2333 resultaten.
Het landschap
gedicht
3.9 met 12 stemmen
4.791 Ik wens je een landschap, zo compleet
dat ik er haast niet ben,
dat jij bemint en ik herken,
waar ik de weg nog weet.
Onder de grote varenblaren
die hier lang geleden waren
wijs ik je de bloemen aan
die ook niet meer bestaan.
Dan sta je stil, knijpt in mijn hand,
en roept: Waarachtig! Daar!…
landschap
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
741 landschap
het constant golvend blauw en grijs
belijnd door steeds weer wuivend groen
ruw onderbroken door puntig witte vlekken
tikkende touwtjes tegen een verticaal
het altijd stromend water naar het laagste punt
strak overtrokken door een gebogen horizontaal
stevig ondersteund door sterk betonnen palen
schitterend belicht door…
LANDSCHAP
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.838 0, verre beemden, draagkracht mijner vreugde.
Er staat een reiger met mijn blik te staren:
Een visser schrijft de lijn der piramiden
En knielt voor zoete Boeddha, nu hij inlegt.
De Griekse krekel des te luider roept,
Nu 't christlijk vesper de avondkerkklok luidt.
Eens leg ik af de oogopslag der ziel..
'k Reik u de hand, mijn allerschoonste…
Mijn Landschap
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
576 vogelgeluiden
in vreugde
de leegte van dat landschap vullen
stap voor stap…
LANDSCHAP
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
537 --------
--------------------
grutto waadt door groen
in de verte woedt de stad
onhoorbaar vliegtuig
--------------------
--------…
in het landschap
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
537 onder slapeloze
wolken kermen
de takken van
twee oude eiken
over blauwe
velden roept
een bange vogel
ik denk aan de
zachte sporen
van woorden
die jij naliet in
het landschap
van mijn hart…
geen landschap
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
523 losgekomen van de wal
word ik zoveel zachter
geen kind zo aanwezig als
het kind dat er niet meer is
betoverd door het licht
het diepe blauw altijd het
geluid van water en wind
losgekomen van de wal
alles glanst als ik loslaat
geen landschap
eerder een visioen
als ik loskom van de wal…
Landschap
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
528 De watertoren
versmelt met regenwolken
boven tinten van groen.
De onrustige lucht
versterkt de rust van het land.…
Landschap
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
121 Groene glooiingen
nodigen uit tot zwijgen.
De kom biedt stille rust.…
fossiel
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
855 blauwdruk van vroeger
verstild slapen de dieren
gevangen in steen…
standbeelden
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
622 ze staan daar maar
in weer en wind
iets te verbeelden
in zoveel standen
maar verstild
(ik heb met
ze te doen)…
dromen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
429 verstild verlangen
verstopt voorbij de dromen
versnelt nu vooruit…
kruispunt
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
629 Licht vertraagt
het landschap stokt
in een verstild kader
het kruispunt vult de ruimte
het asfalt trilt onder wat hitte
de akkers slaan bruin uit
warmte draagt zingend nog wat wind weg
de voetganger
van achter het kader genomen
stopt in dit desolate plaatje
het kruis slaat
een zucht van verlichting
haar bestemming is die
van smal…
Doek
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
792 ik zag een landschap
en schreef het zwart op wit
nu heb ik een landschap
maar het is er niet
ik zag een doek
vol eenvoud en oorsprong
over de seizoenen
een landschap vertellen
over de onmacht van een dichter…
jurk van rode rozen
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.047 waarheid
is klaarheid
in zinnen
zinspeel
de stilte
ik kom
verstild
als man…
Amazone
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
616 De grande dame
onder de rivieren
met armen donker
als de rio grande
vernoemd naar martiale
vrouwenstammen
een niet te temmen volk
op edele dieren
in duistere
wouden van een
mythisch verleden
trokken vrouwelijke
ruiters onversaagd
ten strijde
een reuzenslang
meandert tot in
de haarvaten
van groene longen
als grande…
Verstilde portretten
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
789 Je hebt de verbijstering
zichtbaar gemaakt
in verstilde portretten
waar het parklandschap
haar zwijgen raakt
als een bedelaar
je hebt de stilte
een kleur gegeven
die van het verdriet
sprekende pasteltinten
met verdwaalde ogen
boven een dubbele mond
je hebt de ontzetting
een stemgeluid laten tonen
voor verstilde portretten…
wat de taal is
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
453 als ik denk:
ik zwerf
door de taal
dan is de taal
een landschap
en ik ben
de vrolijke voetganger
maar als in dat landschap
enorme zwarte wolken
zich samenpakken, weet ik
opeens: de taal zwerft door mij
en ik ben zelf het landschap
in afwachting van de storm…
Voorvoel mij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
681 Nee, zegt ze
Vul mij dan maar in, zeg ik
verstild ben ik,
toch tintel ik, nog onvervuld…
vroege uur
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
890 hoe jij nog roerloos naast
me ligt
het vroege uur met puur
verstilde schoonheid vult…
Stilstaan bij de stroom
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.352 nemen
aandacht stilaan overgaat in dromerig kijken,
de loop van de beek onbekend gebleven
geen grenzen laat, ook geen genade
aan het voorstellingsvermogen
bepaalt de oorsprong om te geven
het te laten stromen door diepe dalen,
de schittering aan de oppervlakte,
reflectie van het leven
kwetsbaar in al zijn schoonheid,
een rimpelloos verstild…
In memoriam vogel
gedicht
4.5 met 4 stemmen
15.247 De beweging die het was,
laat deze zonder veel angst
nu zijn opgeheven of veranderd.
En laat de zwarte raaf of kraai
of welke vorm de dood
ook voor vogels aanneemt,
snel zijn werk hebben gedaan,
zoals tenslotte wij ook hopen,
dat onze dood zal zijn.
------------------------------------------------------------------------------------------…
rijkdom
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
636 in alle rust slaat hij de deuren
open, laat het weer zachtjes
binnenkomen
zit verstild aan het erfgoed
van de dichter van beeld en kleur
om alledaagse zaken te verwerken
een luchtige plaats te geven…
Nimmer meer
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
708 In verstilde tussenspinsels
zweef ik weg
tussen steniging
dromend
van vrije lente
afwezigheid die
ik beween
een laatste beeltenis
kan ik je zenden
mijmering
je gulle lach
gemis van je lendenen
volledig universum
kim van ons samen
liefde, bedolven
woordenloosheid
het jij en ik, verstild
tijd tussen ons
de wil die te bevechten…
De praatpaal
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
757 Geen gele staanders meer tussen het groen.
Pech onderweg? Bel mobiel of app.
Dan komt er hulp voor onder de klep.
De praatpaal gaat deze zomer met pensioen.
Ach zei een wegenwachter, niets verloren
Er blijven problemen tussen de oren.…
Complete stilte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
449 van
mijn bedroefde ziel, waar de vreugdebeelden
tot verstilde ruïneresten verstollen en verstenen,
net als het blinde bloemenmeisje van Pompeï.…
Zomeravond
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
186 Wanneer de middag zich
als een zachte sluier rond de bomen legt,
voel ik hoe het landschap in heldere tekens spreekt
en hoe mijn hart die taal opvangt zonder woorden nodig te hebben.…
Boom
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
635 Ik ben een boom
Ik sta in een glooiend landschap
Ik sta alleen, in een licht glooiend landschap
Uiterlijk lijk in nog het meest op een bloemkoolroosje
Het licht glooiend landschap is wit van de sneeuw
Ook mijn rondingen zijn bedekt met sneeuw
Zo sta ik hier
Er wordt gefluisterd dat men mij mooi vindt
Zwaar gefluisterd ……
land van me
netgedicht
2.3 met 15 stemmen
3.826 waarom het filter verscherpt
van ven met zachte oevers
of een rivier in waas?
net over de bocht in de dijk
die kerktoren
de groene prikkeldraadwei
koeien, eeuwig
gedomesticeerde koeien
maar ook Przwalski paarden
en Heck-runderen
bij steppeachtig aangevreten struiken
hooiberg zag ik graag
en de dorsers schuiven,
het rieten dak gedekt…
De rivier
netgedicht
4.4 met 45 stemmen
18.723 Een rivier van geluk
Sprankelend in geluid
Het kan niet meer stuk
De wens komt uit
Poelen van verlangen
Kijken me aan
Aan elkaar hangen
Naast elkaar staan
Moerassen van lust
Zichtbaar beneveld
Je hebt me gekust
Lieve woordjes gepreveld
Woestijnen van gevoel
Liefde als zand
De zon schijnt zwoel
Zet alles in brand
Wouden van aandacht…