Alle inzendingen over roet

120 resultaten.

Sorteren op:

waar naar toe

netgedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 908
de vogel vliegt en vliegt z’ n vleugels moe waar moet ie naar toe om in het land van zijn dromen te komen in een boom blad met roet ontspant hij zijn veren en denkt stilletjes aan een plaats met schone lucht en heldere meren de realiteit doet hem bekeren ontwaakt door uitlaatgassen voelt hij dat de tijd daar is om op te krassen…

- Zien zonder verstand -

netgedicht
4.2 met 44 stemmen aantal keer bekeken 510
verlamd dreigt motie ontroert weg te snijden, wat transformatie kon overzien, drenkt angst in louter eigen zwijgen, duidelijk losgekoppeld van bronnen en energieën klaar ziet het daglicht, wat niemand wil door het met roet bevlekt gordijn, om energetische banden te verbinden, onteerd in behouden zonden van eigen zijn door elk tijdsperiode…

Gedicht in spiegelschrift

gedicht
2.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 8.604
Hij raakt verdwaald in een doorsnee park, ontdekt een vijver die langzaam ademt, veegt het roet van een zwarte zwaan en valt daarna in slaap van geluk. Dit moment vormt een schiereiland in de duur van zijn bestaan. Er loopt een barst door zijn denken. Hij ziet een gat ontstaan in de lucht.…

Cocon

gedicht
2.2 met 42 stemmen aantal keer bekeken 15.943
Ander goed, zachtere have liet de ribbenkraam als het licht dat tussen het zwaarder staande roet ontsnapt bij waar branden.…

Een scheppingsmanco

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 610
Wat kan een vliegtuig mooie strepen trekken Kaarsrecht en als een bruidsjapon zo wit ’t Is jammer dat er heel wat troep in zit Waardoor we rondom Schiphol haast verrekken Wat kan een vliegtuig toch een stank verwekken Door kerosine eindeloos verhit In wolken roet en net zo zwart als git Die alles met een kankerlaag bedekken Nee, zonder vliegtuig…

DOODSSTRIJD

poëzie
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 5.155
het paradijs is verbrand: ik proef roet, dood, angst en bloed. ik ben bang, ik ben bang voor de dood. ik kan hem niet zien, ik kan hem niet zien, maar ik voel hem achter mij staan. hij is misschien rakelings langs mij gegaan. hij sluipt op zware geruisloze voeten onzichtbaar achter het leven aan.…

Met mijn hoofd tegen je hart

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 99
Een zacht briesje de verlokkende geur van zomerbloemen waait door het raam de zoele kamer binnen waar verbinding ontstaat die zich laat lezen in rode letters gegrift in een vel wit papier De aarde is warm en de beddingen zijn opgedroogd er ontsteekt een vuur roet en as waar eens veel sappig groen te zien was de…

Een kaarsje gebrand

hartenkreet
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.868
Ik heb een kaarsje gebrand, een lichtje speciaal voor jou het vlammetje stond rechtop ’t was bij een kerk, een enorm geval, waar ik dat kaarsje heb gebrand ’t roet op de muren, liet zien dat er veel mensen voor mij gingen die misschien net zo iemand als jij verloren zijn.…
an terlouw10 oktober 2008Lees meer >

De val van Rome.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.919
Ik treur niet meer, wanneer ik aan de luchten De draf van adels-dronken ridderstoet Of 't plechtig aangegleden praal-vertoon Van Rome's Kerk gestoord zie en vervluchten Door walm van 't uit fabrieken hevelend roet, Als spuwde d'Aarde golpen sombre hoon.…
J.K. Rensburg20 november 2016Lees meer >

Berlijn en Charlie Chaplin

netgedicht
4.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.445
de winkels weer vredig Unter den Linden de Bundestag rijk gevest onder glazen koepels ‘t IJzeren Gordijn in roeden en botte knekels als restant in ’t Mauermuseum te vinden Reichstagsgebäude eerst gründlich ingepakt door Christo alles onder groot geel zeil verstopt binnen intussen schoon van roet en bruin gesopt daarna als nieuw voor hergebruik…

Ochtend kus

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 648
met nog wat kreukels op haar wangen van het kussen dat zo heerlijk opgerold onder haar hoofd lag wordt ze wakker juist op het moment dat de nacht zich vol overgave geeft aan de nieuwe lentemorgen de vrouw ze knippert nog slaapdronken rekt zich uit haar haren nog wat verward de poes aan het voeteneind rekt mee een grote gaap en roets…

Goed Heilig man...

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.246
Vele knechten vergezellen jou, ze zijn zo zwart als roet, klimmen roekeloos op daken, trotseren onze decemberkou. Menig kinderharten slaan snel, je brengt lievelingsspeelgoed en hopen smaakvolle lekkernij, weet alles van ons,.. wonderwel.…
Vos Andrea29 oktober 2011Lees meer >

het gaat door

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 649
het vergeten bord, stemmen zijn doof woorden zijn blind alle geloftes vergelen als pentekeningen vol van erotiek worden vermeden wanneer de voegen tussen de hard gebakken stenen zich vullen met gehaaste onwerkelijkheden waar was jij toen ik stierf, raapte je mijn zaad dat ik had verspild toen lust mij de ogen sloot en spiegels vol roet…
elze27 september 2015Lees meer >

als de avond valt

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 470
ik dichtte de dag dicht dacht de dichter maar het licht werd lichter ik sloot derhalve de gordijnen en ik de ogen, de mijne zo zou er minder schijnen en de dag toch verdwijnen ook de mijne maar het beeld van verstrooing gooide roet in het eten ik keek in de tunnel van de virtuele beeldbuisglooing met in de hand de besturing (zou dat verslaving…

Mile End

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 663
Een bleke kleur die óp moet beuren: een viaduct van roet en prut! Weer drukken motoren hun waanzin door. Je schaamt je voor je eigen adem. Vergeet de vlinders en de zwanen: hier gromt een stad - extreem en goor. Toch komen hier veel jonge mensen. Tempo: 'Constant hebben wij haast.'…

Mijn eigen religie

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.011
zich van mijn wezen construeer ik zo een soort antipathie wat menig mens zal doen vrezen blik ik in mijn eigen kathedraal zie het zwarte aan de macht beeld dan een vertekend verhaal zo draai ik mijn rondje in de nacht kom vanuit de afgrond opgestegen en dans over grijs gedraaide platen Zoek het goede tussen oude wegen Zonder enige roet…
pandorra28 januari 2003Lees meer >

Aangebrand

poëzie
3.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 4.099
Aagt Morsebel nam kleine Piet In kost, en als het kind, te middag aangezeten, Haar soms zijn walging merken liet: De vieze bijsmaak van heur knoeisels werd geweten Aan kaarsvet, roet, noch snuif; 't was altoos: "Lekkertand, Wat zou het zijn, als aangebrand?…

De Zonnebloem.

poëzie
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.725
Dat is ook zwart als roet, Laat maar de bloem met vrede, Die nog wat groeien moet. Dan krijgt ze zwarte zaadjes, Die strooit de wind in 't rond. En met je kameraadjes Raap jij die van de grond. En als je die gaat drogen En in een doosje sluit, Zaai ze allen - 't zal wel mogen - Als 't voorjaar komt, dan uit.…

De flierefluiter

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 635
Hij danst en zingt en fluit het leven vrolijk tegemoet In regen hagel zonneschijn, zijn weer is altijd goed Geen hoe en wat of wie dan ook strooit in zijn eten roet Hij leeft zijn dagen opgewekt met zwier en licht van voet Aan arbeid heeft hij niet slechts één, maar menig broertje dood Hij rotzooit hier en daar wat aan en komt zo aan zijn brood…

Kind in mij

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 460
Ik mag dan veel hebben gelezen, veel meegemaakt en uitgeschakeld, als een engel in de zee gezwommen, de duisterste uithoeken van de hel hebben gezien, de zon ingeslikt, er nu uit zien als een dikke beer, die met een ademzucht kan weren, met een grijze haardos, die bol staat van de vlooien en het roet, ik zal hem nooit van mij afslaan het…

aankomst

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 514
de stad was al krom en er zat rot en roet alom en vieze molm in het gebinte en er zat rat in de groene verf en in de voegen vergif en er droop goedkope droomslijm en namaakdras af van het zomer- en winterterras.…
Dirk Vekemans22 februari 2023Lees meer >

spitsuur

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 756
wijk uit naar het klaverblad hij kleeft aan het asfalt in de lange, egale bocht mijn kont in een kuipzetel van kalfsleer de gestroomlijnde neus een sliert van linden in het getinte glas wekken grote bolle ogen er zit een slang onder de motorkap die olie sproeit in de ronde kamer waar de zuigarm de as aanzwengelt de uitlaat puft wat roet…
Wim Veen17 april 2006Lees meer >

Mind over matter

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 595
Daar: koolstoffen in Plakje van verdroogde plantenvezels, bevlekt met taai geworden olie, vervuild met al te zware metalen, en roet misschien en resten van giftige terpenen. Tot zover heren materialisten!!…
boeuck11 januari 2007Lees meer >

de alleenheerser

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 586
zijn ringvinger wijst naar gisteren hij verzwijgt het graf en ik het weten van met lange poten vlekt hij een giraf over een rotte wond ik raap de vallende bladeren en kijk met argusogen hoe hij honderd poppetjes tekent op de barricade hij lacht smalend proost me jonge dromen toe de muze is allang geleden gevallen ik veeg het roet…

de alleenheerser

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 588
zijn ringvinger wijst naar gisteren hij verzwijgt het graf en ik het weten van met lange poten vlekt hij een giraf over een rotte wond ik raap de vallende bladeren en kijk met argusogen hoe hij honderd poppetjes tekent op de barricade hij lacht smalend proost me jonge dromen toe de muze is allang geleden gevallen ik veeg het roet…

Sinterklaas

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.589
of Piet, ook zeer bedreven die kan veel En Sint al oud, kan dat dus niet Die zwarte Pieten konden veel maar die schijnen niet meer in het openbaar te mogen Door mij, de Sint worden ze jawel gedogen Ze duiken onder nu staan mij in het geheim vaak bij en doen hun werk zoals het moet hun snoet blijft door de schoorsteen zwart als roet…
Ralameimaar3 december 2025Lees meer >

ontaarden

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 491
Nu zij uitgemergeld weent uit de puist in jouw geweten, wasemt Gods lastering roet. Haar kroost sterft, maar jij vindt dat je 'goed leven' moet.   De adem is verstikkend, ze grijpt je bij de strot, dwingt je te buigen voor haar waarden, want moeder zal bloeien op de dag dat jij bent uitgestorven op aarde.…
bimo24 december 2013Lees meer >

Kerst valt vroeg dit jaar

hartenkreet
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 610
Ook Sinterklaas, met knechtjes Piet die werden niet ontzien Corona gooide niet alleen het roet in 't eten maar ook de kleur van Piet mocht niet gezien! De supermarkt die kwam als eerste met een innemend troost gebaar en spande vele meters licht op slingers wat donker zoveel lichter maakt.…

KLEINE GELUKJES

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 572
Een kop koffie zwart als roet. Met een klontje, oh zo zoet. Een knetterend verwarmend vuur. Keuvelen met een sympathieke buur. Dit en nog zoveel meer. Maar dat is voor een andere keer. Ook al is het leven soms kommer en kwel. Deze kleine gelukjes helpen je wel.…
Amanzimtoti10 januari 2025Lees meer >

Ylkoorts (1)

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.387
Een pesthaard likte aan onze gevels Met adem die roet tegen de deur afzet. Besmet door haar pijn Holde ik door het parfum van sparren Het zilvermeer lonkte Dreef me naar de rietoever. Lippen, schilferend door de droge vrieswind Plooiden van spijt Hoe kon ik haar koorts vergeten? Hoe haar snik vergrendelen in een geheime doos?…
Wimper21 januari 2004Lees meer >