506 resultaten.
Mijn Masker, in woorden
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
1.706 Gesluierd treed ik voor je,
Gevreesd beangstigend,
Grote donkere zonnebril,
Geen blik van mijn ogen doorlatend
Je denkt me te kunnen doorgronden
Maar zien laat ik me niet
Hoor je de trilling in mijn stem
Probeer te vluchten uit verdriet
Met alles probeer ik je af te leiden
Dat je niet kan zien de echte ik
Met grappen je te…
ARS POETICA (2)
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
667 levend is alles wat je nog weet van wat er destijds
is geschreven en dood dat wat je niet meer weet
bijvoorbeeld de verzen van vergeten dichters...
zelf herlees ik het werk van mijn favoriete doch
ook al bijna vergeten dichter Buddingh'regelmatig
misschien wel als een vorm van reanimatie
van zijn gedichten want waarachtig
sommige van zijn…
Avondliedje
poëzie
3.8 met 19 stemmen
3.526 Maar klaarder tinkelt ster na ster
De hemel spant zijn sterrekleed
Weer over ‘s werelds last en leed
En schenkt wat alles zorgt en strijdt
de weldaad der vergetelheid.…
Prachtig
gedicht
2.7 met 63 stemmen
49.080 Beroemd maar dood vroeg hij: en
wat bleef er van mij over?
Ik wees op een losse regel
een uit zijn verband gerukt citaat
meestal toegeschreven aan een ander.
Voetafdruk op een verlaten strand
vol lege, uitgewoonde schelpen.
Prachtig is de onsterfelijkheid
maar wat doen wij in de tussentijd?
---------------------------------
uit: …
Sonnet
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
970 Weggeëbd in vergetelheid
zijn de plannen met haar tentje
heel alleen voor nog geen centje
te reizen in de wereld wijd.
Kunstmatig gepaard en kinderloos
heeft ze geen vrienden. Ze zijn zoek
doordat ze voor die Brusselaar koos.
Hij schiet op de foor nooit roos.
Weldra valt het rode doek.
"Wat scheelt er mevrouw? Bent U boos?"…
BRILLANT DE LUMIÈRE
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
478 Wat was dat toch met ons
Onze wegen kruisten elkaar geregeld
Mijn verlangen werd dan een beker
Die ik niet ledigen kon
Ik raakte verdwaald tussen Gethsémane
En Calvarie, wilde mijn geest in je handen
Bevelen, mij
Ik noemde mijn eerstgeboren zoon naar je
Hoewel je niet zijn vader was en al die tijd
Bleef het bevatten uit
Ik ging verder…
QUEL ÊTRE N'AIME PAS QU'ON SE SOUVIENNE DE LUI?
poëzie
3.1 met 8 stemmen
2.663 een handvol verzen,
niet langer dan de wind het vallend lover draagt
en het getij hen als dood blad voorbij sleurt
en laat verrotten in vergetelheid;
en in het hart van ene die mij nu nog liefheeft,
een droefheid, die zij overleeft.…
tragiek van een dichterskind
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
533 zoals haar haar vervilt tot een hoed
drapeert ze zich met haar voeten
aardend uit haar bladzijde
haar vel verschrompelt naar de rand
op het boek wil ze vloeien
gelezen worden om nog eens
een vermoeden van een leven te voelen
zij is het kind van een dode dichter
reeds lang vergeten
sinds de schimmel aan het papier
begon te knabbelen…
Bezem Walker Evans
gedicht
2.4 met 50 stemmen
15.049 Plekken die alles doen om
zich aan het zicht te onttrekken
die zocht hij op - in schaduwen gedompeld
van betekenis ontdaan.
De huid van het gebruikte
aan te raken, terloops en
op zijn foto's na, vergeten.
Deze bezem
scheefgezakt en versleten
met het huisvuil aan zijn voet.
------------------------
uit: 'Dwaalwegen', 2008.…
Belevingen van tijd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
581 De tijd raast voort
aan alles voorbij
tot aan vergetelheid
De tijd kruipt om
stort in mijn brein
onrustige leegte
De tijd komt er aan
belooft alles goeds
stralende verwachting
De tijd lijkt oneindig
verpulvert eeuwen tot seconden
maar blijft onbegrepen
De tijd gaat door
al is het einde daar
geen beginnen meer aan.…
Herinneren
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
748 Ik hou vast
en herinner me de zwarte gaten
die nog voor het duister kwamen
en al het andere opzogen,
nog voor ik klaar was.
Ik hou vast
en droom van vlagen,
stukjes leven in een grijze foto gevangen
en uiteindelijk in vlammen opgegaan.
Ik heb het niet geweten.
Ik hou vast
aan kleine geluidjes die bekend zijn,
stukjes blad, zoals een…
De Lethe
poëzie
2.6 met 5 stemmen
1.123 De schimmen, die onlijdlijk ommewaren,
schonk zij vergetelheid, en zalig welt
de bron van 't ware leven, en nu smelt
de ziel in kalmte, nooit op aarde ervaren.
Toch, als bij een, wie nog, in klare dag,
een droom kwelt, die hij tracht en niet vermag
te wekken, komt een wolk soms 't oog omzweven.…
Im Abendrot
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
566 De dag heeft mij al vroeg vermoeid
met kralensnoer van licht en luid.
Zo pas nog liep ik ongeschoeid
door landen van gespannen huid,
gestolde mist en sterrenwolk,
en om mijn haar, licht als een kosmos,
de nimbus van het vuurvliegvolk.
Hun vinger wijst naar ‘t zwijgen bros,
naar spiegel van het Himmelslicht,
naar schoonheid van…
Ik weet heel goed, dat ge, in 't diepst van uw wezen
poëzie
2.4 met 7 stemmen
3.214 Ik weet heel goed, dat ge, in 't diepst van uw wezen,
Mij met een koele vergetelheid haat,
En dat, wat ik zing, als gij 't leest, u gaat
Als een sombre windvlaag voorbij, gerezen
Uit verre streken, waar zeer lang voor dezen
Gij mooglijk getoefd hebt, maar waar nu staat
Geen enkle gedachte uwer ziel meer, kwaad
Dat nog dat Verleên een Toekomst…
Slaap
gedicht
1.9 met 59 stemmen
16.245 Maak mij dood
van elf tot acht, laat
zo weinig van mijn dromen
heel dat ik ontwaak
alsof ik word geboren
en niet met zoveel vragen
meer tot leven kom dan waar-
mee ik ingeslapen ben.
Wat betekenen tenslotte
negen uren dood
op zoveel geeuwen leven.
------------------------
uit: 'Bzzletin', 1987.…
Humorloos gedicht
gedicht
2.6 met 5 stemmen
7.316 behouden aan de hoogste twijg, ge-
neigd tot eerste windvlaag het verrukt,
naar willekeur der zinnen, tot vergetelheid?
---------------------------------------------
Uit: 'In goed en kwaad', 2012…
Hoe alles één is
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
560 Hoe alles één is, al zijn
er plooien van vergetelheid;
de liefde wint het, maar nog
niet direct, eerst moeten
nog veel waters worden opgetild
tot waar ze ooit ontsprongen zijn
en konden leren om
dieper te dalen en nederig
te worden en stil.
Wij zijn nog teveel doeners
en te weinig zieners en dromers.…
Stelsel van vergelijkingen
gedicht
2.0 met 1 stemmen
4.788 ooit kon mijn vader toch nog alles
aan, vond hij ook zonder ons de weg
terug, moesten onze kinderen gewoon
bij de schoolpoort worden opgehaald
en dan was iedereen weer veilig
thuis: de wereld had nog snijpunten
maar intussen lijkt het aantal dimensies
toegenomen, is de controle ons ontglipt
strijken kinderen willekeurig neer
in Helsinki…
Bewustwording
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
626 Want zoals zal blijken zijn zij slechts
Bestemd voor de vergetelheid.
Nooit is het hoogste doel bereikt
Wanneer men vlak voor de dood
Terugkijkt en ziet dat alles niets
Meer is dan een in alle kleuren van de
Regenboog geblazen zeepbel.…
de ganzenveer
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
598 nog
zwoegen op mijn doorwrochte
teksten
Ach, wees maar blij dat ik
het houd bij stoeien met wat
woorden, waartoe ik ben gedoemd
Ik ambieer geen Ganzenveer en
zeker niet een Gouden
En wees niet bang, nimmer zal
een straat of steeg, laat staan
een singel of een
plein naar mij worden vernoemd
Ik beloof dat ik zal rusten
in vergetelheid…
Liedje van de straat
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.662 Hoe vind ik één uur aan uw kust,
Vergetelheid, slaapdiepe rust?
Ik weet, mijn bed blijft daar bereid...…
Ontheemd...
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
581 Alle geuren, kleuren en woorden
laten mij achter in vergetelheid
door het onkenbare omrand.
Zintuigen verdoofd, leeg
in mijn hoofd, maar met alle
kracht in mij voel ik me op een
dag weer vrij zodat alles
betekenis krijgt...
En dit kan met geloof en vertrouwen
worden bereikt.…
Alleen.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
890 Maar vol vertrouwen ga ik door
met achter mij elk voetspoor
dat geraakt in vergetelheid.…
Wuivende verhalen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.146 Wuif ze niet weg
de verhalen van vroeger
vertel ze ons toch
zodat ze zweven op de wind.
Graag wil ik ze horen
weten hoe het allemaal was
jouw leven als kind
wat je deed en hoe je dacht.
Ons mogen herinneren
en op je adem dragen
langs toegestane tijd.
Wij zullen luisteren
aandachtig horen
naar hoe jij fluisterde
met de wind.…
Ode aan de Leegte I - Visioen in kristal
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
488 In lang vergeten kamer wacht
een sombere eikenhouten kast
heur arabesken nervenpracht
door diepe tijd onaangetast
Verborgen glazen ingewanden
roemers, kruiken van kristal
die in vergetelheid belandden
en allen zwemen naar verval
Kelken eeuwenlang gevuld
met sanguinolente wijnen
thans in dwarrelend stof gehuld
aldus gedoemd om te verkwijnen…
Je bent alleen
gedicht
4.9 met 96 stemmen
3.185 Je bent alleen met wat je weet. Je kent je hoofd
van binnenuit, voelt hoe het hart vergeefser reikt
naar wie voorgoed erbuiten blijft, hoort
dat de stem geleidelijk verstomt
je schrijft nog tegen het vergeten in, verwoed,
met inkt die uit je aderen druipt
tot adem stokt, ook voor je zelf
de schedel sluit.
------------------------------…
Te winter toen het had gesneeuwd
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.097 Heer, schenk ons Uw gave gebenedijd:
Om enkel aandacht van U te wensen,
Om altijd vrolijk-berustend te zijn
In de vergetelheid der mensen.
Op den moeilijke weg naar U,
Hoort Gij alleen ons gaan,
Als toen we stapten over de sneeuw
Met onze rubberschoenen aan.…
Godeneiland
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
522 verduurd
Maar binnen kratons bleef het oud geloof
Zolang de dwang der rituelen
duurde
De alang helde voor de
balustraden
Pal achter elegante
palissaden
Waar men vermaand werd tot
heilige rust
Het oude godeneiland - ooit
bedoeld
Met moegezworvenen te zijn
bewoond
Door oerverweerde rotswanden
omzoomd
Door meren in vergetelheid…
kerkje
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
1.217 slechts een uil
nestelt hier nog
binnen gewijde
muren
ruist in de geur
van gedoofde
kaarsen nog
een vrome
psalm
schuilt de toren
tussen stokoude
bomen
in lome
vergetelheid…
Slaapdronken...
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
1.370 Nog half in slaap
voel ik jouw
aanwezigheid
In mijn hoofd
tussen mijn lakens
uren van vergetelheid
...Langzaam
straal voor straal
zonlicht op mijn hoofd
Was dit echt?
toch een droom?
had er zo graag in geloofd...…