Alle inzendingen over verte

2104 resultaten.

Sorteren op:

KLEURIG

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 407
Winteravond glanst: het warme purperwesten noodt tot steeds voort gaan.…
Han Messie19 februari 2023Lees meer >

DE WEG OP

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 517
Het hek van Slot Bommelstein staat wijd open, waar twee vertrouwde vrienden doorheen gaan, de vroeg roepende schitterzon verstaan om zich aan hun lezers te verkopen. Zie heer Ollie kaarsrecht luchtig lopen, met wandelstok zwaaien, op de grond slaan. Een licht handtasje trekt blij denken aan, doet op een verlichte reis hopen. Achter hem zeult…
Han Messie22 februari 2023Lees meer >

WILLEN EN GEBEUREN

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 434
Men zal dikwijls jaren vooruitzien bij wat gedaan kan worden de enkeling mag zich beramen voor de dag van morgen of verdere toekomst Amerika 's leider de oerwoudbewoner zijn in Gods oog beiden mensen van het ogenblik die komen en gaan als vluchtige nevels.…
Han Messie4 september 2023Lees meer >

Tegenlicht

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 594
Nauw'lijks waarneembaar De vage contouren In de verte - En toch vertrouwd De toekomstvormen In de verte die Mij in dit lage licht het Vertrouwen geven om door te gaan…

het land in de verte

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.116
al droog ik met tedere overgave een traan de weg naar jouw pijn kan ik niet gaan ook al raak ik zo nabij een hand eenzaamheid is voor mij een onbereikbaar schaduwland…

de verloren verte

netgedicht
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.045
ik zie mijn verloren verte in schemer gehuld en droom van gazellen, rank en gracieus, door lichte nevel omhuld zij springen tussen struiken van liefde luisterend naar een vlijende tederheid die hen als vanzelf kwetsbaar voorwaarts begeleidt ik wil hun dorst laven met zachte zuchten; kom maar, lijk ik te zeggen jullie zijn mij…

zoetgevooisde verte

hartenkreet
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.060
geen zoetgevooisde verte geen hemel van satijn bekoort mij meer dan elke keer weer veilig thuis te zijn…
klaasje7 maart 2004Lees meer >

De verte nabij

netgedicht
4.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.154
zijn dat de geest kiest bij het vallen der bladeren voor een andere route het lijkt of hakken plakken aan de aarde en schoonheid het laat afweten in haar oorspronkelijke waarde het is een brug overgaan zo zwaar als het beklimmen van het rulle duinzand om aan de blanke top te zien dat de horizon lijkt verpakt in een donkere verte…

De verte afstand wordt

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 568
ik kan je niet bekijken je met niemand vergelijken maar hoor je stem in het ruisen van de branding in je tekst kom mee naar zee waar ik mezelf verliezen kan de verte afstand wordt en ik je namen schrijf met zand kus je lippen in het zout van samen drogen opgetogen in het waterspel de golven breken veel te snel we dromen zon en kleden…

De dood van de verte

netgedicht
3.7 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.156
ik roep naar de zingende merel die trippelt over pannen met mos van het aflopende dak van toen in het heden maar van de toekomst los wil de vogel voor mezelf als een schutsvrouwe op mijn hand die liefde kleurt op een blazoen in het verleden doch blijkt reeds van mijn toekomst los * zij is al bij leven door onthechting overmand…

Het punt in de verte

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 648
Starend van het witte papier naar een punt in de verte waar het niemandsland begint kan zij niet kiezen voor een dag van de beschikbare zeven kiest ze dan allemaal op zoek naar de volgende zin in het zoekend bestaan in dit land waar ze iemand is voor niemand behalve zichzelf waar ze zwijgt in alle talen zijn er alleen eigen grenzen die…
Geeraardt27 augustus 2010Lees meer >

Uit de verte van je land

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 591
je zag me niet toen ik je aankeek je blik ving uit de verte van je land pas toen ik jou een hand gaf kwam je terug van het warme strand je lach was nog vol zee en groene palmen je stem zong vriend jij bent gebleven ondanks de heimwee naar je land iets tropisch in de koude zomerregen…
wil melker30 augustus 2010Lees meer >

Dat in de verte turen

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 496
je bent de weg wat kwijt in deze laatste uren een woord je hand de oogopslag dat in de verte turen de ferme stappen zijn vergeten net als drinken en het eten verbazing en verwondering als je weer even bij ons komt in herkenning om je mond we weten dat je los moet laten om alleen te gaan maar met onze handen vast kun jij die…
wil melker14 september 2010Lees meer >

Met verte als bevrijder

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 507
jij bent op vleugels weggegaan op zoek naar nieuwe einders voor jou heeft alles afgedaan met verte als bevrijder in scheervlucht kijk je om en zweeft over de plaats waar jij niet aarden kon langzaam neemt het cirkelen een eind tot jij in strakke vlucht verdwijnt…

BEMINDE VERTE

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.339
Tot veel jongens spreekt het witte schuim aan de kust: "Zie je toekomst in de spannende vrijheid. Wees vertrouwd met de golven zonder tijd, waar geschiedenis bezinkt als verijlde lust. Mannen op het schip zijn zich elk uur bewust van verrassend gevaar, straffe arbeid, ofschoon de purperzee hen kinderlijk verblijdt, wanneer de zon bij 't gouden…
Han Messie28 september 2011Lees meer >

In de verte wenken

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 509
Een handgrote Japanse vaas een hulsttak scherpe stekels een kaars nog niet aangestoken een stapeltje kraaknette boeken een uitnodigend vers gebaar bergen drijven op de vaas wolken in de verte wenken hoge toppen sneeuw…
vancoillie24 december 2012Lees meer >

De verte nevelde

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 480
van de krijtstreep tussen groen en blauw kon ik weinig hoogte krijgen de verte nevelde in warm en koud met trage ronding de vleugels van mijn geest kunnen de steen die op mijn maag ligt niet meer dragen nog twijfel ik heb vragen die met de dood geen antwoord krijgen ik moet blijven hoor ineens de meeuwen en het teleurgestelde…

De verte in je ogen

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 616
natuurlijk droom ik over zon en grazige weiden maar altijd met jou bij me over zee en strand op een subtropisch eiland wandelend hand in hand maar het liefst zie ik de verte in je ogen reizen we de stilte door naar plaatsen waar woorden onnodig zijn door het schitterend decor omdat leven de hoofdrol speelt in het geven aan elkaar…
wil melker7 januari 2015Lees meer >

Een weldadige verte

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 491
ik liep van lichtje naar licht met open blik zag stilte mij volgen in sereniteit schaduw wierp een weldadige verte die een andere kijk op leven gaf dat al beëindigd was zonder woorden spraken we in samen voelen weet nu hun gelukkig zijn in een bestaan van elkaar altijd verstaan…
wil melker7 november 2015Lees meer >

Haar blauwe verte

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 520
stranden waar jij cultuur streelt met je intens gevoelige handen en geestelijk godinnetje speelt je vertrok plots ogen op morgen een zwevende blik die zich niet makkelijk schikt jij wilde leven balanceren op de breuken van tijd tussen verleden en heden ik heb je gevonden in de blik van zon jij draaide weg van zee nam haar blauwe verte…
wil melker26 september 2017Lees meer >

de verte vinden

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 424
met de overschatting van een vooruitgestoken borstkas danste hij met uitgestrekte armen om haar heen ze zouden het vasteland verlaten zij was verslingerd aan een minimum hoeveelheid licht ze wilde uit het beeld verdwijnen onderbelicht in de schaduw van het donker leven ze vonden de verte in een lichtflits…
J.Bakx29 maart 2019Lees meer >

Halverwege de verte

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 490
Ik ben in bergen geboren Uit gletsjers gespoeld Van mijn bossen geen sporen Geen groen of hout meer gevoeld Ik ben aan stromen ontnomen Loop als man door de steden Ver van wijkende zomen Akkers als vierkante kleden Ik ben verdwaald ben te oud voor dit leven Horende doof voor het zomers alom Naar zee met de steven, niet meer Naar…

VLOEIWEIDEs VERTE

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 414
Enkele bomen steken dood en kaal, maar recht, fier als scheepsmasten boven wijde golvingen van bramenwildernis uit.…

De nieuwe verte

netgedicht
5.0 met 33 stemmen aantal keer bekeken 398
ik waan mij met het trapje hoger weer verder in het exploreren van mijn vergezicht dat zonder te bewegen naderbij is gekomen op de ladder van mijn eys- opener dromen ik wist de aarde rond maar dichtbij gekomen doet de nieuwe verte optisch aan vervlakking het eind- resultaat van mijn waarneming die weer naar een hoger…
wil melker5 december 2024Lees meer >

In de verte van dat grote verlangen

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 552
Laat me niet alleen spelen met de boze prinses van de zeehondjes vertel je me in de verte van dat grote verlangen en je huppelt naar de zonneschijn waar andere kinderen met een touw spelen in de avond kom je terug met nieuwe schaduwen die om de beurt om een warm bed vragen voorzichtig in jouw fluistertoon en de afstand van dat grote geheim…
mobar27 januari 2025Lees meer >

VER WAAIEN

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 791
Harde wind blaast over heel de Sahara geweldige zandwolken springen op draaien rond dansen door en om elkaar heen zakken tenslotte ineen zeer verspreide korrels ontvangen grote reislust vliegen naar het Noorden strijken voldaan neer in en rondom steden Nederlanders staan versteld van de vage verfijnde lichtgrijze stofjes…

flarden

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 146
hoe verder de verte leek hoe dichter bij mezelf ik was over de weidse velden liep een spiegelbeeld voordat ik dat kon inlijven -op mijn netvlies vastleggen bracht een naderende sluier mij verder van zienderogen…
Iniduo11 augustus 2026Lees meer >

Onherkenbaar spiegelbeeld

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 172
Subcultuur vol eigenaardigheden in verleden van bloesemwoorden wat is regen zonder paraplu gedateerd in de toekomst waar is de zon in verre oorden vaag geworden hersenschim in leven gebleven door oude gedachten niet meer en niet minder zichzelf vergeten roofdier in den vreemde het moederland dat hem ontheemde.…

Dichtbij

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 675
Ik houd van de verte, de verte nabij De Hollandse lucht en de zompige klei, ik houd van dit landje Met haar weiden dichtbij Met haar wegen die kruisen Vol files die staan Paden met fietsers, En voetgangers gaan Geduldig het wachten Op een bus iets vertraagd Het weer is weer onderwerp Waarover men klaagt Ik houd van de verte, de verte…

Wereldburger

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 734
ben in de verste verte een vreemde toerist en toch…….…
Hieronymus5 oktober 2010Lees meer >