6134 resultaten.
Er was een huis
gedicht
4.0 met 6 stemmen
12.376 Er was een huis waar we langsfietsten.
'In dit huis woont een vrouw
die gek is,'
zei mijn vriendinnetje.
'Ze is pas met stoel en al door het raam
naar buiten gemieterd.'
'O ja?' vroeg ik.…
Huis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 Soms rijd ik nog wel eens langs
het huis waar je toen woonde.
Herinner ik me het gevoel van
spanning en verliefdheid, maar
dat komt niet meer terug, ook
niet het gevoel dat er geen einde
kwam aan de weg, op weg naar jou.…
Huis*
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
2.924 Zij is het die ik telkens weer verguis:
van stad tot stad trek ik, maar nooit naar huis.…
huis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Zie de kerk
het huis van god
die ook niet meer weet
waar het allemaal over gaat
het ter beschikking stelt
van makelaars en geestelijkheid
in nauwe samenhang…
Naar Huis
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
621 Je mag naar Huis
zoals je duiven kwamen
dit was voor jou de laatste vlucht
Hij kent Zijn kinderen
en noemt hun namen
Hij kijkt gedurig naar de lucht.
Wij moeten je gemis
nog gaan verwerken
en wennen aan je lege plek.
We vragen Hem
om ons hierin te sterken
Die eens nieuw leven in ons wekt.…
Naar huis
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.444 Zoet gevoel naar 't lieve thuis te stomen,
En, al naderende, u om niets bekreund
Dan te zien of ge, uit 't portier geleund,
't Dak ziet schemeren achter lindebomen!
Of de buren reeds te voorschijn komen?
Of door 't rijden, waar de straat van dreunt,
In de muren, door het dak gesteund,
Spleet en barsten niet zijn toegenomen?
Maar…
Het huis is er nog
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
462 In de kilte van het ogenblik,
De stilte van dit moment,
Zie ik dat het huis er nog is -
Maar de bewoner is er niet meer,
Is verhuisd naar de overkant,
Het zweet op zijn bovenlip
Dat nooit ontbrak als ik hem sprak
Verdampt in de eeuwigheid…
huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
451 nu staat hij bij het huis dat
prijsgegeven werd aan wind
striemende regenvlagen
en een op hol geslagen zon
niets anders dan de
drukkende stilte
het snerpen van cicaden
de trage vleugelslag van een roofvogel
het verweerde tafelblad
een atlas met kringen
krabbels en datums van
de voltooide verleden tijd
in deze uithoek van
het menselijk…
huis
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
542 ik was weer op m'n eiland
mijn mooie hoekse waard
op het zware kleiland
ze hadden het bewaard
ik mocht er even binnen zijn
in m’n oud geboortehuis
ik voelde vreugdevolle pijn
het was niet meer m’n thuis
we speelden hier
hadden plezier
met fiets en step
en zand en schep
’t was geen bedrog
het was er nog
het houten hek, granieten…
Het huis
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.046 Dit huis heeft de rust van de maagdelijke duinen
Gebroken noch verstoord;
Het ligt in het nest van zijn geurige tuinen,
Als bracht de grond het voort.
En waarlijk, het wèrd ook gewonnen, geboren;
Een eedle kunstnaarsdroom
Bevruchtte, als het zaad, dat zich mengt met de voren,
Het steenblok en de boom.…
Huis
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
585 wie hier heeft gewoond
kan beamen
dat tussen deze muren
en helder schone ramen
een dag langer leek te duren
dan vierentwintig uren
rozengeur en maneschijn
alleen bestond bij onze buren…
Ik heb een huis
gedicht
4.1 met 19 stemmen
11.918 Ik heb
een huis
Het huis
dat ik heb
is mijn leven.
Wat ik gedaan heb.
Wat ik ben.
Ik vraag
geen mensen
bij mij thuis.
Ik weet
dat wie koffie
bij mij drinkt
zich later ophangt.
-----------------------------------
uit: 'Vrijgezel op kamers', 2003.…
mijn huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
663 in dit huis heb ik gewoond
verhalen gehoord
het erf zien sterven.
het is een gedeelte van mijn leven
waar ik jeugd en kattenkwaad
aan de kapstok hing
ik voelde mij er vrij
zat aan de tafel
keek naar de kerk
en drogisterij
nu sterft het in het dorp
dat ooit een zomers ansicht was…
Het huis
gedicht
3.7 met 3 stemmen
7.580 Je bent van het veld
naar het huis gekomen.
Je hebt te veel
om van minder te dromen.
Je maakt een vuur
van hout dat je vond.
Nu is het tijd
om de brief te lezen,
die zij van heel dichtbij verzond.…
van huis
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
419 de wind wierp
alle glazen omver
het water huiverde
een vogel landde
op de bronzen kop
van een held te paard
dichtbij het
heimwee hield
beklemming de wacht
hoe lang moet je
weg zijn van thuis
voordat het te laat is
om terug te keren…
Van huis uit
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
541 Wat weten mensen van mensen
buiten het feit dat ze mens zijn,
geen televisieserie of enkel fragment
geen artikel in een krantenkop voor een dag
niemand draagt en heeft dezelfde kleuren.
Hoe helpt je anderen, reik je iets aan
als stukje geluk met je gratis schouders.
Is geestdrift tegenwoordig verboden terrein.
Vreugde en liefde liefhebben…
Het huis en ik
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
537 aan
en lieten jaren liggen in de tijd
we vergaten hoe te wonen
in onszelf
misschien stonden we lijdzaam toe
dat stormwind alle deuren sloot
waardoor zelfs stof verstilde
maar toen het ijzervenster brak
hebben we snel een boom geplant
die ons straks zal ondersteunen
gelaten rusten we een ogenblik
vertrouwend op ons fundament
het huis…
ons huis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
440 hoe mijn huis ons laat wonen
en jouw huis de mijne is
wie o wie glazuurt de pannen
poetst de vensters babyblauw
ik leef in samen, met jouw verhaal
verlichten slechte tijden
met wat schraal gepraat, ach laat toch
de stemmen zwijgen
waar liefde lichter is als steen, zwaarder
dan welke nacht dan ook drink ik
mijn bittere uren aan het gelag…
Ons huis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
390 sluipt
hij onze tuin binnen
om haar zingen en
vrijheid te ontnemen
de rover achter de vogel
hij ruikt de buit met
de geur die alleen
dieren behagen
laat hij de lijnen los
om de bloemen
te ontfutselen
o heden, kijk naar
beneden heel
de tuinverlichting
in de brand door
de blikseminslag
in het land
ons huis…
Ons Huis ...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
471 We wonen in ons wonderlijke huis,
waarin ik altijd wonen blijf.…
Naar huis
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
534 Fietsen wachten voor de brug
school en regen
walkman the police
this car is warm and dry
Ik wist dit wordt een lange dag
stapte af
Vroeger visten wij hier
Was je graag alleen
De zonden moesten nog komen
Kant nog niet gekozen
de contemplatie kwam
het water leek onschuldig
nog voor niemand bang
Opstaan doorgaan
doorfietsen
je kwam…
Het huis
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
394 oud en vervallen
leunt het scheefgezakte huis
op zijn verleden…
Ons huis
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
465 Al tastend in het verleden loop ik door ons huis.
Ik hoor de stemmen van vroeger,
herken weer dat vertrouwde geluid.
Glij met mijn vingers over de muren,
laat ze rusten bij een deur.
Proef dat vertrouwde,
ruik nog een keer die bekende geur.
Loop door alle kamers,
ten afscheid in de tuin.…
als de wapens zwijgen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
735 het is stil, het is oorverdovend, we treffen
voorbereidingen om naar huis te gaan.
verwacht geen held…geen stoere verhalen
ik zal mijn ontslag indienen.
vergeten zal ik deze waanzin echter nooit.
want in welk land ik ook vocht, bloed
is overal rood.…
Als, bij moe-tanend avond-lichten...
poëzie
4.0 met 2 stemmen
912 Als, bij moe-tanend avond-lichten,
angst daalt in onze aanwezigheid,
zijt gij 't, die voor onze aangezichten
de vreê der avond-lampe breidt.
Wij zitten en ons leden wegen,
zwaar van stil-naedre dage-dood;
gíj hebt zacht woorden die verplegen,
en breekt het vredige avond-brood.
En wij, die uwe gaven eten,
wij rusten in uw blijde…
Okido
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
732 Mijn telbare haren stonden recht overeind
toen ik mij zowaar haast een winnaar waande
in mijn loodzware uren van glaskabelnood
die krulloos oneindig lang zouden duren
als ik koos voor een niet te missen aanbod
bij een tweejarig abonnement
met een logaritmisch aflopend voordeel
an offer I could'nt refuse
De specs oftewel de specificaties…
ZOUT HOUDT
poëzie
3.6 met 19 stemmen
6.150 Als de slakke komt gekropen,
Hier en ginder, door het huis,
’t Is al met haar slijm bedropen,
Niet een kamer blijft er kuis;
Maar de middel is te vinden
Om het vuil, het lelijk ding,
Op te schorsen, in te binden,
Dat het niet te ver en ging:
Men behoeft maar zout te krijgen
Dat men op zijn leden strooit,
Straks zo zal het neder zijgen,
Als…
Gij zijt de goede vrouw
poëzie
4.0 met 8 stemmen
2.699 Gij zijt de goede vrouw ten drempel mijner dood, -
Gij die me uw ogen als een zomer-nacht ontsloot
Vol wondre lichten en vol rust'ge duisterheden;
Gij die me uw leden als de rijkste herfsten bracht,
En, schoner dan een schemering, de zéekre kracht
Van vredig leven en zich goed bemind te weten.
Want gij, die weet hoe iedre vreugde tanen moet…
Thans is het uur dat schaduwen neigen
poëzie
4.0 met 7 stemmen
2.397 Thans is het uur dat schaduwen neigen,
En de avond, als een teder lied,
Om huize’ en zielen zacht komt zijgen,
En moede durend, stil vervliet
In de open schoot van ’t schemer-zwijgen…
Thans is in al de zielen vreê,
En dank-gebed in al de huizen;
En zelfs wie wránge dagen leê
Voelt in zijn wezen kalmte suizen
Als een slaap-zware zomer-zee……
Ons oude huis ligt plat
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
490 Een grote stapel puin wist me te vertellen
dat ze ons huis neer moesten vellen.
Plaats makerd voor de torens, lag triest en verloren,
het huisje waar ik eens, was geboren.…