758 resultaten.
De renner
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
711 Maar nu lig ik nog
op de heuvel
op een oud rendiervel
en ril soms.
Uitkijkend over het lang gestrekte dal
met resten vuilwitte sneeuw
en muisgrijze stenen
waar lang schaduw is
en fris groen van berk en wilg
waar de zon is.…
Hoera eenzaamheid!
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
2.544 Vandaag ruim ik m'n hart, restjes liefde en wat gruis,
schrobbend op z'n muren, zwart van laatste vuren
Mijn portie aan fikkie, ben 't spuugzat geworden,
verhuis heel ver weg, naar van god verlaten oorden
Waar 't niet bloeit op elke heuvel of lonkt om elke hoek,
want altijd 'kouwe kermis' lijkt mijn levensvloek
Geen molenstenen om m'n…
Hoera Eenzaamheid!
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
776 Vandaag ruim ik m'n hart, restjes liefdesgruis,
schrobbend op muren, zwart van laatste vuren
Mijn portie voor Fikkie, liefde spuugzat geworden,
verhuis gewoon ver weg, naar God verlaten oorden
niet te zien op elke heuvel, lokkend om iedere hoek,
want altijd 'Kouwe Kermis' lijkt wel m'n levensvloek
Geen molensteen om m'n nek, m'n hart zegt…
‘T is winternacht. – ‘K zit in mijn oude stoel.
poëzie
3.6 met 16 stemmen
2.908 En blauwe schaduw trekt langs glanzend geel
De heuvel op: ‘t is wel sentimenteel;
Een Lied, ook, ohne Worter – Juist: het tweede.
---------------------------------------------
uit: Brahman, deel II, pag. 411…
Felgeel van brem lag, rond, op grijze heiden
poëzie
3.7 met 19 stemmen
2.964 Felgeel van brem lag, rond, op grijze heiden
De zonn’ge heuvel, opgaande aardse zon,
Waarom, bolvormig, op de horizon
Zich werelden van wolken samenrijden.…
Een Seghen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
74 Voorwaer 't en is een Seghen,
soo sprack ik tot de nestor
zij dryft vlytigh en naerstig
door de heuvelen des sands
en cleygrond van het moddergat
Opdien vloedt der Seghen,
soo sprack en seide ik tot hem
daer waert des hemels zonnegloet
gheen zondeval noch gilgamesh
verstrickt in de epiek der Zondvloet
O neen, sprack ik nog daerenbooven…
In zicht
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
865 Zingend in mijn hoofd
mag ik de tijd vooruit bewegen
de symfonie draagt verder
tot het einde van de horizon
waar de heuvels hoge noten
blazen met euforie en klank
de koren groene velden stuiven
en de regen in een bariton valt
het licht blinkt uit in alle kleuren
door de zuurstofstaven heen
levende larven van de lucht
slurpen de grijze…
Hampshire
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.427 Zachtglooiend zijn de heuvels hier.
Een angelsaksisch kleed
van hogerhand geweven
ligt languit kamerbreed
bezaaid met tuinen vol vertier
van 't Britse buitenleven.
Met altijd weer dat home-gevoel:
iets van een thuis, een eigen dak,
tot in je ziel op je gemak
van Dorset tot aan Liverpool.
Het is wat Albion me geeft.…
Het bos
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.443 Het pad voelt onze stappen,
de heuvel hijgt met ons mee,
we struinen door het zand,
lekker met z'n twee.
De zon verwarmt onze huid,
vitamientjes dringen binnen,
na deze kwakkelwinter,
gaat het voorjaar beginnen.
Er liggen verse paardenvijgen,
de damp slaat er van af,
verloren in actie,
door een paard in draf.…
Saskia schatje
netgedicht
4.2 met 30 stemmen
2.858 scheuren voor niet te talen
stoppen bij jou onbewééglijk
in dialoog met puur natuur
je gaat metterdaad
alleen pars pro toto
is echt géén gezicht
open en bloot op de foto
zo blijf ook ik onbekend
met jouw inner circle
van hoe mooi blond
je wel niet bent
Toelichting: mens en gedicht zijn één geworden in de foto van Saskia van den Heuvel…
Avondhemel
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
1.066 Voor ons een heuvel en in galop,
galopperen de paarden er tegenop,
door het bos zijn we gegaan,
tot bij de beek, daar stil gestaan.
En bij een avondhemel, stil verkleurend,
wacht hen de weide zacht en geurend,
het frisse groen met bloemen overdekt,
die hen tot dis en leger strekt.…
Nog niet geschoren…,
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
512 De aarde was nog niet geploegd,
er was nog niet gezaaid, toen er
nog dauw lag op de schaduw van
de heuvels, ging in lichaamstaal
onwetend op, de morgen was de
lente van vorige seizoenen, haar
zomer strijdbaar als hooi op volle
wagens, mijn vinger strijkt langs
de sporen van het voorhoofd,het
zweet van al het koren dat in
de wondere wereld…
Teleurgesteld
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
2.069 Ik wil niet meer
Ik kan niet meer
Ik ben zo moe
En zo teleurgesteld
Telkens weer opnieuw
Neem je iemand in vertrouwen
Als je denkt dat je het hoogtepunt hebt bereikt
Duwen ze je van de vertrouwensheuvel
Je ligt onderaan de heuvel
Alles doet je pijn
Je snapt niet hoe men je dit kan aandoen
Je gelooft het gewoon niet
Met een gebroken…
Avondrood
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
703 avondrood je gezicht sta te begluren
Als jij je ogen sluit,
alsof het eigenlijk niet mag
En als je dan opkijkt
om mij te zien blozen
Maar dat zie je niet
want het zachtroze licht mengt alle kleuren tot liefde
en ik pak je hand
in de ziel van je stap
op de vederlichte herfstbladeren
Zachtjes zitten we
over het weiland uit te kijken
op een heuvel…
Wapenstilstand als...........
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
697 aarde
zijn gevallen
als de volgelopen kuilen het flauwe zonnetje
weer rimpelloos weerspiegelen
als er niemand meer is
die de stilte wil scheuren
als een ongelooflijke echte watervogel
weer het kanaal gaat dwarsen
als je, zo maar, tot tegen het versplinterde
bos kan stappen, rechtop 135 meter ver
als de Hill, geen nummer
maar weer een heuvel…
Lyme Regis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 Lyme Regis, onder aan de heuvel geplakt aan zee,
ik wil bij je zijn in het schemerlicht.
Laat de zon met okergele strepen nog getuigen
van aanwezigheid, ver weg achter de horizon.…
Het fraaie Toscane
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
612 Na de eentonige Po-vlakte -
talloze logistieke bedrijven -
de menselijke heuvels en dalen:
Toscane in hoogst eigen persoon!
Als de bus is voorgereden,
heten vlamcipressen ons
bijzonder welkom: 'Voeg u in
Het Landschap van de Italiaan.'
Opvallend veel appartementen
delen de golvende horizon.…
moedersdag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
485 moeders
gaven ons het leven te vieren
terwijl zij ons houvast bieden
als zijn zij een schaduwrijke boom
die ons altijd schutting geeft
moeders
zijn de rotsen in onze branding
die ons steun en toeverlaat geven
als de aarde met water en voedsel
voeden en laven zij ons koesterend
moeders
zijn als dichtbegroeide heuvels
waarin wij een schuilplaats…
MEI
poëzie
4.0 met 2 stemmen
933 De straal ruist op, valt weer de heuvel af
Op vrolijk-zijn volgt later droevig treuren,
Wat weldaad is, schijnt straks een bitt're straf.…
De regels van het spel?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
477 zonnestraal
hem vindt, een streepje
licht in de laagste stand
wat eerder werd gezaaid,
neemt z’n tijd, is niet verloren
als de mens zijn spa en pen in
de aarde heeft gezet, groeit
tot kort gedicht wat ergens
tussen grijs en donker ligt
verankert in het verstand
langs de nevelbanken spant
de herfst z’n snaren, rust
onhoorbaar over heuvels…
Irene
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
573 zie ik steeds het beeld
van een vroege ochtend, zo vlak voor zonsopgang
en erna,
bij de heuvels van Isfahan
en van Shiraz met zijn rozentuinen
als onderpand van onze vriendschap.
Wij zijn verbonden door klank en toon,
gezeten op een tapijt met gouden draden
vóór het raam met uitzicht op de nevels.…
WAT HOU IK ONGELOFELIJK VAN JOU!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
694 Van kus tot kust
wil ik je beminnen
van mond tot monding
stroomt mijn liefde over
je heuvels en je dalen
ja overal voel ik jou
de toppen van jouw bergen
gaan mijn lippen niets te boven
zoals watervallen laten vallen
zo laat ik mij op jou bevallen
van land tot landing
laat ik mijn zoenen stranden
tot de bodem van jouw zee
zoef…
De mier.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
567 kracht en trots die niemand vindt
geen taak te zwaar, geen drempel te steil
bouwt een wereld voor het mieren heil
haar bestaan in teamwork groot
zwoegen en dienen tot in de dood
gevleugelde mannetjes leven kort
vliegende paring die hun einde wordt
met kracht die velen niet kennen
door intellect van snel scannen
bouwen zij nesten en heuvels…
Opperbevel; Lares en Penates
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
472 Bouw de baden,
bestier de heuvelen,
breek het verband
tussen hemel en aarde.”
“O waardige,
Diocletianus, mijn broeder,
tegen wil en dank, ik
verloor mijn dromen,
als de klassieke tijd
waar ik zo naar verlang;
betoverend had het moeten zijn,
de quality-time met mijn muzen.…
De wereld wacht (op een kans)
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
848 De wereld wacht, de wereld wacht zo lang,
Met heuvels rood, in plaats van grasgroen,
Ook God ziet het, balancerend op het koord,
Hij weet alleen nog dat de mens dwaas is.…
onder de waarheid
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
852 waar ie loopt
langs de rand zo scherp
zonder vangnet
zonder angst
eerlijkheid duurt
oneindig
lang
maar zo ver weg
het geluk is schaars
het lot voert
ons daar naar toe
om daarna opnieuw te vallen
vallen zo diep
dat kunnen alleen de dapperen
die wapperen met een vlag
in niemandsland
kom we springen
nu
en landen zachtjes neer
tussen heuvels…
Nectar en ambrozijn
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.559 Een vrouw liggend in het warme zand,
beweging over blanke heuvels en zachte huid
in de virtuoze zetting van haar hand, voor roos
en rozengeur, de nectar en ambrozijn waarvan
hij blind blijft proeven voordat hij de ogen sluit.…
Drie verzen voor een dode III
poëzie
3.8 met 8 stemmen
3.061 Soms, dwalend over heuvels, hoor ik uwe stem. —
meestal op stille ongerepte plekken
waar de natuur nog iets gevangen houdt
van haar voormenselijke zuiverheid.
soms aan een water, soms ook in het woud.…
Villanelle Conspiré
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
636 Dat weet ik niet, toch schreeuw ik van de daken:
Lee Harvey Oswald deed het niet alleen
Een schot kwam van de heuvel naar het scheen
Je hoorde mensen schreeuwen, kreten slaken
In Dallas, toen de president verdween
Die Warren draaide er gewoon omheen
Hij moest een levensgroot geheim bewaken
Lee Harvey Oswald deed het niet alleen
Het eindrapport…
Varen naar de grote plas
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
981 in het slootje lag een bootje
varen naar de grote plas
ze trokken daar een strootje
wie t eerste in z'n blootje
ging uit moeders schone was
met wijdse blik verkenden ze al
de zó natuurlijke attracties
heuvels, bos en waterval
en wat een schik bij 't zien vooral
van elkanders rijzende reacties
als hoff'lijk heer roeide hij stevig…