kraaien de trotse hanen
in de avondschemering
dat hoort gewoon bij het leven
klinkt de echo van het stemgeluid
van de narcistische psychiater
die zijn portemonnee dichtknijpt
met pijn in zijn harteloze ziel
anoniem is de schuilnaam van het niets
de wilde haren kwijtgeraakt
incognito…
een gevoelig mens
hartenkreet
4.3 met 17 stemmen
1.413 van sneeuw maakt hij
een tekening in
spierwitte contouren
toch blijft hij het kind
van de rekening waar
men naar zit te loeren
hij zag graag dat
het anders was zoals
zijn spiegelbeeld
in een waterplas
waarin de wind
zich stevig roerde
maar van de kringen
die hij daarin las
geraakte hij opnieuw
over zijn toeren...…
in elke cel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
246 weemoed en
vergankelijkheid
bewonen
elke hoek
elke kier
van dit huis
en nestelen
als jonge merels
in elke vezel
in elke cel
onder mān huid…
verlichting
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
343 terstond bestelde
ik een grote dieplader
om de zwaarte van
mān ziel draaglijk te maken…
gemakshalve
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
298 gloedvol licht, geel gevangen
boven weilanden en bossen
argeloze mist als adem en
klamme aarde zonder begrip
dit licht rust dun op gras en takken
nergens ān einde om aan te beginnen
zodra het oog geen grens meer vindt
wordt kijken een vorm van zoeken
dan vergeten we richting
en noemen dat rust
daarom, dit is geen plek
maar een toestand…
Monster
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
925 Mijn tranen kleuren zwart
duisternis overspoelt mijn gemoed
het verdriet zoekt zijn baan
vanuit mijn hart
ik laat het maar gaan
dit monster is toch niet te verslaan.…
avondlicht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
523 avondlicht
strijkt teder
over bloesem
als klein geluk
dat dartelt
in mijn hart
voor even het
gevoel betasten
tot 't wegebt
en mijn gemoed
verward…
Een zomerse dag
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
566 Zonlicht
Zonnebrand
Zonnebad
Zonnehoed
Zeelucht
Zwoel
Zandkasteel
Ziltig zeewater
Zwemplezier
Zomer, zo zoet
Een zalige zindering
Voor het gemoed…
De ware rijkdom
poƫzie
3.4 met 18 stemmen
7.001 Geen geld bekore ons jong gemoed,
Maar heiligheid en deugd.
De wijsheid is het nodigst goed;
Het sieraad van de jeugd.
Wat is toch rijkdom? wat is eer?
Een handvol nietig slijk.
Gods vriend te wezen is veel meer;
Die Jesus lieft, is rijk.…
Staat van gemoed 1
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.184 de muziek klinkt
als stilte
tussen ons
het ijs is wak
de avond teer
de sjaal waarachter
je verbergt
je schroom
is rood
aangeslagen
papier geeft mij
geen kans
is te vochtig van
voorjaarstranen
filosofie en aspirines
ik smeek je
tot bloedens toe
dan: als zwart poeder
bezink ik tergend traag
val helemaal uiteen
tot je heengaat…