1045 resultaten.
de kade verlaten
netgedicht
3.8 met 32 stemmen
1.729 zou ik je wel
bij naam willen noemen
of schreeuwen
over de kade
waar ijzeren schoenen
van houten karren
kletteren in een oceaan
van lawaai
ik vaar de haven uit
onder een opgeheven brug
handen als geklonken
aan het draaituig
waarvan het hart niet klopt
omdat de richting
door vuisten wordt gekozen
mijn rug schermt…
Avondval
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
511 Wanneer de avond voorbij is
als een heel leven,
de schemering geeft nog
te zien wat net nog was,
zonovergoten terras,
een half glas wijn nog op tafel.
Ze zijn naar huis
en het licht gaat aan.…
Schenk je dubbelleven
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.099 Ik zal de duivel te grazen
nemen, met wie jij in de
slaap op moet trekken, met
genoegen zal ik mij voor de
daad lenen, om de schaduw
te wekken, deze door de mist
van het gevoel naar een
noorderzon te vertrekken,om
doelloos zonder traan te wenen.…
Pauwenstaart
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
1.284 Tussen keuze uit twee kwaden
verliezen wij de verenpracht
chemo om ons op te laden
voor onze allerlaatste nacht
bleekjes in het bed gelegen
dat slechts van pijnbestrijding spreekt
maakt de afscheidskus verlegen
alsof de dood de liefde wreekt
bij ons vertrek schrijf ik een kaart
aan allen die ons dierbaar zijn
in kleuren van de pauwenstaart…
ONKWETSBAAR?
hartenkreet
1.6 met 5 stemmen
1.227 Het drijvende paleis verlaat de haven,
omringd door ogen vol bewondering.
Die vorst der zeevaart bromt met voldoening,
trots op zijn onovertroffen gaven,
dreigt de stoomboot America te schaven,
hort en brult onder grote verschrikking,
kruipt toch kundig verder, voorkomt een botsing.
Heerlijk over de wijde deining draven!
De Titanic oogst…
Nee!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
513 Ik wil je niet kwijt, je mag niet vertrekken,
laat me niet in eenzaamheid achter,
je zou blijven, tot het niet langer kon,
dit is te vroeg, dit is niet eerlijk,
nee!
Maar;
Ik wil,
heb niks te zeggen
Ik moet,
heb niks in te brengen
Je vertrek staat vast,
mijn wil doet er niets meer toe.
Ik geef het gevecht op!…
extraterrestrial
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
791 ik ben buitenaards
kwam er laatst achter
las het op het internet
vele overeenkomsten
wat een pret
nu ben ik echter overtuigd
en lach niet meer
in mijn kamer hangt nu
een beklemmende sfeer
hoor geluiden en nog veel meer
schaduwen met geknetter
lichtbollen en gespetter
berichten krijg ik door
het is mij duidelijk
ik ben klaar voor vertrek…
klapwieken
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
549 zoals een weiland plotseling stilhoudt
in een voorbijgaande trein
vogelvrij, hersenspinsels
die zowel wolkenloos als lucht zijn
of een ongeplande aankomst
een harde noot om te kraken
door te dringen tot randmeren
een voorbode van verleden jaar
soms heb je een hamer nodig om bij
het zachte vruchtvlees te geraken
voorbij bestemming…
[ Je trok wat dunne ]
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
513 Je trok wat dunne
afscheidswoorden aan en ging --
rillend de deur uit.…
openbaringen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
567 het gesprek vindt plaats
in gemeenschap van gedachten
op locatie zoals gebruikelijk
bij plaatsvinden
tezamen op het bankje
blootgesteld aan elementen
en een naderende avond
waarvan het strijklicht
de suggestie wekt van vertrek
laten we niet bij de pakken
neerzitten, hier gloort een
breder verband
er blijft meer over dan
alleen…
In de waan gelaten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.716 'Mijn vriend'
Noemde ik hem
Bij die gelegenheid
En terwijl hij wegkeek
Heeft hij mij zonder
Een spier te vertrekken
In die waan gelaten…
Strijd
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.404 Zonen vertrekken.
Moeders slaan hun ogen toe.
Keren zij ooit weer?…
Vroege voorjaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
749 Vertrekkende vlucht
Een groep ganzen in v-vorm
Vee staat nog op stal…
Ga niet door start
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
1.741 Ik spring nog één keer
in de Middellandse Zee
en dan vertrek ik naar het Oosten.…
afscheid
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.154 telkens groter gaapt het gat
tussen trein en perron
wij roepen bij vertrek woorden
die flarden in de wind
weldra door de wissels
is het gaan een feit
rest jij ginds op het
door mij verlaten perron
en ik hier in het late uur
treinen zijn er voor het vertrek
de leemte echter tussen
trein en perron voor de tranen…
Mijn eigen weer- pakje
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
892 Als ik vertrek neem ik mee:
een beetje van dit en
een beetje van dat
Ook als ik vertrek,
dan vergeet ik wel eens wat
Wat ik echter nooit vergeet is,
hoe ik ook vertrek
met welk gemoed dan ook
Ik neem altijd ‘t weer mee,
waarheen ik ook loop.…
stil golwe
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 op die strand
in sand
soek ek die see
ek hoor haar
ek voel haar
maar kan haar nie betas nie
sy is weg
vertrek in die aand
sonder woorde
ek nie verstaan nie
soveel te sê
sy hoor nimmermeer
sy is weg
vertrek in die aand
sonder woorde…
Huis van geborgenheid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
625 Langzamerhand
Zie ik jullie
Een voor een
Vertrekken,
Het ouderlijk
Huis dat zo
Eigen voor jullie
Geworden is,
Voor jullie leeftijd
Misschien wel
Te eigen - tijd
Om te vertrekken
En op eigen benen
Te staan - jullie weten
Als geen ander
Dat ons huis
Ook altijd jullie
Thuis zal zijn,
Onvoorwaardelijk
Vangnet waar je…
droom
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
536 er waren daar slechts deuren
die toegang gaven tot ander deuren
doch geen enkel vertrek
was werkelijk een echt vertrek
goddank had ik nog één escape...
namelijk het ontwaken…
Woningnood
gedicht
3.3 met 58 stemmen
33.390 Er wordt gebeld en ik doe open. Op de stoep
staat een krachtige mijnheer. 'Hallo hier
ben ik weer. De man met de hamer. Rechtstreeks
van de Kop van Jut hierheen gekomen voor het slopen
van uw woonst.' Hij stapt keurend rond zich
kijkend binnen. 'Neen maar, voor zover ik mij
herinner woont u hier toch wel het schoonst.'
Dan, een hamertje…
Haar handen onklemmen licht
gedicht
2.4 met 64 stemmen
20.525 Haar handen omklemmen licht. Wind
houdt haar gaande, steeds verder
weg van wat zij weet, van
wat haar voorkomt als echt,
het bestaande,
tastbare: van een lichaam
het gezicht, van eenheid
de breuk.
Verkoolde rest
van wie, brandend,
onverbrekelijk waren.
------------------------------------------
uit: 'Van eenheid de breuk', 1991.…
Het langzame
gedicht
2.5 met 15 stemmen
9.029 De bloemen met blinkend geelgeglaceerde lepelbladeren
Pas gekocht staan ze warm water te zuigen, gesloten als
de ogen in de kamer naast ze
Ogen sluiten in het langzame, vrij worden van dingen, een andere kleur in
Een doorzichtigheid beweegt zich tussen twee mensen
zoals de koelte door het halfopen raam van voet tot nek
Het lukt in de vinger te…
Vertrekpunt
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
601 In de herfst verzamelen zij zich
met velen bij de waterplas
de meesten vertrekken voor de winter
wiekend op wolken van ongestild verlangen.
Meestal blijven er een paar achter
overvallen door angst voor het vliegen
zij boetseren met droeve hand
de tol van overblijven.…
Vertrektijden
gedicht
3.5 met 2 stemmen
740 Ik zie op het perron
twee mensen lekker kussen.
Er klinkt een schril gefluit
Dat zit er even tussen.
Het is de conducteur
Hij kijkt op de seconde
Het resultaat: twee
openstaande monden.
Was ik een conducteur,
ik lette niet op tijden.
Zijn mensen uitgekust,
dan gaat mijn trein pas rijden.
--------------------------------------------…
A'damse stadsschouwburg zit zonder stoelen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
677 Vond je je smaak in hun schouwburgprogram
en vertrek je daarom naar Amsterdam ?
Belaad dan ditmaal
uw imperiaal
met een zetel of een eikestam.…
het hoog vertrek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.023 amos klimt benieuwd naar boven
verhangen zijn de bordjes
met naam en wapen van aflijvigen
hij tekent voor het rondeel een cirkel
voor de open poort een gaatje
voor put en lijf twee stipjes
wachters bestaan niet meer
hij is alleen in de onbewoonbaar
verklaarde ruimte het hoog vertrek
een toevlucht van geslacht tot geslacht
nu onder het…
Eenzaam vertrek
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
2.758 Als vergeten staan de koffiekopjes
Op een verlaten tafel
De stoelen schuin weggeschoven
Een half uitgedrukte sigaret kringelt
De stoet is halverwege
Linten verwaaien verward
Zojuist gedolven graf omkranst
Met losgelaten bloemen, bedolven
Witte kist, voor altijd gemist
Een lege kamer borrelt na…
Vertrek van dochters
gedicht
3.8 met 78 stemmen
25.626 Ze moesten inderdaad gaan, ik had het gezien
aan hun gezichten die langzaam veranderden
van die van kinderen in die van vrienden,
van die van vroeger in die van nu.
En gevoeld en geroken als ze me kusten,
een huid en een haar die niet meer voor mij
waren bedoeld, niet zoals vroeger,
toen we de tijd nog hadden.
Er was in ons huis een wereld…
Vertrek 2
gedicht
3.3 met 65 stemmen
19.447 Ik kan je zien
dus weet
je bent er nog
alleen het hoge gras
geeft vorm aan
je vertrek
en even verder
bij het hek
toch ommekeer:
een groet.…
Aankomst en vertrek
gedicht
3.3 met 23 stemmen
16.417 De wekker is gesteld, als eilandjes liggen de kledingstukken
verspreid over de vloer. Het recht van de sterkste: op de rand
van een hotelbed, ver na middernacht. Een regenachtige nacht,
voorbij het punt waar stoppen en terug nog tot de mogelijkheden
hoorde. Gestommel op de gang, een enkele kreet. Uit vreugde
of afkeer, als blijk van opluchting…