10964 resultaten.
Menselijk falen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
914 beklim de top
sla uw ogen op
naar het westen
en noorden en zuiden
en oosten
zie het toppunt
van kennis
van wetenschap
van techniek
van roem
zie het toppunt
van armoede
van ziekte
van haat
van geweld
daal dan af
sla uw ogen neer
en zeg hoe het
met de mensheid
is gesteld
bar slecht…
Harde natuur
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
2.685 Eenzaam rond turend op de afgesproken plek
Steeds zenuwachtiger draaiend om zijn as
Als een oude vogel, druppels schuddend van zijn veren dek
Zijn spiegelbeeld bekijkend in een regenplas,
hopend dat zij die ander was
Is hij de laatste van zijn ras
Van de eens zo duidelijke toekomst,rest slechts een wazige vlek
Hij staart triest naar de hemel…
als de golven van de zee
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.014 Dan ben jij de onderstroom
dan is het weer die ander
samen dragen wij geschiedenis
van het menselijk bestaan.
Verdriet en vreugd
is onze golfslag
waar wij eens
aan land gaan komen
blijft een open vraag…
deze vuist
hartenkreet
4.1 met 22 stemmen
18.442 'deze vuist op deze vuist
deze vuist op deze vuist
deze vuist op deze vuist
en zo klim ik naar boven...'
ook dit schreef Willem Wilmink en wel op een kladje onderweg naar een voorstelling met Ome Willem ergens in den lande...
Heel PinkPop brulde het vorig jaar mee.
---------------------------------------------------
Er staan maar zo weinig…
Menselijke sporen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
867 In de prestatie wereld
klopt de geest van morgen
al ‘s nachts op onze deuren
Vermoeid hollen we mee
met de tijd die
alsmaar sneller gaat
Werelden die veranderen
waar we bij staan
als razende tekeer gaan
Verdoofd door het…
Over het menselijk kapitaal.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
520 Het is toch abnormaal
Om te spreken over menselijk kapitaal.
We kunnen het toch niet gedogen
Om mensen te zien als vermogen,
Dat is toch karikaturaal.
U wist het vast:
Een kapitaal komt uit de bovenkast.…
Het menselijk tekort
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 Die altijd zuinig
Geweest is op zijn
Leven, zorgvuldig
Inhoud gevend aan
Het menselijk tekort,
Plooien effenend
In zijn dagelijks
Bestaan, ziet terwijl
Hij voortgaat alleen
Nog maar de rafelranden
Waarlangs hij moet gaan…
zondebok
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
530 Eens geloofde hij - (naïef weet hij nu)
in de schoonheid van het leven
en dat geluk te grijpen ligt,
dat er liefde genoeg is voor allen en om te delen
en samen gelukkig te zijn:
mensen onder elkaar, broederlijk toch.
In deze overtuiging opende hij
het venster der kwetsbaarheid:
prompt werden messen in zijn…
Het verstandige dier...
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
627 Eén diersoort, Homo sapiens geheten,
raakte van de natuur verlost. Logisch.
Mensen begrijpen wat dieren niet weten.
Mensen weten wat goed is en wat slecht.
Ze weten wat liefde is en wat nijd.
Wat onkruid en wat ongedierte is.
Zonder wapens kunnen ze niet leven
vanwege de onvermijdelijke stammenstrijd.…
Genoeg
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
599 Sir Isaac Newton was een zeer geleerde Heer
die zocht en vond Universele wetten
hij had een grote hekel aan opinies
en wilde weten of God zelf Principes heeft
Die in zijn Huis, het Universum, geldig zijn
waar niets en niemand zich aan kan onttrekken
want, dacht hij, Isaac, anders blijf ik zweven
en heb ik nooit een fundament onder mijn kont…
Onvoorspelbaar?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
569 bloot te staan aan stroomloze
barrières, de kiezels van de tijd
zich stroomopwaarts bewegen
tot aan de bron waar ze
werden gevormd, telkens
verlegd, een onbekende
nevel sluipt door de
vingers van de ondeelbare dageraad
met onvoorspelbare mozaïeken
plooit zich in een menselijke maat
zijn gedachten ongrijpbaar
voor alle statistieken…
De menselijke maat?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
503 Tijd, realiteit lijken één abstracte vorm,
door interpretatie maken we daar een
veelvoud van,toch blijft empathie de norm
en de tegenstelling van de menselijke maat.
te vaak als dictatoriaal traktaat.…
Atrapados - voor Maria Martin en de anderen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
560 mama ik was zes
toen mannen je
ophaalden
je kleren lagen
in een greppel
jij was er niet
mama ik ben oud
ik wacht mijn leven
lang op de dag
dat je gevonden
zal worden maar
de dood mama
haalde me in…
Stenen medicijn
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
748 Componeer een plein
en je oogst verwachtingen.
Richt die plek groots in.
Pak een schoon, leeg vel
en bedenk de gebouwen.
Frits Pleinvrees betaalt.
Wat te doen als het ontwerp,
vormgeving en kleurgebruik,
een uit de kiem gekropen
haiku de pers haalt?
Fors blijkt het stadshart geraakt:
zonder éen fobie!
'Humane Architectuur
verkleint…
Tussen gissen en missen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
548 sponningen gespat
werkelijkheid
vergeefsheid
alles is er
altijd andere tijden
gisteren en vandaag
altijd sterfte
schimmen die zeggen
hoe het komt
het vergeten licht
van voorbije lentes
verdampte drenkplaatsen
alles is weggemaakt
alles is weggedacht
het spectrum breekt
het witte licht in
kleuren uiteen
biedt plaats aan
menselijk…
Nu huilt de winter in mijn hart.
poëzie
3.1 met 16 stemmen
5.122 Dat is gekomen van de pracht
Dier schone zomerdagen,
Wier gloed geen menselijke macht
Noch bloeisel kan verdragen.
O, droefheid van dit Aards gezicht!
Het moet toch al verdorren-
Het mensen-hart, het zonne-licht,
Zij sterven zonder morren.…
Moeder aarde een stuk drijfhout op woeste baren
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
451 Het is vreselijk O mijn God
Hoe Uw schepselen de aarde beheren
En zeggen dit is het menselijk lot
Zullen wij het dan nooit leren?…
Volle Maan
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
452 Wanneer mensen mijmeren over
Het menselijk bestaan, ontstaat een
Nieuw denken met een eigen gezicht.
Volle maan, zijn volle omvang trekt
Aan de aarde met volle kracht.
Wanneer de wolven huilen en de
Uilen onderwijzen, wordt de mens met
Ontzag tot het mens zijn teruggebracht.…
Leren leven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
455 Hoe moet ik leven,
Wetend dat het niet mijn schuld is,
Wèl mijn soort,
Bedacht door het menselijke brein,
Niet mijn gedachtegoed,
Dat bezit ik ook.
Moeder Aarde heeft mijn hart,
Eeuwig, voor altijd,
Niet voor degene die het langzaam verloren,
De passie van een ander.…
Armadillidium
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
632 Armadillidium is mijn naam.
Alom bekend,doch zonder faam.
Ik werk in klam en duister oorden,
bij slimmen en ook bij gestoorden,
bij atheisten en bij vromen,
vind ik ook steeds een onderkomen,
zowel bij armen als bij rijken
doe mij te goed aan mensenlijken.
Ik stoor mij aan geen enk`le wet,
mijn naam gewoonweg pissebed.…
De nieuwe Adam
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
572 Aarde die aan zondvloed
Ten onder dreigt te gaan,
Wanproducten die onbedoeld
In dit leven zijn gekomen
Moeten worden uitgeroeid,
De toekomst van de menselijke
Soort staat op het spel;
Dan is hij daar, die man
Met die ark, die van alle
Soorten levende dieren
Er twee meeneemt, man en vrouw,
Om de vergelding van de zondeval
Te overleven…
de maat nemen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
751 wat heb ik moeite
met de menselijke maat
want wat wil die
mij nu nog zeggen
geen meetlat om er naast te leggen
wat heb ik moeite met de menselijke maat
weinig moeite heb ik met mijn lengte
voor een vrouw een reguliere maat
geen moeite met die menselijke maat
maar mijn gewicht is net boven het gemiddelde
qua maat
niet dat ik daar…
De bossen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
657 Slechts aanschouwde ik, leunend,
de gang van zaken, op aarde,
in bossen der vroeger tijden.
Niks en niets scheen mij te bevrijden.
Alleen en nergens,
met hart en geest
vol betrokkenheid in het menselijk lot...
zo machteloos!
Totdat ik losliet, wegging,
om terug te keren...…
Tot moeder aarde,
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
873 Maar kunnen zon en wind
een menselijk hart ooit uit zijn boei bevrijden,
Dan, Moeder aarde,
Ben ik weer uw kind!…
Subtiel touche
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
433 jouw vingers
waren geboren
om anderen
te bekoren
namen in hun
subtiel touche
alle emoties mee
sloten energieën
kort na dreigende
overbelasting
weerspraken angst
met koesterende
verrassing in
warme lichaamstaal
waar zorg
basis behoeft
is jouw aandacht apart
die werkt met
het hart uit een
congruent aanvoelen
van de liefste…
Operatie #Zomergeuren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
251 Ongevraagd komen wij
uit bloemkegels en herinneringen
de grenzen over, we bekoren
vriend en vreemde
met de geur van vrijheid
de zalf van hartelijkheid
en onze onverzettelijkheid
om klein en stil te leven
tot het uiterste
het juk te negeren
alleen op de lentes en de
zomers in de wind te letten
en in nacht en mist
wegen te vinden
naar…
het hoogste ware woord
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
179 misleid
door dubbelzinnigheden op dat terras
wat zich verhult achter een mèr-à-boire
Ein Prosit auf das Meer
waar ook de schor geschreeuwde meeuwen
ver van de lyriek verblijven
slobberend uit schalen van waarachtigheid
en diep doorvoelde liefde
voor het hoogste ware woord
waarvan zíj de zin
misschien niet heeft doorleefd
door de aard…
ROMMELDAMS KANNIBALISME?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
121 Heer Bommel eet vlees van allerlei dieren.
Dat mag hem als beschaafde beer betamen,
wanneer hij met stadsgenoten te zamen
op Slot Bommelstein een smulfeest gaat vieren.
Soms kan een kapoen de tafel sieren;
buurman de Markies zal zich beramen
wat hij straks lovend of lakend zal benamen,
kijkt verstard, zit inwendig te tieren.
De edelman,…
herkauwende wolven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
94 Wij zijn ons er niet bewust van
dat wij de kleren
van schapen dragen,
want niemand vraagt ooit
of wij dat wollige
af zouden kunnen werpen.
Alle zintuigen werken toch
naar behoren,
zoals iedereen van wolven
verwachten zou,
maar wij blijven
hangen in herkauwen;
de oprispingen door dat gras
verrassen ons immer nog
keer op keer…
Het nulpunt
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
119 De brute overmacht breekt elk verstand,
de illusie van controle lost nu op.
Als droog, onvruchtbaar zand glijdt uit de hand
het trotse bouwwerk van de mensentop.
Geen zacht bedrog herstelt de broze schijn,
de vrome maskers vallen van het gelaat.
Er is geen lichte moed, geen troost voor pijn,
wanneer het hart zijn eigen grens verlaat.
Ik…