Alle inzendingen over vertrekken

1035 resultaten.

Sorteren op:

de kade verlaten

netgedicht
3.8 met 32 stemmen aantal keer bekeken 1.729
zou ik je wel bij naam willen noemen of schreeuwen over de kade waar ijzeren schoenen van houten karren kletteren in een oceaan van lawaai ik vaar de haven uit onder een opgeheven brug handen als geklonken aan het draaituig waarvan het hart niet klopt omdat de richting door vuisten wordt gekozen mijn rug schermt…

Avondval

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 511
Wanneer de avond voorbij is als een heel leven, de schemering geeft nog te zien wat net nog was, zonovergoten terras, een half glas wijn nog op tafel. Ze zijn naar huis en het licht gaat aan.…

Schenk je dubbelleven

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.099
Ik zal de duivel te grazen nemen, met wie jij in de slaap op moet trekken, met genoegen zal ik mij voor de daad lenen, om de schaduw te wekken, deze door de mist van het gevoel naar een noorderzon te vertrekken,om doelloos zonder traan te wenen.…
pama17 april 2010Lees meer >

Pauwenstaart

netgedicht
4.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.284
Tussen keuze uit twee kwaden verliezen wij de verenpracht chemo om ons op te laden voor onze allerlaatste nacht bleekjes in het bed gelegen dat slechts van pijnbestrijding spreekt maakt de afscheidskus verlegen alsof de dood de liefde wreekt bij ons vertrek schrijf ik een kaart aan allen die ons dierbaar zijn in kleuren van de pauwenstaart…

ONKWETSBAAR?

hartenkreet
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.227
Het drijvende paleis verlaat de haven, omringd door ogen vol bewondering. Die vorst der zeevaart bromt met voldoening, trots op zijn onovertroffen gaven, dreigt de stoomboot America te schaven, hort en brult onder grote verschrikking, kruipt toch kundig verder, voorkomt een botsing. Heerlijk over de wijde deining draven! De Titanic oogst…
Han Messie16 januari 2012Lees meer >

Nee!

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 513
Ik wil je niet kwijt, je mag niet vertrekken, laat me niet in eenzaamheid achter, je zou blijven, tot het niet langer kon, dit is te vroeg, dit is niet eerlijk, nee! Maar; Ik wil, heb niks te zeggen Ik moet, heb niks in te brengen Je vertrek staat vast, mijn wil doet er niets meer toe. Ik geef het gevecht op!…
Johanna16 oktober 2014Lees meer >

extraterrestrial

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 791
ik ben buitenaards kwam er laatst achter las het op het internet vele overeenkomsten wat een pret nu ben ik echter overtuigd en lach niet meer in mijn kamer hangt nu een beklemmende sfeer hoor geluiden en nog veel meer schaduwen met geknetter lichtbollen en gespetter berichten krijg ik door het is mij duidelijk ik ben klaar voor vertrek…

klapwieken

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 549
zoals een weiland plotseling stilhoudt in een voorbijgaande trein vogelvrij, hersenspinsels die zowel wolkenloos als lucht zijn of een ongeplande aankomst een harde noot om te kraken door te dringen tot randmeren een voorbode van verleden jaar soms heb je een hamer nodig om bij het zachte vruchtvlees te geraken voorbij bestemming…
Iniduo16 februari 2018Lees meer >

[ Je trok wat dunne ]

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 513
Je trok wat dunne afscheidswoorden aan en ging -- rillend de deur uit.…
Zywa23 juli 2022Lees meer >

openbaringen

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 567
het gesprek vindt plaats in gemeenschap van gedachten op locatie zoals gebruikelijk bij plaatsvinden tezamen op het bankje blootgesteld aan elementen en een naderende avond waarvan het strijklicht de suggestie wekt van vertrek laten we niet bij de pakken neerzitten, hier gloort een breder verband er blijft meer over dan alleen…
Iniduo27 juni 2024Lees meer >

In de waan gelaten

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.716
'Mijn vriend' Noemde ik hem Bij die gelegenheid En terwijl hij wegkeek Heeft hij mij zonder Een spier te vertrekken In die waan gelaten…

Strijd

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.404
Zonen vertrekken. Moeders slaan hun ogen toe. Keren zij ooit weer?…

Vroege voorjaar

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 749
Vertrekkende vlucht Een groep ganzen in v-vorm Vee staat nog op stal…

Ga niet door start

netgedicht
3.3 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.741
Ik spring nog één keer in de Middellandse Zee en dan vertrek ik naar het Oosten.…

afscheid

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.154
telkens groter gaapt het gat tussen trein en perron wij roepen bij vertrek woorden die flarden in de wind weldra door de wissels is het gaan een feit rest jij ginds op het door mij verlaten perron en ik hier in het late uur treinen zijn er voor het vertrek de leemte echter tussen trein en perron voor de tranen…

Mijn eigen weer- pakje

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 892
Als ik vertrek neem ik mee: een beetje van dit en een beetje van dat Ook als ik vertrek, dan vergeet ik wel eens wat Wat ik echter nooit vergeet is, hoe ik ook vertrek met welk gemoed dan ook Ik neem altijd ‘t weer mee, waarheen ik ook loop.…

stil golwe

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 558
op die strand in sand soek ek die see ek hoor haar ek voel haar maar kan haar nie betas nie sy is weg vertrek in die aand sonder woorde ek nie verstaan nie soveel te sê sy hoor nimmermeer sy is weg vertrek in die aand sonder woorde…
enrico9 augustus 2012Lees meer >

Huis van geborgenheid

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 625
Langzamerhand Zie ik jullie Een voor een Vertrekken, Het ouderlijk Huis dat zo Eigen voor jullie Geworden is, Voor jullie leeftijd Misschien wel Te eigen - tijd Om te vertrekken En op eigen benen Te staan - jullie weten Als geen ander Dat ons huis Ook altijd jullie Thuis zal zijn, Onvoorwaardelijk Vangnet waar je…

droom

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 536
er waren daar slechts deuren die toegang gaven tot ander deuren doch geen enkel vertrek was werkelijk een echt vertrek goddank had ik nog één escape... namelijk het ontwaken…

Woningnood

gedicht
3.3 met 58 stemmen aantal keer bekeken 33.390
Er wordt gebeld en ik doe open. Op de stoep staat een krachtige mijnheer. 'Hallo hier ben ik weer. De man met de hamer. Rechtstreeks van de Kop van Jut hierheen gekomen voor het slopen van uw woonst.' Hij stapt keurend rond zich kijkend binnen. 'Neen maar, voor zover ik mij herinner woont u hier toch wel het schoonst.' Dan, een hamertje…
Tom Lanoye9 januari 2019Lees meer >

Haar handen onklemmen licht

gedicht
2.4 met 64 stemmen aantal keer bekeken 20.525
Haar handen omklemmen licht. Wind houdt haar gaande, steeds verder weg van wat zij weet, van wat haar voorkomt als echt, het bestaande, tastbare: van een lichaam het gezicht, van eenheid de breuk. Verkoolde rest van wie, brandend, onverbrekelijk waren. ------------------------------------------ uit: 'Van eenheid de breuk', 1991.…

Het langzame

gedicht
2.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 9.029
De bloemen met blinkend geelgeglaceerde lepelbladeren Pas gekocht staan ze warm water te zuigen, gesloten als de ogen in de kamer naast ze Ogen sluiten in het langzame, vrij worden van dingen, een andere kleur in Een doorzichtigheid beweegt zich tussen twee mensen zoals de koelte door het halfopen raam van voet tot nek Het lukt in de vinger te…

Vertrekpunt

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 601
In de herfst verzamelen zij zich met velen bij de waterplas de meesten vertrekken voor de winter wiekend op wolken van ongestild verlangen. Meestal blijven er een paar achter overvallen door angst voor het vliegen zij boetseren met droeve hand de tol van overblijven.…
J.Bakx2 december 2024Lees meer >

Vertrektijden

gedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 740
Ik zie op het perron twee mensen lekker kussen. Er klinkt een schril gefluit Dat zit er even tussen. Het is de conducteur Hij kijkt op de seconde Het resultaat: twee openstaande monden. Was ik een conducteur, ik lette niet op tijden. Zijn mensen uitgekust, dan gaat mijn trein pas rijden. --------------------------------------------…

A'damse stadsschouwburg zit zonder stoelen

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 677
Vond je je smaak in hun schouwburgprogram en vertrek je daarom naar Amsterdam ? Belaad dan ditmaal uw imperiaal met een zetel of een eikestam.…
Aramis8 maart 2009Lees meer >

het hoog vertrek

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.023
amos klimt benieuwd naar boven verhangen zijn de bordjes met naam en wapen van aflijvigen hij tekent voor het rondeel een cirkel voor de open poort een gaatje voor put en lijf twee stipjes wachters bestaan niet meer hij is alleen in de onbewoonbaar verklaarde ruimte het hoog vertrek een toevlucht van geslacht tot geslacht nu onder het…

Eenzaam vertrek

hartenkreet
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.758
Als vergeten staan de koffiekopjes Op een verlaten tafel De stoelen schuin weggeschoven Een half uitgedrukte sigaret kringelt De stoet is halverwege Linten verwaaien verward Zojuist gedolven graf omkranst Met losgelaten bloemen, bedolven Witte kist, voor altijd gemist Een lege kamer borrelt na…
Fred3 december 2005Lees meer >

Vertrek van dochters

gedicht
3.8 met 78 stemmen aantal keer bekeken 25.626
Ze moesten inderdaad gaan, ik had het gezien aan hun gezichten die langzaam veranderden van die van kinderen in die van vrienden, van die van vroeger in die van nu. En gevoeld en geroken als ze me kusten, een huid en een haar die niet meer voor mij waren bedoeld, niet zoals vroeger, toen we de tijd nog hadden. Er was in ons huis een wereld…

Vertrek 2

gedicht
3.3 met 65 stemmen aantal keer bekeken 19.447
Ik kan je zien dus weet je bent er nog alleen het hoge gras geeft vorm aan je vertrek en even verder bij het hek toch ommekeer: een groet.…

Aankomst en vertrek

gedicht
3.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 16.417
De wekker is gesteld, als eilandjes liggen de kledingstukken verspreid over de vloer. Het recht van de sterkste: op de rand van een hotelbed, ver na middernacht. Een regenachtige nacht, voorbij het punt waar stoppen en terug nog tot de mogelijkheden hoorde. Gestommel op de gang, een enkele kreet. Uit vreugde of afkeer, als blijk van opluchting…