142 resultaten.
De roeken
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.010 Zwarte stippen lossen snel op
in de oneindige graankorrels
en wormen van de ruimte.…
Stad en land af
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
538 het kunstig geweven web
van de spin
beschermde ons voor
indringers
lichtstralen werden
gemorst
over de doorzichtige vleugels
gevlogen in 't zilver blauwe
glinsterde
het
spinrag als
een schoon kunstwerk
het is voldoende
om naar de gevangen zwarte
stippen te kijken
met ogen van de ochtend
vandaag schilder ik
opnieuw…
bezwering
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.068 hier teken ik een mond
met lippen en daarboven
ogen blauw met zwarte
stippen en dan de neus
klein en fijn; van voren
op haar hoofd loopt een
diepe rimpel, papa zegt
dat komt van de pijn
dan komen de schouders
met twee armen in een
warme jurk met heel veel
kleuren, want die vindt
mama het allermooist;
ze is nu wel kaal maar
ik maak veel…
In de geest
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
1.511 De blauwe stralenkrans met witte stippen
Op de vleugels droeg het licht
Van hoop en wensen
Hij was een vlinder in de geest
Een eenling onder mensen
Hij zag de ruimte en de zon
Zag geen beperking
Als hij weer eens aan iets nieuws
Had lopen denken en er dadelijk aan begon
Het had voor hem de diepte van de onrust
En de korte lengte van…
modieus 2006
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
649 de mode is duidelijk
dit jaar zijn het stippen
klein of groot, bollen alom
op stof in kleuren en geuren
die je om oog en neus slaan
vergeet de schoenen
dat is een stap te ver
de draagtas, laten hangen
dat is een hap te versmaden
als je een hoge ontwerper bent
de finale toets, zo je wil,
kan je leggen in je haar
met een knoop naar keuze…
Gezapig als de zoen
poëzie
3.1 met 9 stemmen
2.008 Gezapig als de zoen van koele kinder-lippen
en zoeler dan ’t gezoef van bloesem-zoete wind,
o kleine regen, heeft van duizend glinster-stippen
uw stuivend licht mijn haar met perelen gepint.…
pimpajoentje
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
613 ik droomde dat je in mij geloofde
het was zichtbaar
zoals een traan
zachtjes slaapt
op de wang van een kind
dat aan het huilen wordt gebracht
door een lieveheersbeestje
gestorven
in een smoezelig doosje
waarop rode stippen dansten
en een zachte zoen
het was in mij
misschien slechts met een paar woorden
maar meer dan ooit
het kind…
Multi Culti
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
579 In zo'n metropool als London
Heb ik heel veel verschillende culturen gevonden
Gele mensen, blanke, zwarte, bruine
Die allemaal door zo'n stad struinen
Mannen met een tulband
Vrouwen met een kleintje op hun rug of aan hun hand
Rasta kapsels, Chinezen met een camera
Rode stippen op een voorhoofd, komen uit India
Elke cultuur en bewoners…
Gemiste kans
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
287 Het zijn slechts talloze, verdwaalde stippen,
op een abrupt afgebroken lijn.
Goud verdampt in lege handen,
bij een langzaam uitdovend vuur.
Bodemloos gevulde manden
in de waarheid van het kille uur.…
Goudverniste slagpennen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
2.026 Stilte, uitbundige stilte
zweeft vloeibaar in het zwerk
over mijn woning en mijn kerk
vult oor en oog met kilte
op slagpennen met goud vernist
gleden schrijnend de wonden binnen
verscheurden de lach en het beminnen
en hamerden op de satijnen kist
de lamp Gods is niet gedoofd
al verliest de hemel haar heldere stippen
en is ook de dag van…
Lieveheersbeest
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
538 Zwarte stippen her en der
een kleine diamant.
Zullen we hem weer laten gaan?
Hij moet nog een heel eind vliegen
echt, hij komt van ver.
Vertederd kijken we er op neer.
Dan, zuchtend, gooit ze hem omhoog.
Daar gaat hij, richting zon
en gouden regenboog.
Op weg naar onze lieve heer.…
Hoera! De Herfst komt
gedicht
3.0 met 2 stemmen
9.016 De roodkoperen kont van de kunst
wordt door velen gekust,
zo komen ook op de 60watts gloeilamp
vliegen en torren af bij miriaden
denkend: waar 't licht is is 't lekker
De schrik van de torren ontlaadt zich
in minuscule stippen, hun altaren
die zij bouwen op het glas van de gloeilamp
Hoera! de herfst komt!…
pimpernelbekentenis
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.846 het lieveheersbeestje
klein zoals het is in
rood, ros, oranje, de kleuren
met onwillekeurige stippen
die zeggen wat onvertaald blijft
dat lieveheersbeestje
per zomer een keer of twintig
waarvan drie op de hand
lijkt wensen te verkopen
aan wie maar wil horen
en nog durft te dromen
zijn eerste lieveheersbeestje
deze zomer dan toch
mag…
treurzang in het park
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
546 met bloedrode stippen op hun stam stonden ze er
treuriger bij, alsof ze voelden wat er komen ging
want hoe vertel je oude bomen dat zij overbodig
waren, moesten wijken voor een ruimer zicht
wellicht waren ze liever een natuurlijke dood
gestorven, doorheen de tijd vanzelf omgewaaid
nog lang klonk na het harde geluid van de zaag
hun zacht…
Zij zijdelings in kwatrijnen (een compilatie)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
516 1
Haar zonnebril was rood met witte stippen.
Haar mond lachte met volle rode lippen.
Haar tanden waren wit, haar ogen groen.
Meer kleurtjes hoefde zij niet op te doen.
2
Bij haar is altijd alles waar.
Alles is altijd waar bij haar.
Altijd is alles waar bij haar.…
bosklappers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
417 Van Gogh-je met gemengde technieken
aquarelletje om van te genieten
broos brokje in de wind
herkenbaar windekind
uit een zwarte krioelende wirwar
mierenfeest gelijk, heel bizar
ploppen de poppies kleurrijk open
als zijden rode doekjes onverdroten
heerlijk rood op wit met zwart
pentekening van een gebroken hart
rode stippen neergedoekt…
kleine paadjes
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.837 Paddestoelen gezien,
de echte,
rood met witte stippen.
Eén keer stonden er zelfs drie bij elkaar.
De benen waren ook al in de herfst.
Ze hielpen met verkennen
tot ze er genoeg van hadden.
De kracht gleed eruit.
Bij het verlaten van de kleine paadjes
deden ze het weer,
alsof ze er op gewacht hadden,
ze wilden de rust gunnen.…
Verlost van spijt?
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
572 Moet ik ook zo worden,
verwelking welaan in-
uitstaande stramme man,
cumulatie van gedichten
mij bij de neus en hand namen
bloemlezing van de geschreven
tijd op de beider lippen
knutselend verwoord waaraan
mijn pen moest tippen
met verder wat onvoltooide stippen
vervuild door vol gespat papier
aan de onpeilbare horizon
om die in…
In zevende hemels
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
446 wereld
die je steeds
ontglipte
dichtbij en
toch niet
aaibaar omdat
je het echte
contact miste
daar waar geven
drempelloos
opende leek
buiten te
verschuiven
was binnen komen
iets dat enkel
gebeurde in het
eindeloos emotioneel
van lieve dromen
de haalbare
weg van warme
huid en vochtige
lippen was door
vingers aan te stippen…
Het derde wezen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.673 Het paarse boek gesloten,
de rood-met-witte-stippen-route weer open;
de 16 zijn 63 geworden, sommige gebarsten, anderen bol.
Een aaneengesnoerd vaccuum huist in mijn binnenste,
genesteld en warm; als een pasgeboren orgaan.
De echo werd een fluistering.…
Beeltenis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
753 Ze leeft in lichte vegen,
toetst stippen bij elkaar. Hoeken van
mensen. Met zachte hand een vaste lijn.
Maar berg haar niet in een museum.
Laat haar lelie op het water zijn, klaproos
op het veld. Roos met doornen, duizend-
schoon.…
Mijn masker
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 Het gips trekt de huid
mijn kleur, mijn vlekken
en zorgvuldige opmaak
van mijn gezicht
rood
levend vlees
kijkende ogen
sprekende lippen, mijn mond
lacht jou toe
Driedimensionaal scan jij
mijn masker, je hangt
een veld van registratiepunten
op aan de rode markeringen
bij mijn ogen, neus en kin
De stippen herleid je
tot gevoelens…
laten gaan
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
469 kleurenhoutsnede
zonder titel
varen we door
een stroomlandschap
we zien
stormschade
in olieverf
op doek
we kijken naar
de zwarte golfbreker
basalten wachter
aan zee op doek
hoe het water
beschrijven haar tinten
haar tonen met
blauwzwarte inkt
de schittering van
zilveren strepen
onder een tere
witte lucht
hoe de stippen…
Ik kan uren
poëzie
2.7 met 6 stemmen
1.141 Ik kan uren
Zitten turen
Naar het wisselend zilveren spel
Van de stippen,
Die er glippen
Over 't water bij de wel.
Ik kan uren
Zitten turen
Naar 't krioelen door het mos
Van de diertjes
En de miertjes
In het boom-gekroonde bos.…
ode aan een gestorven dichter
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
704 poëzie laat zich niet sterven
als de reis ten einde is
schrijft in alle talen
waar de dood te stil is
om het te verbieden
poëzie houdt niet op
als het keerpunt eenzijdig
het lichaam neemt, want de geest
van een dichter is de jeugd
die altijd blijft
poëzie is de adem van de
schrijvershand, het typt het zwart
van inkt met gele stippen…
Chaos
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
715 Als zwart een gele lijn is
En wit zijn rode stippen
Als rozen vliegen door de lucht
En vogels doornen groeien
Als water niet kabbelend stroomt
Maar koprollen maakt
En bomenwortels dansen
In een sterrennacht die staakt
In welke wereld leef ik dan
Wat is de werkelijkheid
En wil ik die wel hebben
Of wil ik die juist kwijt
Ik wil…
fotocamera
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
2.076 wandelen kan een openbaring zijn
kijken naar de natuur heel fijn
door jou ging de wereld voor me open
kon ik scherper kijken door jouw “ogen”
ik richtte mijn focus door jouw lens
aanschouwde de wereld als fotomens
een tweeling paddestoel met rode stippen
wist ik zo mijn camera binnen te knippen
door de natuur slechts een kans te geven
kon…
gedichtenschilder
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
748 zou hij een schilder zijn
dan nam hij telkens weer
het penseel ter hand om
neer te strijken wat zich afspeelt
achter die werelddronken ogen
waarmee alles geobserveerd
nu eens met lange halen
onderstrepen wat moet bekeken
dan weer met ontelbare stippen
zijn zware puntjes op de i
af en toe gewoon de spons
als het allemaal wat luchtiger
het…
woorden zwart op zwart
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
606 De maanschijf
glijdt laag over het water
rondom heldere stippen
spiralen van rust
en beweging.
Ik luister.
Voor mij
alleen maar het gerucht
van de branding.
Dit weten
van einde en begin
een niet te meten
oponthoud.
Branding
van herinneringen
littekens -
waaruit ben ik losgescheurd?…
~De Mei~ van mij
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
553 met dank aan Gorter
Die Gorter, mooi wist hij het aan te stippen:
De Mei, waar groen weer uit de grond ontspruit,
de karpers schieten langs de schoeiing kuit
en in de rietkraag broeden waterkippen.
Brutale mussen die de tuin door hippen
en poezen snoepend van vers Kattekruid.…