Alle inzendingen over vergankelijkheid

637 resultaten.

Sorteren op:

Ad Tempus

netgedicht
4.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.509
ik was even in ruste toen gefluister langs de oren blies en zeide: ga je mee met mij mee zomaar vliegend vlieden * wonderbaarlijk dat het mij met vergankelijkheid suste ik wist niet dat het de geest was die zichzelve vaarwel kuste…

Zo ook de mens roest

netgedicht
4.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 560
hoe mooi is mooi als ik lagen schraap van de ogen en je huid schuur met mijn vergeelde nagels die ook de schoonheid van vergankelijkheid aanschouwelijk maken hoe vol is je leegte als ik jouw adem opvang in jutenzakken voel jij dan nog waar licht voor staat als de avond in krans slagaders is gerijpt tot kalk als ik je naakt…

Oktober-blues

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 620
Het bronsverkleurde najaarsbos ruikt naar vergankelijkheid en het korten der dagen stemt mij triest en lusteloos. Waar de rijen naakte graven op Allerheiligen wachten nabij de treurende wilgenboom, kniel ik bij mijn ouders graf want niemand kon als hen mijn stil verdriet verzachten.…

boomt niet langer sterk

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 528
wanneer de wind grillig snelt naar herfst dan voelt het leven sleet versukkelt het na korte tijd in aardse vergankelijkheid…

Krenkvlinders

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 451
In het portaal van de laatste nacht doemt het lot dat onafwendbaar wacht. Het is als schaduw in het dal, of ginds het klare licht van sterren in het heelal dat blinkt in het verre zicht. Bij de gedachte die dwaalt smaakt bitter soms zout, dan weer zoet. Voor wie over lotgevallen verhaalt van glooiend gemoed.…

Profielets,

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 496
Zijn aard en meesterschap door tijd de perfectie heeft vervolmaakt, blijft hij dichter bij de aarde, profiel van een ziel die ongezien liet weten waaraan het is doodgegaan, vergankelijk, los en wars van alle wetten, boodschap die blijft voortbestaan.…
pama29 mei 2011Lees meer >

Enfin

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 539
mijn haar nog immer lang, over oren op weg naar schouder verdunt in allerijl, havens komen in zicht, op het slagveld ruist het voorlaatste riet het wordt er kouder is het vizier op mijn zwanengezang gericht raakt dan ook de geest gekweld, wordt mijn kijken naar nog meer staren overgeheld dicht ik almaar dichter dan verlicht…

Voetnoot

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 558
Het is niet meer dan bijzaak, ofschoon onlosmakelijk in gedurigheid verbonden. Wegstervende woorden van alle mensen wiens stem we horen konden. Uitdijende zwaartekracht rekt de ruimte op en laat grenzen terloops vervagen. Het achterland van herinnering vernevelt op gedempte toon in de zoom van lengte van dagen.…
Iniduo6 april 2012Lees meer >

Eens

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 504
eens is er de tijd dat mijn huid het lijkwit baart aan de dood gelijk en onveranderlijk dan is van aard nog steeds kleur ik naargelang ik ruik en de ander mij proeft of de ander kijkt terwijl mijn geest soms in een doolhof vertoeft de caleidoscoop van de verandering onvermijdelijk besloten in mijn vlees wordt voortdurend vaak…

Stof in de wind

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 664
Met mijn ogen dicht reik ik in het ijle naar het firmament. Naar de eeuwigheid waarvan niemand het begin of einde kent. Stof in de wind wij zijn net als stof in de wind. En ons bestaan is niets dan een druppel water in de zee. Wat wij doen neemt de kracht der tijden vluchtig met zich mee. Stof in de wind 't is niet meer dan stof in de…
Frans Vanhove27 september 2013Lees meer >

gedachte

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 667
Vergankelijk de vergankelijkheid: alles vergaat vroeg of laat.…
Chatfant26 februari 2015Lees meer >

Panta rhei

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 670
Panta rhei alles stroomt alles is vluchtig alles is luchtig vooral in de zomer. Panta rhei alles stroomt alles beweegt niets overleeft ook niet de zomer.…

Later is morgen geleden

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 511
adem de wolkenhemel vatbaar voor langer verblijf hangende het verleden is er nog een rimpel in volkomenheid, een ader met vloeibare twijfel of we niet in herhaling vallen weer opstaan en verpozen ons van geen kwaad weten kunnen we nog eenmaal onze gangen herroepen de rivier verleggen en de stoflaag herlezen zonder blijk van wijken…
Iniduo5 augustus 2015Lees meer >

Het heilige vuur

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 381
wanneer is het mooi geweest is de bomenrij volgroeid het landschap doorsneden met witregels als groeven in aarde zonder voetnoot tot punt achter de einder is dit een droom, een weg evenwijdig aan de grens van levensvatbaar, laten we vuur achter, verwaait de rook in een speldenknop zoals het altijd was geweest…
Iniduo9 augustus 2015Lees meer >

Vak E, rij 11c

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 492
het kan even duren geduld is niet gehinderd door haast doch schatplichtig aan een geheugen van grachtwater; slechtziend en doof nee, dan de heldere beek die eindeloos woorden herhaalt, de letters spelt tot in omgewoelde grond, een verzande oever. Het graf blijkt geruimd ooit, bij het zilverlicht van de spade op een doordeweekse morgen…
Iniduo4 oktober 2015Lees meer >

Rozenblaadje

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 453
Rust zacht op het harde steen liefde dacht aan geur alleen…

De fotograaf 2

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 721
Een vluchtig moment, wordt eeuwigheid maar oh zo vergankelijk is een portret als het in as wordt bijgezet.…

de tijd toezingen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 638
zal de tijd onhoorbaar oorverdovend toeslaan of moet ik haar koesteren en zachtjes in mijn armen wiegen en bezwerend zingen van opzij haar laten kabbelen op de stroom van al mijn verdwenen angsten het papier mijn oude vriend noemen om niet te vergeten wie ik verloren heb…
wim euser21 januari 2017Lees meer >

Herinnering

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 549
De herinnering is de ultieme duiding dat iets niet meer terugkomt, het in het verleden huist hoe ik ook tuur, wat ik ook schrijf men is overleden gebeurtenissen van het verleden zijn nog slechts beelden in mijn verdrietige hoofd…

kwetsbaar

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 572
op een dag eerder dan morgen voordat alles dodelijk is en irrelevant rust een rivier in haar bedding zwemmen vissen achter hun net schuilt in elke hoge hoed een konijn lijken onze stemmen op raspende diesels terwijl het kind teloor gaat in paarse mist vroeger of later dan gisteren heeft vandaag iets kwetsbaarachtigs…
Iniduo31 maart 2017Lees meer >

Tijdloos

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 602
soms haalt de wind mij eerder in doorheen de traagheid van de dag en schrijft al eerder een eind aan de zin, zo lijkt, en raak ik onverwacht van slag het is niet vreemd dat ik mij hecht ieder mens zoekt immers naar gelijke tred laten varen is niet slecht, zo wordt gezegd doch het gevoel van verlies blijft onverlet het getij is dan op iedere…

Afdronk

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 458
drink, op gedode tijd en brekend licht op een vleugje blindheid als mantel der liefde, vergeet en bewaar, immers in termen van bitterzoet is het laatste glas vergeven…
Iniduo8 april 2017Lees meer >

nefelibata

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 499
over de gang, langs structuurverf, deuren met hun nummers gesloten alles inwisselbaar, zweem van bederf, elk tijdstip in vergetelheid gegoten lopend met op de rug een stenen last, weifelend over deze ultieme galerij zonder zienderogen op de tast; mijn schaduw is mij het meest nabij…
Iniduo30 juni 2017Lees meer >

In dit verband

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 440
Verbondenheid is als bij mummificatie ingewikkeld zat de gevallene in de koningstombe niest in zijn stofmasker.…
Hylke Ma23 januari 2020Lees meer >

Het verwoeste landschap van mijn ziel

gedicht
1.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.959
Op het verwoeste landschap van mijn ziel bouw ik trouw rokende torens, kastelen van rottende lucht en zinkende speelholen Wolken in de hemel daarachter witte vogels schijnt het licht van zeven enorme zonnen rijzen oceanen om een zweefmolen van glas cirkelen manden aan varende luchtballonnen boven een regenachtig schemerig landschap dat…

herfstgedachte

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.267
hoe vergankelijk het leven zich openbaart in dwarrelend blad hoe gedreven mijn bestaan zich nestelt in zon en wind (tanka)…

de tijd getekend

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 509
de vergankelijkheid heeft mij bij de hand genomen de jaren getekend in rimpels en kraaienpootjes wat bleef is de glimlach van zo nu en dan onzeker om de lippen…

nazomer

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 655
het zonneoog bloeide lang en vanzelfsprekend het zette de aarde in vuur en vlam een verweesde droom ijlt nu zacht zomerend in de hangmat na een zwanenzang op het broze dat in vluchtigheid vergaat huiverend zien de bomen hoe het einde weerkaatst in het laatste licht…

eerste adem

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 211
vanaf de eerste kreet ligt de schaduw al opgevouwen tussen de lakens van de wieg een baby vuist klemt zich vast aan lucht alsof tijd iets is dat je bewaren kunt in een broekzak tussen verloren munten en een kassabon van gisteren de jaren lopen niet ze lekken uit een knie uit een spiegel uit het trager worden van namen op de tong…

Landingsbaan

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 137
Ze zegt niet wanneer ze komt. Ik zet mijn lichaam op stil en wacht tot het wachten zelf geen wachten meer is. Zoveel jaren dacht ik dat het teveel voelen een lek was, iets dat afgedicht moest. Nu weet ik: het is de opening waardoor het licht anders valt op een vleugel die toch al naar iets anders op weg is. De rups wist niets van vliegen…
Cor Koene9 augustus 2026Lees meer >