176 resultaten.
WAANZIN
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
624 De zon haalt de vorst van de daken
De mollen bezetten de dijken
De wind tracht een geest te bereiken
Die los is geraakt van zijn baken
Die duivels ziet, monsters en draken
Die alles opnieuw moet bekijken
Er zullen veel maanden verstrijken
Die opgaan aan smerigheid braken
Totdat hij volkomen genezen
Het leven weer weet te omarmen
Verheugd…
Clematis.
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.120 Clematis, 'k heb met eigen hand
Voor menig jaar, u hier geplant,
Clematis, maar nooit heeft mijn jeugd
Uw violette bloei verheugd,
Clematis, zeg, hoe is 't dan, dat
Ik nu van morgen, op mijn pad,
Clematis, stil bleef staan,
Daar, tussen blanke acerblâen,
Clematis, mij uw bloesempracht
Verraste, op 't onverwacht?…
zacht gezoem van bijen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
679 ik dans een bloementuin
kleuren zingen om me heen
mijn sluiers zijn wat nevels
zon verdampt ze een voor een
bomen zien mijn naaktheid
groen en ruiselen verheugd
takken wuiven want in mij
herkennen ze hun jeugd
de middag zindert in
het zacht gezoem van bijen
geuren vlagen in de wind
op bankjes gaan verliefde ogen vrijen
ik dans…
Lentes weven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
581 Het is alweer twee weken geleden
dat we elkaar schreven, verheugd
lentes wevend tot een gedicht
over liefde waarin we onszelf mengen
met de openhartigheid van een vriendin
en onze behoefte aan verbondenheid
Jij rijmt met mij
tot een fijnstoffelijke liefde, we scheppen
madeliefjes in wuivende velden
met kuspoortjes in de hagedoorn
de…
Laetatus sum
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
642 Overdag zal de zon u niet steken
en de maan evenmin in de nacht
mij was dit niet eerder bekend
Zo staat het in Psalm 121
ik hoorde het bij Monteverdi
Laetatus sum: ik ben verheugd
Licht reflecteert in het water
van bergstromen vloeiend en snel
wat ergens als gletsjer begon
wordt een Mondscheinsonate
en later
een langzame brede rivier…
De plechtigheid van Pasen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
886 Vanuit het koor
zingt nu
de cantorij
het lied van Licht
en Vrede,
beginnen we
verheugd met Hem
het nieuw verlichte leven.…
Affirmatie
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.574 Als de wekker de dag openscheurt
rugpijn en vermoeidheid ontwaken
en ik mij onder de haperende douche
afdoende verbrand heb
schiet ik in mijn gewoontekleren
stommel woest en wakker de trap af
veeg met mijn arm de vaat opzij
kauw vastberaden het oude brood
drink mijn Senseo en denk aan koffie
verheugd visualiseer ik de tredmolen
ik harnas…
Hoe ver is het nog?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
818 Verheugd verwachten wij
de komst van ’t Koninkrijk
de dag waarop uw Licht
zal blijven stralen
als teken dat U ons
voor eeuwig hebt bevrijd.
Knielend voor uw Troon
het kostbaarste U gevend
de liefde voor U
die we dagelijks van U kregen
in geuren van Nardus
om ons heen gevleid
loven we in bruidskleed
U in uw Heerlijkheid.…
Voorwaarde
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
763 Maar minnen wat niet schoon is, is van Lotje,
niemand woont graag in een smerig krotje
of neemt verheugd een koeienvlaai ter hand,
wie wordt verliefd op neuzen met een snotje?
Houden van zit dieper dan je denkt.…
Verjaren is
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
715 Maar ons wacht eindeloze vreugde
al zien we dat ook hier nog niet;
de voorsmaak ligt in wat verheugde
wanneer we zingen ’t levenslied.…
de vorst die jij voorspelde
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.692 ik wilde sneeuw
maar er viel regen
in de vorst die jij voorspelde
we zouden spelen in de
witte wereld van mijn helden
daar gaan waar niemand
is geweest, terugkijken
op je sporen is een feest
de eerste zijn in niemandsland
het ijs waar water strandt
het vlaagt vandaag
weer troosteloosheid
ik had me zo verheugd
op kou in winters landschap…
gaan verliefde ogen vrijen
netgedicht
2.8 met 20 stemmen
1.906 ik dans een bloementuin
kleuren zingen om me heen
mijn sluiers zijn wat nevels
de zon verdampt ze één voor één
bomen zien mijn naaktheid
in het groen en ruiselen verheugd
hun takken wuiven want in mij
herkennen ze hun jeugd
de middag zindert in het
driftig zoemen van de bijen
geuren vlagen in de wind en op
de bankjes gaan verliefde…
Begrensd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
152 Verheugd bedenk ik dan dat
mijn leefwereld grenzeloos is,
pas in de dood zal ik zijn begrensd,
zes besloten kanten in alle richtingen
zijn dan mijn nieuwe wereld.…
Begrensd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
123 Verheugd bedenk ik dan dat
mijn leefwereld grenzeloos is,
pas in de dood zal ik zijn begrensd,
zes besloten kanten in alle richtingen
zijn dan mijn nieuwe wereldruim…
De vagebond
poëzie
3.0 met 9 stemmen
3.480 Ik was weer verheugd
En wies mijn warm gezicht in morgendauw.
Ik roofde een landmeisje haar melk en deugd
Met volle teugen, en had geen berouw.
Ik leef. Ik vrees alleen dat ’t web van wegen
Dat zich al nauwer om de wereld spant,
Mij niet meer doorlaat naar het ver gelegen,
Steeds wenkend en steeds wijkend wonderland.…
Gelijkenis
netgedicht
4.2 met 27 stemmen
2.604 de jaren tussen beide in
konden de pret niet drukken
met gelijke hum en nukken
kenden zij elkander
vanaf de eerste blik
die herkenningsklik
bracht telkens rust en vreugde
waarop beiden zich verheugden
het kind nam aan wat opa gaf
en ook omgekeerd was de oude
zeer vereerd met wat de kleine bood
gezeten op zijn stramme schoot
het knuistje…
Tweezijdig ontleed
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
511 ik staar naar de letters
die stemmingswisselingen
beschrijven, de snelheid is een raadsel
want mijn pas is louter traag
verheugd euforistisch, ontdaan van alle moed
de schans te hoog de hemel zwarter dan zwart
soms in mij een chemiepark weliswaar
zonder witte pakken maar het beeld ervan
splijt mijn spiegelbeeld in twee, hoe verder
draagt…
Humor.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
780 Al kan haar glans niet iedereen verblijden,
vertoont ze zich maar best niet overal,
ontsnapt ook zij niet steeds aan wat verval,
ze blijft verheugd een warme gloed verspreiden.
Het is wel waar, de humor heeft haar kuren,
ze werkt niet altijd zoals was bedoeld.…
De straatjes van mijn jeugd
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
436 mij geen spel verveelde
nog graag door mij geheugd
de straatjes van mijn jeugd
daar was hij aan het ballen
ik ben voor hem gevallen
hij gaf me zoveel vreugd
de jongen uit mijn jeugd
hij zou eens moeten weten
ben nooit zijn thuis vergeten
ik had mij zo verheugd…
de baarmoeder
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
471 driedimensionaal is het
vrouwelijk stelsel uit één
gebeente gehouwen zonder
enigerlei van verrukking
hoe wonderbaarlijk draagt
ze het vrucht dat zich als een
wijze heeft genesteld in het
donkerrode aanschijnende licht
van wedergeboorte
hoe het offensief van karma zich
aandiende, heeft de bardo de
verlokkingen ontzield en zich
in verheugde…
MOOIE DAGEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
603 De dag is mooi
als buien afwezig zijn
en een open zon ontvangen
wordt door een schitterende
schakering van verheugde mensen.
De dag is mooi
als een dichter zijn tong
tussen zijn tanden klemt,
zijn woorden snoeit
tot bloeiende parels.…
Snertvisite
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
516 Ze verheugden zich al op het wippen.
Ze werd plots overvallen door Loek
en viel plat op de vloer na z'n hoek.
Hij riep: 'Wég met die gast!'
Op een donderdag was 't
en hij bracht 'r een bliksembezoek.…
IN DE LENTE
poëzie
3.0 met 7 stemmen
1.949 Onze oude moeder heeft verheugd
Haar nieuwe mantel omgeslagen,
En is zo schoon als in de dagen,
De dagen van haar prilste jeugd.
De zoetste glimlach siert haar mond,
Haar ogen tuiten van nieuw leven,
En op haar voorhoofd, zacht en rond,
Zijn al de rimpels uitgewreven.…
Rest van de wereld
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
581 Zich verheugd op eindelijk even alleen zijn.
Op het station kwam er een vrouw recht op hem af.
Ze was duidelijk blij hem te zien, een blonde stoot,
de leeftijd van zijn dochter, hij had geen idee wie ze was.
Ze stelde zich voor aan zijn vrouw, hij spitste zijn oren.…
lange benen en losse tanden
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
604 De zomerzon heeft lange benen
en werpt lange zwarte palen
achter de bomen vanaf de omslag
aan de pijpen waar ze haar koelte in legt
op het groen tapijt heeft de zon overal
netjes gevouwen broeken liggen wereldwijd
in de zoom van één van haar broeken
vermei ik mij wereldvreemd
verheugd over dit inzicht
in de garderobe van de zon
zie ik hoe…
Nocturne
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
798 Amos zingt verheugd de metten mee:
taal uit stilte geboren
hoorbaar nu in elke hoek en zijkapel.
De tijd is rijp om zich te melden bij de abt
maar dan verdonkeremaant de lector
het hem bekende slot van het kapittel:
“zij waren beiden naakt,
de mens en zijn vrouw,
en schaamden zich niet voor elkaar.”…
Herfstnacht in de Tuilerieën
gedicht
3.3 met 16 stemmen
7.078 De nacht en ik alleen,
eenzaam wandelend aan de rand der tijden,
zó verheugd en zó bedroefd meteen
om mijn voeten die een afscheid schrijden...
En de zachte regens om mij heen
of iemand ingehouden schreide...
----------------------------------
uit: 'Drie op één Perron', 1960.…
OOSTERSE EER AAN SMALINGERLAND
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
473 Een grutto stijgt op;
verheugd gaat zijn roep over
Fryslâns vrije ruimte.
De Friese veenhoop:
tussen wijd veld en bosrand
glijden zeilen voort.
Wijd Smallingerland
glanst in oranje schemer:
weiden vol avond.…
Zonder Jou
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.090 in lentebegin
met snerpende vogels
en dansende vlinders erin
nu hangt aan ied’re bloemenkelk
nog een traan
voor wat zo mooi bloeide
en niet verder kon gaan
en grijze wolkensluiers
houden mij uit jouw zicht
en hopeloos zoek ik
naar ‘t verscholen zonlicht
jij was mijn lentelied
mijn zomervreugd
met jou heb ik mij
op iedere dag verheugd…
Nieuw leven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
954 Want nu is er inderdaad dat nieuwe leven
met herhalende zielenvreugd voor de boeg
een stamhoudende zoon die ik negen maanden
verlangend verheugd steeds droeg.
©19-11-1980…