1036 resultaten.
Zwijgende landman
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
544 Het grazige verzuurd
door de aanzwellende zomer
onder romige luchten zwenken zwaluwen
door de geopende gordijnen
van het uitrustende voorjaar
De wind geeft gul een geluid
aan alles wat stemloos leeft
niets blijft zonder ontdekking
Al mijn vragen verwaaien
– zonder beantwoord te zijn –
in het overvolle landschap
terwijl het een uitnodigende…
Wijk aan Zee
netgedicht
2.7 met 14 stemmen
844 geluiden van allerlei aard
gonzen door de straat
ze passen bij de buurt
een oude wijk met krappe tuintjes
waar je voor een habbekrats
een huisje huurt
in de aanbouw staat je fiets
naast de wasmachine
en de kattenbak
in de hoek een plastic gordijn
waarachter je doucht
ik woon hier fijn, zeg je
je knikt naar de buurman
die een feestje…
In nevelen ?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
525 Wie bij daglicht de
gordijnen van de
wereld sluit en de
kaars zal doven,
verhult de toekomst
zich in nevelen, een
vermetel gebaar om de
tijd te willen ophouden.
Verwijzing naar vroeger
eeuwen, zo de mythe wil
geloven om in elkaars
armen en gedachten te
verstenen als lot, dat het
geluk niet zal benijden.…
Als duifjes koeren..
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.161 op zondagmorgen
hoor ik kerkklokken luiden
en duifjes koeren
het zonnetje schijnt
flets door de gordijnen heen
het voelt zo vertrouwd
dat gevoel van toen
herinnering uit mijn jeugd
is weer heel dichtbij
jij bent al onder
en hoor je druk bezig zijn
roepend: kom je ook?…
strelende lente
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
769 Als het gordijn van de nacht
door het morgenlicht
is opengegaan
en de aarde zich aan de lenteregen
tegoed heeft gedaan
is het gras groener dan ooit
en het groen van de bomen uitbundiger getooid
fluitekruid en boterbloem sieren
als een geweven kanten lint
berm en waterkant
wiegend in de wind
vogels uit volle borst weer zingen
en zonnestralen…
Bij spiegellichten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
530 dichten
op het bankje, op het plein
waar morgen kinderen spelen
dansend als de zomer zelf
in passen vluchtig als de wind
rond een welriekende bloem
te kunnen dromen
bij het groen, het ligusterblad
waar een merelpaartje
een goddelijk nestje had
fonteinen sproeien
vloeien zich over het water
een wilg danst er
laat haar treurend gordijn…
Einzelganger
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
947 Heel af en toe komt hij naar buiten
maar pas als de gordijnen sluiten.
Hij waagt de sprong om vijf voor zes
voor wat voedsel en de fles.
Gedoken diep in hoge kraag
ontwijkt hij elke groet of vraag.
In vogelvlucht en ongezien
keert hij weer terug op nummer tien.…
AANSTOOT
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
547 Buurvrouw heeft last van occupatie
van ‘s morgens vroeg tot ‘s avonds laat
speurt ze bewust naar een locatie
waar ze totaal achter staat
daar blijft ze soms wel uren turen
voert zij haar occuperen naar de top
achter gordijnen zie je buren gluren
pas dan ruimt ze de augiasstallen op
rond haar eigen huis is het een pan
daar loopt ze maanden…
Taalgebied
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
986 bij gelegenheid diende zich het uur van de blinde dag aan
de ogen waren immers nog gesloten
asperges schoten door de boezem van hun bedding
mijn vader kocht fruit in blik als ware het een vruchtbaar geschenk
de gesloten deur gebood niet te betreden
de muur verborg een klok die met tellen van seizoenen begon
noch de ramen, de gordijnen, de…
De kat maakt eigen sprongen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
447 Littekens van nagels
sluipende storm van haren,
tijger in gordijnen.
Ze wasemt poëzie
nieuwe huid op een levenstocht,
sporen op de ruit.…
Zij zijn niet dood
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
959 ik rembrandt licht
vermeer de zachte lijnen
in de haren van de
dienstmaagd met
baleinen die een kan
met verse melk schenkt
speel met kleur
de wind en schaduw
in gordijnen het
glas in lood van
een half geopend raam
weerkaatst haar gaan
rubens ook
de zachte vormen
die in schaars bedekken
een welkom roepen aan
de meesters en gezellen…
Rookgordijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 er ergere dingen zijn
Je zult geen geld hebben
Voor die nieuwste Iphone
Dat is vele malen erger
Dan honger, ziekte, pijn
Laten we doen
Alsof het alle dagen feest is
Niemand moederziel alleen verpieterd
Je niet verder kijkt dan je neus lang is
Iedereen de boel besodemietert
Laten we zeggen
Dat alles zo fijn is
Door ons opgetrokken gordijn…
Cumulust in wolken
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
618 zag de bui
al dagen hangen
je cumulust in wolken
onweert in het binnenland
maar aan het strand
heeft kou van zee en
zon alweer de overhand
we duinden in
het groen en geel
zagen vossen en konijnen
in een fractie van bewegen
warmte werd ook hen te veel
toch kwam nog onverwacht
een stil gordijn van regen
zag druppels
op je witte shirt…
Blakerdeeg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
422 poetsen blijven de krassen
jeuken in mijn ziel, ze schreeuwen
om aandacht en erkenning
In de stationshal luister ik uren
naar het pianospel, de berichten
en het ritselen
van de bestemmingsborden
die me geen richting wijzen
voor een reis
naar een betere wereld
verbeterbaar met mensen
zoals ik, vreemden
Thuis houd ik de gordijnen…
Stilte van woorden
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
435 daken biggelen tranen
je huilt - en ik huil met je mee
bliksem schiet door
lucht - de vogelvlucht -
donder doet de aarde beven
tot de zon straalt aan
de blauwe lucht
je lacht - en ik lach met je mee -
tussen rood en wit
geveerde pluimen de teevee
met de gordijnen voor het zonlicht
gesloten spint zij een cocon van kleuren
in…
mechaniek
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
534 donkermetalige wolkenbanden
als kaarten van dokter Hollerith
ratelden dwingend rollend over ons
sloegen je voordeur dicht
doofden de kaarsen in de gang
ik hou de verkeerde sleutel
het verlangen naar een kind
dat altijd weer geboren wordt
er waait een raam open
het gordijn gelig en rafelig
als het kleed van een
oude bruid
ergens klinken…
bewaren
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
303 in de schaduwen en lichten van de avond
denk ik aan dingen die heel oud zijn
het harde balken van de ezel op een weitje
de vergeefse roep elke middag om een maatje
het zweempje wind dat het gordijn
in zachte beroering bracht
de lome warmte van zomerdagen
onze ogen die aandachtig naar elkaar keken
het vreemde bed waarin onze lijven…
De voormalige rookkamer
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
375 talloze handen
hebben de leuningen
van de stoelen uit
de voormalige
rookkamer gepolitoerd
ondanks de grote
schoonmaakbeurten
hing de walm uit vele
decennia roken nog
altijd in het meubilair
in het kraken van
de stoelen was nog
het verdwaalde hoesten
uit vroeger tijden
herkenbaar te horen
nog ruisen de
gordijnen groeten
hun…
Voor het slapen gaan
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
1.714 groot boek
met grote spanning
die mijn kinderjaren
weer doet blozen
Ik pak ze op
en verdwaal weer
- met zichtbaar genoegen –
in een magische wereld
gecreëerd door verhalen
uit een wijze mond
Een stem klinkt ver
… ik zweef nog net
tussen hemel en aarde
glimlach naar de stilte
die me met graagte opneemt
in een nieuw avontuur
De gordijnen…
Sneeuw
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
856 Het is een schouwspel, bijna onvoorstelbaar;
de sneeuw valt als een wazig wit gordijn,
de witte vlokken vallen echt ontelbaar,
en maken zo de wereld kristallijn.
De sporen in de sneeuw zijn onvoorspelbaar,
en kreukelen de deken van satijn.
Zolang het sneeuwt is alles nog herstelbaar,
en houdt het tafereel zijn extra schijn.…
Lieverd die mijn lieverd niet wil zijn.
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
2.110 Ik met mijn handen
in jouw haar
Vastgegroeid
aan je brede schouders
en je sterke rug
En alle oude liefde
weer in ons lichaam terug
Nog even in ons bed
nog even niet bereikbar
Ik proef je zoete lippen
en je warme huid
Je ademt zachtjes
buiten schijnt de zon
De wind blaast
de gordijnen uit elkaar
Ik met mijn handen
in jouw…
Táctica y estrategia = tactiek en strategie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.415 je praten
en naar je luisteren
met woorden een
onverwoestbare brug bouwen
Mijn tactiek is
in je herinnering te blijven
ik weet niet hoe of
met welk voorwendsel
maar te blijven in jou
Mijn strategie is
eerlijk te zijn
en weten dat jij eerlijk bent
en dat we elkaar niet verkopen
schijnvertoningen
opdat er tussen ons tweeën
geen gordijn…
Niemand
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.637 Deze kamer is een lege huls
Ik woon elders
Jouw zijden sluier slingert nog rond
Opwolkend, kolkend, kwellend
Zwellend in het geheugen
Ik blaas naar het grijs gordijn
Dat tussen ons schoof
De muren kaatsen de kreet terug
Er was ooit meer
Een rimpelend meer van verwachten
Diep en stil
Maar waar bleef het?…
De boom die tussenbeide kwam
gedicht
3.1 met 27 stemmen
18.140 Toch was er tussen hen
het zachte zingen van de gordijnen
een wolk die aan het raam voorbijtrekt
en een vogel op de vensterbank,
door beide waargenomen.
Onverminderd
het geringe dat van dag tot dag voldoende was.
Alleen de nachten brachten donkere portieken
en een onrustige slaap.…
nieuw avontuur
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.292 andere kleur
om aan te likken
zijn spraak
een ander gezoem
uit een andere taal
wat een geluk
dit mogen beleven
in mijn straat in mijn huis
voor dat avontuur
hoef ik niet meer te reizen
mijlen gaan
ieder geest
in mijn dorp
in de wereld
zijn ogen
zijn huid
vooral
hij begreep
mij
meer dan buren
achter hun gordijnen…
TRAAG LICHT
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.346 stoelen door het laatste leed verlaten
lege plekken in het echtelijk ledikant
waar ooit warme gevoelens zaten
waait koude wind over het land
het trage licht gestaag ontloken
zeeft schemering door het gordijn
van tederheid voorgoed verstoken
klinkt onrust door als een refrein
niets wijst nog op het oud geluk
waarmee zij eens elkander bonden…
In premiere
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
492 groot orkest
op hemelse maten het
podium hier willen verlaten
ik overdonderde
mezelf met het decorum
dat ik jou toen gaf
het was geen toneel
jij overrompelde mij
je ogen regisseerden te veel
wij kregen nooit
ovationeel applaus
de muren hadden oren
wij speelden
elkaar plat zoals dat bij
onstuimige liefde hoorde
pas toen de gordijnen…
Vijftiger jaren
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
640 Hoe stil stond de kar van de bakker
met koek banket en gewoon brood
’s middags op de hoek open en bloot
in alle verkeer toen nog geen rakker
of fietser die een greep deed
Veilig achter gesloten gordijnen
lag hun moeder met droge bleinen
had geen broek meer aan de reet
waar ook pa stil van profiteerde
De verhouding lag op kantoor scheef…
Zwijgende oceaan
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
566 elkaar komen, om de
hemel op te rapen in je dromen, om
in je adem samen te vloeien, in een
tijd die niet bestaat en op kousenvoeten
verder gaat,vermomd zich met de
uitgeworpen kleren op de achtergrond,
onderworpen aan de glimlach rond
je mond, uit duizend nachten
te herkennen, de ochtend keert
de schaduw van stilte, gedrapeerd
over gordijnen…
Geboortedorp
gedicht
2.5 met 48 stemmen
11.843 De gordijnen lieten geen ongerechtigheid door.
Wanneer ik uit dromen opsnikte
het is niet eerlijk dat iedereen doodgaat
streek moeder die zwarigheid uit mijn hoofd.
In ons dorp tufte een melkkar rond
die gezondheid bracht aan alle deuren.
De dagen werden niet merkbaar korter.
---------------------------
uit: 'Zavelreis', 2009.…