119 resultaten.
Drenthe
netgedicht
4.4 met 21 stemmen
879 Ik hou van Drenthe
Bij avondgloed
En ochtendstond
Vooral de bente
En vraag me niet
Hoe dat nu komt
De wereld is rond
Maar begint in Drenthe…
Zwanennacht
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
510 naar lust
midden in de vakantiezomer
de zwanennacht
onze nachtelijke oertooi
zelfgemaakte liefdeswapens van eenvoud
verstrooide ratio in regenjassen
toen de maan achter een wolk dreef
zoals dromen wolken manen doen schuilen
nam ik jouw trillende tepel tot mijn mond
en blies een sprookje in jouw lichaam
om zwanen te bezingen tot ochtendstond…
Gemist ochtendlicht
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
773 Zij wenst het welterusten aan ochtendstond
om opnieuw te dromen van "goud in de mond".…
Aan banden gelegd
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.034 soms komt het voor
dat mijn fantasie niet weet
wat voor u in te schenken,
gedachten weigeren dan
een gedicht te bedenken
het is een moment
bij eenieder bekend
dat de ochtendstond
met de nacht is aangelengd
of dat uw benen
vechten tegen de aarde ;
ze moeten wel,
maar deze dag heeft toch
geen enkele waarde
ach, een…
Iedere morgen bij het ochtendgloren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 Is de ochtendstond mijn beste keus?
Je weer bewust zijn bij gestrekte
benen in een stevige ochtendpas bij
frisse wind; hoe fijn is het zo wakker
te worden; en een nieuwe dag te winnen
met iets van een naïef kind.…
Kees XXIX; Als hij dat zou kunnen
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
168 Alsof hij zo’n podium opstappen zou
een gitaar om z’n nek
mondharmonica bij de hand
want het kon maar zo gebeuren
dat Neil Young in hem opkwam
toen moest hij rocken tot de ochtendstond
spelen waar snobs naar verlangden
hun hang naar het mooiste vieren
gepaste klassiekers bracht hij
op geheel eigenzinnige wijze
Alsof hij mocht komen zingen…
Duivenpraat is vol van vrede
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
495 Voor wie het levensgeluk koert
vanaf de vroege ochtendstond; voor wie
nog niet met de duiven vroeg op stok wil,
omdat er meer dan degelijkheid de liefde
grond.
Laat de liefde als van de tortelduiven
wezen, wit gevederd met een ringetje
er door.…
Verbeelding
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
334 Ik zie de rijen wolken drijven
In 't geelwit schijnsel van de maan
Als jaren van mijn leven glijden
Naar 't gindse van 't bestaan
De sterren trekken ruisloos rond
Niet wijkend van hun vaste baan
Gelijk de nacht verwacht de ochtendstond
In 't eeuwig komen en gaan
Zo trekken sterren in mij voort
In 't licht van dag en nachtelijke vlucht…
Het zoet geheim
poëzie
2.9 met 8 stemmen
4.016 Een zoet geheimpje
Lispt zacht haar mond,
Het doet haar blozen
Als de ochtendstond.
Zij stamelt weiflend,
En durft het nauw*,
Van dokter, baker
En wiegetouw*.
Het zoet verhaaltje
Doortrilt mijn ziel,
Of er een straaltje
Der zon op viel.
De vader dichter!
De dichter "pa!"
O Heer! ik dank u
Voor uw genâ!…
Mijn dag begint verlegen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Niet wetend van welke wegen
er een ochtendstond gloort
met nieuwe plannen in mijn kop.
Plannen die dan een deel van
mijn middag beheersen; een vorm
krijgen bij een daglicht overdenking;
met spijkers en koppen, voor een
volgende morgen, of voor de lange
termijn worden opgeslagen voor
een latere wenking.…
Danse Macabre
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
544 We zwieren luid lachend rond,
dansen tot de ochtendstond;
we vieren feest, we vrijen,
vlijen zoenend mond op mond.
Maar…
de penis verheft zich slechts
om weer neer te vallen.
We hebben broze botten,
ouderdom laat ons rotten;
danst de Dood in ons midden,
dan helpt bidden noch spotten.…
De aarde
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
417 Ik geniet van vogels kwinkelerend
In de vroege ochtendstond,
Het zonlicht spelend door bladerdak,
De kat spinnend op m’n schoot.
Dit zijn slechts enkle beelden
Van de vele mijn aarde in petto heeft,
Ik al zo lang zo intens geniet
En hoop na mij nog velen zal verblijden.…
Jij bent de ochtendstond
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
438 Ik zou willen dat je kijkt
hoe ook de maan schijnt
zou weten dat je wespen
gewoon met rust kunt laten
zij jou dan niet steken.
Dit is een goede dag
voor de natuur
en die met rust laten.
De natuur moet je niet willen
vervuilen met woorden.
Dit is een juiste plaats
waar je kunt mijmeren
over het laatste artikel
dat je hebt gelezen.
Nadenken…
JOECHEI !
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
984 Na nachten die in slapeloosheid strandden
grijnslacht de ochtendstond met gouden tanden
als om hernieuwde rampspoed te begroeten.
Dus koester ik de schimmel op mijn voeten,
vals zingend streel ik met vereelte knuisten
heel liefdevol mijn wratten en mijn puisten.…
verre reizen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
764 van eindig en onbekend
over dwaalwegen en uitzicht
het heelal wordt hier verkend
een zwaan drijft voort
ogend naar haar kroost
overziet dat wat moet
omdat het zo hoort
ik heb weet van verre landen
zie daar de mens
ontmoet hem in zijn tuin
vraag naar zijn diepe wens
zwijgend lopen wij rond
de stilte geeft antwoord
in de serene ochtendstond…
Strand en Zee
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.906 Kom, duik met me onder
Duik met me mee
Proef de blauwe schoonheid
Luister naar de diepte
Luister naar de liefde
De liefde van de zee
Lopen over het strand
Loop met me mee
De duinen stuiven, worden steiler
Meeuwen aaien de morgenzon,
Duikspelend met de wind
Een schip met witte zeilen
Scheefhangend in de ochtendstond
Als een ongehoorzaam…
liedje van wanhoop en ongemak
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
866 LIEDJE VAN WANHOOP EN ONGEMAK
Dan heb ik dit
dan heb ik dat
ja ik heb altijd wel wat
slaap ik slecht
of doet de rug zeer
een gaatje in de kies
of gewoon geen energie
zo gaat de dag heen
en kom ik weer tot niets
maar vandaag gaat alles lukken
want ik ik negeer het allemaal
de zon schijnt en ik ben heel normaal
een liedje in de ochtendstond…
Verlangen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
540 Over de velden golft je haar
als zilver in de vroege ochtendstond
je sluier waaiert met zacht gebaar
jouw frisse adem in het rond.
Verlangend kijk ik uit
naar jouw stralende lach
jouw glans die ik zolang niet zag.
Ik mis je zo, mijn LENTEBRUID!…
Boemerang van de dag
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
460 De dag wacht op de avond
licht wacht op de nacht
rumoer verlangt naar stilte
rust na arbeid wordt verwacht
tijd blijft eindeloos draaien
kent nooit een weg terug
wisselt met licht en duister
gaat dan traag, dan vlug
dagen slijten door de tijd
van ritme in licht en donker
wachten in ochtendstond
op einde van stergeflonker
dan wacht…
Eerst de tol, dan….
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
403 Het lot ver van het gevoel
gebracht in de lusten en
de lasten verzadigt mij in
het eenzaam doel, doet
bezweet ontwaken in een
voortdurende gewetenspijn
tevergeefs in dromen op je
gewacht, toch zal ik je eens
ontmoeten, de ochtendstond
gaf mij je hand en beeld, je
zonden zal ik strelen in het kleed
van lief en leed in verlangens…
Ultiem
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
765 De ochtendstond is amper uitgedauwd
- zijn gloren daagt in sterkte reeds extremer
de eerste bundels licht zijn al ontvouwd
achter de sluierzone van het schemer –
als, in omarming van het jonge groen,
een koppeltje zich innig en tevreden
verliest in lokken van het pril seizoen
waar beiden lusten vol verlangen treden
als zij verliefd in hoge…
Overgang
netgedicht
3.7 met 43 stemmen
3.037 een vogel opgestaan,
ik wist dat het zo zou gaan, ik wist
niet dat daarna een muziek ontstond,
geblazen op zilveren fluiten in het
bos, belicht in volle maan, een lichte
tred van reeën op het koele mos,
een leegte gevuld zonder ondergrond,
bewust en zeker versnelden ze hun pas,
te scharen in een gezamenlijk verbond
een dag zonder ochtendstond…
Klokgetik
poëzie
3.2 met 13 stemmen
2.186 Ochtendstonde, ach middagstonde,
Avondstonde en na de dag
Nacht; en wéer een dag; en dagen,
Weken, maanden, jaren jagen
Met hetzelfde stil gewag
Van de slinger en de wijzer,
En wij worden stijver, grijzer
En gaan zachtjes over stag.
Is het zo? O ja. Maar groeien,
Bloeien en allengs vergloeien,
Eindlijk sterven, wat is schoner?…
Gedachten over idealen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
672 Mijn gedachten zullen roepend zijn
als verdwaald zonder jou in woestijn
gelijk schaduwen zonder vaste vorm
zoals sluiers nevel in ochtendstond
over velden zicht beletten.…
Vroege haan
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.097 De haan, een kunstenmaker,
vroege vogel met zichzelf begaan,
in eerste stralen opgestaan, leurt
in het licht met schorre stem,
waarmee hij mijn dromen en de
ochtendstond verscheurt, de
zon zijn narrenkap en hanenoog
belicht, mij met tirannie de
slaap verdrijft, zaait uit krop een
litanie, dwingt mij tot verweer te
vergezellen in zijn…
Elfje
netgedicht
2.1 met 46 stemmen
6.635 De dag begon niet anders dan normaal
je werd wakker, zoals eigenlijk altijd
na drie koffie pas het slaperige kwijt
`t huis compleet met jouw zonnestraal
Geen zachte muziek op d' achtergrond
geen belletjes, sterrenstof, kaapsviolen
laat staan kleine lichtjes met malle capriolen
`t begon als een allerdaagse ochtendstond
De gong, je trok met…
Potsenmaker?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
428 De haan, de potsenmaker, vergulde
vogel met zichzelf begaan, leunend
op een been van z’n draaiende imago,
litanie in het eerste licht met krasse stem,
geen poot meer heeft om op te staan
waarmee hij mijn droom in de ochtendstond
betreurt, omlijst de zon zijn narrenkap door
spiedend hanenoog belicht, bedrijft de spot
in de winden van…
LENTEVERLANGEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
551 Ik verlang naar lichte lentekleuren
nu d’ aarde ligt troosteloos en zwart
Ik verlang naar zachte en zoete geuren
die mij hoop geven en levenskracht
Ik verlang naar d’ eerste zonnestraal
die de natuur met warmte overspoelt
naar een hemel helder en klaar
die mij ’s morgens blijde begroet
Ik verlang naar vogelzang in de vroege
ochtendstond…
In de hooiberg
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
572 We vrijen tot aan de ochtendstond
en ons liefdesnest is zo heet als een grill.
Zo heb ik de God in mij aan jou getoond
en zo heb jij de Godin in jou geopenbaard,
waardoor wij samen dichtbij de Goden zijn.
Wij hebben de hooiberg teder uitgewoond,
het als Jezus en Maria Magdalena geklaard
en nu zijn wij een eeuwig Lichtfestijn.…
Meidans
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
336 Op blote voeten in ’t bedauwde gras,
Dansen wij in mei de lentedans,
In de vroege ochtendstond,
Als de prille zon de dauw verbrandt.
In ’t warme gras vleien we terneer,
Uitgeput, doch zeer voldaan,
Kus jij vederzacht mijn mond,
Wijl de zon naar haar zenith klimt.…