Alle inzendingen over gordijn

1036 resultaten.

Sorteren op:

Zwijgende landman

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 544
Het grazige verzuurd door de aanzwellende zomer onder romige luchten zwenken zwaluwen door de geopende gordijnen van het uitrustende voorjaar De wind geeft gul een geluid aan alles wat stemloos leeft niets blijft zonder ontdekking Al mijn vragen verwaaien – zonder beantwoord te zijn – in het overvolle landschap terwijl het een uitnodigende…

Wijk aan Zee

netgedicht
2.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 844
geluiden van allerlei aard gonzen door de straat ze passen bij de buurt een oude wijk met krappe tuintjes waar je voor een habbekrats een huisje huurt in de aanbouw staat je fiets naast de wasmachine en de kattenbak in de hoek een plastic gordijn waarachter je doucht ik woon hier fijn, zeg je je knikt naar de buurman die een feestje…
Hanny17 augustus 2011Lees meer >

In nevelen ?

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 525
Wie bij daglicht de gordijnen van de wereld sluit en de kaars zal doven, verhult de toekomst zich in nevelen, een vermetel gebaar om de tijd te willen ophouden. Verwijzing naar vroeger eeuwen, zo de mythe wil geloven om in elkaars armen en gedachten te verstenen als lot, dat het geluk niet zal benijden.…
pama22 augustus 2011Lees meer >

Als duifjes koeren..

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.161
op zondagmorgen hoor ik kerkklokken luiden en duifjes koeren het zonnetje schijnt flets door de gordijnen heen het voelt zo vertrouwd dat gevoel van toen herinnering uit mijn jeugd is weer heel dichtbij jij bent al onder en hoor je druk bezig zijn roepend: kom je ook?…
Elinora27 februari 2012Lees meer >

strelende lente

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 769
Als het gordijn van de nacht door het morgenlicht is opengegaan en de aarde zich aan de lenteregen tegoed heeft gedaan is het gras groener dan ooit en het groen van de bomen uitbundiger getooid fluitekruid en boterbloem sieren als een geweven kanten lint berm en waterkant wiegend in de wind vogels uit volle borst weer zingen en zonnestralen…
ria20 mei 2012Lees meer >

Bij spiegellichten

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 530
dichten op het bankje, op het plein waar morgen kinderen spelen dansend als de zomer zelf in passen vluchtig als de wind rond een welriekende bloem te kunnen dromen bij het groen, het ligusterblad waar een merelpaartje een goddelijk nestje had fonteinen sproeien vloeien zich over het water een wilg danst er laat haar treurend gordijn…

Einzelganger

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 947
Heel af en toe komt hij naar buiten maar pas als de gordijnen sluiten. Hij waagt de sprong om vijf voor zes voor wat voedsel en de fles. Gedoken diep in hoge kraag ontwijkt hij elke groet of vraag. In vogelvlucht en ongezien keert hij weer terug op nummer tien.…

AANSTOOT

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 547
Buurvrouw heeft last van occupatie van ‘s morgens vroeg tot ‘s avonds laat speurt ze bewust naar een locatie waar ze totaal achter staat daar blijft ze soms wel uren turen voert zij haar occuperen naar de top achter gordijnen zie je buren gluren pas dan ruimt ze de augiasstallen op rond haar eigen huis is het een pan daar loopt ze maanden…
Laurens Windig16 september 2014Lees meer >

Taalgebied

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 986
bij gelegenheid diende zich het uur van de blinde dag aan de ogen waren immers nog gesloten asperges schoten door de boezem van hun bedding mijn vader kocht fruit in blik als ware het een vruchtbaar geschenk de gesloten deur gebood niet te betreden de muur verborg een klok die met tellen van seizoenen begon noch de ramen, de gordijnen, de…
Iniduo7 oktober 2014Lees meer >

De kat maakt eigen sprongen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 447
Littekens van nagels sluipende storm van haren, tijger in gordijnen. Ze wasemt poëzie nieuwe huid op een levenstocht, sporen op de ruit.…
Pama19 oktober 2014Lees meer >

Zij zijn niet dood

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 959
ik rembrandt licht vermeer de zachte lijnen in de haren van de dienstmaagd met baleinen die een kan met verse melk schenkt speel met kleur de wind en schaduw in gordijnen het glas in lood van een half geopend raam weerkaatst haar gaan rubens ook de zachte vormen die in schaars bedekken een welkom roepen aan de meesters en gezellen…

Rookgordijn

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 471
er ergere dingen zijn Je zult geen geld hebben Voor die nieuwste Iphone Dat is vele malen erger Dan honger, ziekte, pijn Laten we doen Alsof het alle dagen feest is Niemand moederziel alleen verpieterd Je niet verder kijkt dan je neus lang is Iedereen de boel besodemietert Laten we zeggen Dat alles zo fijn is Door ons opgetrokken gordijn…

Cumulust in wolken

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 618
zag de bui al dagen hangen je cumulust in wolken onweert in het binnenland maar aan het strand heeft kou van zee en zon alweer de overhand we duinden in het groen en geel zagen vossen en konijnen in een fractie van bewegen warmte werd ook hen te veel toch kwam nog onverwacht een stil gordijn van regen zag druppels op je witte shirt…

Blakerdeeg

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 422
poetsen blijven de krassen jeuken in mijn ziel, ze schreeuwen om aandacht en erkenning In de stationshal luister ik uren naar het pianospel, de berichten en het ritselen van de bestemmingsborden die me geen richting wijzen voor een reis naar een betere wereld verbeterbaar met mensen zoals ik, vreemden Thuis houd ik de gordijnen…
Zywa8 maart 2020Lees meer >

Stilte van woorden

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 435
daken biggelen tranen je huilt - en ik huil met je mee bliksem schiet door lucht - de vogelvlucht - donder doet de aarde beven tot de zon straalt aan de blauwe lucht je lacht - en ik lach met je mee - tussen rood en wit geveerde pluimen de teevee met de gordijnen voor het zonlicht gesloten spint zij een cocon van kleuren in…

mechaniek

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 534
donkermetalige wolkenbanden als kaarten van dokter Hollerith ratelden dwingend rollend over ons sloegen je voordeur dicht doofden de kaarsen in de gang ik hou de verkeerde sleutel het verlangen naar een kind dat altijd weer geboren wordt er waait een raam open het gordijn gelig en rafelig als het kleed van een oude bruid ergens klinken…
BKNWRM15 september 2023Lees meer >

bewaren

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 303
in de schaduwen en lichten van de avond denk ik aan dingen die heel oud zijn het harde balken van de ezel op een weitje de vergeefse roep elke middag om een maatje het zweempje wind dat het gordijn in zachte beroering bracht de lome warmte van zomerdagen onze ogen die aandachtig naar elkaar keken het vreemde bed waarin onze lijven…
J.Bakx16 september 2026Lees meer >

De voormalige rookkamer

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 375
talloze handen hebben de leuningen van de stoelen uit de voormalige rookkamer gepolitoerd ondanks de grote schoonmaakbeurten hing de walm uit vele decennia roken nog altijd in het meubilair in het kraken van de stoelen was nog het verdwaalde hoesten uit vroeger tijden herkenbaar te horen nog ruisen de gordijnen groeten hun…
wil melker20 oktober 2022Lees meer >

Voor het slapen gaan

netgedicht
2.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.714
groot boek met grote spanning die mijn kinderjaren weer doet blozen Ik pak ze op en verdwaal weer - met zichtbaar genoegen – in een magische wereld gecreëerd door verhalen uit een wijze mond Een stem klinkt ver … ik zweef nog net tussen hemel en aarde glimlach naar de stilte die me met graagte opneemt in een nieuw avontuur De gordijnen…

Sneeuw

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 856
Het is een schouwspel, bijna onvoorstelbaar; de sneeuw valt als een wazig wit gordijn, de witte vlokken vallen echt ontelbaar, en maken zo de wereld kristallijn. De sporen in de sneeuw zijn onvoorspelbaar, en kreukelen de deken van satijn. Zolang het sneeuwt is alles nog herstelbaar, en houdt het tafereel zijn extra schijn.…

Lieverd die mijn lieverd niet wil zijn.

hartenkreet
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.110
Ik met mijn handen in jouw haar Vastgegroeid aan je brede schouders en je sterke rug En alle oude liefde weer in ons lichaam terug Nog even in ons bed nog even niet bereikbar Ik proef je zoete lippen en je warme huid Je ademt zachtjes buiten schijnt de zon De wind blaast de gordijnen uit elkaar Ik met mijn handen in jouw…
Laura.9 maart 2004Lees meer >

Táctica y estrategia = tactiek en strategie

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.415
je praten en naar je luisteren met woorden een onverwoestbare brug bouwen Mijn tactiek is in je herinnering te blijven ik weet niet hoe of met welk voorwendsel maar te blijven in jou Mijn strategie is eerlijk te zijn en weten dat jij eerlijk bent en dat we elkaar niet verkopen schijnvertoningen opdat er tussen ons tweeën geen gordijn…

Niemand

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.637
Deze kamer is een lege huls Ik woon elders Jouw zijden sluier slingert nog rond Opwolkend, kolkend, kwellend Zwellend in het geheugen Ik blaas naar het grijs gordijn Dat tussen ons schoof De muren kaatsen de kreet terug Er was ooit meer Een rimpelend meer van verwachten Diep en stil Maar waar bleef het?…
Wim Veen20 augustus 2004Lees meer >

De boom die tussenbeide kwam

gedicht
3.1 met 27 stemmen aantal keer bekeken 18.140
Toch was er tussen hen het zachte zingen van de gordijnen een wolk die aan het raam voorbijtrekt en een vogel op de vensterbank, door beide waargenomen. Onverminderd het geringe dat van dag tot dag voldoende was. Alleen de nachten brachten donkere portieken en een onrustige slaap.…
Jan Baeke11 november 2020Lees meer >

nieuw avontuur

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.292
andere kleur om aan te likken zijn spraak een ander gezoem uit een andere taal wat een geluk dit mogen beleven in mijn straat in mijn huis voor dat avontuur hoef ik niet meer te reizen mijlen gaan ieder geest in mijn dorp in de wereld zijn ogen zijn huid vooral hij begreep mij meer dan buren achter hun gordijnen…

TRAAG LICHT

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.346
stoelen door het laatste leed verlaten lege plekken in het echtelijk ledikant waar ooit warme gevoelens zaten waait koude wind over het land het trage licht gestaag ontloken zeeft schemering door het gordijn van tederheid voorgoed verstoken klinkt onrust door als een refrein niets wijst nog op het oud geluk waarmee zij eens elkander bonden…

In premiere

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 492
groot orkest op hemelse maten het podium hier willen verlaten ik overdonderde mezelf met het decorum dat ik jou toen gaf het was geen toneel jij overrompelde mij je ogen regisseerden te veel wij kregen nooit ovationeel applaus de muren hadden oren wij speelden elkaar plat zoals dat bij onstuimige liefde hoorde pas toen de gordijnen…
wil melker9 november 2015Lees meer >

Vijftiger jaren

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 640
Hoe stil stond de kar van de bakker met koek banket en gewoon brood ’s middags op de hoek open en bloot in alle verkeer toen nog geen rakker of fietser die een greep deed Veilig achter gesloten gordijnen lag hun moeder met droge bleinen had geen broek meer aan de reet waar ook pa stil van profiteerde De verhouding lag op kantoor scheef…

Zwijgende oceaan

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 566
elkaar komen, om de hemel op te rapen in je dromen, om in je adem samen te vloeien, in een tijd die niet bestaat en op kousenvoeten verder gaat,vermomd zich met de uitgeworpen kleren op de achtergrond, onderworpen aan de glimlach rond je mond, uit duizend nachten te herkennen, de ochtend keert de schaduw van stilte, gedrapeerd over gordijnen…
pama2 maart 2009Lees meer >

Geboortedorp

gedicht
2.5 met 48 stemmen aantal keer bekeken 11.843
De gordijnen lieten geen ongerechtigheid door. Wanneer ik uit dromen opsnikte het is niet eerlijk dat iedereen doodgaat streek moeder die zwarigheid uit mijn hoofd. In ons dorp tufte een melkkar rond die gezondheid bracht aan alle deuren. De dagen werden niet merkbaar korter. --------------------------- uit: 'Zavelreis', 2009.…