82 resultaten.
Depressie
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
775 Ik zag de mediapriester
Antoine Bodar laatst hip doen
over depressie, in een uitzending
van KRO's 'Kruispunt', waarbij
hij melancholisch door zijn
Amsterdamse huis vol boeken
zweefde.
Hij vertelde vol melodrama hoe
hij als jongeling ooit een
grote hoeveelheid slaappillen
had geslikt, maar God hield
hem godzijdank hier.…
Contrapuntige Mijmeringen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
432 dwarrelend acaciablad,
zodat mijn gemoed onwillekeurig werd meegesleurd in neerwaartse spiralen,
waardoor het gezichtsveld voor mijn aardsdonkere reebokbruine ogen opwelde in een welhaast ondoordringbare sluier van loodgrijze mist,
als gevolg waarvan mijn beide bloedkoraalrood geverfde volle lippen zich tergend langzaam vormden tot een melancholisch…
Taalgevoel
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
460 Als woorden als flamingo's of als ooievaren vlogen
met machtig majesteitelijke trage vleugelslag
en voor verbaasd verraste oogpupillen langsbewogen
in V-formatie dan uit 't zicht verdwenen als de dag
die lijkt te smelten met de rood-paars-gouden zonnekogel
zoals wij ons het sterven denken van de mensenziel:
nog even melancholisch wachtend met…
Late, late Tante Lien
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
731 Tante Lien kon het Nederlands-Indie
Zo melancholisch bezingen in haar
'Den Haag, Den Haag, weduwe van
Voorbije Indische zegeningen.'…
onbegrip
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
508 is het een rusteloos verlangen
dat naar mijn aard musiceert
in melancholische gezangen?
ik probeer het in alles te ontdekken
in gedachten, in verwachten, soms
in strijdig verachten, in jou en jou
ja, soms in het manisch opwekken
van een uitdagende beeltenis
alles gericht op dat wat ontbreekt
hardvochtig te verzachten…
LICHT
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
595 een queeste met flonkerend floret
naar het schimmenrijk waar
engelen geduldig offers roosteren
boven zachte vuren
een reis naar hoge hemelse vlakten
van euforie en wanhoop tegelijk
hoekige stormgoden gewapend
met kokers vol rechtlijnige pijlen
doemen in bruin-grijze tinten op
waar is boven wat onder en opzij
verre melancholische klankdichten…
Chicago Streetblues
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
962 Melancholische smartende klanken
Onduidelijk gezang van een zwarte man
Iemand laat een mondharmonica janken
Uithalend kreunend, spontane jam
De blues klinkt galmend in de straat
Leed doordrenkt met een hete traan
Ergens valt een ritmisch geluid in de maat,
Handen die op een houten kistje slaan
Meer en meer mensen komen kijken
Zachtjes meezingend…
De klok en het Indisch Monument
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
699 De klok bij het Indisch Monument
in Den Haag, die met zijn slepende
melancholische bronzen klanken compassie
zal uiten voor alle Nederlandse burgers
en militairen, die tijdens de Japanse
bezetting in Nederlands-Indië gedurende
de jaren 1941-1945 zijn gevallen in de
strijd; omkwamen in de kampen; of van
uitputting stierven bij de verrichting…
Bomen
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
617 Bij nacht wanneer er niemand getuige is
op het onvolprezen groene kerkhof
van de eigentijdse melancholische narcist
waar bomen simpel bomen zijn
is de echo in haar oren te horen
nymfomane van het woordgebied
met beide voeten op de grond
geworteld in het ruwe heden
buigen de ontbladerde takken
voor woedende wind, weerbarstige regen
breken…
De Gelukkige
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
432 Als De Gelukkige na
Ruangthong’s magnifieke
Keng Mèh Kruá
en de melancholisch makende
Nuá Toen Naahm Puung:
smaken pur sang.…
Laatste vlucht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
584 Melancholisch was hij opgestegen,de
cockpit benauwde hem, aan de aarde
heeft het niet gelegen, aan de mensen
wel. Zijn draaglast werd te groot en
de wereld was nog steeds hetzelfde,
zijn schrijven was dus werkelijk een
vlucht en niet de metamorfose die hij
wenste. Mensen bleven mensen, onvolmaakt,
prozaïsch en dodelijk.…
Kindertijd
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
663 Na het spel komt het echte werken;
met de melancholische kenmerken, dat er
een verlangen rest aan een kinderspel uit
een voorbij verleden.
In de volwassenheid lijkt de ziel te huizen
van dat 'zijn', was ik ooit. Een ziel die
het hadden heeft moeten kluizen, en in zijn
verlangen wordt beknot en gekooid.…
Ode aan de herfst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 Zo mooi kan de herfst zijn, ik heb de schoonheid in haar ogen
gezien die ook nog eens de andere seizoenen het hazenpad laat kiezen
Een melancholische blik, verdrink nog even in open hemel van koel grijs en blauw-
tinten waar ze een ieder zal verrassen met een frisse wind die zij met vinger heeft bijgevoegd.…
Elianne Ardts : celliste
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
780 haar stok
het snarenquartet
dat zich tussen
hals en staart uitstrekt
is zij op zoek
als begaafde ziel
in een voortdurende
ontdekkingsreis
naar innige afstemming
met haar gezel
die zij haast omarmt,
met genegenheid blijkt wel
als ik de ogen sluit en luister
naar Bruchs Kol Nidrei
een lied dat slechts voor even
in de melancholische…
Zwarte bomen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
303 Een adem wit, een stilte die resoneert,
in winters greep, melancholisch en puur.…
De merel en de poes
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
565 als hun jong nestje in één nacht wordt geroofd
in de jasmijn klinkt s’ avonds ‘n melancholisch lied
maar de nieuwe lentemorgen lokt weer en beloofd
en zelfs in het schemeruur gaat de merel zingen
hij zoekt al vroeg door het duister naar het licht
ook ons bedroefd hart zou zingend moeten winnen
dan klinkt door iedere beproeving: Zijn eeuwig…
Hoogtijdagen van de herfst
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
508 Paddenstoelenpracht
een lichaam met teer hoedje
elke herfst opnieuw
Hoe ik me laat dragen door kronkelende
melancholische lijnen van een koele wind die ook nog
eens herinneringen aan vroeger doet ontwaken, met zachte mijmering
trots glijdt zij langs mijn lichaam, waar sporen van mijn jeugd nog zichtbaar blijven.…
Vogels van de duisternacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
373 Ze zweven tussen aarde en blinde sterren,
totdat de laatste brief verwaait,
de spiegel breekt,
en alleen hun melancholische schreeuw nog weerklinkt —
het sluitstuk van een liefde die de tijd overleeft.…
- Wandelwegen door de Regen -
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
538 Ik voel je hart, te laat
het melancholisch drama moeras, slaat modder
tranen van onbreekbare ruiten doorstromen..
zijn zo waardevol..zo overvol met liefdevolle bloemen.
Alles zou ik doen en geven.. voor liefde
als lijkt het glas de scherven niet te geloven,
mijn stille wandeltocht doet elke glimlach doven.…
Wat de kat denkt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
385 Het zogenaamd melancholische type,
bij sociale zaken te boek als moeilijk
plaatsbaar; weigert papier te prikken.
Waant zich gedoemde dichter, wil zich
tussen decadenten schikken.…
De lente
poëzie
3.8 met 5 stemmen
2.752 Het vuur van de lente
Doorstroomt ook de boezem
Van 't jeugdige meisje,
Vertedert haar harte;
Hoe zuchtend, hoe peinzend,
Hoe zacht melancholisch
Gevoelt zij de vreugde
Der juichende schepping;
En juicht toch niet mee.
Ik, vrolijke lente!…
Sterven In Termijnen
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
704 her en der zijn er al stukjes
van deze dichter
achteloos ter aarde besteld
stukjes uit mijn neus, achteloos gesmeerd onder schooltafels
pluisjes borsthaar, in bedden geplant
van korte hormonale dansen
schoen met gaten, gaten in alles
zoals foto's van rotte
kiezen en tanden,
zijn al met pensioen en met de huidige
technologie niet meer te…