2104 resultaten.
KLEURIG
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
407 Winteravond glanst:
het warme purperwesten
noodt tot steeds voort gaan.…
DE WEG OP
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 Het hek van Slot Bommelstein staat wijd open,
waar twee vertrouwde vrienden doorheen gaan,
de vroeg roepende schitterzon verstaan
om zich aan hun lezers te verkopen.
Zie heer Ollie kaarsrecht luchtig lopen,
met wandelstok zwaaien, op de grond slaan.
Een licht handtasje trekt blij denken aan,
doet op een verlichte reis hopen.
Achter hem zeult…
WILLEN EN GEBEUREN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
434 Men zal dikwijls
jaren vooruitzien
bij wat gedaan kan worden
de enkeling
mag zich beramen
voor de dag van morgen
of verdere toekomst
Amerika 's leider
de oerwoudbewoner
zijn in Gods oog beiden
mensen van het ogenblik
die komen en gaan
als vluchtige nevels.…
Tegenlicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
594 Nauw'lijks waarneembaar
De vage contouren
In de verte -
En toch vertrouwd
De toekomstvormen
In de verte die
Mij in dit lage licht het
Vertrouwen geven om door te gaan…
het land in de verte
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.116 al droog ik
met tedere
overgave
een traan
de weg
naar jouw pijn
kan ik niet gaan
ook al
raak ik
zo nabij
een hand
eenzaamheid
is voor mij
een onbereikbaar
schaduwland…
de verloren verte
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
1.045 ik zie mijn verloren verte
in schemer gehuld
en droom van gazellen,
rank en gracieus,
door lichte nevel omhuld
zij springen tussen
struiken van liefde
luisterend naar
een vlijende tederheid
die hen als vanzelf
kwetsbaar voorwaarts begeleidt
ik wil hun dorst laven
met zachte zuchten;
kom maar, lijk ik te zeggen
jullie zijn mij…
zoetgevooisde verte
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.060 geen zoetgevooisde verte
geen hemel van satijn
bekoort mij meer
dan elke keer
weer veilig thuis te zijn…
De verte nabij
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
1.154 zijn dat
de geest kiest
bij het vallen der bladeren
voor een andere route
het lijkt of hakken
plakken aan de aarde
en schoonheid
het laat afweten in haar
oorspronkelijke waarde
het is een brug overgaan
zo zwaar als het beklimmen
van het rulle duinzand
om aan de blanke top te zien
dat de horizon lijkt verpakt
in een donkere verte…
De verte afstand wordt
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
568 ik kan je niet bekijken
je met niemand vergelijken
maar hoor je stem in het ruisen
van de branding in je tekst
kom mee naar zee
waar ik mezelf verliezen kan
de verte afstand wordt en
ik je namen schrijf met zand
kus je lippen in het zout
van samen drogen
opgetogen in het waterspel
de golven breken veel te snel
we dromen zon en kleden…
De dood van de verte
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
1.156 ik roep naar de zingende merel
die trippelt over pannen met mos
van het aflopende dak van toen
in het heden maar van de toekomst los
wil de vogel voor mezelf
als een schutsvrouwe op mijn hand
die liefde kleurt op een blazoen
in het verleden
doch blijkt reeds
van mijn toekomst los
*
zij is al bij leven
door onthechting overmand…
Het punt in de verte
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
648 Starend van het witte papier
naar een punt in de verte
waar het niemandsland begint
kan zij niet kiezen voor een dag
van de beschikbare zeven
kiest ze dan allemaal
op zoek naar de volgende zin
in het zoekend bestaan
in dit land waar ze iemand is
voor niemand behalve zichzelf
waar ze zwijgt in alle talen
zijn er alleen eigen grenzen
die…
Uit de verte van je land
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
591 je zag me niet
toen ik je aankeek
je blik ving
uit de verte van je land
pas toen ik
jou een hand gaf
kwam je terug
van het warme strand
je lach was
nog vol zee
en groene palmen
je stem zong vriend
jij bent gebleven
ondanks de heimwee
naar je land iets tropisch
in de koude zomerregen…
Dat in de verte turen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
496 je bent
de weg wat kwijt
in deze laatste uren
een woord je hand
de oogopslag
dat in de verte turen
de ferme stappen
zijn vergeten net als
drinken en het eten
verbazing en verwondering
als je weer even bij ons komt
in herkenning om je mond
we weten
dat je los moet laten
om alleen te gaan
maar met
onze handen vast
kun jij die…
Met verte als bevrijder
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
507 jij bent
op vleugels weggegaan
op zoek naar nieuwe einders
voor jou
heeft alles afgedaan
met verte als bevrijder
in scheervlucht
kijk je om en zweeft over
de plaats waar jij niet aarden kon
langzaam neemt
het cirkelen een eind
tot jij in strakke vlucht verdwijnt…
BEMINDE VERTE
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.339 Tot veel jongens spreekt het witte schuim aan de kust:
"Zie je toekomst in de spannende vrijheid.
Wees vertrouwd met de golven zonder tijd,
waar geschiedenis bezinkt als verijlde lust.
Mannen op het schip zijn zich elk uur bewust
van verrassend gevaar, straffe arbeid,
ofschoon de purperzee hen kinderlijk verblijdt,
wanneer de zon bij 't gouden…
In de verte wenken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
509 Een handgrote
Japanse vaas
een hulsttak
scherpe stekels
een kaars
nog niet aangestoken
een stapeltje
kraaknette boeken
een uitnodigend
vers gebaar
bergen drijven
op de vaas
wolken
in de verte
wenken
hoge toppen
sneeuw…
De verte nevelde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
480 van de krijtstreep
tussen groen en blauw
kon ik weinig hoogte krijgen
de verte nevelde
in warm en koud
met trage ronding
de vleugels van mijn geest
kunnen de steen die op
mijn maag ligt niet meer dragen
nog twijfel ik
heb vragen die met
de dood geen antwoord krijgen
ik moet blijven
hoor ineens de meeuwen
en het teleurgestelde…
De verte in je ogen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
616 natuurlijk droom ik
over zon en grazige weiden
maar altijd met jou bij me
over zee en strand
op een subtropisch eiland
wandelend hand in hand
maar het liefst
zie ik de verte in je ogen
reizen we de stilte door
naar plaatsen waar
woorden onnodig zijn
door het schitterend decor
omdat leven
de hoofdrol speelt
in het geven aan elkaar…
Een weldadige verte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
491 ik liep van
lichtje naar licht
met open blik
zag stilte
mij volgen
in sereniteit
schaduw
wierp een
weldadige verte
die een andere kijk
op leven gaf dat
al beëindigd was
zonder woorden
spraken we
in samen voelen
weet nu hun gelukkig zijn
in een bestaan van
elkaar altijd verstaan…
Haar blauwe verte
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
520 stranden
waar jij cultuur
streelt met je intens
gevoelige handen en
geestelijk godinnetje speelt
je vertrok plots
ogen op morgen
een zwevende blik die
zich niet makkelijk schikt
jij wilde leven
balanceren op de
breuken van tijd
tussen verleden en heden
ik heb je gevonden
in de blik van zon
jij draaide weg van zee
nam haar blauwe verte…
de verte vinden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
424 met de
overschatting van
een vooruitgestoken
borstkas danste hij
met uitgestrekte
armen om haar heen
ze zouden het
vasteland verlaten
zij was verslingerd
aan een minimum
hoeveelheid licht
ze wilde uit het
beeld verdwijnen
onderbelicht in de
schaduw van het
donker leven
ze vonden
de verte in
een lichtflits…
Halverwege de verte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
490 Ik ben in bergen geboren
Uit gletsjers gespoeld
Van mijn bossen geen sporen
Geen groen of hout meer gevoeld
Ik ben aan stromen ontnomen
Loop als man door de steden
Ver van wijkende zomen
Akkers als vierkante kleden
Ik ben verdwaald ben te oud voor dit leven
Horende doof voor het zomers alom
Naar zee met de steven, niet meer
Naar…
VLOEIWEIDEs VERTE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
414 Enkele bomen
steken dood en kaal, maar recht,
fier als scheepsmasten
boven wijde golvingen
van bramenwildernis uit.…
De nieuwe verte
netgedicht
5.0 met 33 stemmen
398 ik waan mij
met het trapje
hoger weer
verder in het
exploreren
van mijn
vergezicht
dat zonder
te bewegen
naderbij is
gekomen
op de ladder
van mijn eys-
opener dromen
ik wist de
aarde rond
maar dichtbij
gekomen doet
de nieuwe verte
optisch aan
vervlakking
het eind-
resultaat
van mijn
waarneming
die weer naar
een hoger…
In de verte van dat grote verlangen
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
552 Laat me niet alleen spelen
met de boze prinses van de zeehondjes
vertel je me
in de verte van dat grote verlangen
en je huppelt naar de zonneschijn
waar andere kinderen met een touw spelen
in de avond kom je terug met nieuwe schaduwen
die om de beurt om een warm bed vragen
voorzichtig in jouw fluistertoon
en de afstand van dat grote geheim…
VER WAAIEN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
791 Harde wind blaast
over heel de Sahara
geweldige zandwolken
springen op draaien rond
dansen door en om elkaar heen
zakken tenslotte ineen
zeer verspreide korrels
ontvangen grote reislust
vliegen naar het Noorden
strijken voldaan neer
in en rondom steden
Nederlanders staan versteld van
de vage verfijnde
lichtgrijze stofjes…
flarden
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
146 hoe verder de verte leek
hoe dichter bij mezelf ik was
over de weidse velden liep
een spiegelbeeld
voordat ik dat kon inlijven
-op mijn netvlies vastleggen
bracht een naderende sluier
mij verder van zienderogen…
Onherkenbaar spiegelbeeld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
172 Subcultuur vol eigenaardigheden
in verleden van bloesemwoorden
wat is regen zonder paraplu
gedateerd in de toekomst
waar is de zon in verre oorden
vaag geworden hersenschim
in leven gebleven door oude gedachten
niet meer en niet minder zichzelf
vergeten roofdier in den vreemde
het moederland dat hem ontheemde.…
Dichtbij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
675 Ik houd van de verte, de verte nabij
De Hollandse lucht en de zompige klei, ik houd van dit landje
Met haar weiden dichtbij
Met haar wegen die kruisen
Vol files die staan
Paden met fietsers,
En voetgangers gaan
Geduldig het wachten
Op een bus iets vertraagd
Het weer is weer onderwerp
Waarover men klaagt
Ik houd van de verte, de verte…
Wereldburger
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
734 ben
in de verste verte
een vreemde toerist
en toch…….…